Աղջիկների նվեր

Экономика

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատանքի շուկայի պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում աշխատանքի շուկայի ձևավորման և գործունեության հիմնական օրինաչափությունները, աշխատուժի առաջարկի ու պահանջարկի փոխհարաբերությունները, զբաղվածության և գործազրկության հետ կապված սոցիալ-տնտեսական գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական զբաղվածության քաղաքականությանը, աշխատաշուկայի կարգավորման տնտեսական և կազմակերպական մեխանիզմներին, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի զբաղվածության հնարավորությունների ընդլայնման հարցերին։ Վերլուծվում են աշխատուժի մասնագիտական կառուցվածքի, կրթության և աշխատաշուկայի պահանջների համապատասխանության, տարածքային անհամաչափությունների և աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Քննարկվում են նաև զբաղվածության պետական ծրագրերի, մասնագիտական պատրաստման և վերապատրաստման, աշխատանքի տեղավորման աջակցության ու սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու աշխատանքի շուկայի պետական կարգավորման գործիքները և գնահատելու դրանց դերը զբաղվածության քաղաքականության իրականացման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աշխատանքի տնտեսագիտության, սոցիալական քաղաքականության և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Սուրեն Սպանդարյանի գրականագիտական և գրաքննադատական հայացքները՝ անդրադառնալով գրականության հասարակական, գաղափարական և գեղագիտական նշանակությանը։ Աշխատության մեջ արտացոլվում են գրական ստեղծագործության, գրողի դերի, գրականության զարգացման օրինաչափությունների և ժամանակի հասարակական իրականության ու գրականության փոխհարաբերության վերաբերյալ նրա տեսակետները։ Սպանդարյանի գրականագիտական մոտեցումները կարևոր են հատկապես այն տեսանկյունից, որ գրականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլև որպես հասարակական մտածողության, գաղափարների և ժամանակի խնդիրների արտացոլման միջոց։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում գրական ստեղծագործությունների բովանդակության և ձևի հարաբերակցությանը, գեղարվեստական արժանիքների գնահատմանը, գրողի աշխարհայացքի և ստեղծագործական դիրքորոշման նշանակությանը։ Հեղինակի քննադատական հոդվածներն ու դատողությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու իր ժամանակի գրական գործընթացների, գրական ճաշակի և գեղագիտական չափանիշների մասին։ Կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ գրականության վերաբերյալ նրա մտքերը կապված են մշակութային և հասարակական լայն գործընթացների հետ՝ արտացոլելով գրականության դերի վերաբերյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ պատկերացումները։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր աղբյուր լինել Սուրեն Սպանդարյանի մտավոր և գրական ժառանգության, ինչպես նաև հայ գրաքննադատական մտքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում գրականագետների, պատմաբանների, հայագետների, գրաքննադատության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և հայ մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Երևանում բնակչությանը տրամադրվող ամբուլատոր ստոմատոլոգիական օգնության կազմակերպման, մատչելիության, որակի և արդյունավետության ուսումնասիրությանը ժամանակակից առողջապահական պայմաններում։ Քննարկվում են ստոմատոլոգիական ծառայությունների կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, առաջնային բուժօգնության համակարգում դրանց զբաղեցրած տեղը և բնակչության բերանի խոռոչի առողջության պահպանման հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային և սոցիալական խմբերի ստոմատոլոգիական օգնության պահանջարկին, բուժհաստատությունների տարածքային բաշխվածությանը, մասնագիտական կադրերով ապահովվածությանը և ծառայությունների հասանելիության վրա ազդող սոցիալ-տնտեսական գործոններին։ Ուսումնասիրվում են ամբուլատոր ստոմատոլոգիական հաստատությունների գործունեության կազմակերպական առանձնահատկությունները, բուժկանխարգելիչ աշխատանքների արդյունավետությունը և բուժօգնության որակի գնահատման հնարավոր չափանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում ստոմատոլոգիական հիվանդությունների տարածվածության, բնակչության դիմելիության, կանխարգելիչ զննումների և ժամանակին բուժօգնություն ստանալու կարևորությանը։ Կարևորվում են առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման, վճարովի և հանրային ծրագրերի շրջանակում տրամադրվող օգնության հարաբերակցության, ինչպես նաև բնակչության տարբեր խմբերի համար ստոմատոլոգիական