1950-70-ական թվականների ամերիկյան գիտաֆանտաստիկական գրականությունը

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ա. Պ. Չեխովի և Ի. Ա. Բունինի գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրությանը նրանց կրոնափիլիսոփայական հայացքների համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են երկու հեղինակների ստեղծագործական աշխարհընկալումը, մարդու գոյության, բարոյականության, մեղքի, տառապանքի և իմաստի որոնման թեմաները, որոնք արտահայտվում են նրանց պատմվածքներում և արձակ գործերում։ Հեղինակը համեմատական մոտեցմամբ բացահայտում է Չեխովի և Բունինի գեղարվեստական մտածողության տարբերությունները և ընդհանրությունները՝ ընդգծելով նրանց վերաբերմունքը մարդու ներաշխարհի, ճակատագրի և հոգևոր որոնումների նկատմամբ։ Քննարկվում են նաև ռուսական կրոնափիլիսոփայական ավանդույթի ազդեցությունները նրանց ստեղծագործության վրա, ինչպես նաև ժամանակի մշակութային և գաղափարական միջավայրի դերը նրանց գեղարվեստական համակարգերի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են երկուսի մոտ էլ գեղարվեստական արձակում արտացոլվում էքզիստենցիալ հարցադրումները և հոգևոր-բարոյական խնդիրները՝ տարբեր ոճական և գաղափարական լուծումներով։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, փիլիսոփաների, բանասիրության ուսանողների և ռուս գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է Նոր Ջուղայի գրական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը XVII–XVIII դարերում՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանում հայկական համայնքի ձևավորած հարուստ հոգևոր, կրթական, գրական և մշակութային միջավայրը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Նոր Ջուղան որպես հայկական սփյուռքի կարևոր մշակութային կենտրոն, որտեղ ձևավորվել և զարգացել են գրական ստեղծագործությունը, ձեռագրական ավանդույթը, կրթությունը, տպագրությունը և եկեղեցական մշակույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրական կյանքի հիմնական ուղղություններին, ստեղծագործողների գործունեությանը, ձեռագիր և տպագիր գրականության տարածմանը, ինչպես նաև հայկական մտավոր ավանդույթի պահպանման ու փոխանցման գործընթացներին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ Նոր Ջուղայի դպրոցներին, կրթական հաստատություններին, գրատներին, ձեռագրերի ստեղծման և ընդօրինակման կենտրոններին, ինչպես նաև համայնքի հոգևոր ու կրթական կառույցների ունեցած դերակատարությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տպագրական գործունեության ուսումնասիրությունը, քանի որ գիրքը և տպագրությունը կարևոր միջոցներ էին հայ մշակութային ինքնության պահպանման, գիտելիքի տարածման և տարբեր հայկական համայնքների միջև կապերի ամրապնդման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ժամանակաշրջանի գրական ժանրերը, կրոնական և աշխարհիկ երկերը, պատմագրական ու բարոյախրատական ստեղծագործությունները, ինչպես նաև դրանցում արտացոլված հասարակական, հոգևոր և ազգային գաղափարները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Նոր Ջուղայի մշակութային կապերին Հայաստանի, Պարսկաստանի և հայկական այլ գաղթօջախների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի այլ ժողովուրդների մշակութային միջավայրի ազդեցությանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպես է XVII–XVIII դարերում հայկական համայնքը պահպանել և զարգացրել իր լեզվական, կրոնական ու ազգային ինքնությունը՝ միաժամանակ ձևավորելով նոր մշակութային արժեքներ և ներգրավվելով տարածաշրջանի հասարակական ու առևտրական կյանքում։ Նոր Ջուղայի գրական-մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայկական սփյուռքի մշակույթի պատմության, հայ գրականության զարգացման և վաղ նոր շրջանի հայկական մտավոր կյանքի առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, մշակութաբաններին, ձեռագրագետներին և հայկական սփյուռքի պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վայրի խաղողի ծաղկամզվածքի ուսումնասիրությանը՝ որպես բուրավետացված գինիների արտադրության համար պոտենցիալ արժեքավոր բուսական հումքի։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել ծաղկամզվածքի քիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունները, բացահայտել դրա մեջ առկա բուրավետ և կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչները, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց կիրառման հնարավորությունները գինու համային և բույրային հատկանիշների ձևավորման գործընթացում։ Ծաղկամզվածքը կարող է պարունակել եթերային յուղեր, ֆենոլային միացություններ, օրգանական թթուներ, պիգմենտներ և այլ նյութեր, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ ստացվող արտադրանքի բույրի, համի, գույնի և ընդհանուր օրգանոլեպտիկ հատկությունների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հումքի հավաքման, նախնական մշակման, չորացման և պահպանման պայմանները, քանի որ այդ գործոնները կարող են էականորեն ազդել բուրավետ նյութերի պահպանման և հետագա արդյունահանման արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բուրավետ բաղադրիչների առանձնացման և գինու մեջ դրանց փոխանցման տեխնոլոգիական եղանակներին։ Կարող են համեմատվել տարբեր մեթոդներ՝ թրմում, արդյունահանում, հումքի տարբեր կոնցենտրացիաների օգտագործում և մշակման տարբեր տևողություններ, որոնց միջոցով հնարավոր է կարգավորել ստացվող ըմպելիքի բույրի ինտենսիվությունն ու համային հավասարակշռությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ստացված բուրավետացված գինիների ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների ուսումնասիրությունը։ Կարող են որոշվել սպիրտի ծավալային բաժինը, թթվայնությունը, շաքարների պարունակությունը, ֆենոլային միացությունների քանակը, գունային ցուցանիշները և այլ բնութագրեր, որոնք անհրաժեշտ են արտադրանքի որակի գնահատման համար։ Միաժամանակ կարևոր նշանակություն ունի օրգանոլեպտիկ վերլուծությունը, որի միջոցով գնահատվում են գինու արտաքին տեսքը, գույնը, բույրը, համը, հետհամը և ընդհանուր ներդաշնակությունը։ Տարբեր տեխնոլոգիական տարբերակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել հումքի այն քանակությունն ու մշակման պայմանները, որոնք ապահովում են առավել բարենպաստ սպառողական հատկություններ՝ առանց գինու հիմնական բնութագրերի անցանկալի փոփոխության։ Աշխատության կարևոր կողմերից է նաև վայրի խաղողի չօգտագործվող կամ քիչ օգտագործվող բուսական մասի վերածումը հավելյալ արժեք ունեցող հումքի։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել խաղողի վերամշակման ընթացքում առաջացող ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործմանը և նոր տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստեղծմանը։ Հետազոտությունը կարող է նշանակություն ունենալ նաև բնական բուրավետիչների կիրառման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել սինթետիկ բուրավետ նյութերի փոխարեն կամ դրանց սահմանափակ կիրառմամբ բնական բուսական հումքի օգտագործման հեռանկարները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել բուրավետացված գինիների նոր բաղադրատոմսերի և տեխնոլոգիական գործընթացների մշակման ժամանակ, ինչպես նաև փոքր և արդյունաբերական գինեգործական արտադրություններում արտադրանքի տեսականու ընդլայնման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գինեգործներին, սննդի տեխնոլոգներին, կենսաքիմիկոսներին, բուսական հումքի վերամշակմամբ զբաղվող մասնագետներին և նոր սննդամթերքի մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է խաղողի բուսական հումքի քիմիական ուսումնասիրությունը և գինեգործական տեխնոլոգիան՝ նպատակ ունենալով պարզել վայրի խաղողի ծաղկամզվածքի կիրառման հնարավորությունները բուրավետացված գինիների արտադրության մեջ և մշակել այնպիսի տեխնոլոգիական մոտեցումներ, որոնք կապահովեն ստացվող արտադրանքի բարձր որակ, արտահայտված բույր և ներդաշնակ համային հատկություններ։

