Ալ․ Ֆ․ Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանում չեղած սովետահայ գրքերի ցուցակ։ (1917-1967)

Другие предметы

Մատենագիտական և տեխնիկական-մասնագիտական բնույթի այս աշխատանքը ներկայացնում է ձուլագործության ոլորտին վերաբերող հանձնարարական գրականության ցանկ՝ նախատեսված ձուլողների մասնագիտական գիտելիքների ընդլայնման և արտադրական հմտությունների կատարելագործման համար։ Ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ծանոթացնել մետաղների ձուլման տեխնոլոգիաների, ձուլման արտադրության կազմակերպման և մասնագիտական աշխատանքի առանձնահատկությունների վերաբերյալ գրականությանը։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ընդգրկված լինել ձուլագործության տեսական հիմունքներին, մետաղների և համաձուլվածքների հատկություններին, ձուլման ձևերի ու միջուկների պատրաստմանը, հալման գործընթացներին և ձուլվածքների ստացման տեխնոլոգիաներին նվիրված գրքեր, ձեռնարկներ ու հոդվածներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձուլման սարքավորումների կառուցվածքին, արտադրական գործընթացների մեքենայացմանը, պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկմանը և ձուլվածքներում առաջացող թերությունների ուսումնասիրությանը վերաբերող մասնագիտական աղբյուրներին։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է լուսաբանել նաև աշխատանքի անվտանգության, արտադրական հիգիենայի, սարքավորումների շահագործման և նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հարցերը։ Հանձնարարական ցանկի կառուցվածքը կարող է հիմնված լինել գրականության թեմատիկ խմբավորման, մասնագիտական պատրաստվածության մակարդակի և ընթերցողների գործնական պահանջների հաշվառման սկզբունքների վրա։ Աշխատանքը կարևոր տեղեկատվական միջոց է մասնագիտական ինքնակրթության, տեխնիկական գիտելիքների տարածման և արտադրական փորձի ընդհանրացման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել ձուլող բանվորներին, արտադրական վարպետներին, տեխնիկական ուսումնական հաստատությունների սովորողներին, մետալուրգիայի մասնագետներին և մասնագիտական գրականության մատենագիտական սպասարկմամբ զբաղվող գրադարանավարներին։

Литература

Հայոց լեզու և գրականություն ոլորտի «Հայոց լեզու և հայ գրականություն շտեմարան 5»-ը բարձր և խորացված մակարդակի ուսումնական ու քննություններին նախապատրաստող առաջադրանքների հավաքածու է, որը նախատեսված է սովորողների լեզվական և գրականագիտական գիտելիքների համակարգման, խորացման և վերլուծական մտածողության զարգացման համար, այստեղ ընդգրկվում են բարդ քերականական կառուցվածքներ, շարահյուսական վերլուծություն, ուղղագրական և կետադրական նրբություններ, ինչպես նաև հայ գրականության դասական և ժամանակակից ստեղծագործությունների վերլուծություն, հեղինակների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների մեկնաբանում, գրական ուղղությունների համեմատական ուսումնասիրություն և տեքստային վերլուծական առաջադրանքներ, շտեմարանի նյութերը հաճախ պահանջում են քննադատական մոտեցում, մեկնաբանություն և ինքնուրույն շարադրանք, որի նպատակն է զարգացնել գրագետ և վերլուծական խոսք, խորացնել ազգային գրականության և լեզվի կառուցվածքային ընկալումը, ինչպես նաև պատրաստել սովորողներին ավարտական և ընդունելության բարձր մակարդակի քննություններին՝ ապահովելով լեզվի և գրականության ամբողջական ու համակարգված իմացություն։

История

Այս պատմաազգագրական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանում գորգագործության ձևավորման, զարգացման և տարածման պատմությանը՝ այն դիտարկելով որպես հայկական ժողովրդական մշակույթի, կենցաղի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի կարևորագույն դրսևորում։ Աշխատության կենտրոնում գորգերի ստեղծման ավանդույթներն են, դրանց պատրաստման տեխնիկաները, գեղարվեստական առանձնահատկությունները, օգտագործվող հումքը, զարդանախշային համակարգը և տարբեր պատմական ու աշխարհագրական միջավայրերում դրանց զարգացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գորգագործությունը դիտարկել ոչ միայն որպես արհեստ կամ կենցաղային զբաղմունք, այլև որպես սերունդների միջև փոխանցվող մշակութային ժառանգության կարևոր ձև, որի միջոցով արտահայտվել են համայնքների գեղագիտական պատկերացումները, խորհրդանշական մտածողությունը և սոցիալական կյանքի տարբեր կողմերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գորգագործության պատմական զարգացման ուսումնասիրությունն է։ Հայաստանի տարածքում գորգագործության ավանդույթները ձևավորվել և զարգացել են երկարատև ժամանակաշրջանի ընթացքում՝ փոխազդելով տարածաշրջանի այլ մշակույթների հետ և միաժամանակ պահպանելով տեղական առանձնահատկությունները։ Պատմական աղբյուրների, նյութական մշակույթի նմուշների և ազգագրական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել գորգագործության զարգացման տարբեր փուլերի, արտադրության կենտրոնների և տարածքային տարբերակների մասին։ Առանձին ուշադրության է արժանի գորգերի պատրաստման տեխնոլոգիան։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել թելերի և այլ նյութերի նախապատրաստումը, ներկանյութերի ստացումը, թելերի ներկման եղանակները, հենքի և միջնաթելի պատրաստումը, հանգույցների կապման տեխնիկան, գործվածքի կառուցվածքը և վերջնական մշակումը։ Այս տեխնոլոգիական գործընթացները ոչ միայն որոշում են գորգի ամրությունն ու որակը, այլև պայմանավորում են դրա արտաքին տեսքի և զարդանախշերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բնական ներկանյութերի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր բուսական, կենդանական կամ հանքային ծագման նյութերից ստացված ներկերը հնարավորություն են տվել ստեղծել գունային բազմազան համակարգեր, որոնց կայունությունն ու երանգային առանձնահատկությունները հաճախ կապված են տեղական բնական միջավայրի և ավանդական տեխնոլոգիական գիտելիքների հետ։ Գունային լուծումները գորգերի գեղարվեստական կառուցվածքի կարևոր մասն են և կարող են ծառայել որպես որոշակի տարածաշրջանային կամ ժամանակագրական առանձնահատկությունների բացահայտման միջոց։ Ուսումնասիրության առանցքային թեմաներից է զարդանախշերի համակարգը։ Հայկական գորգերի պատկերային լեզուն ներառում է երկրաչափական, բուսական, կենդանական և այլ մոտիվներ, որոնք կարող են ունենալ ինչպես դեկորատիվ, այնպես էլ խորհրդանշական նշանակություն։ Զարդանախշերի կառուցվածքը, դրանց դասավորությունը, կրկնությունը, համաչափությունը և գունային լուծումները ձևավորում են գորգի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժողովրդական պատկերացումների, խորհրդանիշների և գեղագիտական ավանդույթների որոշակի շերտեր։ Գորգագործության ազգագրական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է դրա կապը առօրյա կյանքի հետ։ Գորգերը կիրառվել են բնակելի տարածքների ձևավորման, կենցաղային նպատակների և ծիսական կամ սոցիալական տարբեր իրավիճակներում։ Դրանց պատրաստման գործընթացը նույնպես կարող էր ներառված լինել ընտանեկան և համայնքային կյանքի մեջ՝ գիտելիքներն ու հմտությունները փոխանցվելով հիմնականում սերնդեսերունդ։ Այս հանգամանքը գորգագործությունը դարձնում է ոչ միայն նյութական, այլև ոչ նյութական մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ նշանակալի է գորգագործության տարածքային տարբերակների բացահայտումը։ Հայաստանի տարբեր շրջաններում ստեղծված գորգերը կարող են տարբերվել իրենց գունային լուծումներով, զարդանախշերով, տեխնիկական առանձնահատկություններով, չափերով և կիրառության ձևերով։ Այդ տարբերությունները պայմանավորված են ինչպես տեղական մշակութային ավանդույթներով, այնպես էլ բնական միջավայրով, տնտեսական պայմաններով և տարածաշրջանային փոխազդեցություններով։ Տարածքային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայկական գորգագործության ներքին բազմազանությունը։ Կարևոր է նաև գորգագործության կապը գյուղատնտեսական և անասնապահական տնտեսության հետ։ Ավանդական գորգագործությունը մեծապես հիմնված էր տեղական հումքի վրա, հատկապես բրդի օգտագործման վրա, որի ստացումը, մաքրումը, մշակումը և մանումը կապված էին գյուղական տնտեսության առօրյայի հետ։ Այսպիսով, գորգագործությունը ներառված էր արտադրական ամբողջ շղթայի մեջ՝ հումքի ստացումից մինչև պատրաստի արտադրանքի ստեղծում։ Այդ գործընթացի ուսումնասիրությունը արժեքավոր տեղեկություններ է տալիս հայկական ավանդական տնտեսության և կենցաղի վերաբերյալ։ Աշխատության պատմաազգագրական բնույթը ենթադրում է նաև գորգագործության և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Գորգերի արտադրությունը կարող էր կապված լինել ընտանիքի սոցիալական կարգավիճակի, հարսանեկան ավանդույթների, օժիտի ձևավորման և այլ կարևոր կենսական իրադարձությունների հետ։ Որոշ գորգեր կարող էին ունենալ հատուկ նշանակություն և օգտագործվել որոշակի ծեսերի կամ ընտանեկան արարողությունների ժամանակ։ Այդ տեսանկյունից գորգը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես առարկա, այլև որպես սոցիալական և մշակութային տեղեկատվություն պահպանող նյութական վկայություն։ Առանձին կարևորություն ունի հայկական գորգագործության փոխհարաբերությունը հարակից տարածաշրջանների մշակույթների հետ։ Պատմականորեն Հայաստանի տարածքը գտնվել է տարբեր ժողովուրդների և մշակութային ավանդույթների շփման գոտում, ինչի հետևանքով գեղարվեստական մոտիվների, տեխնոլոգիական հնարքների և արտադրական ձևերի միջև կարող էին առաջանալ փոխազդեցություններ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ընդհանուր տարածաշրջանային երևույթները տեղական առանձնահատկություններից և ավելի հիմնավորված գնահատել հայկական գորգագործության ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր արժեքներից մեկը գորգերի՝ որպես պատմական աղբյուրի դիտարկումն է։ Գորգի պատկերային համակարգը, տեխնիկական կառուցվածքը, օգտագործված նյութերը և նույնիսկ արտադրության հետքերը կարող են տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի, տնտեսության և հասարակական կյանքի