Աղոթքների գիրք

Religion

Աշխատությունը քրիստոնեական հավատքի հիմնական դրույթների ուսուցողական ներկայացում է, որի նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել դավանանքի հիմնարար գաղափարներին, եկեղեցական ուսմունքին և քրիստոնյայի հոգևոր ու բարոյական կյանքի սկզբունքներին։ Այն պատկանում է կրոնական գիտելիքների տարածման համար նախատեսված ձեռնարկների շարքին, որոնցում աստվածաբանական հասկացությունները ներկայացվում են համառոտ, հասկանալի և հաջորդական ձևով։ Նման բնույթի գրքերում սովորաբար քննարկվում են մեկ Աստծու գոյության, Սուրբ Երրորդության, աշխարհի արարչագործության, մարդու ստեղծման, մեղքի և փրկության, Հիսուս Քրիստոսի մարդեղության, խաչելության ու հարության վերաբերյալ քրիստոնեական ուսմունքները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հավատքի, հույսի և սիրո առաքինությունները, աստվածային պատվիրանների պահպանումը, աղոթքը, ապաշխարությունը և եկեղեցական խորհուրդների նշանակությունը։ Այս գաղափարները ներկայացվում են ոչ միայն որպես դավանաբանական գիտելիքներ, այլև որպես մարդու վարքն ու աշխարհայացքը ձևավորող բարոյական ուղենիշներ։ Աշխատությունը կարող էր կիրառվել ընտանեկան և համայնքային կրոնական կրթության, ինչպես նաև եկեղեցական ուսուցման ընթացքում՝ օգնելով ընթերցողին յուրացնել քրիստոնեական հավատքի հիմքերը և դրանց համապատասխանեցնել առօրյա վարքը։ Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական միջավայրում նման ձեռնարկների տարածումը կարևոր դեր ուներ հայերեն կրոնական կրթության զարգացման և հոգևոր ավանդույթների պահպանման գործում։ Այն արժեքավոր է 19-րդ դարի հայ աստվածաբանական գրականության, կրթական գործունեության և համայնքային հոգևոր կյանքի ուսումնասիրության համար։

History

Այս աշխատությունը վերաբերում է 1945 թվականի օգոստոսի 9-ից սեպտեմբերի 2-ն ընկած խորհրդա-ճապոնական պատերազմի ընթացքում հայ ժողովրդի զավակների մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլում ԽՍՀՄ ռազմական գործողությունների և դրանցում հայ զինծառայողների ներդրման պատմական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել հայ զինվորների և սպայական կազմի մասնակցությունը Հեռավոր Արևելքում իրականացված ռազմական գործողություններին, նրանց մարտական ուղին, ծառայողական գործունեությունը և անձնական սխրանքները։ Ուսումնասիրվում են պատերազմի ռազմավարական ընթացքը Մանջուրիայի, Կուրիլյան կղզիների և հարակից տարածաշրջաններում, ինչպես նաև խորհրդային բանակի կազմում գործող հայկական ծագում ունեցող զորամասերի և զինծառայողների մասնակցության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատական հերոսությունների, պարգևների և ռազմական տարբերանշանների, ինչպես նաև հայ զինծառայողների ներդրման գնահատմանը ընդհանուր ռազմական հաղթանակի համատեքստում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պատերազմի սոցիալ-քաղաքական հետևանքները, հայ զինծառայողների հետպատերազմյան ճակատագիրը և նրանց հիշատակի պահպանման խնդիրները։ Միաժամանակ ընդգծվում է հայ ժողովրդի մասնակցության կարևորությունը ԽՍՀՄ ռազմական պատմության մեջ և միջազգային հակամարտությունների շրջանակում նրա դերը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ռազմական պատմագիտության ոլորտում՝ նպաստելով խորհրդա-ճապոնական պատերազմի պատմության և հայ զինծառայողների մասնակցության ավելի ամբողջական և համակարգված ներկայացմանը։

