1-էթօքսիկարբոնիլբենզատրիազոլ-1-օքսիդի սինթեզի եղանակների և քիմիական հատկությունների ուսումնասիրումը

Կրոն

Այս աշխատությունը նվիրված է «Առաջավորաց պահք» կոչվող եկեղեցական ավանդության վրացական խմբագրության, դրա ծագման, բովանդակային առանձնահատկությունների և գրական-պատմական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է միջնադարյան քրիստոնեական գրականության մեջ պահքի վերաբերյալ պատմությունների տարածումը, տարբեր լեզվական ավանդույթներում դրանց ձևավորումն ու փոխազդեցությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու վրացական գրավոր մշակույթի առանձնահատկությունները, հայ-վրացական հոգևոր և մշակութային կապերը, ինչպես նաև եկեղեցական տեքստերի փոխանցման, խմբագրման և մեկնաբանման գործընթացները։ Այն արժեքավոր նյութ է բանասերների, միջնադարյան գրականության ուսումնասիրողների, հայագետների և վրացագետների համար՝ նպաստելով քրիստոնեական ավանդույթների, ձեռագրային ժառանգության և տարածաշրջանի մշակութային պատմության ավելի խորքային ճանաչմանը։

Բժշկություն

Монография посвящена токсикологическим свойствам фторида трибутилолова, оценке его воздействия на организм человека и обоснованию гигиенических нормативов содержания вещества в воздухе рабочей зоны; в работе рассматриваются пути поступления токсиканта в организм, механизмы его биологического действия, острые и хронические эффекты, включая поражение нервной системы, печени и иммунных реакций, а также результаты экспериментальных и эпидемиологических исследований; значительное внимание уделяется методам санитарно-гигиенического контроля, расчету предельно допустимых концентраций и принципам нормирования производственных воздействий с целью профилактики профессиональных отравлений и обеспечения безопасности труда.

Ինֆորմատիկա

Численные методы решения экстремальных задач աշխատությունը կիրառական մաթեմատիկայի կարևոր բաժիններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է օպտիմալացման և էքստրեմալ խնդիրների թվային լուծման մեթոդները, այն ներկայացնում է այն հիմնական մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է գտնել ֆունկցիաների առավելագույն և նվազագույն արժեքները բարդ պայմանների և սահմանափակումների դեպքում, ներառելով գրադիենտային մեթոդներ, Նյուտոնի տիպի ալգորիթմներ, կոնվեքս և ոչ կոնվեքս օպտիմալացման խնդիրների լուծման եղանակներ, ինչպես նաև սահմանափակումներով օպտիմալացման մոդելներ, գիրքը բացատրում է հաշվարկային ալգորիթմների կայունությունը, ճշտությունը և կոնվերգենցիայի պայմանները, միաժամանակ ընդգրկում է բազմաթիվ օրինակներ և կիրառական խնդիրներ, որոնք կապված են տնտեսության, ինժեներական նախագծման և համակարգերի վերլուծության հետ, ցույց տալով, թե ինչպես են թվային մեթոդները օգտագործվում իրական աշխարհի բարդ օպտիմալացման խնդիրների լուծման համար։

