1-էթօքսիկարբոնիլբենզատրիազոլ-1-օքսիդի սինթեզի եղանակների և քիմիական հատկությունների ուսումնասիրումը

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ընտանեկան օրենսդրությամբ կարգավորվող ծնողների և զավակների միջև իրավահարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ծնողական իրավունքների և պարտականությունների բովանդակությունը, երեխաների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության իրավական մեխանիզմները, ծնողական պատասխանատվության հիմքերը, երեխայի խնամքի, դաստիարակության, բնակության վայրի որոշման և ալիմենտային պարտավորությունների կարգավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը դիտարկում է նաև ընտանեկան վեճերի լուծման իրավական ընթացակարգերը, դատական պրակտիկայի առանձին հարցերը և օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ ներկայացնելով տեսական և գործնական նշանակություն ունեցող եզրակացություններ, որոնք օգտակար են իրավաբանների, ուսանողների և ընտանեկան իրավունքի ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1197 թվականին Տիֆլիսում տեղի ունեցած միջեկեղեցական և հասարակական հակասությունների ուսումնասիրությանը, որոնք կապված էին Զատկի տոնակատարության ժամանակագրական հաշվարկների և տարբեր եկեղեցական ավանդույթների միջև առաջացած տարաձայնությունների հետ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում միջնադարյան քրիստոնեական համայնքներում օրացուցային հաշվարկների, եկեղեցական տոների որոշման և դրանց շուրջ ձևավորված հակասությունների պատմական նշանակությունն է։ Հատկապես կարևորվում է այն միջավայրը, որտեղ տարբեր դավանական և եկեղեցական ավանդույթների ներկայացուցիչներ համատեղ գոյակցում էին Տիֆլիսի բազմազգ ու բազմակրոն հասարակության մեջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու միջնադարյան քաղաքի կրոնական կյանքը, եկեղեցական համայնքների փոխհարաբերությունները և այն հանգամանքները, որոնց պայմաններում տոնացույցի վերաբերյալ տարբեր մոտեցումները կարող էին վերածվել ավելի լայն հասարակական կամ եկեղեցական հակամարտության։ Քննության առարկա է դառնում նաև «շեղված» կամ «սխալ» Զատկի վերաբերյալ պատկերացումը, որը կապված էր տարբեր օրացուցային համակարգերի և Զատկի ամսաթվի հաշվարկման առանձնահատկությունների հետ։ Այս հարցի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն եկեղեցական օրացույցի պատմությունը հասկանալու, այլև միջնադարյան քրիստոնեական աշխարհում ժամանակի հաշվարկի, տոնական ծեսերի և դավանական ինքնության փոխկապակցվածությունը բացահայտելու համար։ Աշխատությունը պատմական իրադարձությունը դիտարկում է իր ժամանակաշրջանի քաղաքական և մշակութային ընդհանուր միջավայրում՝ անդրադառնալով Տիֆլիսի և տարածաշրջանի եկեղեցական կյանքի առանձնահատկություններին։ Այն կարող է հետաքրքրել միջնադարի պատմությամբ, եկեղեցու պատմությամբ, քրիստոնեական տոնացույցների զարգացմամբ, վրացագիտությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ուսումնասիրության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է համեմատաբար նեղ, սակայն միջնադարյան հասարակության աշխարհընկալման համար կարևոր մի խնդրի՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էին կրոնական ժամանակի հաշվարկի և ծիսական կարգի շուրջ տարաձայնությունները ազդեցություն ունենալ տարբեր համայնքների հարաբերությունների վրա։