Economics

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտում հարկային քաղաքականության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական գործունեության հարկման սկզբունքները, հարկային գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրողների տնտեսական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային բեռի, արտադրական ծախսերի, ներդրումային ակտիվության և տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական կայունության միջև առկա փոխկապակցվածություններին։ Վերլուծվում են հարկային արտոնությունների և խթանների կիրառման հնարավորությունները, հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման խնդիրները և ոլորտի առանձնահատկություններին համապատասխան հարկային մեխանիզմների ձևավորման մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև հարկային քաղաքականության դերը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման, ձեռնարկատիրական գործունեության խթանման և ագրարային ոլորտի մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու հարկային կարգավորման տնտեսական նշանակությունը և առանձնացնելու ագրարային ոլորտում առավել արդյունավետ հարկային միջավայրի ձևավորման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, հարկային քաղաքականության, պետական ֆինանսների և գյուղատնտեսության կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Գիտական աշխատանքը նվիրված է 1901-1910 թվականներին Անդրկովկասում հայ երաժշտական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի մշակութային, հասարակական և ազգային գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման հիմնական ուղղություններն են, երաժշտական կրթության և կատարողական արվեստի կազմակերպումը, համերգային կյանքը, երգչախմբային շարժումը, երաժշտական խմբերի գործունեությունը, մամուլի և մշակութային կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև հայ երաժիշտների ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը։ XX դարի սկզբին Անդրկովկասը, հատկապես Թիֆլիսը և Բաքուն, հայ մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից էին։ Այս քաղաքներում գործող դպրոցները, մշակութային ընկերությունները, թատրոնները, երաժշտական խմբերը և պարբերականները նպաստում էին հայկական երաժշտական մշակույթի տարածմանն ու մասնագիտական զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այդ միջավայրի ազդեցությունը հայ երաժշտական կյանքի կազմակերպման և ազգային երաժշտական ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Կարևոր ուղղություններից է երաժշտական կրթության զարգացումը։ Դարասկզբին երաժշտական գիտելիքների տարածման, երգեցողության և գործիքային կատարողականության ուսուցման, ինչպես նաև մասնագիտական պատրաստության ընդլայնման գործընթացները նպաստում էին երաժշտական մշակույթի հանրայնացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ երաժշտական դպրոցների, ուսումնական խմբակների, մասնավոր դասավանդման և այլ կրթական նախաձեռնությունների գործունեությանը՝ գնահատելով դրանց դերը երիտասարդ երաժիշտների և կատարողների ձևավորման գործում։ Առանձին կարևորություն ունի երգչախմբային մշակույթի զարգացումը։ Հայ երգչախմբերը ոչ միայն կատարողական կոլեկտիվներ էին, այլև ազգային մշակույթի տարածման կարևոր միջոց։ Ժողովրդական և հոգևոր երգերի, ինչպես նաև հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարումը նպաստում էր ազգային երաժշտական ժառանգության պահպանմանը և նոր սերնդին փոխանցմանը։ Երգչախմբային գործունեությունը նաև հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներգրավվել մշակութային կյանքում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է համերգային կյանքի վերլուծությունը։ Համերգները, երաժշտական երեկոները և մշակութային այլ միջոցառումները ձևավորում էին երաժշտական հաղորդակցության միջավայր, որտեղ ներկայացվում էին ինչպես հայ հեղինակների ստեղծագործություններ, այնպես էլ եվրոպական և ռուսական երաժշտության նմուշներ։ Այդ գործընթացը նպաստում էր հայ երաժշտական մշակույթի՝ համաշխարհային երաժշտական գործընթացների հետ կապերի ընդլայնմանը և կատարողական չափանիշների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև թատրոնի և երաժշտության փոխհարաբերությանը։ Անդրկովկասի հայ թատերական կյանքում երաժշտությունը կարևոր դեր ուներ՝ ուղեկցելով բեմական ներկայացումները և ձևավորելով դրանց գեղարվեստական մթնոլորտը։ Թատրոնի, օպերային և երաժշտական ներկայացումների զարգացումը նպաստում էր ինչպես կատարողական արվեստի, այնպես էլ երաժշտական լսարանի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի հայ կոմպոզիտորների և երաժիշտների գործունեությունը։ Այդ ժամանակաշրջանում ազգային երաժշտական լեզվի զարգացման, ժողովրդական երաժշտության հավաքագրման ու մշակման և մասնագիտական կոմպոզիտորական ավանդույթի ձևավորման գործընթացները ձեռք էին բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Հայ երաժշտական մշակույթի ներկայացուցիչները միաժամանակ ձգտում էին պահպանել ազգային ինքնատիպությունը և այն ներգրավել ժամանակակից մասնագիտական երաժշտության զարգացման ընդհանուր ընթացքի մեջ։ Կարևոր աղբյուր կարող են լինել ժամանակաշրջանի հայկական պարբերականները, որոնք լուսաբանում էին համերգները, երաժշտական իրադարձությունները, կատարողների գործունեությունը և մշակութային կյանքի խնդիրները։ Մամուլի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ոչ միայն կոնկրետ երաժշտական իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև հասկանալ հասարակության վերաբերմունքը երաժշտության, կատարողական արվեստի և ազգային մշակույթի նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև երաժշտական կազմակերպությունների և մշակութային ընկերությունների գործունեությունը։ Դրանք կարևոր դեր էին կատարում համերգների կազմակերպման, երաժշտական կրթության, երգչախմբերի ստեղծման, ստեղծագործությունների տարածման և մշակութային կապերի ընդլայնման գործում։ Նման կազմակերպությունների գործունեությունը վկայում է, որ երաժշտական կյանքը աստիճանաբար դառնում էր ավելի կազմակերպված և ինստիտուցիոնալացված։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր կողմը հայ երաժշտական կյանքի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունն է։ Երաժշտությունը տվյալ ժամանակաշրջանում հաճախ ընկալվում էր ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլև որպես ազգային մշակույթի պահպանման և հասարակական համախմբման միջոց։ Ժողովրդական երգի հավաքագրումն ու մշակումը, հոգևոր երաժշտության պահպանումը և ազգային թեմատիկայով ստեղծագործությունների տարածումը նպաստում էին մշակութային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1901-1910 թվականների Անդրկովկասի հայ երաժշտական կյանքը որպես բազմաշերտ մշակութային գործընթաց, որի մեջ փոխկապակցված էին երաժշտական կրթությունը, կատարողական արվեստը, ստեղծագործական գործունեությունը, երգչախմբային շարժումը, թատրոնը, մամուլը և հասարակական-մշակութային կազմակերպությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու XX դարի սկզբի հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատելու այդ ժամանակաշրջանի նշանակությունը հետագա ազգային մասնագիտական երաժշտության ձևավորման ու զարգացման գործում։