մասին։ Այդ պատճառով գորգագործության ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել գրավոր պատմական աղբյուրներից ստացված տվյալները և նպաստել Հայաստանի նյութական մշակույթի ավելի ամբողջական վերականգնմանը։ Թեման արդիական է նաև մշակութային ժառանգության պահպանման տեսանկյունից։ Ավանդական գորգագործական տեխնիկաների և զարդանախշերի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել դրանց փաստագրմանը, պահպանմանը և հետագա սերունդներին փոխանցմանը։ Միաժամանակ այդ գիտելիքը կարող է օգտագործվել ժամանակակից դեկորատիվ-կիրառական արվեստում՝ ավանդական ձևերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի գորգագործությունը որպես պատմականորեն ձևավորված, տեխնոլոգիապես բարդ և գեղարվեստականորեն բազմազան մշակութային երևույթ։ Այն միավորում է պատմական, ազգագրական, արվեստաբանական և տեխնոլոգիական դիտարկումները՝ բացահայտելու գորգագործության զարգացման ուղիները, տեղական առանձնահատկությունները, հասարակական նշանակությունն ու գեղարվեստական արժեքը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, ժողովրդական արվեստի մասնագետներին, թանգարանագետներին, գորգագործության ավանդույթներով զբաղվող հետազոտողներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մրցակցային միջավայրի ձևավորման տեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և շուկայական տնտեսության պայմաններում մրցակցության դերի ու նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ արդյունավետ մրցակցությունը շուկայական տնտեսության բնականոն գործունեության կարևոր նախապայմաններից է, քանի որ այն խթանում է արտադրողների և ծառայություններ մատուցողների արդյունավետությունը, նորարարությունը, ռեսուրսների ավելի նպատակային օգտագործումը և սպառողների համար առաջարկվող ապրանքների ու ծառայությունների որակի բարելավումը։ Աշխատության մեջ մրցակցությունը դիտարկվում է որպես բազմաբովանդակ տնտեսական երևույթ, որը ներառում է ոչ միայն շուկայում բազմաթիվ արտադրողների առկայությունը, այլև նրանց միջև իրական մրցակցային պայքարի հնարավորությունը, շուկա մուտք գործելու և շուկայից դուրս գալու ազատությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը և տնտեսական որոշումների կայացման հարաբերական ազատությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մրցակցային միջավայրի հասկացության սահմանումը և դրա հիմնական բաղադրիչների բացահայտումը։ Մրցակցային միջավայրը ձևավորվում է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցությամբ՝ շուկայի կառուցվածք, պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցություն, ձեռնարկությունների թվաքանակ և չափեր, մուտքի խոչընդոտներ, տեխնոլոգիական մակարդակ, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիություն, պետական կարգավորում և իրավական դաշտ։ Այդ գործոնների համադրությունը որոշում է, թե տվյալ շուկայում որքանով են տնտեսավարող սուբյեկտները կարողանում ազատորեն մրցակցել և որքանով է սահմանափակվում առանձին ընկերությունների շուկայական իշխանությունը։ Աշխատության տեսական հատվածում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մրցակցության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են կատարյալ և անկատար մրցակցության մոդելները, մենաշնորհային, օլիգոպոլիստական և մենաշնորհային մրցակցության պայմանները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը շուկայական գների, արտադրության ծավալների, շահույթի և սպառողների բարեկեցության վրա։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչու իրական տնտեսություններում կատարյալ մրցակցության իդեալական պայմանները հազվադեպ են ամբողջությամբ իրականացվում և ինչպիսի մեխանիզմներով կարող է պետությունը սահմանափակել շուկայի հակամրցակցային դրսևորումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մենաշնորհային և գերիշխող դիրքի խնդիրը։ Երբ առանձին տնտեսավարող սուբյեկտը ձեռք է բերում շուկայական զգալի իշխանություն, այն կարող է հնարավորություն ստանալ ազդելու գների, արտադրության ծավալների կամ մրցակիցների շուկա մուտք գործելու պայմանների վրա։ Այդ պատճառով մրցակցային միջավայրի ձևավորման տեսության կարևոր բաղադրիչ է հակամենաշնորհային կարգավորումը, որի նպատակն է կանխել մրցակցությունը սահմանափակող համաձայնությունները, գերիշխող դիրքի չարաշահումը և շուկաների արհեստական բաժանումը։ Մրցակցային միջավայրի զարգացման գործում կարևոր է նաև պետական քաղաքականությունը։ Պետությունը կարող է ազդել մրցակցության վրա ինչպես ուղղակի կարգավորման, այնպես էլ հարկային, մաքսային, ներդրումային, լիցենզավորման և պետական գնումների քաղաքականության միջոցով։ Միաժամանակ չափազանց խիստ կամ ոչ արդյունավետ կարգավորումը կարող է ինքնին ստեղծել շուկա մուտք գործելու լրացուցիչ խոչընդոտներ և նվազեցնել մրցակցության ինտենսիվությունը։ Հետևաբար աշխատանքը կարևորում է այնպիսի տնտեսական և իրավական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ պետական միջամտությունը մի կողմից կանխում է շուկայի չարաշահումները, իսկ մյուս կողմից չի խոչընդոտում ազատ ձեռնարկատիրական գործունեությանը։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է նաև մրցակցության և տնտեսական արդյունավետության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությամբ։ Մրցակցային ճնշումը ձեռնարկություններին ստիպում է նվազեցնել ծախսերը, բարձրացնել արտադրողականությունը, ներդնել նոր տեխնոլոգիաներ և ավելի լավ արձագանքել սպառողների պահանջներին։ Այդ պատճառով մրցակցային միջավայրի բարելավումը կարող է դիտարկվել որպես տնտեսական աճի և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր գործոն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների դերին, քանի որ դրանց համար շուկա մուտք գործելու հնարավորությունը և հավասար մրցակցային պայմանների առկայությունը կարևոր նշանակություն ունեն շուկայի կառուցվածքի բազմազանության պահպանման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համակարգել մրցակցային միջավայրի ձևավորման հիմնական տեսական մոտեցումները, բացահայտել դրա վրա ազդող տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնները և ներկայացնել այն հիմնախնդիրները, որոնք առաջանում են մրցակցային հարաբերությունների ձևավորման ու կարգավորման ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, տնտեսական քաղաքականություն մշակողների, բիզնեսի կառավարման մասնագետների, ուսանողների և մրցակցության ու շուկայական տնտեսության տեսական հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Экономика