Социология

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային հայ հասարակությունում օտարման երևույթի սոցիալական, տնտեսական, մշակութային և հոգեբանական դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հասարակական համակարգի վերափոխումների պայմաններում անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների փոփոխությունները, սոցիալական կապերի վերակազմավորումը և նոր արժեքային ու վարքային համակարգերի ձևավորումը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական ինստիտուտների փոփոխությունները անդրադառնալ մարդկանց հասարակական ներգրավվածության, աշխատանքի, սոցիալական միջավայրի և սեփական հնարավորությունների ընկալման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքի և տնտեսական գործունեության ոլորտում օտարման դրսևորումներին, սոցիալական անհավասարության, գործազրկության, արտագաղթի, հասարակական վստահության և սոցիալական անորոշության հետ դրանց հնարավոր փոխկապակցվածություններին։ Քննարկվում են նաև մշակութային և արժեքային փոփոխությունները, ավանդական ու նոր հասարակական նորմերի փոխհարաբերությունները, ինքնության վերափոխման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը անհատի սոցիալական վարքի վրա։ Դիտարկվում են մարդու՝ հասարակական ինստիտուտներից, սոցիալական խմբերից, աշխատանքային գործունեությունից և որոշ դեպքերում սեփական գործունեության արդյունքներից հեռացման կամ մեկուսացման հնարավոր ձևերը։ Կարևորվում է օտարման երևույթի ուսումնասիրությունը ոչ միայն որպես անհատական ապրումների, այլև որպես հասարակական հարաբերությունների և կառուցվածքային փոփոխությունների հետ կապված բազմաշերտ գործընթաց։ Անդրադարձ է կատարվում սոցիալական ինտեգրման, քաղաքացիական մասնակցության, հասարակական վստահության և համայնքային կապերի ամրապնդման նշանակությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հետխորհրդային վերափոխումների սոցիալական հետևանքների և հայ հասարակության մեջ ձևավորված նոր հարաբերությունների առանձնահատկությունների մասին՝ նպաստելով սոցիալական խնդիրների և հասարակական զարգացման գործընթացների գիտական վերլուծությանը։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է վինիլացետատ–ջուր համակարգում պոլիմերների ջրային դիսպերսիաների ստացման բաղադրատոմսերի մշակմանը՝ ստատիկ, առանց էմուլգատորի պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ջրային միջավայրում պոլիմերացման գործընթացի կազմակերպման և կառավարման խնդիրը, որի լուծումը պահանջում է հաշվի առնել մոնոմերի, ջրի և ռեակցիայի այլ բաղադրիչների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև պոլիմերացման կինետիկական և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են առանց էմուլգատորի համակարգերում կայուն պոլիմերային դիսպերսիաների ձևավորման պայմանները, գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները և ստացվող արտադրանքի հատկությունների փոփոխությունը տարբեր տեխնոլոգիական ռեժիմների դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բաղադրության ընտրությանը, բաղադրիչների հարաբերակցություններին, պոլիմերացման պայմաններին և այնպիսի պարամետրերի վերահսկմանը, որոնք որոշում են դիսպերսիայի կայունությունը, մասնիկների բնութագրերը և պոլիմերային նյութի որակը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացված դիսպերսիաների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատումը և դրանց կապի բացահայտումը սինթեզի պայմանների հետ։ Առանց էմուլգատորի համակարգի կիրառումը հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատճառով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պոլիմերացման մեխանիզմներն ավելի պարզեցված բաղադրությամբ և ստանալ նյութեր, որոնց հատկությունների վրա չեն ազդում ավանդական մակերևութաակտիվ հավելումների մնացորդները։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել նաև ստացված դիսպերսիաների կայունության, մասնիկների չափերի, պոլիմերային բաղադրության, ռեակցիայի ընթացքի և վերջնական արտադրանքի կիրառական հատկությունների համեմատական գնահատում։ Առաջարկվող բաղադրատոմսերի մշակումը նպատակ ունի որոշել այն պայմանների համակցությունները, որոնց դեպքում հնարավոր է ստանալ պահանջվող բնութագրերով ջրային պոլիմերային համակարգեր և ապահովել սինթեզի վերարտադրելիություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է պոլիմերների քիմիայի և տեխնոլոգիայի տեսանկյունից, քանի որ ջրային դիսպերսիաները լայնորեն կիրառվում են ծածկույթների, սոսինձների, կապակցանյութերի և այլ պոլիմերային նյութերի արտադրության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես վինիլային մոնոմերների ջրային միջավայրում պոլիմերացման և էմուլգատորազուրկ դիսպերսիաների ստացման ուսումնասիրության նյութ։

