Աղոթքների գիրք

Право

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում հուզական առանձնահատուկ վիճակի պայմաններում կատարված կյանքից զրկելու արարքի համար պատասխանատվության տեսական և իրավակիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում աֆեկտի՝ որպես անձի հուզական վիճակի իրավական նշանակությունն է, դրա ազդեցությունը արարքի քրեաիրավական գնահատման և պատասխանատվության տարբերակման վրա։ Քննվում են ուժեղ հոգեկան հուզմունքի հասկացությունը, դրա հիմնական իրավաբանական հատկանիշները և այն չափանիշները, որոնց միջոցով տվյալ վիճակը սահմանազատվում է սովորական հուզական լարվածությունից կամ քրեական պատասխանատվության վրա այլ կերպ ազդող հոգեվիճակներից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների հարաբերակցությանը, դիտավորության ձևավորման առանձնահատկություններին և արարքին անմիջապես նախորդող հանգամանքների իրավական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել տուժողի վարքագծի և դրա հետևանքով առաջացած հուզական վիճակի իրավական նշանակությունը՝ հաշվի առնելով, որ յուրաքանչյուր կոնֆլիկտային իրավիճակ ինքնին բավարար չէ հատուկ քրեաիրավական որակման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աֆեկտի հաստատման խնդիրը, որտեղ իրավական գնահատումը կարող է փոխկապակցվել դատահոգեբանական կամ դատահոգեբուժական մասնագիտական եզրակացությունների հետ՝ պահպանելով դատարանի կողմից փաստերի ինքնուրույն իրավական գնահատման սկզբունքը։ Վերլուծվում են նաև տվյալ հանցակազմի սահմանազատման խնդիրները դիտավորյալ կյանքից զրկելու այլ տեսակներից, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների հետ կապված իրավիճակներից և այլ հարակից քրեաիրավական ինստիտուտներից։ Դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ապացույցների գնահատման, հուզական վիճակի պատճառական կապի և արարքի որակման ընթացքում առաջացող տարակարծությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել քրեական պատասխանատվության անհատականացման և պատժի համաչափության սկզբունքներին՝ հաշվի առնելով արարքի հանգամանքները և անձի հոգեբանական վիճակի իրավական նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քրեական իրավունքի, քրեական պատասխանատվության տեսության և իրավաբանական հոգեբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հստակեցնել աֆեկտի պայմաններում կատարված արարքների իրավական գնահատման չափանիշները և նպաստել միասնական իրավակիրառական մոտեցումների ձևավորմանը։

История

Աշխատությունը վերաբերում է Կայսերիիի պատմությանն առնչվող կոջաբաշիլության ինստիտուտին՝ Օսմանյան կայսրության տեղական հասարակական և վարչական կյանքի կարևոր երևույթներից մեկին։ «Կոջաբաշը» կամ «կոջաբաշի» անվանումը պատմականորեն կիրառվել է համայնքի ազդեցիկ ղեկավարների և տեղական միջնորդների նկատմամբ, որոնք տարբեր ժամանակներում մասնակցել են բնակչության ու իշխանությունների միջև հարաբերությունների կարգավորմանը։ Այս պաշտոնի կամ դերակատարության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու համայնքային կառավարման ավանդույթների, տեղական ազդեցիկ անձանց գործառույթների և կայսրության վարչական համակարգի հետ նրանց փոխհարաբերությունների մասին։ Կայսերիի պատմական միջավայրի դիտարկումը կարևոր է նաև Օսմանյան կայսրության տարբեր բնակավայրերում ձևավորված հասարակական կառուցվածքներն ու համայնքային հարաբերությունները հասկանալու համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել տեղական իշխանության ձևերի, համայնքի ներկայացուցիչների պատասխանատվության, հասարակական հեղինակության և վարչական միջնորդության պատմական նշանակության մասին։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում Օսմանյան կայսրության տեղական կառավարման պատմությամբ, Կայսերիի անցյալով, հայ համայնքների հասարակական կյանքով և պատմական վարչական հաստատությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։ Այն նաև արժեքավոր է որպես հայերեն գրավոր ժառանգության մաս, որն անդրադառնում է տարածաշրջանի պատմական հասարակական հարաբերություններին և տեղական կառավարման ավանդույթներին։

