Անգլերեն-հայերեն բառարան

Литература

Ժամանակակից գեղարվեստական և հոգեբանական-քնարական բնույթի ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը պատկերավոր լեզվով ներկայացնում է մարդու կյանքի դժվար փուլերը, ներքին ապրումների բարդությունը և ճակատագրի «դառը բաժակից» խմելու խորհրդանշական գաղափարը։ Գիրքը կառուցված է հուզական և մտորումային շերտերով, որտեղ սիրո, կորուստի, հիասթափության, հիշողության և հույսի թեմաները միահյուսվում են՝ ստեղծելով մարդու ներաշխարհի խորքային պատկեր։ Նաիրա Մխիթարյանը հաճախ օգտագործում է ծաղկի, քաղքի և կյանքի անցողիկ գեղեցկության խորհրդանիշները՝ ցույց տալու համար, որ նույնիսկ ցավալի փորձառությունների մեջ կա հոգևոր հասունացում և ինքնաճանաչման հնարավորություն։ Ստեղծագործության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունի մարդկային հարաբերությունների փխրունությունը, ներքին պայքարը և վերականգնման ճանապարհը, երբ մարդը փորձում է վերաիմաստավորել իր ապրածը և գտնել ուժ՝ առաջ շարժվելու համար։ Գիրքը առանձնանում է քնարական շնչով, զգացմունքային խորությամբ և խորհրդանշական մտածողությամբ, ինչը այն դարձնում է հետաքրքիր ժամանակակից հայ հոգեբանական արձակի սիրահարների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցական ֆիզիկայի ուսուցման գործընթացում համընդհանուր բնույթի ֆիզիկական մոդելների ճանաչողական և մեթոդական նշանակության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց նպատակային կիրառման արդյունավետ եղանակների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆիզիկական երևույթների և օրինաչափությունների ուսումնասիրման համար կիրառվող ընդհանրացված մոդելներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս իրական համակարգերի բարդ հատկություններից առանձնացնել էական հատկանիշները և դրանց հիման վրա բացատրել տարբեր երևույթների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Մոդելավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատրաստի գիտելիքի ներկայացման միջոց, այլև որպես գիտական ճանաչողության մեթոդ, որի յուրացումը կարող է նպաստել սովորողների տեսական մտածողության, վերլուծական կարողությունների և խնդիրների լուծման հմտությունների զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նյութական կետի, բացարձակ պինդ մարմնի, իդեալական գազի, փակ համակարգի, դաշտի և այլ ընդհանրացված ֆիզիկական մոդելների ուսուցողական հնարավորությունները՝ տարբեր թեմաների միջև գաղափարական կապեր ստեղծելու տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն մեթոդական հաջորդականությանը, որով սովորողները իրական օբյեկտից կամ երևույթից անցնում են դրա պարզեցված ներկայացմանը, սահմանում մոդելի կիրառելիության պայմանները, օգտագործում այն համապատասխան խնդրի լուծման համար և վերջում գնահատում ստացված արդյունքի համապատասխանությունը իրական համակարգին։ Կարևորվում է սովորողների կողմից մոդելի և իրականության տարբերակման գիտակցումը, քանի որ ցանկացած ֆիզիկական մոդել արտացոլում է ուսումնասիրվող համակարգի միայն տվյալ խնդրի համար էական հատկությունները և ունի կիրառելիության որոշակի սահմաններ։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել մոդելային պատկերացումների օգտագործումը փորձարարական աշխատանքներում, ֆիզիկական խնդիրների լուծման, գրաֆիկական ներկայացումների և համակարգչային մոդելավորման ընթացքում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատել տեսական գիտելիքի, դիտվող երևույթների և մաթեմատիկական նկարագրության միջև։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև ուսուցչի կողմից կիրառվող բացատրական մեթոդները, մոդելային առաջադրանքների համակարգը և սովորողների կողմից ինքնուրույն մոդելներ կառուցելու կարողությունների զարգացման պայմանները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, գիտական ճանաչողության մեթոդաբանության և մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել ֆիզիկական մոդելների համակարգված կիրառումը որպես դպրոցականների գիտական մտածողության և ֆիզիկական երևույթների խորքային ըմբռնման զարգացման արդյունավետ միջոց։

