Անգլիացի բանաստեղծների ստեղծագործությունների ժողովածու

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում մարմնամարզության դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործմանը և սովորողների ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական կարողությունների ու առողջ ապրելակերպի հմտությունների զարգացման առավել արդյունավետ մանկավարժական պայմանների բացահայտմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է մարմնամարզության դասերի բովանդակության, կառուցվածքի, ուսուցման մեթոդների և կազմակերպման ձևերի ուսումնասիրման վրա՝ հաշվի առնելով դպրոցականների տարիքային, ֆիզիկական և անհատական առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում մարմնամարզական վարժությունների ուսուցման հաջորդականության, շարժողական գործողությունների ճիշտ կատարման, սովորողների ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության կարգավորման և ուսումնական նյութի աստիճանական բարդացման սկզբունքները։ Կարևորվում է այնպիսի մեթոդական համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ զարգացնել ուժը, ճկունությունը, արագաշարժությունը, հավասարակշռությունը, կոորդինացիան և շարժումների ճշգրտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մարմնամարզական վարժությունների տեխնիկայի յուրացման գործընթացին՝ պարզ շարժողական գործողություններից աստիճանաբար անցնելով առավել բարդ համակցությունների։ Դիտարկվում են վարժությունների բացատրման, ցուցադրման, կրկնության, անհատական ուղղման և սովորողների ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպման մեթոդական հնարավորությունները։ Կարևորվում է ուսուցչի կողմից շարժումների կատարման որակի մշտական վերահսկումը և սովորողների սխալների ժամանակին հայտնաբերումն ու ուղղումը։ Մարմնամարզության դասավանդման արդյունավետությունը կապվում է նաև դասի ճիշտ կառուցվածքի հետ՝ նախապատրաստական, հիմնական և եզրափակիչ փուլերի նպատակային կազմակերպմամբ։ Նախապատրաստական հատվածում կարևորվում է օրգանիզմի աստիճանական պատրաստումը ֆիզիկական աշխատանքի, հիմնական հատվածում՝ նախատեսված շարժողական հմտությունների ուսուցումն ու զարգացումը, իսկ եզրափակիչ փուլում՝ ծանրաբեռնվածության աստիճանական նվազեցումը և կատարված աշխատանքի ամփոփումը։ Առանձին նշանակություն է տրվում անվտանգության պահանջների պահպանմանը, հատկապես մարմնամարզական սարքավորումների և տեխնիկապես ավելի բարդ վարժությունների կիրառման ժամանակ։ Ուսուցման մեթոդիկայի կատարելագործումը դիտարկվում է սովորողների ֆիզիկական պատրաստվածության տարբեր մակարդակների հաշվառման և տարբերակված մոտեցման կիրառման համատեքստում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առաջադրանքների բարդությունն ու ծանրաբեռնվածությունը համապատասխանեցնել յուրաքանչյուր սովորողի հնարավորություններին և ապահովել ուսումնական գործընթացին արդյունավետ մասնակցություն։ Կարևորվում է նաև դպրոցականների հետաքրքրության և ուսումնական մոտիվացիայի բարձրացումը՝ դասերի բովանդակության բազմազանեցման, շարժողական խաղերի, մրցակցային տարրերի և հետաքրքիր առաջադրանքների նպատակային կիրառման միջոցով։ Ուսումնասիրվում են սովորողների ֆիզիկական զարգացման և շարժողական պատրաստվածության գնահատման մեթոդները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է հետևել առաջընթացին և անհրաժեշտության դեպքում փոփոխություններ կատարել ուսուցման գործընթացում։ Գնահատումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արդյունքների վերահսկման, այլև որպես հետագա զարգացման ուղղությունները որոշելու միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարմնամարզության առողջարար նշանակությանը՝ ճիշտ կեցվածքի ձևավորման, շարժողական ակտիվության բարձրացման, օրգանիզմի ընդհանուր ֆունկցիոնալ հնարավորությունների զարգացման և ֆիզիկական պասիվության կանխարգելման տեսանկյունից։ Դպրոցական ֆիզիկական դաստիարակության համակարգում մարմնամարզությունը ներկայացվում է որպես սովորողների բազմակողմանի ֆիզիկական զարգացման և շարժողական մշակույթի ձևավորման կարևոր միջոց։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է դասավանդման մեթոդների կատարելագործման, դասերի կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման և սովորողների առողջությանը նպաստող անվտանգ կրթական միջավայրի ձևավորման հնարավորություններով։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել ուսումնական ծրագրերի, մեթոդական հանձնարարականների և մարմնամարզության դասերի կազմակերպման ընթացքում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական դաստիարակության ուսուցիչների, մարզիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության զարգացման վրա ազդող ինստիտուցիոնալ գործոնների, մեխանիզմների և պայմանների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է տնտեսական զարգացման գործընթացը ոչ միայն որպես արտադրության, եկամուտների և տնտեսական ակտիվության աճ, այլև որպես արդյունավետ ինստիտուտների ձևավորման, կառավարման համակարգերի կատարելագործման, տնտեսական հարաբերությունների կարգավորման և կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ միջավայրի ստեղծման փոխկապակցված գործընթաց։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում պետության և տնտեսության փոխհարաբերություններին, սեփականության իրավունքի պաշտպանության, օրենսդրական և կարգավորող միջավայրի, պետական կառավարման արդյունավետության, տնտեսական քաղաքականության, մրցակցային դաշտի և շուկայի բնականոն գործունեության ապահովման հիմնահարցերին։ Ներկայացվում են այն հիմնական ինստիտուցիոնալ պայմանները, որոնք կարող են նպաստել ներդրումների ակտիվացմանը, ձեռնարկատիրության զարգացմանը, արտադրողականության բարձրացմանը, նորարարությունների տարածմանը և տնտեսության մրցունակության ամրապնդմանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև այն ինստիտուցիոնալ սահմանափակումներն ու խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել Հայաստանի տնտեսական ներուժի լիարժեք իրացմանը։ Դրանց շարքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում կառավարման արդյունավետության, ինստիտուտների նկատմամբ վստահության, իրավական կանխատեսելիության, կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման, տնտեսական մրցակցության պաշտպանության, մարդկային կապիտալի զարգացման և երկարաժամկետ տնտեսական քաղաքականության հետևողականության հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տնտեսական զարգացման և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների փոխադարձ կապի ուսումնասիրությունը, քանի որ արդյունավետ ինստիտուտները ոչ միայն ձևավորում են բարենպաստ տնտեսական միջավայր, այլև կարող են նպաստել հասարակության տնտեսական և սոցիալական կայունության ամրապնդմանը։ Նյութում ներկայացվող մոտեցումները կարող են հիմք ծառայել Հայաստանի տնտեսական զարգացման հեռանկարների գնահատման, առկա ինստիտուցիոնալ խնդիրների բացահայտման և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների մշակման համար։ Աշխատությունը օգտակար է տնտեսագիտության, պետական կառավարման և հարակից մասնագիտությունների ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների, տնտեսական քաղաքականություն մշակողների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Медицина

Այս բժշկական գիտական աշխատությունը նվիրված է բնածին համակցված շլություն ունեցող հիվանդների մոտ ստորին թեք մկանի գերֆունկցիայի վիրաբուժական շտկման մեթոդների և դրանց արդյունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել աչքի շարժումները խանգարող մկանային անհավասարակշռության շտկման հնարավորությունները և պարզել, թե տարբեր վիրաբուժական մոտեցումներ որքանով են արդյունավետ շլության կլինիկական դրսևորումները նվազեցնելու և աչքերի համատեղ աշխատանքի բարելավման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ստորին թեք մկանի գերֆունկցիայի առաջացման և արտահայտման առանձնահատկությունները, դրա ազդեցությունը աչքի դիրքի և շարժունակության վրա, ինչպես նաև բնածին համակցված շլության այլ ակնաշարժիչ խանգարումների հետ փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրահատական միջամտությունների տարբեր տեխնիկաների ընտրությանը, դրանց կիրառման ցուցումներին, տեխնիկական առանձնահատկություններին և հետվիրահատական արդյունքների գնահատմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել բուժման տարբեր մեթոդների արդյունավետությունը՝ հաշվի առնելով աչքերի դիրքի փոփոխությունը, ուղղահայաց և ոլորական շեղումների նվազումը, աչքի շարժումների հավասարակշռությունը և հնարավոր