Անտիուտոպիան 20-րդ դարի առաջին կեսի անգլիական գրականության մեջ

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության ագրարային հատվածի վարկավորման գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսավիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ։ Հեղինակը վերլուծում է գյուղատնտեսության ֆինանսավորման առանձնահատկությունները, վարկային ռեսուրսների հասանելիության մակարդակը, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական կարիքները և դրանց բավարարման արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ագրարային ոլորտում գործող վարկավորման մեխանիզմները, բանկերի և այլ ֆինանսական կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև պետական աջակցության ծրագրերի ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա։ Տվյալների վիճակագրական մշակման և համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են ոլորտի հիմնական խնդիրները, ռիսկերը և զարգացման խոչընդոտները։ Առանձնակի ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի կառուցվածքին, վարկերի ծավալների փոփոխություններին, դրանց ազդեցությանը գյուղատնտեսական արտադրողականության և տնտեսավարողների ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է ոլորտի զարգացման միտումները, գնահատում առկա քաղաքականությունների արդյունավետությունը և առաջարկում հնարավոր բարեփոխումների ու զարգացման ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել գյուղատնտեսության մրցունակության բարձրացմանը, ֆինանսական ներառականության ընդլայնմանը և գյուղական համայնքների տնտեսական զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ինչպես նաև գյուղատնտեսության և տնտեսական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է կրկնավոր ձևերի իմաստային և տիպաբանական ուսումնասիրությանը՝ հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն լեզուների նյութի համադրման հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր լեզուներում կրկնության միջոցով ձևավորվող լեզվական միավորների իմաստային առանձնահատկությունները, կառուցվածքային դրսևորումները և գործածության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կրկնավոր ձևերի առաջացման եղանակները, դրանց բաղադրիչների փոխհարաբերությունները, իմաստային ամբողջականության ձևավորումը և խոսքում դրանց կատարած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ կրկնությունը տարբեր լեզուներում կարող է արտահայտել բազմազան իմաստներ՝ բազմակիություն, ինտենսիվություն, շարունակականություն, տևականություն, տարածական կամ ժամանակային ընդհանրացում, նմանություն, հուզական երանգավորում և այլ իմաստային հարաբերություններ։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են հայերենի, ռուսերենի և անգլերենի միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ բացահայտելով յուրաքանչյուր լեզվի կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրկնավոր ձևերի դասակարգման խնդիրներին, դրանց բառաքերականական կարգավիճակին և տարբեր խոսքի մասերի շրջանակում դրանց դրսևորմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համատեքստի դերին, քանի որ նույն կառուցվածքային ձևը տարբեր խոսքային իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր իմաստային և ոճական երանգներ։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կրկնությունը դիտարկել որպես տարբեր լեզուներում հանդիպող ընդհանուր լեզվական երևույթ՝ միաժամանակ բացահայտելով դրա իրացման ազգային-լեզվական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանությամբ, իմաստաբանությամբ, տիպաբանությամբ և թարգմանագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպաստում է կրկնավոր ձևերի բազմակողմանի ընկալմանը՝ համադրելով դրանց կառուցվածքային, իմաստային և գործառական բնութագրերը և ցույց տալով, թե ինչպես է նույն լեզվական մեխանիզմը տարբեր լեզուներում ստանում յուրահատուկ արտահայտություն ու նշանակություն։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Անավարզեցու շարականագրական ժառանգության, նրա ստեղծագործությունների գաղափարական, գրական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղինակի գործունեության պատմամշակութային միջավայրը, հայ միջնադարյան հոգևոր գրականության զարգացման առանձնահատկությունները և շարականագրության մեջ նրա ունեցած տեղն ու նշանակությունը։ Վերլուծվում են նրան վերագրվող շարականների թեմատիկան, կառուցվածքը, լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները, պատկերային համակարգը և աստվածաբանական բովանդակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգևոր գաղափարների բանաստեղծական արտահայտման միջոցներին, սուրբգրային պատկերների և խորհրդանիշների կիրառմանը, ինչպես նաև եկեղեցական ավանդույթի և հեղինակային ստեղծագործական մոտեցումների փոխհարաբերությանը։ Դիտարկվում են շարականների ժանրային առանձնահատկությունները, տաղաչափական կառուցվածքը, բառապաշարը և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները՝ միջնադարյան հայ հոգևոր բանաստեղծության ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Քննարկվում են նաև ստեղծագործությունների հեղինակային պատկանելության, ձեռագրական պահպանության և բնագրագիտական ուսումնասիրության հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է շարականների ուսումնասիրությունը ոչ միայն որպես եկեղեցական ծիսակարգի մաս, այլև որպես միջնադարյան հայ գրականության, երաժշտական մշակույթի և հոգևոր մտածողության արժեքավոր դրսևորում։ Անդրադարձ է կատարվում Գրիգոր Անավարզեցու ստեղծագործական ժառանգության կապերին նախորդ և ժամանակակից շարականագիրների ավանդույթների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հեղինակի գրական գործունեության, շարականների գեղարվեստական արժեքի և հայ միջնադարյան մշակույթում դրանց նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ միջնադարյան գրականության, շարականագիտության, հայ եկեղեցու պատմության, երաժշտագիտության և ձեռագրագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է գրաբարի քերականական ամբողջական համակարգը՝ ընդգրկելով հնչյունաբանությունը, ձևաբանությունը, շարահյուսությունը և բառապաշարային առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տալ հին հայերենի կառուցվածքի ամբողջական պատկերացում։ Հեղինակը մանրամասն բացատրում է գրաբարի հոլովական և խոնարհական համակարգերը, նախադասության կառուցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բառերի ձևափոխման և իմաստային զարգացումների օրինաչափությունները՝ համադրելով տեսական բացատրությունները գործնական օրինակների և վարժությունների հետ։ Աշխատությունում ներառված են նաև դասական եկեղեցական և պատմական տեքստերից հատվածներ, որոնք նպաստում են լեզվի իրական կիրառության ընկալմանը և ընթերցանության հմտությունների զարգացմանը։ Գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում գրաբարի և ժամանակակից հայերենի հարաբերություններին՝ ցույց տալով լեզվական շարունակականությունը և պատմական զարգացումը։ Այն նախատեսված է բանասերների, լեզվաբանների, աստվածաբանների, պատմաբանների և գրաբար ուսումնասիրող ուսանողների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար ուսումնական և գիտական աղբյուր հին հայերենի ուսումնասիրության մեջ։

