1825 թվականի օրացույց՝ ըստ Հայոց ՌՄՀԴ թվականի

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում նույնաբանական կառույցների հաղորդակցական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես ձևականորեն կրկնվող լեզվական միավորներ, այլև որպես խոսքային հաղորդակցության մեջ որոշակի նպատակներ իրականացնող միջոցներ։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես կարող են բառային կամ կառուցվածքային կրկնության վրա հիմնված արտահայտությունները կոնկրետ համատեքստում ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստներ և հաղորդել այնպիսի տեղեկատվություն, որը անմիջականորեն չի արտահայտվում դրանց բառային կառուցվածքով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խոսողի հաղորդակցական մտադրությանը, իրավիճակային համատեքստին, զրուցակիցների ընդհանուր գիտելիքներին և ենթադրվող տեղեկատվությանը, որոնց փոխազդեցությամբ ձևավորվում է նույնաբանական արտահայտության գործաբանական արժեքը։ Քննվում են նման կառույցների հնարավոր գործառույթները՝ պնդման ուժեղացում, գնահատականի արտահայտում, անխուսափելիության կամ ակնհայտության ընդգծում, համաձայնություն կամ հաշտեցում իրավիճակի հետ, հեգնանք, քննադատություն և խոսողի վերաբերմունքի այլ դրսևորումներ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ձևական տրամաբանության տեսանկյունից տեղեկատվական նորություն չպարունակող կառուցվածքը բնական խոսքում կարող է ունենալ հարուստ հաղորդակցական բովանդակություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իմաստաբանության և գործաբանության փոխհարաբերությունը՝ պարզաբանելով, թե արտահայտության բառային նշանակությունը ինչպես է լրացվում համատեքստային ենթադրություններով և խոսքային եզրակացություններով։ Դիտարկվում է նաև հաղորդակցական իրավիճակի ազդեցությունը միևնույն կառուցվածքի մեկնաբանության վրա, քանի որ տարբեր պայմաններում այն կարող է արտահայտել տարբեր վերաբերմունքներ և հաղորդակցական նպատակներ։ Հետազոտության նյութ կարող են ծառայել առօրյա խոսակցությունը, գեղարվեստական արձակը, հրապարակախոսությունը, զանգվածային հաղորդակցությունը և ժամանակակից անգլերենի այլ գործառական ոլորտներ։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու նույնաբանական կառույցների կառուցվածքային տեսակները և դրանց բնորոշ գործաբանական գործառույթները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իմաստաբանության, գործաբանության, խոսույթի վերլուծության և հաղորդակցական լեզվաբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով լեզվական կրկնության և համատեքստային իմաստաստեղծման փոխհարաբերությունը ժամանակակից անգլերեն հաղորդակցության մեջ։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է հանքային ջրերի արտադրության գործընթացում սննդամթերքի անվտանգության ապահովման նպատակով HACCP համակարգի կիրառման արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի շրջանակում դիտարկվում են արտադրական գործընթացի այն փուլերը, որտեղ կարող են առաջանալ կենսաբանական, քիմիական կամ ֆիզիկական վտանգներ, ինչպես նաև այդ վտանգների կանխարգելման, վերահսկման և նվազեցման հնարավոր մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է կրիտիկական հսկման կետերի ճիշտ բացահայտումը, դրանց համար վերահսկման չափանիշների սահմանումը, մշտադիտարկման իրականացումը և շեղումների դեպքում անհրաժեշտ ուղղիչ գործողությունների կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքային ջրի աղբյուրից մինչև պատրաստի արտադրանքի փաթեթավորում ընկած ամբողջ տեխնոլոգիական շղթային՝ ներառելով ջրի արդյունահանումը, նախնական մշակումը, սարքավորումների և տարաների սանիտարական վիճակը, լցման գործընթացը, փաթեթավորումը և պահպանման պայմանները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որքանով է համակարգված վտանգների կանխարգելումը նպաստում արտադրանքի անվտանգության և կայուն որակի պահպանմանը։ Միաժամանակ քննարկվում է HACCP-ի կիրառման գործնական նշանակությունը արտադրական կարգապահության բարձրացման, հնարավոր ռիսկերի վաղ հայտնաբերման, տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկելիության և սպառողների առողջության պաշտպանության տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս սննդամթերքի անվտանգության ապահովումը տեղափոխել ոչ միայն վերջնական արտադրանքի ստուգման, այլև ամբողջ արտադրական գործընթացի կանխարգելիչ վերահսկման մակարդակ՝ դարձնելով որակի կառավարման համակարգն ավելի