An investigation on digital image watermarking in color spaces using dwt2

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսության պայմաններում տեխնոլոգիական զարգացման և միջազգային տեխնոլոգիաների փոխանցման նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են արտերկրում ստեղծված նորարարական տեխնոլոգիաների, գիտելիքի, կառավարման փորձի, արտադրական մեթոդների և տեխնիկական լուծումների ներգրավումն ու արդյունավետ կիրառումը նպաստել տնտեսական համակարգի կայունացմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և մրցունակության ամրապնդմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային տնտեսություններին բնորոշ կառուցվածքային փոփոխություններին, շուկայական ինստիտուտների ձևավորմանը, արտադրության արդիականացման անհրաժեշտությանը և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են տեխնոլոգիական հետամնացության հաղթահարման գործընթացում։ Հայաստանի օրինակով ներկայացվում են տեխնոլոգիական փոխանցման հնարավորությունները, դրա հիմնական ուղղություններն ու մեխանիզմները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել նոր տեխնոլոգիաների ներմուծումն ու տեղայնացումը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է օտարերկրյա ներդրումների, միջազգային տնտեսական համագործակցության, գիտության և կրթության համակարգերի, մասնավոր հատվածի ու պետական քաղաքականության փոխկապակցված դերը տեխնոլոգիական զարգացման գործում։ Քննարկվում են նաև տեխնոլոգիական կախվածության, ֆինանսական սահմանափակումների, մասնագիտական կադրերի պակասի, ինստիտուցիոնալ միջավայրի և նորարարությունների յուրացման կարողությունների հետ կապված խնդիրները։ Աշխատության հիմնական գաղափարն այն է, որ տեխնոլոգիաների միջազգային փոխանցումը միայն պատրաստի տեխնիկական միջոցների կամ սարքավորումների ներմուծման գործընթաց չէ, այլ գիտելիքի, հմտությունների, կառավարչական փորձի և նորարարական մշակույթի տարածման համալիր մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը մեծապես կախված է ընդունող երկրի ներքին տնտեսական և ինստիտուցիոնալ պայմաններից։ Հայաստանի համար այս գործընթացի ճիշտ կազմակերպումը կարող է նպաստել արտադրության տեխնոլոգիական վերազինմանը, արտահանման ներուժի ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող ոլորտների զարգացմանը, աշխատուժի որակավորման բարձրացմանը և երկարաժամկետ տնտեսական կայունությանը։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ տեխնոլոգիական փոխանցման արդյունքները առավել արդյունավետ են դառնում այն դեպքում, երբ ներմուծվող լուծումները համապատասխանեցվում են երկրի տնտեսական առանձնահատկություններին և զուգակցվում են տեղական գիտական, կրթական ու ձեռնարկատիրական ներուժի զարգացման հետ։ Այսպիսով, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև տեխնոլոգիական զարգացման, ներդրումների և միջազգային համագործակցության հարցերով զբաղվող անձանց։

История

Գիրքը նվիրված է Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի պատմաաշխարհագրական ուսումնասիրությանը՝ հիմնված «Աշխարհացույց» աշխատության տվյալների և տեղեկությունների վրա։ Այն ներկայացնում է Այրարատ աշխարհի աշխարհագրական դիրքը, վարչական բաժանումը, բնակավայրերը, բնական պայմանները, պատմական նշանակությունը և դերը հայկական պետականության ու մշակույթի զարգացման մեջ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տվյալ ժամանակաշրջանի տարածքային առանձնահատկությունները, գավառների նկարագրությունները, պատմական տեղանունները և դրանց կապը Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային կյանքի հետ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև «Աշխարհացույց»-ի՝ որպես հայկական միջնադարյան աշխարհագրական գիտելիքի կարևոր աղբյուրի նշանակությանը և դրա միջոցով Այրարատ աշխարհի վերաբերյալ պահպանված տեղեկությունների վերլուծությանը։ Գիրքը արժեքավոր է պատմաբանների, աշխարհագետների, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմական աշխարհագրությամբ, հնագույն վարչատարածքային կառուցվածքով և հայկական ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է միջմշակութային հաղորդակցության, լեզվական կարծրատիպերի և գրական թարգմանության փոխհարաբերությունների խորքային ուսումնասիրությանը՝ հայկական պոեզիայի ֆրանսերեն թարգմանությունների օրինակով։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր մշակույթներին բնորոշ պատկերացումները, ազգային մտածողության առանձնահատկությունները, արժեքային համակարգերը և լեզվամտածողության յուրահատկությունները արտացոլվում բանաստեղծական խոսքում և ինչպիսի փոփոխությունների կարող են ենթարկվել թարգմանության ընթացքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են փոխաբերությունները, խորհրդանիշները, մշակութային հղումները, ազգային ինքնության լեզվական արտահայտությունները, ինչպես նաև այն ռազմավարությունները, որոնց միջոցով թարգմանիչը փորձում է պահպանել բնագրի գեղարվեստական ազդեցությունն ու մշակութային բովանդակությունը։ Գիրքը ներկայացնում է տեսական հիմնավորումներ, համեմատական վերլուծություններ և բազմաթիվ օրինակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու թարգմանության դերը մշակույթների միջև փոխըմբռնման ձևավորման գործում։ Այն արժեքավոր աղբյուր է լեզվաբանների, թարգմանության տեսության մասնագետների, գրականագետների, ֆրանսերեն և հայերեն լեզուների ուսումնասիրողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզվի, մշակույթի և գրականության փոխազդեցությամբ։