Физика

Լամպերը լուսավորության աղբյուրներ են, որոնք նախատեսված են էլեկտրական էներգիան տարբեր ձևերով լույսի վերածելու համար և լայն կիրառություն ունեն ինչպես կենցաղում, այնպես էլ արդյունաբերության, փողոցային լուսավորության և տեխնիկական համակարգերում։ Լամպերի զարգացումը անցել է երկար պատմական ճանապարհ՝ սկսած շիկացման լամպերից, որտեղ լույսը ստացվում է մետաղական թելիկի տաքացման միջոցով, մինչև ժամանակակից էներգախնայող և բարձր արդյունավետությամբ LED տեխնոլոգիաներ, որոնք հիմնված են կիսահաղորդչային նյութերի վրա և ապահովում են ավելի երկար ծառայության ժամկետ ու ցածր էներգասպառում։ Լամպերը կարող են լինել տարբեր տեսակների՝ շիկացման, լյումինեսցենտ, հալոգեն և LED, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր առանձնահատկությունները, առավելություններն ու սահմանափակումները։ Դրանք օգտագործվում են տարբեր նպատակներով՝ ներքին լուսավորություն ապահովելու, աշխատանքային տարածքների տեսանելիությունը բարելավելու, դեկորատիվ լուսավորություն ստեղծելու և անվտանգության մակարդակը բարձրացնելու համար։ Լամպերի աշխատանքի հիմնական սկզբունքը էլեկտրական էներգիայի փոխակերպումն է լուսային էներգիայի, որը կախված է օգտագործվող տեխնոլոգիայից կարող է ուղեկցվել նաև ջերմության արտազատմամբ։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացումը թույլ է տվել ստեղծել «խելացի» լամպեր, որոնք կարելի է կառավարել հեռակա կարգով, կարգավորել պայծառությունը և գույնային ջերմաստիճանը՝ համապատասխանեցնելով տարբեր միջավայրային պայմաններին և մարդու պահանջներին։