Գիրքը ներկայացնում է բջջային հեռախոսների մարքեթինգի առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով տեխնոլոգիական ոլորտի բարձր մրցակցային միջավայրում ապրանքների դիրքավորման, վաճառքների խթանման և սպառողական պահանջարկի ձևավորման հիմնական մոտեցումները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են սմարթֆոնների շուկայի կառուցվածքը, բրենդային ռազմավարությունները, արտադրողների միջև մրցակցությունը և նորարարությունների ազդեցությունը սպառողների ընտրության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է շուկայի սեգմենտավորումը, թիրախային լսարանի սահմանումը, գնագոյացման քաղաքականությունը, արտադրանքի կյանքի ցիկլի կառավարումը և մարքեթինգային կոմունիկացիաների գործիքները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային մարքեթինգին, սոցիալական մեդիայի ազդեցությանը, ինֆլուենսեր մարքեթինգին և սպառողների վարքագծի ուսումնասիրությանը տեխնոլոգիական արտադրանքների նկատմամբ։ Քննարկվում են նաև նոր մոդելների թողարկման ռազմավարությունները, բրենդի արժեքի ձևավորումը և հաճախորդների հավատարմության ապահովման մեխանիզմները։ Գիրքը նախատեսված է մարքեթինգով, բիզնես կառավարմամբ և տեխնոլոգիական ոլորտի տնտեսությամբ հետաքրքրվող ուսանողների, մասնագետների և հետազոտողների համար՝ համադրելով տեսական գիտելիքներն ու գործնական օրինակները։

