Անտառային գեոհամակարգերի էկոհամակարգային ծառայությունների մոդելավորումը և արժեքային գնահատումը (Տավուշի մարզի օրինակով)

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ստամոքսի և տասներկումատնյա աղու խոցային ախտահարումների հետ կապված արյունահոսությունների դեպքում բուժական մարտավարության ձևավորման կլինիկական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդի վիճակի գնահատման, ախտորոշման, բարդության աստիճանի որոշման և համապատասխան բուժական մոտեցման ընտրության փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են այս վիճակների կլինիկական նշանակությունը, ընթացքի առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել հիվանդության զարգացման, կրկնության հավանականության և բուժման արդյունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ժամանակին ախտորոշման և հիվանդի ընդհանուր վիճակի համալիր գնահատման կարևորությանը՝ հաշվի առնելով կլինիկական դրսևորումները, լաբորատոր տվյալները և գործիքային հետազոտությունների արդյունքները։ Դիտարկվում է էնդոսկոպիկ հետազոտության նշանակությունը որպես ախտահարման տեղակայման և բնույթի գնահատման կարևոր միջոց, ինչպես նաև բուժական որոշումների կայացման գործընթացում դրա դերը։ Ուսումնասիրվում են պահպանողական, էնդոսկոպիկ և վիրաբուժական մոտեցումների ընտրության ընդհանուր սկզբունքները՝ շեշտադրելով, որ բուժական մարտավարությունը պայմանավորված է յուրաքանչյուր հիվանդի կլինիկական վիճակով և պահանջում է մասնագիտական անհատական գնահատում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բուժման արդյունքների գնահատումը, հիվանդության կրկնության ռիսկի ուսումնասիրությունը և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման հարցը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր կլինիկական խմբերի տվյալները՝ պարզելու համար հիվանդի վիճակի, ախտահարման բնույթի և ընտրված բուժական մոտեցման միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր մասնագետների համագործակցության նշանակությանը, քանի որ նման դեպքերի կառավարումը կարող է պահանջել գաստրոէնտերոլոգիական, էնդոսկոպիկ, վիրաբուժական և վերակենդանացման ծառայությունների համակարգված աշխատանք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գաստրոէնտերոլոգիայի, վիրաբուժության և կլինիկական ախտորոշման մոտեցումները՝ խոցային գաստրոդուոդենալ արյունահոսությունների ժամանակ բուժական մարտավարության ընտրության և հիվանդների կլինիկական կառավարման հիմնական սկզբունքները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 1950–2000 թվականների պոլսահայ արձակի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի գրական կյանքի կարևորագույն դրսևորումները նորագույն շրջանի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում պոլսահայ արձակագիրների ստեղծագործական ժառանգությունն է, նրանց թեմատիկ նախասիրությունները, կերպարային համակարգը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և պատմամշակութային իրականության գեղարվեստական արտացոլումը։ Աշխատության մեջ արձակը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրական երևույթ, այլև որպես համայնքային հիշողության, ինքնության պահպանման և սփյուռքահայ մշակութային կյանքի արտահայտման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրվում են այն պատմական, հասարակական և մշակութային պայմանները, որոնք ազդել են պոլսահայ գրականության զարգացման ընթացքի վրա՝ ներառելով համայնքային կյանքի փոփոխությունները, ազգային ինքնության խնդիրները, հայրենիքի և սփյուռքի հարաբերության ընկալումները, մշակութային ժառանգության պահպանման ձգտումը և ժամանակակից աշխարհի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձակ ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությանը՝ անդրադառնալով ընտանիքի, քաղաքի, հիշողության, կորստի, գաղթի, ազգային պատկանելության, առօրյա կյանքի և մարդու ներաշխարհի թեմաներին։ Վերլուծվում են նաև գրական լեզվի և ոճի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով արևմտահայերենի դերը պոլսահայ գրական ինքնության ձևավորման և պահպանման գործում։ Ժամանակաշրջանի գրական գործընթացի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր սերունդների արձակագիրների ստեղծագործական մոտեցումների շարունակականությունն ու փոփոխությունները, ինչպես նաև ավանդական և նորարարական գեղարվեստական սկզբունքների փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է պոլսահայ գրականության պատմության ուսումնասիրման գործում՝ համակարգելով և արժևորելով 20-րդ դարի երկրորդ կեսի արձակ ժառանգությունը և այն ներկայացնելով հայ գրականության ավելի լայն զարգացման գործընթացի համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, հայագետներին, սփյուռքագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, արևմտահայ գրականության մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին, ուսանողներին և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Литература