География

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում պետական գեոդեզիական բարձունքային հիմքի արդիականացման և վերակառուցման խնդիրներին՝ ժամանակակից թվային չափագրական, հաշվարկային և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում երկրի տարածքում բարձրությունների միասնական և հուսալի համակարգի ձևավորումն է, որը կարևոր նշանակություն ունի քարտեզագրության, շինարարության, հողաշինության, կադաստրի, ինժեներական հետազոտությունների, տարածական պլանավորման և երկրադինամիկական գործընթացների դիտարկման համար։ Քննվում են գործող բարձունքային ցանցի վիճակի գնահատման, գեոդեզիական կետերի պահպանվածության և չափումների ճշգրտության ստուգման, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացված տվյալների միասնական համակարգում համադրման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավանդական երկրաչափական նիվելիրացման և ժամանակակից արբանյակային գեոդեզիական տեխնոլոգիաների տվյալների համատեղ օգտագործման հնարավորություններին։ Թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ավտոմատացնել չափումների մշակումը, կատարել մեծածավալ տարածական տվյալների համակարգում, հայտնաբերել անհամապատասխանություններ և բարձրացնել վերջնական արդյունքների վերահսկելիությունը։ Կարևորվում է GNSS դիտարկումների միջոցով ստացվող երկրաչափական բարձրությունների և ֆիզիկական բարձրությունների միջև կապի ապահովման խնդիրը, որի համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել Երկրի ծանրության դաշտի և համապատասխան գեոդեզիական մոդելների առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է թվային բարձունքային և գեոիդային մոդելների կիրառելիության գնահատումը՝ տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալների ճշգրտության և համատեղելիության ուսումնասիրությամբ։ Քննվում են նաև ցանցի հավասարակշռման մաթեմատիկական մեթոդները, չափումների սխալների գնահատումը, հենակետերի օպտիմալ տեղաբաշխումը և միասնական տվյալների բազայի ստեղծման սկզբունքները։ Հայաստանի լեռնային ռելիեֆը և բարդ երկրաբանական պայմանները լրացուցիչ նշանակություն են հաղորդում բարձունքային ցանցի կայունության վերահսկմանը, քանի որ առանձին կետերի դիրքը կարող է ժամանակի ընթացքում ենթարկվել բնական կամ տեխնածին ազդեցությունների։ Թվային աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գեոդեզիական կետերի, չափումների և հաշվարկված բարձրությունների վերաբերյալ տեղեկատվությունը պահպանել, թարմացնել, վերլուծել և տարածականորեն պատկերել միասնական միջավայրում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ազգային գեոդեզիական ենթակառուցվածքի արդիականացման համար՝ նպաստելով տարածական տվյալների ճշգրտության, համադրելիության և գործնական կիրառելիության բարձրացմանը, ինչպես նաև ժամանակակից թվային գեոդեզիայի սկզբունքներին համապատասխան բարձունքային համակարգի զարգացման գիտամեթոդական հիմքերի ձևավորմանը։

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից արևելահայերենում չեզոք սեռի բայերի արժույթի ուսումնասիրությանը՝ լեզվական համակարգում դրանց շարահյուսական և իմաստային առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բայերի արժույթն է՝ այն կարողությունը, որով բայը որոշում կամ պայմանավորում է իր հետ կապվող անհրաժեշտ և հնարավոր բաղադրիչների քանակը, բնույթը և շարահյուսական հարաբերությունները։ Քննարկվում են չեզոք սեռի բայերի կողմից պահանջվող կամ թույլատրվող լրացումները, դրանց արտահայտման ձևերը, կապը բայի իմաստային կառուցվածքի հետ և նախադասության կազմում դրանց դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր բայեր կարող են ունենալ տարբեր արժութային կառուցվածքներ՝ պայմանավորելով ենթակայի, խնդրի, պարագայական կամ այլ բաղադրիչների առկայությունը և դրանց ձևաբանական ու շարահյուսական դրսևորումները։ Աշխատանքում արժույթի երևույթը դիտարկվում է ժամանակակից արևելահայերենի փաստական նյութի հիման վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտել չեզոք սեռի բայերի գործառական բազմազանությունը և դրանց կիրառության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն բայի քերականական բնութագրերի, այլև նախադասության կառուցվածքի, բայային իմաստաբանության և շարահյուսական կապերի ավելի խորքային ընկալման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի քերականությամբ, բայագիտությամբ, շարահյուսությամբ և տեսական լեզվաբանությամբ զբաղվող ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների համար։