История

Այս հրատարակությունը 1893 թվականին Մոսկվայում տպագրված 8 էջանոց հաշվետվություն է, որը վերաբերում է գաղտնի խորհրդական, Լազարյան ինստիտուտի նախկին պրոֆեսոր Նիկիտա Օսիպովիչ Էմինի հոգևոր կտակի կատարմանը։ Ն. Օ. Էմինը հայագետ, պատմաբան, բանասեր և արևելագետ էր, որը երկար տարիներ կապված է եղել Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի հետ․ նա սկզբում այնտեղ սովորել է, ապա դասավանդել հայերեն, զբաղեցրել տեսուչի պաշտոնը և հետագայում շարունակել աշխատել որպես պրոֆեսոր։ Հաշվետվության բնույթը ցույց է տալիս, որ այն պարզապես կենսագրական կամ հուշագրական նյութ չէ, այլ փաստաթղթային բնույթի հրապարակում, որի հիմնական նպատակը հանգուցյալի կտակով նախատեսված կամ նրա կողմից սահմանված կամքի իրականացման ընթացքի և արդյունքների արձանագրումն է։ Այդ պատճառով հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես Ն. Օ. Էմինի ժառանգության, նրա գրքերի ու ձեռագրերի, ինչպես նաև Լազարյան ինստիտուտի գիտակրթական միջավայրի պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Էմինի գործունեությունը սերտորեն կապված էր հայագիտության զարգացման հետ․ նա զբաղվել է Հայաստանի պատմությամբ, հնագիտությամբ, ազգագրությամբ և Արևելքի ուսումնասիրությամբ, աշխատություններ հրապարակել հայերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն, ինչպես նաև կատարել է կարևոր թարգմանություններ։ Հոգևոր կտակի կատարման վերաբերյալ առանձին հաշվետվության գոյությունը վկայում է նաև այն մասին, որ նրա թողած գիտական և նյութական ժառանգությունը դիտարկվել է որպես հասարակական և կրթամշակութային նշանակություն ունեցող արժեք։ Հատկապես կարևոր է Էմինի գրադարանի և ձեռագրական հավաքածուների հարցը։ Լազարյան ինստիտուտի պատմական նյութերում նրա անունով առանձնացվում է գրադարանային ֆոնդ, իսկ հետագայում ձևավորվել է նաև Ն. Օ. Էմինի անունը կրող ազգագրական ֆոնդ։ Այս հանգամանքը թույլ է տալիս հրատարակությունը դիտարկել որպես գիտական ժառանգության պահպանման և ինստիտուցիոնալ փոխանցման պատմության կարևոր սկզբնաղբյուր։ Աշխատության արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն կապված է 19-րդ դարի վերջի հայագիտական և արևելագիտական գիտական միջավայրի հետ։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում ոչ միայն կրթական հաստատություն էր, այլև արևելագիտության կարևոր կենտրոն, որտեղ աշխատել են նշանավոր հայագետներ և արևելագետներ։ Ինստիտուտի գործունեությունը նպաստել է հայոց լեզվի, հայ գրականության, Հայաստանի պատմության և Արևելքի ժողովուրդների մշակույթի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ռուս-հայկական գիտական և մշակութային կապերի զարգացմանը։ Էմինի ժառանգության հետ կապված փաստաթղթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին այդ ժամանակաշրջանում գիտնականների անձնական գրադարանները, ձեռագրերը և այլ նյութերը փոխանցվում գիտակրթական հաստատություններին և ինչպես էին դրանք վերածվում հանրային գիտական ռեսուրսի։ Նման նյութը կարևոր է նաև գրքի և ձեռագրի պատմության տեսանկյունից։ Գիտնականի մահից հետո նրա անձնական հավաքածուի ճակատագիրը հաճախ որոշում էր հետագա հետազոտությունների հնարավորությունները։ Գրքերի և ձեռագրերի ճիշտ հաշվառումը, պահպանությունը և համապատասխան հաստատությանը փոխանցումը հնարավորություն էին տալիս պահպանել գիտական ժառանգությունը և այն հասանելի դարձնել հաջորդ սերունդների մասնագետներին։ Այդ պատճառով հաշվետվությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես 19-րդ դարի գիտական ժառանգության կառավարման մասին վկայող փաստաթուղթ։ Հրատարակության պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրա կապով Ն. Օ. Էմինի անձնական կյանքի և մասնագիտական գործունեության հետ։ Էմինը Նոր Ջուղայից ծագող հայ մտավորական էր, ծնվել է 1815 թվականին Նոր Ջուղայում, կրթություն ստացել Կալկաթայում, այնուհետև տեղափոխվել Ռուսաստան և կրթությունը շարունակել Մոսկվայում։ Նա սկզբում ռուսերեն չգիտեր, սակայն Լազարյան ինստիտուտում ուսանելու տարիներին տիրապետեց լեզվին և հետագայում դարձավ ռուսալեզու գիտական միջավայրում ակտիվ գործող հայագետ։ Նրա գիտական գործունեության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հայ պատմագրական աղբյուրների ուսումնասիրությունն ու թարգմանությունը, ինչի մասին վկայում են, օրինակ, Մովսես Խորենացու և Վարդան Մեծի պատմական երկերի ռուսերեն հրատարակությունները։ Այսպիսով, նրա թողած ժառանգությունը միայն անձնական ունեցվածք չէր, այլ հայագիտության և արևելագիտության համար կարևոր գիտական նյութերի ամբողջություն։ Փաստաթուղթը հետաքրքիր է նաև իրավական և հասարակական պատմության տեսանկյունից, քանի որ հոգևոր կտակի կատարման հաշվետվությունը ենթադրում է կտակարարի կամքի, ժառանգության և դրա տնօրինման վերաբերյալ որոշակի կազմակերպչական ու ֆինանսական գործընթացների առկայություն։ Հաշվետվության ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու այդ գործընթացի մանրամասները և հասկանալու, թե ինչպիսի մեխանիզմներով էր գիտնականի կտակած ունեցվածքը կամ միջոցները օգտագործվում նրա ցանկություններին համապատասխան։ Այս առումով հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև 19-րդ դարի բարեգործական մշակույթի և մտավոր ժառանգության պահպանման պատմության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, այս փոքրածավալ, սակայն բովանդակալից փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է Նիկիտա Օսիպովիչ Էմինի կյանքի վերջին շրջանի, նրա կտակի կատարման, գիտական ժառանգության պահպանման և Լազարյան ինստիտուտի պատմության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր 19-րդ դարի վերջում գիտնականի անձնական գրադարանը, ձեռագրերը և այլ ժառանգությունը փոխանցվում կրթական ու գիտական միջավայրին և ինչ նշանակություն կարող էր ունենալ այդ գործընթացը հայագիտության հետագա զարգացման համար։ Հրատարակությունը հատկապես հետաքրքիր է հայագիտության, Լազարյան ինստիտուտի, 19-րդ դարի ռուսահայ մշակութային կյանքի, արևելագիտության և հայ գիտնականների ժառանգության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Экономика

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն կրթության կառավարման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով կրթական համակարգի արդյունավետ կազմակերպման և զարգացման կարևորագույն հարցերը։ Աշխատանքում վերլուծվում են բարձրագույն կրթության կառավարման կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բուհերի գործունեության կազմակերպման մեխանիզմները, կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները և ոլորտում առկա մարտահրավերները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են կրթության որակի ապահովման, ֆինանսավորման, կառավարման ինքնավարության, ռազմավարական պլանավորման և միջազգային չափանիշներին համապատասխանեցման խնդիրները։ Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգի զարգացման գործընթացում կարևոր տեղ են զբաղեցնում կառավարման բարեփոխումները, որակի վերահսկման մեխանիզմները և կրթական քաղաքականության նոր մոտեցումները։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները կարող են օգտակար լինել կրթության կառավարման մասնագետների, բուհերի ղեկավարների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բարձրագույն