Հովհաննես Միրզայան Վանանդեցին (1772–1841) համարվում է հայ դասական գրականության և հատկապես կլասիցիզմի ուղղության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը, որի գրական ժառանգությունը աչքի է ընկնում թե՛ ծավալով, թե՛ թեմատիկ բազմազանությամբ և գաղափարական ընդգծված ուղղվածությամբ։ Նրա ստեղծագործությունները հիմնականում ձևավորվել են 18–19-րդ դարերի սահմանագծին՝ այն ժամանակաշրջանում, երբ հայ մտավորական կյանքը զարգանում էր կրթական, եկեղեցական և լուսավորական ազդեցությունների ներքո, և գրականությունը հաճախ ծառայում էր նաև դաստիարակչական ու բարոյագիտական նպատակների։ Վանանդեցու ժառանգության մեջ առանձնանում են պոեմներ, կրոնական-խրատական բնույթի գործեր և ուսուցողական բովանդակությամբ գրություններ, որոնցում նա փորձում է համադրել քրիստոնեական աշխարհընկալումը, դասական կրթության սկզբունքները և ժամանակի հասարակական պահանջները։ Նրա հայտնի գործերից է «Առ Հայաստան» բանաստեղծությունը, որը հայրենասիրական շեշտադրումներով արտահայտում է հայրենիքի գաղափարական ու հոգևոր արժեքավորումը, ինչպես նաև «Կերակուր քահանայից» աշխատությունը, որը կրոնական-դիդակտիկ բնույթ ունի և նախատեսված է հոգևորականների կրթական պատրաստվածության համար։ Վանանդեցու ստեղծագործական մոտեցումը բնութագրվում է պարզ, կառուցվածքային և ուսուցողական լեզվով, որտեղ կարևոր տեղ են զբաղեցնում բարոյական արժեքները, մարդու հոգևոր կատարելագործումը և հասարակական կարգի պահպանման գաղափարները։ Նրա գրական ժառանգությունը գնահատվում է որպես հայ կլասիցիզմի զարգացման փուլերից մեկը, քանի որ այն նպաստել է գրական լեզվի հղկմանը, թեմատիկ կարգապահությանը և եվրոպական ու արևելյան կրթական ավանդույթների համադրմանը հայկական միջավայրում։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության գնահատման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ֆինանսական կայունության տնտեսական բովանդակությունը, դրա ձևավորման հիմնական գործոնները և կազմակերպության ֆինանսական վիճակը բնութագրող ցուցանիշների համակարգը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփական և փոխառու կապիտալի հարաբերակցությանը, իրացվելիությանը, վճարունակությանը, շահութաբերությանը, գործարար ակտիվությանը և ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությանը։ Վերլուծվում են ֆինանսական հաշվետվությունների տվյալների հիման վրա կազմակերպությունների կայունության գնահատման մեթոդները, տարբեր ֆինանսական գործակիցների տեղեկատվական նշանակությունը և դրանց կիրառման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ կապիտալի կառուցվածքը, եկամուտների ու ծախսերի հարաբերակցությունը, պարտավորությունների մակարդակը, դրամական հոսքերի կառավարումը և տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները։ Կարևորվում է ֆինանսական դժվարությունների և հնարավոր ռիսկերի ժամանակին բացահայտումը, ինչպես նաև այնպիսի գնահատման համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա առավել ամբողջական պատկերացում կազմել կազմակերպության ընթացիկ վիճակի և երկարաժամկետ ֆինանսական հնարավորությունների մասին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆինանսական կայունության ամրապնդման ուղղություններին՝ ֆինանսավորման աղբյուրների օպտիմալացման, սեփական կապիտալի արդյունավետ օգտագործման, պարտքային բեռի կառավարման և ֆինանսական պլանավորման կատարելագործման միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել առևտրային կազմակերպությունների ֆինանսական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը, հիմնավորված կառավարչական որոշումների ընդունմանը և ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական կառավարիչների, հաշվապահների, կազմակերպությունների ղեկավարների, վերլուծաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

История

Պատմագիտական և գիտության պատմությանը վերաբերող այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում 1960–1980-ական թվականներին գիտական գործունեության զարգացման հիմնական միտումների և առանձնահատկությունների քննական վերլուծությանը։ Քննության են առնվում գիտահետազոտական հաստատությունների գործունեությունը, գիտական ուղղությունների ձևավորումն ու ընդլայնումը, գիտական կադրերի պատրաստման համակարգը և հետազոտական աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական, տեխնիկական, հասարակական և հումանիտար գիտությունների զարգացման ընթացքին, գիտական ներուժի ձևավորմանը և տարբեր ոլորտներում իրականացված հետազոտությունների նշանակությանը։ Վերլուծվում են գիտության կառավարման և ֆինանսավորման մեխանիզմները, բարձրագույն կրթության ու գիտահետազոտական համակարգի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև գիտական արդյունքների գործնական կիրառման հնարավորությունները։ Քննարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական քաղաքականության առանձնահատկությունները, ինստիտուցիոնալ սահմանափակումները և գիտության զարգացման վրա հասարակական ու տնտեսական պայմանների ազդեցությունը։ Քննական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ինչպես գիտական համակարգի ձեռքբերումներն ու զարգացման հնարավորությունները, այնպես էլ դրա առջև ծառացած խնդիրներն ու հակասությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գիտության պատմությամբ, Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, գիտական քաղաքականությամբ և կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Медицина

Սա բժշկական-էպիդեմիոլոգիական և հանրային առողջապահության ոլորտին պատկանող գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է վերարտադրողական տարիքի կանանց վերարտադրողական առողջության գնահատմանը կլաստերային և պոպուլյացիոն մոտեցումների կիրառմամբ, որտեղ վերլուծվում են բնակչության խմբերի ներսում առողջական ցուցանիշների բաշխվածության առանձնահատկությունները, ռիսկի գործոնների տարածվածությունը և դրանց ազդեցությունը պտղաբերության, հղիության ընթացքի և գինեկոլոգիական հիվանդությունների հաճախականության վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև վիճակագրական և համաճարակաբանական մեթոդների կիրառումը՝ տվյալների խմբավորման, համեմատական վերլուծության և առողջական կլաստերների հայտնաբերման նպատակով, միաժամանակ դիտարկվում են սոցիալ-տնտեսական, կենսաբանական և վարքային գործոնների փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորում են կանանց վերարտադրողական առողջության ընդհանուր պատկերը, և առաջարկվում են հանրային առողջապահության քաղաքականությունների բարելավման ուղիներ՝ ուղղված կանխարգելման, վաղ ախտորոշման և ռիսկերի նվազեցման ռազմավարություններին։