Технология

Գիրքը նվիրված է լեռնարդյունաբերական ձեռնարկություններում փոխադրման գործընթացում կիրառվող տրանսպորտային տեխնիկական միջոցների հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրներին՝ շեշտադրելով տեխնիկական սպասարկման մեթոդների կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են լեռնային արտադրության առանձնահատուկ պայմաններում շահագործվող տրանսպորտային մեքենաների աշխատանքի արդյունավետության, անխափանության, երկարակեցության և տեխնիկական պատրաստականության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնիկական սպասարկման կազմակերպման և պլանավորման սկզբունքներին, մեքենաների տեխնիկական վիճակի գնահատմանը, շահագործման ընթացքում առաջացող անսարքությունների բացահայտմանը և դրանց կանխարգելմանը։ Քննարկվում են այն գործոնները, որոնք ազդում են տրանսպորտային միջոցների հուսալիության վրա, այդ թվում՝ աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունը, շահագործման միջավայրի առանձնահատկությունները, տեխնիկական հանգույցների մաշվածությունը, սպասարկման պարբերականությունը և կիրառվող տեխնոլոգիական մոտեցումների արդյունավետությունը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալու, թե ինչպես կարելի է տեխնիկական սպասարկման մեթոդների կատարելագործման, կանխարգելիչ միջոցառումների ճիշտ կազմակերպման և մեքենաների վիճակի շարունակական վերահսկման միջոցով նվազեցնել խափանումների ու պարապուրդների հավանականությունը, երկարացնել տեխնիկական միջոցների ծառայության ժամկետը և բարձրացնել փոխադրման գործընթացի ընդհանուր արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև արտադրական ծախսերի նվազեցման և լեռնարդյունաբերական ձեռնարկությունների տեխնիկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Գիրքը նախատեսված է լեռնային արդյունաբերության, տրանսպորտային տեխնիկայի, մեքենաշինության և տեխնիկական սպասարկման ոլորտների մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։