Այլ առարկաներ

Գ. Հ. Ասլանյանը գրքում ներկայացնում է ջերմատներում բանջարեղենի աճեցման կենսաբանական և ագրոտեխնիկական հիմքերը՝ սկսած մշակաբույսերի ընտրությունից և սածիլների աճեցումից մինչև արտադրական ցիկլի ավարտ՝ բերքահավաք և արտադրանքի պահպանում։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է ջերմատնային միկրոկլիմայի կարգավորման կարևորությունը՝ ջերմաստիճան, խոնավություն, լուսավորություն և օդափոխություն, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բույսերի աճի, ծաղկման և պտղակալման վրա։ Գրքում ընդգրկված են նաև սնուցման և պարարտացման համակարգերը՝ հանքային և օրգանական սննդանյութերի ճիշտ կիրառմամբ, կաթիլային ոռոգման տեխնոլոգիաները և սննդարար լուծույթների կառավարումը՝ բարձր բերքատվություն ապահովելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վնասատուների և հիվանդությունների դեմ պայքարի ինտեգրված միջոցառումներին՝ կենսաբանական, ագրոտեխնիկական և քիմիական մեթոդների համադրմամբ՝ նվազեցնելով կորուստները և բարձրացնելով արտադրանքի որակը։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է բույսերի ձևավորման, էտման և խնամքի տեխնիկաները, որոնք կարևոր են ջերմատան արդյունավետ օգտագործման և կայուն արտադրության համար։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, ջերմատնային տնտեսությունների աշխատողների և բանջարաբույծների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները ջերմատնային բանջարաբուծության ոլորտում։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է լեռնային ռելիեֆ ունեցող բնակավայրերի ջրամատակարարման համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների, դրանց կատարելագործման և շահագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բարդ տեղագրական պայմաններում ջրային ռեսուրսների մատակարարման, բաշխման և կառավարման հետ կապված տեխնիկական խնդիրները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են ջրամատակարարման ցանցերի հուսալիության, էներգաարդյունավետության և կայուն աշխատանքի ապահովման մեթոդները։ Հեղինակը ներկայացնում է ինժեներական լուծումներ, հաշվարկային մոտեցումներ և կառուցվածքային բարելավումներ, որոնք ուղղված են ջրամատակարարման համակարգերի արդյունավետության բարձրացմանը, ջրի կորուստների նվազեցմանը և բնակավայրերի ջրապահովման մակարդակի բարելավմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային պայմաններում ճնշման կարգավորման, պոմպակայանների աշխատանքի, ջրամբարների և ջրատար կառույցների օպտիմալ նախագծման հարցերին։ Գիրքը նախատեսված է հիդրոտեխնիկական ճարտարագիտության, քաղաքաշինության և ջրատնտեսության ոլորտների մասնագետների, նախագծողների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են բնակավայրերի ջրամատակարարման համակարգերի նախագծմամբ ու կատարելագործմամբ։