բարդությունները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև գործնական ակնաբուժության տեսանկյունից, քանի որ շլության վիրաբուժական բուժման ժամանակ մկանային կառուցվածքների ճիշտ գնահատումն ու համապատասխան միջամտության ընտրությունը կարող են էական նշանակություն ունենալ ֆունկցիոնալ և կոսմետիկ արդյունքների համար։ Ներկայացված տվյալները կարող են օգտակար լինել ակնաբույժների, ակնավիրաբույժների, մանկական ակնաբուժության մասնագետների, բժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ հատկապես շլության ախտորոշման, վիրաբուժական բուժման և աչքի շարժողական համակարգի խանգարումների ուսումնասիրման ոլորտում։

Математика

Կենսաֆիզիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կենսապոլիմերներում պարույրից կծիկ կառուցվածքային վիճակին անցման օրինաչափությունների և այդ գործընթացի վրա համակարգի անհամասեռությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մակրոմոլեկուլների տարածական կառուցվածքի փոփոխությունները, դրանց կայունությունը և տարբեր պայմաններում կառուցվածքային անցումների ձևավորման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսապոլիմերային շղթայի առանձին հատվածների հատկությունների տարբերություններին և դրանց ազդեցությանը համակարգի ընդհանուր վարքի վրա։ Վերլուծվում են կառուցվածքային անցումների ջերմադինամիկական և վիճակագրական առանձնահատկությունները, միջմոլեկուլային ու ներմոլեկուլային փոխազդեցությունների դերը, ինչպես նաև արտաքին պայմանների փոփոխության հետևանքով առաջացող կառուցվածքային վերափոխումները։ Քննարկվում է, թե ինչպես կարող են շղթայի կազմային կամ կառուցվածքային անհամասեռությունները փոխել անցման ընթացքը, կայունությունը և համագործակցային բնույթը։ Տեսական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու բարդ կենսամակրոմոլեկուլների կառուցվածքային դինամիկայի և ֆիզիկական հատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկայի, մոլեկուլային կենսաբանության, պոլիմերների ֆիզիկայի և վիճակագրական ֆիզիկայի ոլորտների հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Право

Իրավագիտական, ֆինանսաիրավական և պետական կառավարման բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական վերահսկողության համակարգի ձևավորման, գործունեության իրավական հիմքերի, կազմակերպական կառուցվածքի և պետական ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման օրինականության ապահովման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է ֆինանսական վերահսկողության իրավական էության, նպատակների, սկզբունքների, իրականացման ձևերի և մեթոդների բացահայտման, ինչպես նաև ֆինանսական հարաբերությունների կարգավորման գործում պետական վերահսկողական մարմինների ունեցած դերի գնահատման հետ։ Ֆինանսական վերահսկողությունը պետական ֆինանսական կառավարման կարևորագույն բաղադրիչներից է, որի միջոցով ապահովվում են հանրային միջոցների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման օրինականությունը, ֆինանսական կարգապահությունը, հաշվետվողականությունը և ֆինանսական գործունեության թափանցիկությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ֆինանսական վերահսկողության հասկացության տեսական մեկնաբանությունները, դրա իրավական բնույթը, ֆինանսական իրավունքի համակարգում զբաղեցրած տեղը և պետական իշխանության մարմինների վերահսկողական լիազորությունների իրավական սահմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ֆինանսական վերահսկողության և ֆինանսական կառավարման փոխհարաբերությունները, քանի որ վերահսկողական գործունեությունը ոչ միայն ուղղված է ֆինանսական խախտումների հայտնաբերմանը, այլև կարող է նպաստել հանրային միջոցների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը և պետական կառավարման համակարգի կատարելագործմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական վերահսկողության իրավական սկզբունքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ օրինականության, օբյեկտիվության, անկախության, հրապարակայնության, համաչափության, մասնագիտական պատասխանատվության և վերահսկողական գործունեության արդյունավետության ապահովման հարցերը։ Այս սկզբունքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ֆինանսական վերահսկողության իրականացման իրավական երաշխիքները