ծառայությունների մատչելիության հարցերը։ Դիտարկվում են նաև բուժհաստատությունների նյութատեխնիկական հագեցվածության, ժամանակակից ախտորոշիչ և բուժական տեխնոլոգիաների կիրառման, բուժանձնակազմի մասնագիտական պատրաստվածության և պացիենտների բավարարվածության գնահատման ուղղությունները։ Հետազոտության թեման նշանակություն ունի Երևանում ստոմատոլոգիական օգնության կազմակերպման կատարելագործման, կանխարգելիչ ծրագրերի զարգացման և բնակչության բերանի խոռոչի առողջության բարելավման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ստոմատոլոգների, հանրային առողջապահության մասնագետների, առողջապահության կազմակերպիչների, բժշկական հաստատությունների ղեկավարների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Էկոնոմիկական խնդրի դրվածքը վերաբերում է սահմանափակ ռեսուրսների և անսահման ցանկությունների միջև գոյացող հակասությանը, որը հանդիսանում է տնտեսության հիմնարար սկզբունքը: Յուրաքանչյուր անհատ, հասարակություն կամ պետություն պետք է որոշի, թե ինչ արտադրել, ինչպես արտադրել և ում համար արտադրել, քանի որ ռեսուրսները՝ աշխատուժը, հողը, կապիտալը և տեխնոլոգիան, սահմանափակ են, իսկ պահանջները՝ անսահման: Այս խնդիրը ձևավորում է տնտեսագիտական վերլուծությունների հիմքը և ուղղորդում է արտադրության, բաշխման և սպառման գործընթացները, ինչպես նաև որոշումների կայացումը ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման համար: Էկոնոմիկական խնդիրների դրվածքը ներառում է տարբեր տեսակի ընտրություն, փոխարժեքային հաշվարկներ, հնարավորությունների արժեքի վերլուծություն և տնտեսության տարբեր հատվածների միջև ռեսուրսների բաշխման ռազմավարություն: Ընդհանուր առմամբ, այս խնդրի ճիշտ ընկալումը և վերլուծությունը թույլ է տալիս ապահովել տնտեսական կայունություն, արդյունավետություն և սոցիալական արդարություն՝ բավարարելով անհատների և հասարակության կարիքները հնարավորինս օպտիմալ կերպով:

Журналистика

Նյութը լրագրողական և վերլուծական բնույթի հրապարակում է, որը կենտրոնանում է պատերազմի մասնակիցների վկայությունների, ռազմական գործողությունների ընթացքում ձևավորվող բռնության մշակույթի և հակամարտության պայմաններում մարդու իրավունքների պաշտպանության խնդիրների վրա։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է այն պատմություններին ու հայտարարություններին, որոնց միջոցով ներկայացվում են պատերազմի մասնակիցների վերաբերմունքը հակառակորդի նկատմամբ, ռազմական միջավայրում տարածվող ագրեսիվ հռետորաբանությունը և դրա հասարակական հետևանքները։ Առանց բռնության տեսարանները մանրամասն նկարագրելու՝ նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես կարող են երկարատև հակամարտությունը, թշնամանքի խորացումը, քարոզչական պատկերացումները և պատերազմի փորձառությունը ազդել անհատների վարքագծի ու հանրային խոսույթի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատերազմի ընթացքում հնարավոր իրավախախտումների վերաբերյալ վկայությունների արժանահավատության գնահատմանը։ Լրագրողական ուսումնասիրության տեսանկյունից կարևոր է տարբերակել անմիջական վկայությունը, երկրորդային տեղեկությունը, պաշտոնական հայտարարությունը և անկախ հաստատում ստացած փաստը։ Պատերազմական պայմաններում տեղեկությունների ստուգումը հաճախ բարդանում է հակամարտող կողմերի սահմանափակ հասանելիությամբ, տեղեկատվական պայքարով և իրադարձությունների վերաբերյալ հակադիր մեկնաբանություններով։ Այդ պատճառով նյութի կարևոր բաղադրիչներից է աղբյուրների համադրումը և վիճահարույց պնդումների նկատմամբ քննադատական մոտեցումը։ Քննության է առնվում նաև ռազմական բռնության մասին հրապարակային խոսքի ազդեցությունը հասարակության վրա։ Պատերազմի մասնակիցների կողմից բռնությունը հավանության արժանացնող կամ դրանով պարծեցող հայտարարությունները կարող են նպաստել հակառակորդի ապամարդկայնացմանը և թշնամանքի պահպանմանը նույնիսկ ակտիվ ռազմական գործողությունների ավարտից հետո։ Նման երևույթները դիտարկվում են ոչ միայն անհատական վարքագծի, այլև ավելի լայն սոցիալական միջավայրի համատեքստում՝ ներառելով պատերազմի մասին հանրային հիշողությունը, ազգային պատմությունները, լրատվամիջոցների ազդեցությունը և հակամարտության վերաբերյալ հասարակական պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային մարդասիրական իրավունքի և մարդու իրավունքների սկզբունքներին։ Զինված հակամարտության պայմաններում ևս գործում են իրավական սահմանափակումներ, որոնք նախատեսված են մարտական գործողություններին չմասնակցող անձանց և այլ պաշտպանված խմբերի իրավունքների պահպանման համար։ Հնարավոր խախտումների վերաբերյալ տեղեկությունների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր են փաստերի պատշաճ փաստագրումը, անկախ քննությունը և իրավական պատասխանատվության հարցերի քննարկումը։ Միաժամանակ լրագրողական հրապարակումը ինքնին չի կարող փոխարինել իրավասու մարմինների կողմից իրականացվող քննությանը, և առանձին վկայությունները պետք է դիտարկվեն դրանց աղբյուրի, համատեքստի և հաստատվածության աստիճանի հաշվառմամբ։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև պատերազմի հոգեբանական և հասարակական հետևանքներին՝ ցույց տալով, որ զինված հակամարտության ազդեցությունը չի սահմանափակվում մարտական գործողությունների ժամանակահատվածով։ Հակամարտությունից հետո հասարակությունները կարող են շարունակել բախվել փոխադարձ անվստահության, թշնամական պատկերացումների, տեղահանության, կորստի և պատմական հիշողության շուրջ հակասությունների հետ։ Այդ պայմաններում ռազմական բռնության մասին պատմությունների տարածումը կարող է դառնալ ինչպես փաստագրման և պատասխանատվության պահանջի, այնպես էլ նոր հակադրությունների աղբյուր։ Հետևաբար առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում տեղեկատվության պատասխանատու ներկայացումը՝ զոհերի և տուժածների արժանապատվությունը պահպանելու և չստուգված պնդումները որպես հաստատված փաստ չներկայացնելու սկզբունքով։ Առանձին ուղղություն է լրատվամիջոցների դերի ուսումնասիրությունը։ Պատերազմի մասին լրագրությունը պահանջում է փաստերի ստուգման, աղբյուրների պաշտպանության, հակադիր տեսակետների ներկայացման և զգայուն նյութի պատասխանատու լուսաբանման մասնագիտական չափանիշներ։ Լրագրողը կարող է աշխատել ականատեսների պատմությունների, հարցազրույցների, պաշտոնական փաստաթղթերի, իրավապաշտպան կազմակերպությունների նյութերի և այլ աղբյուրների հետ՝ փորձելով վերականգնել իրադարձությունների հնարավորինս ամբողջական պատկերը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ պատերազմի մասնակիցների հիշողությունները և մեկնաբանությունները կարող են արտացոլել նրանց անձնական փորձը և ինքնին բավարար չլինել լայն ընդհանրացումների համար։ Կարևորվում է նաև անհատական պատասխանատվության և ամբողջ հասարակության վերաբերյալ ընդհանրացումների տարբերակումը։ Առանձին անձանց գործողությունները կամ հայտարարությունները չեն կարող ինքնաբերաբար վերագրվել ամբողջ ազգային, էթնիկական կամ հասարակական խմբին։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է երկարատև հակամարտությունների լուսաբանման ժամանակ, երբ առանձին դեպքերի ընդհանրացումը կարող է խորացնել հավաքական մեղադրանքներն ու թշնամանքը։ Հետազոտական տեսանկյունից նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պատերազմի, տեղեկատվության և հասարակական հիշողության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով բռնության մասին վկայությունները ներառվում են հակամարտության վերաբերյալ ավելի լայն պատմությունների մեջ։ Այն կարող է օգտակար լինել հակամարտությունների ուսումնասիրությամբ, պատերազմական լրագրությամբ, մարդու իրավունքներով, միջազգային մարդասիրական իրավունքով, մեդիա հետազոտություններով և հասարակական հիշողության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, լրագրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է անձնական և անդրադարձ դերանունների գործաբանական (պրագմատիկ) կիրառության և արժեքավորման ուսումնասիրությանը ժամանակակից անգլալեզու սոցիալական մեդիայի միջավայրում։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում է, թե ինչպես են դերանունները գործում թվային հաղորդակցության տարբեր ձևերում՝ սոցիալական ցանցերում, բլոգներում, միկրոբլոգներում և մեկնաբանությունների համակարգերում՝ ձևավորելով խոսքային ինքնություն, դիրքորոշում և միջանձնային հարաբերություններ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «ես», «դու», «մենք» և անդրադարձ կառուցվածքների գործածությանը ինքնաներկայացման, հուզական արտահայտման, ընդգծման և հաղորդակցական ազդեցության բարձրացման նպատակներով։ Քննարկվում են նաև դերանունների դերը ինտերակտիվության ստեղծման, թվային համայնքներում պատկանելության զգացման ձևավորման և սոցիալական դիրքավորման գործընթացներում։ Վերլուծության հիմքում ընկած են լեզվաբանական պրագմատիկայի, դիսկուրսի վերլուծության և սոցիալ-լեզվաբանության մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել լեզվի գործառական բազմաշերտությունը թվային միջավայրում։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ սոցիալական մեդիայում դերանունների ընտրությունը ոչ միայն քերականական, այլև խորապես սոցիալական և իմաստային նշանակություն ունի՝ արտահայտելով խոսողի ինքնությունը, վերաբերմունքը և հաղորդակցական ռազմավարությունները։