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ անդրադառնալով նրա արձակին, դրամատուրգիային, պատմական թեմատիկային, գեղարվեստական մտածողությանը, կերպարակերտման սկզբունքներին և ստեղծագործություններում արտահայտված գաղափարական խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ Զեյթունցյանի գրականությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների մակարդակում, այլև որպես ամբողջական գեղարվեստական համակարգ, որի տարբեր ժանրերում կրկնվող առանցքային հարցերն են մարդը պատմության մեջ, անհատի և հասարակության հարաբերությունը, բարոյական պատասխանատվությունը, ազգային հիշողությունը, իշխանությունը, ազատությունը և ժամանակի ու պատմության ազդեցությունը մարդու ճակատագրի վրա։ Հեղինակի ստեղծագործական ուղին առանձնահատուկ տեղ ունի 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության մեջ․ նա այն սերնդի ներկայացուցիչներից էր, որը 1960-ական թվականներին բերեց գեղարվեստական նոր մտածողություն և ավելի սուր ուշադրություն դարձրեց մարդու ներաշխարհին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հակասություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գրողի պատմական արձակի ուսումնասիրությունն է։ Զեյթունցյանը պատմական նյութը օգտագործում է ոչ միայն անցյալի դեպքերը վերարտադրելու, այլև արդիական հարցադրումներ առաջադրելու համար․ պատմական անձանց և իրադարձությունների միջոցով նա անդրադառնում է իշխանության և պատասխանատվության, հայրենիքի ու անհատի, քաղաքական որոշումների և մարդկային ճակատագրերի փոխհարաբերություններին։ Այս առումով առանձնահատուկ նշանակություն ունի «Արշակ Երկրորդ» վեպը, որի շուրջ գրական քննադատության մեջ քննարկվել են պատմության գեղարվեստականացման, պատմական առասպելի վերաիմաստավորման և ժամանակակից խնդիրների հետ դրա կապի հարցերը։ Պատմական թեմայի հանդեպ այս մոտեցումը թույլ է տալիս անցյալի իրադարձությունները վերածել ժամանակակից մարդու բարոյական ու քաղաքական խնդիրների քննարկման միջոցի։ Զեյթունցյանի ստեղծագործական ժառանգության մյուս առանցքային հատվածը դրամատուրգիան է։ Նրա անցումը դրամատիկական ժանրին գրականագիտական գնահատականներում դիտարկվում է որպես օրինաչափ զարգացում, քանի որ նրա արձակին բնորոշ ներքին դրամատիզմը, լարված երկխոսությունները, մենախոսությունները և սուր խնդրադրումները բնականորեն համապատասխանում էին բեմական խոսքի հնարավորություններին։ Դրամատուրգիական ստեղծագործություններում գրողը հաճախ կենտրոնանում է պատմական կամ հասարակական բախումների մեջ հայտնված մարդու վրա՝ բացահայտելով նրա ներքին հակասությունները, ընտրության դժվարությունը և պատասխանատվության զգացումը։ Այդ պատճառով նրա պիեսները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես թատերական տեքստեր, այլև որպես բարոյափիլիսոփայական խնդիրների գեղարվեստական ուսումնասիրություններ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Զեյթունցյանի գեղարվեստական հրապարակախոսության խնդիրը։ Նրա ստեղծագործական մտածողության մեջ գրականությունն ու հրապարակախոսությունը հաճախ փոխկապակցված են․ պատմական և ազգային հիշողության, հասարակական պատասխանատվության, մշակութային ինքնության և ժամանակակից կյանքի խնդիրները դառնում են ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ հրապարակախոսական անդրադարձի առարկա։ Գրականագիտական աղբյուրներից մեկում ընդգծվում է, որ նրա գեղարվեստական հրապարակախոսությունը սնվում է ազգային մտածողության տարբեր ակունքներից և միաժամանակ կապված է նրա դրամատիկական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև գրողի լեզվական և ոճական համակարգը։ Զեյթունցյանի ստեղծագործություններում խոսքը հաճախ կառուցվում է սուր երկխոսությունների, ներքին մենախոսությունների, հակադրությունների և ինտենսիվ հոգեբանական լարվածության միջոցով։ Կերպարների խոսքը ոչ միայն առաջ է մղում գործողությունը, այլև բացահայտում է նրանց աշխարհայացքը, բարոյական դիրքորոշումը և ներքին պայքարը։ Այդպիսի կառուցվածքը հատկապես արդյունավետ է պատմական և դրամատիկական նյութի դեպքում, որտեղ հերոսների անձնական որոշումները միահյուսվում են հասարակական ու քաղաքական իրադարձություններին։ Ուսումնասիրության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Տ. Ս. Սարգսյանի՝ «Նորագույն շրջանի հայ գրականություն» մասնագիտությամբ բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսական ուսումնասիրության սեղմագիրն է, որը պատրաստվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում և հրատարակվել Երևանում 2014 թվականին։ Սեղմագիրն ունի 33 էջ, իսկ մատենագիտական ցանկը ներառում է 23 անուն աղբյուր։ Աշխատանքի կարևորությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգությունը դիտարկել ամբողջականության մեջ՝ բացահայտելով նրա տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունների միջև եղած գաղափարական և գեղարվեստական կապերը։ Հեղինակի համար պատմությունը պարզապես անցյալի նկարագրություն չէ, իսկ արդիականությունը՝ միայն ներկա իրադարձությունների արտացոլում․ երկուսն անընդհատ փոխազդում են՝ ստեղծելով պատմության միջոցով ներկան հասկանալու և ներկայի միջոցով անցյալը վերաիմաստավորելու մեթոդ։ Այս առանձնահատկությունն է նաև պատճառը, որ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործական անհատականությունը, նրա արձակի և դրամատուրգիայի հիմնական առանձնահատկությունները, պատմական մտածողությունը, կերպարակերտման սկզբունքներն ու գեղարվեստական աշխարհայացքը հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, նորագույն շրջանի հայ արձակով, դրամատուրգիայով, պատմավեպով և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության գաղափարագեղագիտական զարգացումներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների համար։