Ալեքսանդր Շիրվանզադե-Ուղեգրություններ և ակնարկներ հրապարակախոսական

Литература

«Նահանջը առանց երգի»-ն անդրադառնում է 20-րդ դարի հայ ժողովրդի ճակատագրին, սոցիալական և ազգային խնդիրներին, ինչպես նաև անհատի ներքին պայքարներին։ Վեպը բնութագրվում է սուր սոցիալական վերլուծությամբ, հոգեբանական խորությամբ և մարդասիրական մոտեցմամբ։ Շահան Շահնուրը ներկայացնում է անձնական ու ազգային փորձառությունների սիմբիոզը՝ զուգորդելով դրամատիզմն ու հուզականությունը։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային ճակատագիր և հայ ժողովրդի պատմական փորձառություններ Սոցիալական անհավասարություն և արդարության որոնումներ Մարդկային հոգեբանություն, ներքին պայքար և ինքնազգացողություն Սեր, կորուստ և անձնական ինքնահաստատում Պատմական ու քաղաքական իրողությունների անդրադարձ Գրքի առանձնահատկությունները․ Խորքային հոգեբանական վերլուծություն և սոցիալական ընկալում Հստակ ներկայացված ազգային և պատմական թեմաներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և հայ ժամանակակից գրականության սիրահարների համար Միավորում է վեպի, հոգեբանական և սոցիալական մոտեցումները