Религия

Աշխատությունը կրոնադավանաբանական և փիլիսոփայական բնույթի երկասիրություն է, որի հիմնական նպատակն է ներկայացնել քրիստոնեական ուսմունքի երկու հիմնարար ճշմարտությունները և հակադրել դրանք դրանց վերաբերյալ ձևավորված երկու մոլար կամ սխալ ըմբռնումների։ Ստեղծագործության բովանդակային առանցքը ճշմարիտ դավանանքի պարզաբանումն է, աստվածաբանական դրույթների տրամաբանական հիմնավորումը և այն գաղափարների քննադատությունը, որոնք հեղինակի դիտանկյունից շեղվում են քրիստոնեական հավատի սկզբունքներից։ Շարադրանքի մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում կրոնական ճշմարտությունների հստակ սահմանմանը, դրանց փոխկապակցվածության բացահայտմանը և դավանաբանական հարցերի շուրջ առաջացող տարակարծությունների պարզաբանմանը։ Հեղինակը ձգտում է ընթերցողին ներկայացնել ոչ միայն ճշմարիտ դրույթների բովանդակությունը, այլև ցույց տալ դրանց տարբերությունը սխալ մեկնաբանություններից՝ կիրառելով համեմատության, հակադրության և փաստարկված բացատրության մեթոդները։ Երկասիրության կառուցվածքային առանձնահատկությունը հենց երկու ճշմարտությունների և երկու մոլար դրությունների զուգադրումն է, որի միջոցով ձևավորվում է բանավեճային և ապացուցողական շարադրանք։ Այս մոտեցումը բնորոշ է քրիստոնեական դավանաբանական գրականությանը, որտեղ ուսմունքի պաշտպանությունը հաճախ իրականացվում է ոչ միայն դրական բացատրության, այլև հակադիր տեսակետների քննադատական վերլուծության միջոցով։ Աշխատությունն արտացոլում է կրոնական մտքի այն ավանդույթը, որի շրջանակում ճշմարտության ճանաչումը դիտվում է որպես հավատի, բանականության և աստվածաբանական գիտելիքի փոխհամաձայնեցման արդյունք։ Փիլիսոփայական տեսանկյունից այն առնչվում է ճշմարտության և մոլորության տարբերակման, գիտելիքի հավաստիության, համոզմունքների հիմնավորման և գաղափարական հակասությունների քննության խնդիրներին։ Գրական առումով երկասիրությանը բնորոշ է համառոտ, նպատակային և փաստարկված շարադրանքը, հասկացությունների ճշգրտման ձգտումը, ինչպես նաև հակադրության վրա կառուցված տրամաբանական կառուցվածքը։ Հեղինակը դիմում է աստվածաբանական բանավեճին բնորոշ բացատրական ու քննադատական եղանակներին՝ ընթերցողին ուղղորդելով քննարկվող դրույթների իմաստային տարբերությունների և դրանց հետևանքների ընկալմանը։ Ստեղծագործության պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նաև այն ժամանակաշրջանի հայ մտավոր և եկեղեցական կյանքի առանձնահատկություններով, երբ հայերեն կրոնագիտական ու դավանաբանական գրականությունը կարևոր դեր էր կատարում քրիստոնեական ինքնության պահպանման, աստվածաբանական գիտելիքի տարածման և գաղափարական բանավեճերի զարգացման գործում։ Այն ներկայացնում է հայ կաթոլիկական աստվածաբանական մտքի այն ուղղությունը, որը մեծ ուշադրություն էր դարձնում դավանաբանական հարցերի համակարգված լուսաբանմանը և քրիստոնեական ուսմունքի պաշտպանությանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրոնական գրականության, դավանաբանության, փիլիսոփայական մտքի և եկեղեցական բանավեճերի պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողների համար։ Ընթերցողական արժեքը հատկապես դրսևորվում է քրիստոնեական ճշմարտության ընկալման, դավանաբանական տարբերությունների և կրոնական փաստարկման ավանդույթների ուսումնասիրության հնարավորությամբ՝ ընթերցողին ծանոթացնելով հայերեն աստվածաբանական գրականության մեջ ճշմարտության հիմնավորման և հակադիր գաղափարների քննադատության եղանակներին։