և վերահսկողություն իրականացնող մարմինների գործունեության նկատմամբ սահմանված պահանջները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել ֆինանսական վերահսկողության տարբեր տեսակները՝ պետական և ոչ պետական, ներքին և արտաքին, նախնական, ընթացիկ և հետագա վերահսկողությունը, ինչպես նաև դրանց իրավական առանձնահատկություններն ու կիրառման ոլորտները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում բյուջետային վերահսկողության, հարկային վերահսկողության, մաքսային վերահսկողության, ֆինանսական հաշվետվությունների ստուգման և պետական գույքի կառավարման նկատմամբ վերահսկողության կազմակերպման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական օրենսդրության համակարգը, սահմանադրական դրույթների և ոլորտային իրավական ակտերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև պետական ֆինանսների կառավարման գործընթացում իրավական կարգավորման նշանակությունը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել պետական բյուջեի կազմման, հաստատման, կատարման և հաշվետվությունների ներկայացման փուլերում վերահսկողական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Բյուջետային միջոցների օգտագործման նկատմամբ իրավական վերահսկողությունը կարևոր նշանակություն ունի հանրային ֆինանսների կառավարման պատասխանատվության ապահովման, ֆինանսական պարտավորությունների կատարման և պետական ծրագրերի իրականացման օրինականության գնահատման տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական վերահսկողություն իրականացնող պետական մարմինների իրավական կարգավիճակի, լիազորությունների և փոխգործակցության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այս համատեքստում կարող են վերլուծվել Ազգային ժողովի վերահսկողական գործառույթները, Հաշվեքննիչ պալատի իրավական կարգավիճակը, ֆինանսների կառավարման ոլորտում գործադիր իշխանության մարմինների իրավասությունները, ինչպես նաև հարկային և մաքսային վարչարարության շրջանակներում իրականացվող վերահսկողական գործողությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի վերահսկողական մարմինների իրավասությունների հստակ սահմանազատումը, քանի որ տարբեր հաստատությունների գործառույթների համընկնումը կամ ոչ բավարար համակարգումը կարող է ազդել վերահսկողական գործունեության արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ֆինանսական ստուգումների, հաշվեքննությունների, աուդիտի, փաստաթղթային ուսումնասիրությունների և ֆինանսական հաշվետվությունների վերլուծության իրավական հիմքերը։ Այս մեխանիզմների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վերահսկողական գործընթացների կազմակերպման պահանջները, ստուգվող սուբյեկտների իրավունքներն ու պարտականությունները և վերահսկողության արդյունքների իրավական հետևանքները։ Առանձին ուշադրության են արժանի ֆինանսական իրավախախտումների հայտնաբերման, դրանց կանխարգելման և պատասխանատվության միջոցների կիրառման հարցերը։ Ֆինանսական վերահսկողության իրավական կարգավորումը ենթադրում է ոչ միայն պետական մարմինների վերահսկողական լիազորությունների ամրագրում, այլև իրավաբանական և ֆիզիկական անձանց իրավունքների պաշտպանության, վարչարարական ընթացակարգերի պահպանման և վերահսկողական որոշումների բողոքարկման հնարավորությունների ապահովում։ Այս տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն իրավական որոշակիության, համաչափության և պատշաճ վարչարարության սկզբունքները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև պետական ֆինանսական վերահսկողության և կոռուպցիոն ռիսկերի կանխարգելման փոխհարաբերություններին։ Ֆինանսական գործառնությունների թափանցիկությունը, հաշվետվողականության համակարգերի զարգացումը և վերահսկողական ընթացակարգերի արդյունավետությունը կարող են նպաստել հանրային միջոցների ոչ նպատակային օգտագործման ռիսկերի նվազեցմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի և ֆինանսական վերահսկողության ընդունված չափանիշների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ բարձրագույն հաշվեքննիչ մարմինների գործունեության սկզբունքների, հանրային հատվածի աուդիտի մոտեցումների և ֆինանսական հաշվետվողականության կազմակերպման միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությունը։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ազգային