Религия

Աշխատությունը քրիստոնեական կրոնական և ուսուցողական բնույթի երկասիրություն է, որը նվիրված է քրիստոնեական պաշտոնի, հավատացյալի հոգևոր պարտականությունների, եկեղեցական կյանքի և քրիստոնեական ծառայության սկզբունքների լուսաբանմանը։ Գրքի հիմնական նպատակն է ներկայացնել քրիստոնեական հավատի և եկեղեցական ավանդության մեջ մարդու ունեցած պարտականությունները՝ ընդգծելով հոգևոր գիտելիքի, բարոյական վարքագծի և կրոնական պատասխանատվության կարևորությունը։ Աշխատության գաղափարական առանցքը քրիստոնեական պաշտոնի գիտակցումն է՝ որպես հավատքի սկզբունքներին համապատասխան ապրելու, հոգևոր պարտականությունները կատարելու և եկեղեցական ու հասարակական կյանքում բարեպաշտ վարք դրսևորելու կոչում։ Այս համատեքստում քրիստոնեական ծառայությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին պարտականությունների կատարում, այլև որպես ներքին համոզմունքների, բարոյական սկզբունքների և հոգևոր ինքնակատարելագործման միասնություն։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է քրիստոնյայի կրոնական պարտականություններին, հավատի պահպանմանը, աղոթական կյանքին, եկեղեցական արարողություններին մասնակցությանը, աստվածային պատվիրանների կատարմանը և քրիստոնեական առաքինությունների գործադրմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մարդու հարաբերություններին Աստծո, եկեղեցու և մերձավորների հետ՝ որպես քրիստոնեական կյանքի հիմնարար ուղղությունների։ Հոգևոր պարտականությունների գիտակցումը ներկայացվում է որպես անձնական պատասխանատվության և բարոյական հասունության կարևոր նախապայման։ Քրիստոնեական ուսմունքի համաձայն՝ հավատացյալի կյանքը պետք է առաջնորդվի սիրո, խոնարհության, հնազանդության, արդարության, գթասրտության, ճշմարտախոսության և ներողամտության սկզբունքներով։ Այս առաքինությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես անհատական բարոյական հատկանիշներ, այլև որպես եկեղեցական համայնքի ներդաշնակության և հասարակական հարաբերությունների առողջ զարգացման հիմքեր։ Աշխատության ուսուցողական նշանակությունը պայմանավորված է քրիստոնեական պարտականությունների և հոգևոր կյանքի սկզբունքների բացատրությամբ։ Այն նպատակ ունի ընթերցողին օգնելու հասկանալ հավատի և գործնական կյանքի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ քրիստոնեական համոզմունքները պետք է արտահայտվեն մարդու վարքագծում, որոշումներում և առօրյա հարաբերություններում։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև կրոնական գիտելիքի և բարոյական դաստիարակության միասնությունը, քանի որ քրիստոնեական կրթությունը դիտարկվում է որպես մարդու հոգևոր գիտակցության և պատասխանատու վարքի ձևավորման միջոց։ Գրական առումով աշխատությունը պատկանում է կրոնական ուսուցողական և խրատական գրականության ավանդույթին, որտեղ աստվածաբանական գաղափարները զուգակցվում են գործնական հոգևոր խորհուրդների և բարոյական սկզբունքների ներկայացման հետ։ Նման երկասիրությունները կարևոր դեր են կատարել քրիստոնեական գիտելիքի տարածման, եկեղեցական ավանդությունների պահպանման և հավատացյալների հոգևոր կրթության գործում։ Պատմամշակութային տեսանկյունից գիրքը նշանակալի է XIX դարի սկզբի հայ կրոնական գրականության և Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այդ ժամանակաշրջանում Կոստանդնուպոլիսը հայ հոգևոր, կրթական և հրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ տպագրվող կրոնական գրքերը նպաստում էին հայ համայնքի հոգևոր ինքնության պահպանմանը, եկեղեցական գիտելիքի տարածմանը և քրիստոնեական ավանդությունների փոխանցմանը։ Նման աշխատությունների հրատարակությունը վկայում է կրոնական կրթության նկատմամբ հասարակական պահանջարկի և հայերենով հոգևոր գիտելիքի տարածման շարունակականության մասին։ Դրանք կարևոր նշանակություն ունեին ինչպես եկեղեցական միջավայրում, այնպես էլ ընտանիքներում և անհատական ընթերցանության շրջանակներում՝ նպաստելով քրիստոնեական արժեքների սերնդեսերունդ փոխանցմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայ կրոնական մատենագրության, քրիստոնեական բարոյագիտության, եկեղեցական ծառայության պատմության և XIX դարի հայ կրթամշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաբանների, եկեղեցական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, հոգևորականների, կրոնագետների և հայ հին տպագիր գրքի ուսումնասիրողների համար։ Ընթերցողական նշանակությունը դրսևորվում է քրիստոնեական պարտականությունների, հոգևոր ծառայության և բարոյական պատասխանատվության վերաբերյալ պատկերացումների խորացման հնարավորությամբ։ Աշխատությունը ներկայացնում է հայերեն կրոնական ուսուցողական գրականության այն ավանդույթը, որի կարևոր նպատակներից էր հավատացյալի հոգևոր գիտակցության ամրապնդումը և քրիստոնեական սկզբունքների կենսագործումը անհատական ու հասարակական կյանքում։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ապահովել երիտասարդ ընթերցողների, ծնողների, ուսուցիչների և գրադարանային աշխատողների իրազեկվածությունը պատանեկան գրականության նոր հրատարակությունների վերաբերյալ։ Ցանկում ընդգրկված են գեղարվեստական, ճանաչողական, գիտահանրամատչելի և կրթական բնույթի ստեղծագործություններ, որոնք ուղղված են պատանիների ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը, արժեքային համակարգի ձևավորմանը և ստեղծագործական մտածողության խթանմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան գրքեր և օգտագործել դրանք ինչպես ինքնուրույն ընթերցանության, այնպես էլ ուսումնական գործընթացում։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության բարձրացմանը և երիտասարդ սերնդի մտավոր ու մշակութային զարգացմանը։

Литература

Ստեղծագործության կենտրոնում սովորաբար հայտնվում են մարդու ներքին ծանրաբեռնվածության, բարոյական ընտրության և կյանքի սոցիալական պայմանների ազդեցության թեմաները։ «Հոգսը» վերնագիրը ինքնին ընդգծում է հոգեբանական լարվածություն և պատասխանատվության կամ ներքին ճնշման զգացողություն, որը կարող է վերաբերել թե՛ անհատի անձնական խնդիրներին, թե՛ հասարակական պարտականությունների բեռին։ Զուդերմանի գրական ոճին բնորոշ է ռեալիստական պատկերումը՝ ուժեղ հոգեբանական վերլուծությամբ։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ ընդգծվում են մարդկային հարաբերությունների բարդությունները, սոցիալական անհավասարությունները և այն ներքին հակասությունները, որոնք ձևավորում են կերպարների վարքագիծը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ընթերցողին ոչ միայն հետևել սյուժեին, այլ նաև խորությամբ հասկանալ կերպարների հոգեբանական վիճակները։