կրթության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Ծառայությունների էկոնոմիկա աշխատությունը նվիրված է ծառայությունների ոլորտի տնտեսական էության, կառուցվածքի և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա աճող դերը ժամանակակից տնտեսություններում։ Հեղինակը՝ Խաչատրյան Ն., գրքում ներկայացնում է ծառայությունների էկոնոմիկայի տեսական հիմքերը և գործնական կիրառությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այս ոլորտը ձևավորում զբաղվածության կառուցվածքը, համախառն ներքին արդյունքը և տնտեսական աճի դինամիկան։ Աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում են ծառայությունների ոլորտի հիմնական ենթաճյուղերը՝ ֆինանսական ծառայություններ, բանկային և ապահովագրական համակարգ, տրանսպորտ, կապ, առողջապահություն, կրթություն, զբոսաշրջություն և այլ ծառայություններ։ Հեղինակը բացատրում է, որ ծառայությունների ոլորտը ունի ոչ նյութական բնույթ, ինչը այն տարբերում է արտադրական ոլորտից, սակայն այն նույնքան կարևոր է տնտեսական համակարգի արդյունավետ գործունեության համար։ Գրքում քննարկվում են ծառայությունների շուկայի առանձնահատկությունները՝ առաջարկի և պահանջարկի ձևավորումը, գնագոյացման մեխանիզմները, մրցակցային միջավայրը և պետական կարգավորման դերը։ Հեղինակը ընդգծում է, որ ծառայությունների ոլորտում որակը, հասանելիությունը և արդյունավետությունը հիմնական մրցակցային գործոններ են։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև ծառայությունների ոլորտի զարգացման ժամանակակից միտումներին՝ թվայնացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրում, էլեկտրոնային ծառայություններ և գլոբալիզացիայի ազդեցություն։ Հեղինակը նշում է, որ տեխնոլոգիական առաջընթացը էապես փոխում է ծառայությունների մատուցման ձևերը՝ դարձնելով դրանք ավելի արագ, մատչելի և արդյունավետ։ Գրքում վերլուծվում է նաև ծառայությունների ոլորտի դերը Հայաստանի տնտեսությունում՝ շեշտելով դրա նշանակությունը զբաղվածության ստեղծման, ներդրումների ներգրավման և տնտեսական դիվերսիֆիկացիայի տեսանկյունից։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագիտության, մարքեթինգի, կառավարման, ծառայությունների ոլորտի և պետական քաղաքականության ուսանողների ու մասնագետների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ֆանտաստիկի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Խուլիո Կորտասարի պատմվածքներում՝ ընդգծելով հեղինակի ստեղծագործական աշխարհում իրականության և անիրականի սահմանների մշտական խախտումը և վերաիմաստավորումը։ Հեղինակը վերլուծում է Կորտասարի պատմվածքային տեխնիկան, որտեղ ֆանտաստիկ տարրը հաճախ ներթափանցում է առօրյա իրականության մեջ՝ ստեղծելով երկիմաստ, բազմաշերտ և անորոշ իրականության պատկերներ։ Գրքում դիտարկվում են այն հիմնական մեխանիզմները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ֆանտաստիկը՝ ժամանակի և տարածության խեղաթյուրում, անձի ինքնության երկվություն, պատահականության և ճակատագրի խաղարկում, ինչպես նաև սյուրռեալիստական պատկերների ներմուծում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Կորտասարի նարատիվ կառուցվածքներին՝ բաց ավարտեր, ոչ գծային սյուժեներ և ընթերցողի ակտիվ մասնակցություն պահանջող տեքստային կառուցումներ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ֆանտաստիկի փիլիսոփայական և էքզիստենցիալ իմաստները՝ մարդու իրականության ընկալման ճկունության և սահմանափակության համատեքստում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ Կորտասարի ստեղծագործություններում ֆանտաստիկը ոչ թե պարզապես ժանրային հնարք է, այլ իրականության ճանաչման այլընտրանքային ձև։ Այն օգտակար է գրականագետների, իսպանական գրականության հետազոտողների և համեմատական գրականության մասնագետների համար։