իրավական կարգավորումների առանձնահատկությունները և բացահայտելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի կառուցվածքն ու պետական կառավարման առանձնահատկությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում ֆինանսական վերահսկողության թվայնացման, էլեկտրոնային հաշվետվությունների, տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների վերլուծության գործիքների կիրառման իրավական հարցերը։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում ֆինանսական գործառնությունների մշտադիտարկման, վերահսկողական ռիսկերի գնահատման և ֆինանսական խախտումների վաղ հայտնաբերման համար։ Միաժամանակ նման համակարգերի կիրառումը պահանջում է անձնական տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական անվտանգության և վերահսկողական լիազորությունների իրավաչափ իրականացման երաշխիքների ապահովում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել իրավանորմատիվ, համակարգային, համեմատաիրավական, պատմաիրավական և գործառական վերլուծության մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ֆինանսական վերահսկողության օրենսդրական հիմքերը, համեմատել վերահսկողական տարբեր մեխանիզմների իրավական առանձնահատկությունները և գնահատել պետական ֆինանսական կառավարման համակարգում դրանց ունեցած նշանակությունը։ Կարևոր է նաև ֆինանսական վերահսկողության վերաբերյալ իրավական ակտերի, դատական պրակտիկայի, պաշտոնական հաշվետվությունների և մասնագիտական գրականության ուսումնասիրությունը, որը կարող է նպաստել իրավական կարգավորման գործնական խնդիրների բացահայտմանը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ֆինանսական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից մեկի տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ, պետական ֆինանսական վերահսկողության իրավական մեխանիզմների համակարգմամբ և վերահսկողական գործունեության արդյունավետության ապահովման իրավական պայմանների վերլուծությամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է ֆինանսական օրենսդրության կատարելագործման, պետական վերահսկողական մարմինների գործունեության կազմակերպման, հանրային ֆինանսների կառավարման թափանցիկության բարձրացման և ֆինանսական կարգապահության ամրապնդման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբաններին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման մասնագետներին, աուդիտորներին, հաշվեքննիչներին, հարկային և մաքսային ոլորտների աշխատակիցներին, օրենսդրական բարեփոխումների մասնակիցներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի իրավագիտական, ֆինանսատնտեսական, ինստիտուցիոնալ և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական վերահսկողության իրավական հիմքերի, պետական ֆինանսների կառավարման մեխանիզմների, վերահսկողական մարմինների իրավասությունների և ֆինանսական օրինականության ապահովման սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Литература

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ հին վիպական ավանդույթի և պատմագրական մտածողության փոխկապակցված զարգացումը՝ բացահայտելով դրանց ձևավորման աղբյուրները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գաղափարական հիմքերը։ Ուսումնասիրվում են բանավոր ավանդույթի դերը վիպական նյութի պահպանման և փոխանցման մեջ, հերոսական պատումների ձևերը, առասպելական ու պատմական շերտերի միահյուսումը, ինչպես նաև ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացում դրանց ունեցած նշանակությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է հայ պատմագրության զարգացումը որպես մշակութային և գաղափարական համակարգ, որտեղ փաստագրական տարրերը հաճախ համադրվում են վիպական մտածողության հետ՝ ստեղծելով պատմության յուրահատուկ գեղարվեստական ընկալում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ միջնադարյան հեղինակների ստեղծագործություններին, նրանց աշխարհայացքին, պատմության մեկնաբանման սկզբունքներին և գրական ձևերին, որոնք կապում են պատմագրությունը վիպական ավանդույթի հետ։ Աշխատությունը կարևոր է հայագիտության, պատմագրության, բանագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար՝ բացահայտելով հայ հին մտքի ամբողջական համակարգը և դրա տեղը համաշխարհային մշակութային համատեքստում։