Անգլերենի ճարտարապետաշինարարական տերմինաբանության ընտրության սկզբունքներն ու ուսուցման ռազմավարությունները համակարգչային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ

Философия

Աշխատությունը նվիրված է ճշմարտության գոյաբանական կարգավիճակի և դրա ճանաչման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը Հանս-Գեորգ Գադամերի փիլիսոփայական հերմենևտիկայի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է ճշմարտությունը բացահայտվում հասկացման, մեկնաբանության և լեզվական հաղորդակցության գործընթացներում, և ինչ հարաբերություն ունի այն գիտական մեթոդով ստացվող գիտելիքի հետ։ Քննվում է այն հիմնադրույթը, ըստ որի մարդկային ճանաչողությունը չի սահմանափակվում միայն մեթոդաբանական կանոններով ստուգվող գիտելիքով, քանի որ արվեստի, պատմության, լեզվի և մշակութային փորձի ոլորտներում մարդը կարող է հանդիպել այնպիսի իմաստների, որոնք չեն ենթարկվում բնական գիտություններին բնորոշ ապացուցման եղանակներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հասկացման պատմական պայմանավորվածությանը․ մեկնաբանող սուբյեկտը երբեք ամբողջությամբ դուրս չէ իր ժամանակաշրջանից, մշակույթից և լեզվական միջավայրից, ուստի ցանկացած ըմբռնում ձևավորվում է նախնական պատկերացումների և պատմական փորձի ազդեցությամբ։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է «նախապաշարման» գաղափարի վերաիմաստավորումը, երբ այն դիտարկվում է ոչ միայն որպես ճանաչողությունը խանգարող գործոն, այլև որպես հասկացման հնարավոր նախապայման։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «հորիզոնների միաձուլման» գաղափարը, որով նկարագրվում է մեկնաբանողի և մեկնաբանվող տեքստի, ավանդույթի կամ պատմական երևույթի միջև երկխոսական փոխհարաբերությունը։ Ճշմարտությունն այս մոտեցմամբ ներկայանում է ոչ թե որպես պատրաստի բովանդակության մեխանիկական վերարտադրում, այլ որպես հասկացման ընթացքում բացահայտվող իմաստային իրադարձություն։ Քննվում է նաև հերմենևտիկական շրջանի նշանակությունը, որի համաձայն ամբողջի ըմբռնումը կապված է նրա մասերի մեկնաբանության հետ, իսկ առանձին մասերի իմաստը բացահայտվում է ամբողջի համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվին՝ որպես հասկացման հիմնարար միջավայրի, որտեղ ձևավորվում և արտահայտվում է մարդու հարաբերությունը աշխարհի, պատմության և մյուս մարդկանց հետ։ Վերլուծվում են նաև արվեստի փորձը և ավանդույթի դերը՝ ցույց տալու համար, որ ճշմարտության փորձառությունը կարող է ունենալ ոչ միայն գիտական, այլև պատմական, գեղագիտական և լեզվական ձևեր։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ ներկայացնում է ճշմարտության խնդիրը որպես գոյաբանական և հերմենևտիկական հարց՝ բացահայտելով հասկացման պատմականությունը, լեզվականությունը և երկխոսական բնույթը, ինչպես նաև մեկնաբանության նշանակությունը մարդու աշխարհընկալման և ինքնաճանաչման գործընթացներում։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության սննդարդյունաբերության ոլորտում ներդրումային միջավայրի ձևավորման, զարգացման և բարելավման տնտեսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են սննդարդյունաբերության զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, ոլորտի ներդրումային գրավչության վրա ազդող գործոնները, ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման հնարավորությունները և արտադրական ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային գործունեության պետական կարգավորման մեխանիզմներին, հարկային և ֆինանսական քաղաքականության ազդեցությանը, գործարար միջավայրի բարելավմանը և ներդրումային ռիսկերի նվազեցման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են սննդարդյունաբերական ձեռնարկությունների տեխնոլոգիական արդիականացման, արտադրական հզորությունների ընդլայնման, նորարարական լուծումների ներդրման և արտահանման ներուժի զարգացման հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում տեղական և օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման խոչընդոտներին, ենթակառուցվածքների զարգացման անհրաժեշտությանը, հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և արտադրանքի որակի ու միջազգային չափանիշներին համապատասխանության ապահովմանը։ Աշխատությունը կարևորում է բարենպաստ ներդրումային միջավայրի դերը սննդարդյունաբերության կայուն զարգացման, տնտեսական աճի խթանման, աշխատատեղերի ստեղծման և Հայաստանի Հանրապետության պարենային անվտանգության ամրապնդման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ներդրումային քաղաքականության մասնագետների, սննդարդյունաբերական ձեռնարկությունների ղեկավարների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Կապիտալազինվածության մակարդակը տնտեսագիտական ցուցանիշ է, որը ցույց է տալիս մեկ աշխատողի հաշվով որքան հիմնական կապիտալ (մեքենաներ, սարքավորումներ, շենքեր, տեխնոլոգիաներ) է առկա արտադրության մեջ։ Այն արտահայտում է աշխատանքի տեխնիկական ապահովվածության աստիճանը և կարևոր դեր ունի արտադրողականության մակարդակի գնահատման մեջ։ Որքան բարձր է կապիտալազինվածության մակարդակը, այնքան ավելի զարգացած և մեխանիզացված է արտադրությունը, ինչը սովորաբար հանգեցնում է աշխատանքի արտադրողականության աճի և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման։ Այս ցուցանիշը լայնորեն օգտագործվում է տնտեսական վերլուծություններում՝ արդյունաբերության զարգացման մակարդակը և երկրների տնտեսական առաջընթացը համեմատելու համար։