Law

Աշխատությունը նվիրված է մեղքի և պատժի համաչափության սկզբունքի սահմանադրականացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սահմանադրական նոր կարգավորումների և եվրոպական իրավական չափորոշիչների համատեքստում։ Գրքում ներկայացվում է համաչափության սկզբունքի էվոլյուցիան քրեական իրավունքի և սահմանադրական իրավունքի փոխազդեցության շրջանակում, ինչպես նաև դրա նշանակությունը մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է պատժի արդարության և մեղքի աստիճանի համապատասխանության իրավական չափանիշները՝ ընդգծելով դրանց կարևորությունը իրավական պետության սկզբունքի իրականացման համար։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նոր սահմանադրական կարգավորումների ազդեցությունը քրեական քաղաքականության վրա, ինչպես նաև դատական պրակտիկայում համաչափության սկզբունքի կիրառման խնդիրները։ Ներկայացվում են Եվրոպական մարդու իրավունքների դատարանի (ECHR) նախադեպային որոշումները և եվրոպական իրավական չափորոշիչները, որոնք ձևավորում են պատժի համաչափության գնահատման միասնական մոտեցումներ։ Գիրքը նաև անդրադառնում է քրեական օրենսդրության բարեփոխումների անհրաժեշտությանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել պատժի անհատականացում և արդարացիություն։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, դատախազների, քրեական իրավունքի մասնագետների, հետազոտողների և մարդու իրավունքներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Medicine

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Ուիլիզի շրջանի անևրիզմների (ինտակտ, չպատռված անևրիզմներ) վիրաբուժական բուժման արդյունքների կանխատեսման մեթոդներին՝ ընդգծելով նյարդավիրաբուժական ռիսկերի գնահատման և անհատականացված բուժման պլանավորման կարևորությունը։ Նյութում վերլուծվում են այն կլինիկական և պատկերային գործոնները, որոնք ազդում են վիրահատական միջամտության հաջողության վրա՝ ներառյալ անևրիզմի չափը, ձևը, տեղակայումը, պատի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և հիվանդի ընդհանուր նյարդաբանական վիճակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռադիոլոգիական հետազոտությունների՝ ԿՏ-անգիոգրաֆիայի և ՄՌ-անգիոգրաֆիայի դերին՝ որպես կանխատեսման մոդելավորման հիմնական տվյալային աղբյուրներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է վիճակագրական մոդելների և մեքենայական ուսուցման մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները՝ վիրահատությունից հետո բարդությունների, կրկնակի արյունահոսության և երկարաժամկետ արդյունքների կանխատեսման համար։ Միաժամանակ քննարկվում են բուժման տարբեր ռազմավարությունների՝ միկրովիրաբուժական և էնդովասկուլյար մեթոդների համեմատական արդյունավետությունը և դրանց ընտրության չափանիշները։