արդյունավետ և հետևողական։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի վերջին երեք տասնամյակներում հայ կոմպոզիտորների ստեղծած վոկալ-սիմֆոնիկ երկերի գեղարվեստական, ժանրային և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում կանտատի և օրատորիայի պատմականորեն ձևավորված սկզբունքների զարգացումն ու վերաիմաստավորումն է հայկական պրոֆեսիոնալ երաժշտության մեջ՝ տվյալ ժամանակաշրջանի գեղագիտական որոնումների և ազգային երաժշտական մտածողության համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական տեքստի և երաժշտության փոխհարաբերությանը, քանի որ այս ժանրերում բանաստեղծական, պատմական, հոգևոր կամ փիլիսոփայական բովանդակությունը կարևոր դեր է կատարում երաժշտական ձևի և դրամատուրգիական զարգացման կառուցման մեջ։ Քննվում են երգչախմբի, մենակատարների և նվագախմբի գործառույթները, դրանց փոխհարաբերության տարբեր ձևերը, ինչպես նաև վոկալ և գործիքային շերտերի միջոցով ստեղծվող գեղարվեստական ամբողջականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում երաժշտական դրամատուրգիայի ուսումնասիրությունը՝ թեմատիկ նյութի զարգացման, հակադրությունների, գագաթնակետերի և ստեղծագործության կառուցվածքային ամբողջականության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում մեղեդային լեզվին, հարմոնիկ մտածողությանը, ռիթմական կազմակերպմանը, բազմաձայնությանը և նվագախմբային գունավորմանը՝ բացահայտելով ժամանակաշրջանի ստեղծագործական բազմազանությունը։ Ուսումնասիրվում է ազգային երաժշտական ավանդույթների կիրառումը՝ ժողովրդական և հոգևոր երաժշտությանը բնորոշ ինտոնացիաների, ձայնակարգային մտածողության և պատմամշակութային թեմաների վերաիմաստավորման միջոցով։ Միաժամանակ դիտարկվում է ժամանակակից կոմպոզիտորական միջոցների ազդեցությունը, որի արդյունքում ավանդական ժանրային սահմանները կարող են ընդլայնվել, իսկ կանտատի և օրատորիայի տարրերը՝ փոխներթափանցել այլ վոկալ-սիմֆոնիկ ձևերի հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատմական հիշողության, ազգային ինքնության, բարոյափիլիսոփայական և հոգևոր թեմաների երաժշտական արտահայտությանը։ Ժանրային զարգացումների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր միտումները, այնպես էլ առանձին հեղինակների անհատական ոճական լուծումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական վոկալ-սիմֆոնիկ երաժշտությունը որպես ավանդույթի և նորարարության ակտիվ փոխազդեցության ոլորտ՝ նպաստելով հայ կոմպոզիտորական դպրոցի ժանրային զարգացման, երաժշտական լեզվի և գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Другие предметы

Գրադարանագիտության, խորհրդային մշակութային քաղաքականության և գիտելիքների հանրայնացման պատմության բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է քիմիական գիտելիքների տարածման գործում գրադարանների դերակատարությանը և Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի դեկտեմբերյան ու փետրվարյան պլենումների նյութերի քարոզչության կազմակերպմանը։ Քննության են առնվում խորհրդային ժամանակաշրջանում գիտատեխնիկական գիտելիքների հանրամատչելի ներկայացման նպատակները, գրադարանների լուսավորչական գործառույթները և կուսակցական որոշումների տարածման կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քիմիայի և քիմիական արդյունաբերության վերաբերյալ գրականության ներկայացմանը, ընթերցողների տեղեկացվածության բարձրացմանը և գիտական թեմաներով զանգվածային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Հրատարակության շրջանակներում կարող են ներկայացվել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ գրականության ցանկերի, մատենագիտական տեսությունների, զրույցների և ընթերցողական քննարկումների կազմակերպման մեթոդական առաջարկություններ։ Անդրադարձ է կատարվում կուսակցական պլենումների որոշումների լուսաբանմանը, դրանց տնտեսական և գաղափարախոսական նշանակության ներկայացմանը, ինչպես նաև գրադարանային աշխատանքի համապատասխանեցմանը ժամանակաշրջանի պետական առաջնահերթություններին։ Քննարկվում են գիտահանրամատչելի, մասնագիտական և հասարակական-քաղաքական գրականության օգտագործման հնարավորությունները տարբեր ընթերցողական խմբերի հետ աշխատանքում։ Կարևորվում է գրադարանների մասնակցությունը գիտական տեղեկությունների տարածման, մասնագիտական հետաքրքրությունների խթանման և խորհրդային հասարակության գաղափարական դաստիարակության գործընթացներում։ Հրատարակությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմական աղբյուր՝ խորհրդային գրադարանների գործունեության, գիտելիքների հանրայնացման և կուսակցական քարոզչության փոխկապակցվածությունը ուսումնասիրելու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, խորհրդային մշակույթի պատմության, գիտության հանրայնացման և գաղափարախոսական հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է երկլեզու անձանց մոտ աֆազիայի հետևանքով խանգարված խոսքային և լեզվական կարողությունների վերականգնման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գլխուղեղի լեզվական գործառույթների խանգարման պայմաններում երկու լեզուների պահպանման, կորստի և աստիճանական վերականգնման օրինաչափությունները՝ հաշվի առնելով, որ երկլեզու անձանց մոտ լեզվական համակարգերի կազմակերպումը կարող է ունենալ լրացուցիչ փոխազդեցություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե երկու լեզուներից որն է ավելի արագ կամ ամբողջական վերականգնվում և ինչ գործոններ կարող են պայմանավորել այդ տարբերությունները։ Դիտարկվում են լեզուների յուրացման տարիքը, մինչև հիվանդությունը դրանց օգտագործման հաճախականությունը, լեզվական իմացության մակարդակը, հաղորդակցական միջավայրը և յուրաքանչյուր լեզվի անձնական ու սոցիալական նշանակությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ներառվել նեյրոհոգեբանական և լեզվաբանական գնահատման մեթոդներ, խոսքի ընկալման և արտադրման առաջադրանքներ, բառանվանման, կրկնության, ընթերցանության ու գրավոր խոսքի թեստեր, ինչպես նաև երկու լեզուներով կատարված արդյունքների համեմատական վերլուծություն։ Երկարաժամկետ դիտարկման մեթոդը հնարավորություն է տալիս հետևելու վերականգնման ընթացքին և գնահատելու տարբեր փուլերում լեզվական կարողությունների փոփոխությունները։ Քննության են առնվում նաև բառապաշարի, քերականության, հնչյունաբանական մշակման և հաղորդակցական հմտությունների խանգարումները, ինչպես նաև մի լեզվից մյուսին անցնելու և լեզուների փոխադարձ ազդեցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է վերականգնողական աշխատանքի կազմակերպումը՝ գնահատելու, թե մեկ լեզվով իրականացվող լեզվական վարժանքները որքանով կարող են նպաստել մյուս լեզվի համապատասխան կարողությունների բարելավմանը։ Համեմատական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս տարբերակելու ընդհանուր լեզվական վերականգնման գործընթացները և յուրաքանչյուր լեզվին հատուկ առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև անհատական վերականգնողական ծրագրերի մշակման անհրաժեշտությանը, քանի որ երկլեզու անձանց լեզվական կենսագրությունը և երկու լեզուների օգտագործման հարաբերակցությունը կարող են զգալիորեն տարբեր լինել։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն նեյրոլեզվաբանության, կլինիկական լեզվաբանության, նեյրոհոգեբանության և խոսքային վերականգնման համար՝ նպաստելով երկլեզու աֆազիայով անձանց լեզվական վիճակի առավել ճշգրիտ գնահատման և վերականգնողական մոտեցումների կատարելագործմանը։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է հունաբան դպրոցի ազդեցությունը դասական հայերենի ձևավորման և զարգացման վրա՝ ընդգծելով նրա դերը հայերեն գիտական, թարգմանական և գրական լեզվի կատարելագործման գործընթացում։ Նշվում է, որ հունաբան դպրոցը միջնադարյան հայ մշակույթի կարևոր ուղղություններից մեկն էր, որի ներկայացուցիչները նպատակ ունեին հունարեն գիտական և փիլիսոփայական ժառանգությունը փոխանցել հայերենին՝ հնարավորինս ճշգրիտ և համակարգված լեզվական միջոցներով։ Վերլուծվում է, որ այս շարժման արդյունքում դասական հայերենում ձևավորվեցին նոր շարահյուսական կառուցվածքներ, բարդ նախադասական մոդելներ և վերացական հասկացությունների արտահայտման ճկուն համակարգ, որոնք նպաստեցին գրաբարի գիտական լեզվի զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հունական շարահյուսության ազդեցությանը, փոխառական թարգմանական կալկերին և նոր բառակազմական մոդելների ձևավորմանը, որոնք ընդլայնեցին հայերենի արտահայտչական հնարավորությունները։ Նշվում է նաև, որ հունաբան դպրոցի գործունեությունը ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութային նշանակություն ուներ՝ ապահովելով հայ միջնադարյան մտավորականության կապը հելլենիստական գիտական ավանդույթի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հունաբան դպրոցը կարևոր դեր է խաղացել դասական հայերենի զարգացման մեջ՝ նպաստելով նրա գիտականացմանը, կառուցվածքային հարստացմանը և միջազգային մշակութային ինտեգրմանը։