История

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1905-1911 թվականների Իրանի սահմանադրական հեղափոխության ընթացքում հայերի մասնակցության, նրանց քաղաքական, հասարակական և ռազմական գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Իրանի հայ համայնքի դերն է այն ժամանակաշրջանի հասարակական-քաղաքական գործընթացներում, երբ երկրում ձևավորվեց սահմանադրական կարգ հաստատելու, միապետական իշխանությունը սահմանափակելու և ներկայացուցչական կառավարման սկզբունքներ ներդնելու լայն շարժում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայերի մասնակցությունը ոչ միայն որպես առանձին համայնքի պատմության դրվագ, այլև որպես Իրանի ընդհանուր քաղաքական և հասարակական վերափոխումների կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել Իրանի հայ համայնքի սոցիալ-տնտեսական և մշակութային դրությունը հեղափոխությանը նախորդող շրջանում, հայկական բնակավայրերի և կազմակերպությունների հասարակական կյանքը, ինչպես նաև այն քաղաքական գաղափարները, որոնք ազդեցություն են ունեցել հայերի՝ սահմանադրական շարժմանը միանալու վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրականության, քաղաքացիական իրավունքների, օրինականության և ներկայացուցչական կառավարման գաղափարների տարածմանը հայ համայնքի շրջանում։ Հայերի մասնակցությունը դրսևորվել է տարբեր ձևերով՝ քաղաքական և հասարակական գործունեությունից մինչև զինված պայքար, ինքնապաշտպանական ջոկատների և հեղափոխական ուժերի կազմում մասնակցություն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հայ գործիչների և կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրությունը, նրանց հարաբերությունները իրանական սահմանադրական շարժման ներկայացուցիչների հետ և ընդհանուր քաղաքական նպատակների շուրջ համագործակցությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև Թավրիզի սահմանադրական պայքարի համատեքստում հայերի մասնակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքը հեղափոխական շարժման կարևոր կենտրոններից էր, իսկ տեղի հայ համայնքը ակտիվ դերակատարություն է ունեցել այդ իրադարձություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ հայ կամավորների և զինյալների գործունեությանը, նրանց մասնակցությանը ռազմական գործողություններին, ինչպես նաև հեղափոխական պայքարի ընթացքում հայերի և այլ քաղաքական ու ազգային խմբերի համագործակցության ձևերին։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է քննարկել այն պատճառները, որոնք պայմանավորել են հայերի ակտիվ ներգրավվածությունը՝ ներառյալ համայնքի քաղաքական շահերը, անվտանգության խնդիրները, սահմանադրական ազատությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը և Իրանի հասարակական կյանքում ավելի լայն քաղաքացիական իրավունքների հաստատման ձգտումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հեղափոխության ավարտից հետո հայ համայնքի դրության փոփոխություններին և այդ իրադարձությունների երկարաժամկետ ազդեցությանը հայ-իրանական հարաբերությունների ու Իրանի հայ համայնքի պատմության վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտագործել պատմական փաստաթղթեր, մամուլի նյութեր, հուշագրություններ, ժամանակակիցների վկայություններ և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրություններ՝ իրադարձությունների բազմակողմանի պատկերը վերականգնելու համար։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ցույց է տալիս Իրանի հայերի ինտեգրվածությունը երկրի հասարակական և քաղաքական կյանքում և նրանց փոխհարաբերությունները տարածաշրջանի ավելի լայն քաղաքական գործընթացների հետ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, իրանագետներին, հայագետներին, քաղաքագետներին, ազգագրագետներին, ինչպես նաև Իրանի սահմանադրական շարժման և հայ համայնքների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես հայերի պատմական դերակատարությունը Իրանի սահմանադրական հեղափոխության ընթացքում ամբողջականորեն ներկայացնելու և այդ մասնակցությունը ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական ու տարածաշրջանային զարգացումների համատեքստում հասկանալու տեսանկյունից։

Культура

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայկական Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետության (ՀՍՍՀ) կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մատենագիտական տեղեկատվական համակարգված հավաքածու՝ ծառայելով որպես ընթացիկ տեղեկատու աղբյուր տվյալ ոլորտի հետազոտողների, գրադարանավարների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար։ Այն ընդգրկում է համապատասխան ժամանակահատվածում հրապարակված գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ գիտական ու տեղեկատվական նյութեր՝ դասակարգված ըստ թեմատիկ ուղղությունների և ոլորտների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական տվյալների ճշգրիտ համակարգմանը, աղբյուրների մատչելիության ապահովմանը և գիտական շրջանառության արդյունավետ կազմակերպմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել ՀՍՍՀ մշակութային և գեղարվեստական կյանքի վերաբերյալ գիտական հրապարակումների ընթացիկ զարգացումներին՝ նպաստելով հետազոտական աշխատանքի համակարգված կազմակերպմանը և տեղեկատվական ապահովման բարձրացմանը։