Сельское хозяйство

Այս գիրքը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության, ջրային ռեսուրսների աղտոտման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ոռոգման ջրում առկա ծանր մետաղների ազդեցությանը բրնձի մշակության վրա։ Աշխատանքի կենտրոնում գտնվում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Սեյեդ Մահալլեի շրջանը, որտեղ բրնձագործությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրության և տեղի բնակչության կենսապահովման համար։ Հետազոտությունը դիտարկում է այն խնդիրը, թե ինչպես կարող են ոռոգման ջրի միջոցով հող և բույս ներթափանցող ծանր մետաղները փոխել բրնձի աճի և զարգացման բնական ընթացքը, նվազեցնել բերքատվությունը, ազդել ստացված արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա և միաժամանակ առաջացնել երկարաժամկետ բնապահպանական ռիսկեր։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ծանր մետաղները, ի տարբերություն բազմաթիվ այլ աղտոտիչների, կարող են կուտակվել հողում և գյուղատնտեսական էկոհամակարգի տարբեր բաղադրիչներում՝ աստիճանաբար տեղափոխվելով ջրից դեպի հող, այնտեղից՝ բույսի արմատային համակարգ, ցողուն և հատիկ։ Այդ գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակի և բերքատվության տեսանկյունից, այլև սննդամթերքի անվտանգության առումով, քանի որ որոշ մետաղների բարձր կոնցենտրացիաները կարող են վտանգ ներկայացնել մարդու և կենդանիների առողջության համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել ոռոգման ջրի, հողի և բրնձի տարբեր օրգանների նմուշների ուսումնասիրություն, դրանցում ծանր մետաղների պարունակության որոշում և ստացված ցուցանիշների համեմատություն թույլատրելի կամ ընդունված բնապահպանական և գյուղատնտեսական չափանիշների հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ծանր մետաղների հնարավոր ազդեցությունը բույսի աճի ցուցանիշների, բերքի քանակի, հատիկների որակի և գյուղատնտեսական հողի վիճակի վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղտոտման աղբյուրների բացահայտումը, քանի որ ոռոգման ջրի որակը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես բնական երկրաքիմիական գործընթացներով, այնպես էլ մարդու գործունեությամբ՝ արդյունաբերական, կենցաղային, հանքարդյունաբերական կամ գյուղատնտեսական արտանետումներով։ Գրքում խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության հարց, այլ որպես ամբողջական էկոլոգիական շղթա, որտեղ ջրի որակի վատթարացումը կարող է հանգեցնել հողի աղտոտման, բույսերում մետաղների կուտակման, բերքի որակի նվազման և սննդային շղթայի միջոցով աղտոտիչների հետագա տարածման։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե որ ծանր մետաղներն են առավել ակտիվորեն կլանվում բրնձի կողմից, ինչ պայմաններում է ուժեղանում դրանց կուտակումը և բույսի որ հատվածներում են դրանք առավել մեծ քանակությամբ հայտնվում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատել ոչ միայն բերքատվության հնարավոր կորուստները, այլև ստացված բրնձի օգտագործման հետ կապված ռիսկերը։ Աշխատանքը նաև ընդգծում է հողի հատկությունների, ջրի քիմիական կազմի, pH-ի, օրգանական նյութերի և այլ գործոնների դերը ծանր մետաղների շարժունակության և բույսերի կողմից դրանց յուրացման գործընթացում։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևոր է կայուն գյուղատնտեսության սկզբունքների կիրառման համար, քանի որ բարձր բերքատվության ապահովումը չի կարող դիտարկվել ջրի և հողի անվտանգության հաշվին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ոռոգման ջրի որակի վերահսկման, աղտոտված տարածքների կառավարման, բրնձի արտադրության անվտանգության բարձրացման և շրջակա միջավայրի պահպանության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է գյուղատնտեսական, բնապահպանական և հանրային առողջության խնդիրների փոխկապակցված ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, որ ոռոգման ջրի աղտոտումը կարող է ունենալ բազմաշերտ հետևանքներ՝ սկսած բույսի աճի և բերքատվության փոփոխություններից մինչև հողի երկարաժամկետ դեգրադացիա և սննդամթերքի անվտանգության ռիսկեր։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ագրոէկոլոգիայով, հողի և ջրի աղտոտմամբ, ծանր մետաղների էկոտոքսիկոլոգիայով, բրնձագործությամբ, գյուղատնտեսական արտադրանքի որակով և բնական ռեսուրսների կայուն կառավարմամբ։

Экономика

Այս թեման ներկայացնում է XX դարի տնտեսական մտքի երկու կարևոր ուղղություններ՝ քեյնսյան մոտեցումը և մոնետարիզմը՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը մակրոտնտեսական քաղաքականության ձևավորման վրա։ Ջոն Մեյնարդ Քեյնս-ի գաղափարների հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ տնտեսությունը կարող է երկար ժամանակ գտնվել ոչ հավասարակշռված վիճակում, և պետության ակտիվ միջամտությունը՝ հատկապես հարկաբյուջետային քաղաքականության միջոցով, անհրաժեշտ է պահանջարկը խթանելու, գործազրկությունը նվազեցնելու և տնտեսական անկումները մեղմելու համար։ Քեյնսյան տեսությունը հատկապես արդիական դարձավ Մեծ դեպրեսիայի պայմաններում, երբ շուկայի ինքնակարգավորման գաղափարը բավարար չեղավ տնտեսական ճգնաժամը հաղթահարելու համար։ Մյուս կողմից մոնետարիզմը՝ որպես ուղղություն, առավել զարգացել է XX դարի երկրորդ կեսին և կապված է այն գաղափարի հետ, որ տնտեսության կայունության հիմնական գործոնը փողի զանգվածի վերահսկումն է, իսկ պետության միջամտությունը պետք է լինի սահմանափակ։ Monetarism-ի ներկայացուցիչները պնդում էին, որ գնաճը և տնտեսական տատանումները հիմնականում պայմանավորված են դրամական քաղաքականության սխալներով, և կենտրոնական բանկերը պետք է հետևողականորեն կարգավորեն փողի առաջարկը։ Այս երկու մոտեցումները հաճախ հակադրվում են միմյանց՝ Քեյնսը շեշտում է պահանջարկի կառավարումը պետական ծախսերով, իսկ մոնետարիզմը՝ փողի զանգվածի կայուն աճի կարևորությունը, սակայն ժամանակակից մակրոտնտեսական քաղաքականությունները հաճախ համադրում են այս գաղափարները՝ փորձելով ապահովել ինչպես աճ, այնպես էլ գնաճի վերահսկում։