Педагогика

Կրթագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության, Գերմանիայի և Ֆրանսիայի բարձրագույն կրթության համակարգերի կառավարման համեմատական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բարձրագույն կրթության կառավարման կառուցվածքը, պետական մարմինների և բուհերի լիազորությունների հարաբերակցությունը, կրթական հաստատությունների ինքնավարության սկզբունքները և կառավարչական մեխանիզմների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրագույն կրթության ֆինանսավորման, որակի ապահովման, կրթական ծրագրերի կազմակերպման, ակադեմիական ազատության և բուհերի ներքին կառավարման հարցերին։ Վերլուծվում են երեք երկրների համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, դրանց ձևավորման պատմական և կազմակերպական նախադրյալները, ինչպես նաև կրթական բարեփոխումների ազդեցությունը կառավարման մեխանիզմների զարգացման վրա։ Քննարկվում են եվրոպական բարձրագույն կրթական տարածքի շրջանակներում իրականացվող գործընթացները և կառավարման տարբեր փորձերի համադրման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բարձրագույն կրթության կառավարման տարբեր մոդելների առանձնահատկությունները և դրանց կիրառական նշանակությունը կրթական համակարգի կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կրթության կառավարման, համեմատական մանկավարժության և բարձրագույն կրթության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության կայսր Նիկոլայ I-ի՝ Էջմիածին և Թիֆլիս կատարած այցերի ու այնտեղ գտնվելու պատմական հանգամանքների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հայ հնագետի և պատմական աղբյուրների տվյալների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են կայսեր այցելությունների ժամանակագրությունը, ուղևորությունների հնարավոր քաղաքական և վարչական նպատակները, ինչպես նաև դրանց կապը XIX դարի առաջին կեսի տարածաշրջանային իրադարձությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Էջմիածնի՝ որպես Հայոց եկեղեցական և մշակութային կարևոր կենտրոնի, և Թիֆլիսի՝ որպես Կովկասում Ռուսական կայսրության վարչական ու քաղաքական կենտրոնի նշանակությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կայսեր ներկայությունը ոչ միայն որպես առանձին պատմական դրվագ, այլև այն ժամանակաշրջանի ավելի լայն քաղաքական ու հասարակական գործընթացների համատեքստում։ Քննարկվում են տեղի իշխանությունների, հոգևորականության և հասարակության հետ ունեցած հնարավոր շփումները, պաշտոնական ընդունելությունները, այցելությունների հետ կապված արարողակարգային և կազմակերպչական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կայսեր այցերի արձագանքը ժամանակի հայկական միջավայրում։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղբյուրագիտական մոտեցումը, որի միջոցով պատմական տեղեկությունները համադրվում են հնագիտական, պատմական և տեղագրական տվյալների հետ՝ իրադարձությունների հնարավորինս ամբողջական պատկերը վերականգնելու նպատակով։ Էջմիածնի և Թիֆլիսի օրինակով ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ XIX դարի Կովկասի քաղաքական ու մշակութային միջավայրին, Ռուսական կայսրության վարչական ներկայությանը և տարածաշրջանի հայկական հասարակության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Աշխատանքում պատմական անձի այցելությունները կարող են դիտարկվել նաև մշակութային ժառանգության պահպանության և պատմական հիշողության տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով այն վայրերի նշանակությունը, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների հետ։ Նյութը արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ համադրում է քաղաքական պատմության փաստերը, տեղական պատմական հիշողությունը և հնագիտական ուսումնասիրության տվյալները՝ ստեղծելով XIX դարի տարածաշրջանային պատմության որոշակի դրվագների ավելի ամբողջական պատկեր։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, Կովկասի պատմությամբ, Ռուսական կայսրության պատմությամբ, հնագիտությամբ և հայ-ռուսական պատմական հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին։