Արմնկային հոդը կազմող ոսկրերի կոտրվածքների համալիր բուժումը

Религия

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայոց եկեղեցու հոգևոր-աղոթական ժառանգության կարևոր նմուշներից մեկը, որը կապված է Սուրբ Ներսես հայրապետի անվան և հայկական քրիստոնեական մատենագրության ավանդույթների հետ։ Աղոթական բնույթի նյութի առանցքում մարդու հոգևոր ինքնաքննությունը, Աստծու նկատմամբ հավատը, ապաշխարությունը, ողորմության հայցումը և քրիստոնեական առաքինությունների հաստատումն են։ Բովանդակությունը կառուցված է հավատացյալի և Աստծու միջև անձնական հոգևոր հաղորդակցության սկզբունքի վրա՝ միաժամանակ պահպանելով եկեղեցական աղոթքին բնորոշ ընդհանրական նշանակությունը։ Հոգևոր խոսքում կարևորվում են մարդու բարոյական կատարելագործման, ներքին մաքրության, խոնարհության, սիրո, ներողամտության և աստվածային առաջնորդության գաղափարները։ Աղոթքը ներկայանում է ոչ միայն որպես խնդրանքների արտահայտություն, այլև որպես հավատքի գիտակցման, սեփական վարքի գնահատման և հոգևոր պատասխանատվության ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի մեղքերի գիտակցման և ապաշխարության թեման, որը միջնադարյան քրիստոնեական հոգևոր գրականության առանցքային գաղափարներից է։ Միաժամանակ արտահայտվում է աստվածային ողորմության և փրկության նկատմամբ վստահությունը՝ աղոթական խոսքին հաղորդելով հույսի և հոգևոր զորացման բնույթ։ Կարևորվում են նաև մտքի, խոսքի և գործի բարոյական կարգավորման գաղափարները, որոնց միջոցով քրիստոնեական հավատքը կապվում է մարդու առօրյա վարքի հետ։ Աղոթական կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հոգևոր կյանքի տարբեր կողմերը ներկայացնել փոխկապակցված ձևով՝ անդրադառնալով հավատքին, բարոյականությանը, մարդկային հարաբերություններին և անհատի ներքին աշխարհին։ Գրականագիտական տեսանկյունից նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում իր հակիրճ, խտացված և խորհրդանշական լեզվով, որտեղ աստվածաբանական գաղափարները միավորվում են հոգևոր-քնարական արտահայտչականության հետ։ Դրա լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները կարևոր նյութ են տալիս հայ եկեղեցական գրականության զարգացման, աղոթական ժանրի և միջնադարյան հոգևոր խոսքի ուսումնասիրության համար։ Պատմամշակութային տեսանկյունից այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն արժեքների և բարոյական սկզբունքների մասին, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցրել հայկական քրիստոնեական մշակույթում և դարերի ընթացքում փոխանցվել են եկեղեցական ու ձեռագրական ավանդույթի միջոցով։ Նման հոգևոր ստեղծագործությունների տարածումն ու տարբեր լեզուներով հրատարակումը նպաստել են նաև հայկական եկեղեցական ժառանգության ճանաչմանը այլ մշակութային միջավայրերում։ Աղոթական նյութի շարունակական գործածությունը ցույց է տալիս դրա նշանակությունը ոչ միայն որպես պատմական մատենագրական հուշարձան, այլև որպես կենդանի հոգևոր ժառանգություն։ Հրատարակությունը կարող է կարևոր աղբյուր հանդիսանալ Հայոց եկեղեցու հոգևոր մշակույթի, միջնադարյան հայ մատենագրության, աստվածաբանության, աղոթագրության և քրիստոնեական բարոյագիտության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, աստվածաբանների, եկեղեցու պատմության մասնագետների, գրականագետների, հոգևորականների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է սրտային հիվանդություններով պացիենտների վիճակի թվային գնահատման համար նախատեսված ավտոմատացված համակարգի մշակմանը, որի հիմքում էլեկտրասրտագրական տվյալների միջոցով սրտի էլեկտրական ակտիվության քարտեզավորման մեթոդն է։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը բժշկական տվյալների թվայնացման և համակարգչային մշակման հնարավորությունների կիրառումն է սրտի ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման գործընթացում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրասրտագրության ստացման և մշակման առանձնահատկությունները, սրտի էլեկտրական դաշտի տարածական ներկայացման սկզբունքները, ախտորոշիչ նշանակություն ունեցող ցուցանիշների առանձնացումը և դրանց հիման վրա պացիենտի վիճակի քանակական գնահատման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տվյալների ավտոմատացված հավաքագրմանը, մշակմանը և վերլուծությանը, ինչը կարող է նվազեցնել բժշկական տեղեկատվության ձեռքով մշակման անհրաժեշտությունը և նպաստել գնահատման գործընթացի արագացմանն ու ստանդարտացմանը։ Համակարգի մշակումը ենթադրում է նաև համապատասխան մաթեմատիկական և ալգորիթմական մեթոդների կիրառում՝ էլեկտրասրտագրական ազդանշաններից անհրաժեշտ տեղեկատվություն ստանալու, այն համակարգելու և բժշկական տեսանկյունից նշանակալի չափանիշների հետ համադրելու համար։ Սրտի քարտեզավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս էլեկտրական ակտիվության մասին տվյալները ներկայացնել ավելի ամբողջական և տեսանելի ձևով՝ լրացնելով սովորական էլեկտրասրտագրական հետազոտության արդյունքների վերլուծությունը։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ բժշկական ախտորոշման և թվային տեխնոլոգիաների համադրումը կարող է նպաստել սրտային հիվանդների վիճակի օբյեկտիվ և կրկնելի գնահատմանը, բժշկի որոշումների կայացման գործընթացի տեղեկատվական աջակցմանը և հիվանդության ընթացքի դիտարկմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել սրտաբանության, ֆունկցիոնալ ախտորոշման, բժշկական կիբեռնետիկայի, կենսաբժշկական ճարտարագիտության, բժշկական տեղեկատվական համակարգերի և արհեստական բանականության կիրառական ոլորտներով զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։

История

Աշխատանքը նվիրված է հին և միջնադարյան հայկական ու հունական պատմագրական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները, պատմական իրականության ներկայացման եղանակները, հեղինակների աշխարհայացքային դիրքորոշումները և յուրաքանչյուր պատմագրական ավանդույթին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում գտնվում է հայկական և հունական պատմագրության փոխհարաբերության խնդիրը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր քաղաքակրթական միջավայրերում ձևավորված պատմական հիշողության, անցյալի մեկնաբանության և պատմական իրադարձությունների գրանցման մեթոդները։ Ուշադրություն է դարձվում պատմագրական երկերի կառուցվածքին, ժամանակագրական մոտեցումներին, բանավոր ավանդության և գրավոր աղբյուրների օգտագործմանը, առասպելական ու կրոնական պատկերացումների ազդեցությանը, ինչպես նաև քաղաքական և մշակութային իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Հին և միջնադարյան պատմագիրների երկերում պատմությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների հաջորդական նկարագրություն, այլև որպես հասարակության ինքնության, արժեքների և հավաքական հիշողության ձևավորման կարևոր միջոց։ Այս տեսանկյունից հայկական և հունական աղբյուրների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հեղինակները ներկայացնում պետության և ժողովրդի ծագումը, պատերազմները, իշխանական տոհմերը, կրոնական փոփոխությունները, օտար ժողովուրդների հետ հարաբերությունները և սեփական մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև աղբյուրների հավաստիության և պատմական արժեքի գնահատումը, քանի որ պատմագիրների տեղեկությունները հաճախ միավորում են փաստական տվյալները, հեղինակային մեկնաբանությունները, բանահյուսական ավանդությունները և ժամանակաշրջանի աշխարհայացքին բնորոշ պատկերացումները։ Հայկական պատմագրության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ազգային պատմական հիշողության պահպանման, քրիստոնեական աշխարհայացքի ազդեցության և քաղաքական ու մշակութային ինքնության արտահայտման ձևերին, մինչդեռ հունական պատմագրական ավանդույթը ներկայացնում է պատմական քննության, պատճառահետևանքային բացատրության և քաղաքական իրադարձությունների վերլուծության հարուստ փորձառություն։ Միաժամանակ երկու ավանդույթների միջև առկա ընդհանրությունները կարող են դրսևորվել պատմական իրադարձությունների պատճառների բացահայտման ձգտման, անցյալի կարևորագույն դեմքերի և իրադարձությունների առանձնացման, ժամանակագրական շարադրանքի և հասարակության համար պատմության դաստիարակչական նշանակության ընդգծման մեջ։ Առանձնահատկությունները, սակայն, պայմանավորված են յուրաքանչյուր մշակույթի պատմական զարգացման, կրոնական միջավայրի, պետականության փորձի և գրական ավանդույթների տարբերություններով։ Հայկական և հունական աղբյուրների համադրումը հատկապես արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ միևնույն պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր ավանդույթներում պահպանված տեղեկությունները կարող են լրացնել միմյանց և նպաստել ավելի ամբողջական պատմական պատկերի վերականգնմանը։ Աշխատանքը, հետևաբար, կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն երկու ժողովուրդների պատմագրական ժառանգության առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև հին և միջնադարյան պատմական մտածողության զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հայկական և հունական պատմագրությունը դիտարկում է որպես միմյանց հետ համեմատելի, փոխազդող և միաժամանակ ինքնատիպ ավանդույթներ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու պատմության գրության ձևավորման գործընթացը, պատմական հիշողության կառուցումը և հին ու միջնադարյան հասարակությունների կողմից սեփական անցյալի ընկալման եղանակները։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի գեղարվեստական արձակի երգիծական առանձնահատկությունների և դրանց արտահայտման լեզվաոճական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես են լեզվական և ոճական տարբեր հնարները ձևավորում երգիծական խոսքը, ստեղծում հումորային ու քննադատական ենթատեքստ և բացահայտում հեղինակի վերաբերմունքը հասարակական, բարոյական ու մարդկային երևույթների նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, խոսակցական և ժողովրդական լեզվական տարրերի կիրառությունը, դարձվածքները, փոխաբերությունները, համեմատությունները, չափազանցությունները, հեգնանքը, պարոդիան, հակադրությունը և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով ստեղծվում է երգիծական ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կերպարների խոսքի ուսումնասիրությունը, քանի որ նրանց անհատական խոսելաձևը, բառապաշարը, կրկնությունները, արտահայտությունների ընտրությունն ու խոսքային վարքագիծը հաճախ դառնում են բնավորության բացահայտման և սոցիալական տիպերի ներկայացման կարևոր միջոցներ։ Հեղինակի արձակին բնորոշ է իրականության նկատմամբ սուր դիտողականությունը, հասարակական արատների քննադատությունը և մարդկային թերությունների բացահայտումը, իսկ լեզվական հնարների նպատակային կիրառումը հնարավորություն է տալիս համատեղել ծիծաղաշարժությունն ու քննադատական միտքը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ երգիծանքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բովանդակային երևույթ, այլև որպես լեզվական ու ոճական համակարգ, որտեղ բառի, արտահայտության, նախադասության կառուցվածքի և խոսքային իրավիճակի փոխազդեցությամբ ձևավորվում է բազմաշերտ իմաստ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության, հայոց լեզվի, ոճագիտության և գրականագիտության մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և արևմտահայ գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին՝ առաջարկելով պատկերացում այն մասին, թե ինչպիսի լեզվական գործիքներով է հնարավոր ստեղծել ազդեցիկ երգիծական արձակ և միաժամանակ արտացոլել ժամանակաշրջանի հասարակական ու բարոյահոգեբանական խնդիրները։

История

Աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքական, գաղափարական և հասարակական գործընթացների վրա՝ փորձելով բացահայտել այն նախադրյալները, որոնց պայմաններում ձևավորվեց հայ բնակչության նկատմամբ զանգվածային բռնության և բնաջնջման քաղաքականությունը։ Քննության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում XIX դարի վերջից կայսրությունում խորացող ներքին ճգնաժամերը, ազգային հարցերը, կենտրոնացման քաղաքականությունը, ժողովրդագրական փոփոխությունները և տարբեր ժողովուրդների կարգավիճակի շուրջ առաջացած հակասությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետևել այն գաղափարական պատկերացումների զարգացմանը, որոնց միջոցով քրիստոնյա և հատկապես հայ բնակչությունը որոշ քաղաքական շրջանակներում աստիճանաբար ներկայացվում էր որպես պետական անվտանգության կամ տարածքային ամբողջականության խնդիր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն երիտթուրքական շարժման վերափոխումները, իշխանության կենտրոնացման գործընթացները, ազգայնական գաղափարախոսության ազդեցությունը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ստեղծած արտակարգ քաղաքական միջավայրը։ Քննվում է նաև այն հարցը, թե զանգվածային բռնության քաղաքականությունը որքանով էր ձևավորվում նախորդ տասնամյակների քաղաքական փորձի, վարչական մեխանիզմների, բռնությունների և ժողովրդագրական վերափոխումների շարունակականության պայմաններում։ Աղբյուրագիտական առումով նման հետազոտությունը կարող է համադրել օսմանյան պետական փաստաթղթեր, դիվանագիտական հաղորդագրություններ, հյուպատոսական զեկույցներ, ժամանակակիցների վկայություններ, մամուլ, հուշագրություններ և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր աղբյուրների հնարավոր կողմնակալությունները քննադատաբար գնահատելով։ Կարևոր խնդիր է որոշումների ընդունման տարբեր մակարդակների՝ կենտրոնական իշխանության, կուսակցական կառույցների, տեղական վարչակազմերի և այլ դերակատարների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում բռնության գաղափարական հիմնավորման, բնակչության տեղահանման և ժողովրդագրական վերակազմավորման քաղաքականության փոխկապակցվածությանը։ Հայոց ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքի, այլև դրանց քաղաքական ու գաղափարական նախապատմության վրա՝ հնարավորություն տալով հասկանալու զանգվածային հանցագործության ձևավորման երկարաժամկետ և անմիջական գործոնների փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ այն ընդգրկվում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի պատմության, Հայկական հարցի, ցեղասպանագիտության և զանգվածային բռնության պատմական մեխանիզմների ուսումնասիրության շրջանակում։