История

Աշխատությունը հայոց ազգային պատմության ուսուցման համար նախատեսված դասագիրք է, որը կազմվել է ազգային վարժարաններում կիրառելու նպատակով։ Այն միտված է սովորողներին ծանոթացնելու հայ ժողովրդի պատմական անցյալին, պետականության ձևավորման և զարգացման ընթացքին, հասարակական ու քաղաքական կյանքի կարևոր իրադարձություններին և ազգային մշակույթի ձևավորման հիմնական փուլերին։ Հայոց պատմության ուսուցումը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայկական կրթական միջավայրում՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը, ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը և սեփական ժողովրդի անցյալի վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը։ Դասագրքի առաջին հատորը պատմական նյութը ներկայացնում է որպես ուսումնական գիտելիքների համակարգ՝ հնարավորություն տալով սովորողներին ճանաչելու հայ ժողովրդի պատմության առանցքային իրադարձություններն ու գործիչներին և հասկանալու դրանց նշանակությունը ազգային կյանքի զարգացման համար։ Նման ձեռնարկներում պատմական տեղեկությունների շարադրանքը ծառայում է ոչ միայն փաստերի յուրացմանը, այլև անցյալի իրադարձությունների միջև կապերի բացահայտմանը, պատմական մտածողության ձևավորմանը և ազգային ժառանգության գիտակցված ընկալմանը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է 19-րդ դարի հայալեզու դպրոցական դասագրքերի, ազգային վարժարանների ուսումնական ծրագրերի և հայոց պատմության դասավանդման ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, պատմության մանկավարժությամբ, հայկական կրթության պատմությամբ և ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացներով զբաղվող հետազոտողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Գևորգ Դ. Կոստանդնուպոլսեցի կաթողիկոսին՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոսներից մեկին, որի գործունեությունը նշանակալի տեղ է զբաղեցնում 19-րդ դարի հայ եկեղեցական և հասարակական կյանքի պատմության մեջ։ Գևորգ Դ.-ն՝ ծննդյամբ Քերովբե Քերովբյան, կաթողիկոսական գահին է գտնվել 1866–1882 թվականներին։ Նրա գործունեությունը կապված է Հայ առաքելական եկեղեցու կառավարման, հոգևոր կրթության զարգացման, եկեղեցական հաստատությունների ամրապնդման և ազգային կրթամշակութային կյանքի աջակցության հետ։ Կենսագրական շարադրանքը ներկայացնում է կաթողիկոսի կյանքի ու հոգևոր ուղու հիմնական հանգրվանները, եկեղեցական ծառայությունը, առաջնորդական գործունեությունը և հայ ժողովրդի կյանքում ունեցած դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի նրա նախաձեռնությունները կրթական և մշակութային ոլորտներում, ինչպես նաև եկեղեցու հասարակական առաքելության ամրապնդմանն ուղղված ջանքերը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է Գևորգ Դ. կաթողիկոսի անձի, 19-րդ դարի հայ եկեղեցական պատմության և Հայոց կաթողիկոսության գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև ներկայացնում է հայ հոգևոր առաջնորդների կենսագրական գրականության ավանդույթը։