Информатика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բնական լեզվի մշակման և մեքենայական թարգմանության ոլորտում կիրառվող UNL (Universal Networking Language) լեզվից բնական լեզու տրանսֆորմացիայի կանոնների ընդլայնման և ճշգրտման համար նախատեսված ավտոմատացված համակարգի մշակմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են տրանսֆորմացիոն կանոնների ձևավորման, խմբագրման, ստուգման և կատարելագործման մեխանիզմները, որոնք նպաստում են մեքենայական թարգմանության որակի բարձրացմանը և լեզվաբանական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը։ Հեղինակը դիտարկում է կանոնահենք լեզվային համակարգերի կառուցվածքը, ավտոմատացման սկզբունքները, ծրագրային ճարտարապետությունը և բնական լեզվի քերականական ու իմաստաբանական առանձնահատկությունների հաշվառման մեթոդները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ բազմալեզու տեղեկատվական համակարգերի զարգացման համար։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում համակարգչային լեզվաբանության, արհեստական բանականության, մեքենայական թարգմանության, ծրագրային ապահովման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և մասնագետների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում արևելահայ մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների, զարգացման միտումների և հասարակական-քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությամբ պայմանավորված լեզվական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են Հայաստանի անկախացումից հետո մամուլի լեզվում տեղի ունեցած բառապաշարային, քերականական, ոճական և իմաստային փոփոխությունները, ինչպես նաև զանգվածային լրատվության միջոցների դերը ժամանակակից արևելահայերենի զարգացման և լեզվական նորմերի տարածման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական-քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և տեխնոլոգիական ոլորտներին առնչվող նոր բառերի ու արտահայտությունների ձևավորմանը, օտարաբանությունների ներթափանցմանը, փոխառությունների գործածությանը և նորաբանությունների տարածման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են մամուլի հրապարակումների լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հրապարակախոսական խոսքի կառուցվածքը, վերնագրերի ձևավորման սկզբունքները, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և լրագրողական խոսքի ազդեցության մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում գրական լեզվի նորմերի պահպանման, խոսքի ճշտության, հստակության, մատչելիության և լեզվական մշակույթի հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում են հետխորհրդային հասարակության քաղաքական, սոցիալական և մշակութային վերափոխումների արտացոլումը մամուլի լեզվում, գաղափարական բառապաշարի փոփոխությունները և նոր հաղորդակցական իրողությունների ազդեցությունը լրագրողական խոսքի վրա։ Դիտարկվում են նաև տպագիր և առցանց լրատվամիջոցների լեզվական առանձնահատկությունները, հրապարակախոսական տարբեր ժանրերի լեզվական կազմակերպումը, խոսակցական տարրերի կիրառությունը և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով առաջացած լեզվական նոր երևույթները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից հայերենի զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման, մամուլի լեզվի գիտական նկարագրության և լրագրողական խոսքի մշակույթի կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայագետների, լրագրողների, խմբագիրների, հաղորդակցաբանների, բանասիրական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экология

Այս աշխատությունը նվիրված է բնապահպանական կրթության տեսական հիմքերի, նպատակների և գործնական կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետությունում իրականացվող գործընթացներին։ Գրքում ներկայացվում է բնապահպանական կրթության դերը ժամանակակից հասարակության մեջ, նրա նշանակությունը բնության պահպանության, բնական ռեսուրսների խելամիտ օգտագործման և էկոլոգիական մշակույթի ձևավորման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է կրթական համակարգում բնապահպանական գիտելիքների ինտեգրման մեթոդները, ուսուցման ձևերն ու միջոցները, ինչպես նաև դպրոցներում, բուհերում և արտադասարանական կառույցներում իրականացվող բնապահպանական ծրագրերը։ Անդրադարձ է կատարվում էկոլոգիական դաստիարակության, բնապահպանական արժեքների ձևավորման և երիտասարդ սերնդի պատասխանատու վերաբերմունքի զարգացման խնդիրներին։ Գրքում քննարկվում են նաև Հայաստանի բնապահպանական հիմնախնդիրները, պետական քաղաքականությունը, իրավական կարգավորումները և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևորում է կրթության միջոցով բնապահպանական գիտակցության բարձրացումը՝ որպես կայուն զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության կարևոր նախապայման։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսանողների, բնապահպանության ոլորտի մասնագետների, կրթության կազմակերպիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են էկոլոգիական կրթության զարգացման ու բնապահպանական մշակույթի ձևավորման հարցերով։