Литература

Այս թեման վերաբերում է 1970-1980-ական թվականների վիպակի զարգացման առանձնահատկություններին, երբ գրականության մեջ նկատելի դարձավ մարդու ներաշխարհի խորքային վերլուծության, սոցիալական իրականության բազմաշերտ արտացոլման և գեղարվեստական մտածողության նոր ձևերի ակտիվացումը։ Այդ շրջանում վիպակը հաճախ հանդես էր գալիս որպես միջանկյալ ժանր՝ համադրելով վեպի լայն պատումային կառուցվածքը և պատմվածքի կենտրոնացվածությունը, ինչը հնարավորություն էր տալիս ավելի խտացված ձևով ներկայացնել ժամանակի սոցիալական, բարոյական և հոգեբանական խնդիրները։ Հեղինակները մեծ ուշադրություն էին դարձնում անհատի և հասարակության հարաբերություններին, ներքին կոնֆլիկտներին, արժեքային ճգնաժամերին և ժամանակի փոփոխվող իրականության ազդեցությանը մարդու վարքագծի վրա։ Գեղարվեստական լեզուն դառնում է ավելի հոգեբանական և խորհրդանշական, հաճախ կիրառվում են ենթատեքստեր, ներքին մենախոսություն և ոչ ուղղակի պատկերումներ, որոնք խորացնում են իմաստային դաշտը։ Այս շրջանի վիպակը նաև արտացոլում է գաղափարական սահմանափակումների պայմաններում ստեղծագործական նոր ուղիներ գտնելու փորձերը՝ ձևավորելով ավելի նուրբ, բազմիմաստ և հաճախ ենթաշերտային գրականություն, որը կարևոր դեր է խաղացել ազգային գրական գործընթացների զարգացման մեջ։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է փորձարարական պայմաններում սպիտակ առնետների օրգանիզմում վագոտոմիայի և սոլարեկտոմիայի ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով լյարդի քրոմատինի ֆոսֆոլիպիդային կազմի փոփոխություններին և միտոքոնդրիալ ֆրակցիայում ու արյան մեջ ազատ ռադիկալային օքսիդացման գործընթացների ինտենսիվությանը։ Ներկայացվում են նյարդային կարգավորման խախտումների հետևանքով բջջային թաղանթների լիպիդային կառուցվածքում, օքսիդատիվ սթրեսի ցուցանիշներում և էներգետիկ նյութափոխանակության մեջ տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունները, ինչպես նաև վերլուծվում են դրանց փոխկապակցվածությունն ու հնարավոր ֆիզիոլոգիական մեխանիզմները։ Աշխատությունն ընդգրկում է փորձարարական հետազոտությունների մեթոդաբանությունը, ստացված արդյունքների վիճակագրական գնահատումը և դրանց գիտական մեկնաբանությունը՝ նպաստելով ինքնավար նյարդային համակարգի, լիպիդային նյութափոխանակության և ազատ ռադիկալային գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիոլոգների, կենսաքիմիկոսների, բժշկական և կենսաբանական գիտությունների հետազոտողների, ասպիրանտների, ուսանողների և փորձարարական բժշկությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։