Культура

Մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի այս պարբերական հրատարակությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ներկայացմանը, մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը և մշակութային կյանքի տարբեր բնագավառներում իրականացվող գիտական ու ստեղծագործական աշխատանքների լուսաբանմանը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մշակույթի ոլորտի մասնագետներին տրամադրել ընթացիկ մատենագիտական տեղեկություններ գրքերի, գիտական հոդվածների, մենագրությունների, ժողովածուների, ուսումնամեթոդական ձեռնարկների, պարբերական մամուլի հրապարակումների և այլ նյութերի վերաբերյալ, որոնք առնչվում են հայկական մշակույթի պատմությանը, զարգացման օրինաչափություններին և ժամանակակից գեղարվեստական գործընթացներին։ Տեղեկատուի թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է արվեստագիտության, երաժշտագիտության, թատերագիտության, կինոարվեստի, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ստեղծագործության, մշակութաբանության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տարբեր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական մշակութային կյանքի զարգացմանը, արվեստի տարբեր ճյուղերում տեղի ունեցող ստեղծագործական գործընթացներին, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և ազգային գեղարվեստական ավանդույթների պահպանման ու զարգացման խնդիրներին։ Մատենագիտական նյութերը ներկայացվում են համակարգված սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով ընթերցողներին կողմնորոշվել հրատարակվող գրականության բազմազանության մեջ, բացահայտել մասնագիտական հետաքրքրություն ներկայացնող աղբյուրները և հետևել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գիտական ուսումնասիրությունների ընթացքին։ Կարևորվում է հայկական թատերական արվեստի պատմության, բեմադրական գործունեության, դերասանական վարպետության, դրամատուրգիայի և թատերական քննադատության վերաբերյալ հրապարակումների մատենագիտական ներկայացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև երաժշտական մշակույթի տարբեր բնագավառներին, մասնավորապես դասական և ժողովրդական երաժշտությանը, կոմպոզիտորական ստեղծագործությանը, կատարողական արվեստին, երաժշտական կրթությանը և երաժշտագիտության տեսական ու պատմական հիմնախնդիրներին։ Կերպարվեստին առնչվող նյութերի շրջանակում կարևորվում են գեղանկարչության, քանդակագործության, գրաֆիկայի, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի և արվեստի պատմության վերաբերյալ ուսումնասիրությունները, ինչպես նաև հայ արվեստագետների ստեղծագործական ժառանգության գիտական արժևորումը։ Հրատարակության թեմատիկ ընդգրկման կարևոր ուղղություններից են ճարտարապետական հուշարձանների ուսումնասիրությունը, պատմամշակութային արժեքների պահպանությունը, հայկական միջնադարյան և նոր շրջանի ճարտարապետության զարգացման առանձնահատկությունները, թանգարանային գործի կազմակերպումը և մշակութային ժառանգության հանրահռչակումը։ Ուշադրություն է հատկացվում նաև կինոարվեստի զարգացմանը, հայկական կինեմատոգրաֆիայի պատմությանը, կինոռեժիսուրայի, դերասանական արվեստի և կինոքննադատության վերաբերյալ հրապարակումներին։ Մատենագիտական տեղեկատուն կարևոր նշանակություն ունի ժողովրդական արվեստի, բանահյուսության, ազգագրության, ավանդական արհեստների և ազգային մշակութային սովորույթների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով համապատասխան գրականության հայտնաբերմանն ու օգտագործմանը։ Հրատարակության տեղեկատվական գործառույթներից է նաև մշակութային քաղաքականության, գեղարվեստական կրթության, գրադարանային և թանգարանային գործունեության, մշակութային կազմակերպությունների աշխատանքի ու հանրային մշակութային կյանքի վերաբերյալ հրապարակումների համակարգումը։ Ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության տրամադրումը հնարավորություն է տալիս հետևել գիտական մտքի զարգացման միտումներին, բացահայտել նոր հետազոտական ուղղություններ, ուսումնասիրել տարբեր ժամանակաշրջանների մշակութային առաջնահերթությունները և գնահատել խորհրդային Հայաստանի արվեստագիտական գրականության հրատարակչական ակտիվությունը։ Տեղեկատուն առանձնահատուկ արժեք ունի նաև պատմագիտական և աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ դրա տարբեր համարներում ներկայացված մատենագիտական տվյալները կարող են օգտագործվել հայկական մշակույթի պատմության առանձին փուլերի, արվեստագիտական հետազոտությունների զարգացման և մշակութային հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության ընթացքում։ Հրատարակությունը նպաստում է գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման կատարելագործմանը, մասնագիտական գրականության որոնման արդյունավետության բարձրացմանը և գիտական ու կրթական հաստատությունների միջև տեղեկատվական կապերի ամրապնդմանը։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր գիտահետազոտական աշխատանքների, մատենագիտական ուսումնասիրությունների, թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրադարանային միջոցառումների և ուսումնական ծրագրերի կազմակերպման համար։ Պարբերականի պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ դրա միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի հիմնական ուղղությունների, գիտական հետաքրքրությունների և արվեստագիտական հրապարակումների շրջանակի մասին։ Հրատարակությունը նախատեսված է արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, կինոգետների, ճարտարապետության պատմաբանների, գրադարանավարների, մատենագետների, ուսանողների, դասախոսների, գիտաշխատողների, ինչպես նաև հայկական մշակույթի և արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

This book is an English language learning course designed to develop learners’ skills in speaking, listening, reading, and writing through a structured, communicative approach. It focuses on real-life situations and everyday English, helping students improve fluency and confidence in practical communication. The course typically includes grammar explanations, vocabulary building, pronunciation practice, and interactive exercises. Each unit is organized around engaging topics that encourage discussion and active language use, supported by audio materials and visual content. The book emphasizes learner-centered methodology, combining language accuracy with communication skills development. It is suitable for beginners to intermediate learners who want to strengthen their general English proficiency in an organized and progressive way.