Արթյուր Ռեմբո. Բանաստեղծություններ

Экономика

Ձեռնարկությունները Հայաստանում հանդիսանում են ազգային տնտեսության հիմնական կառուցվածքային միավորներ, որոնք իրականացնում են արտադրական, սպասարկման, առևտրային և այլ տնտեսական գործունեություն՝ նպատակ ունենալով բավարարել հասարակության պահանջները և ապահովել շահույթ։ Հայաստանի տնտեսությունում ձեռնարկությունները կարող են լինել պետական, մասնավոր, խառը և համայնքային սեփականության ձևերով, որոնցից առավել տարածված են մասնավոր ձեռնարկությունները, քանի որ շուկայական տնտեսության պայմաններում դրանք ունեն ավելի մեծ ճկունություն և մրցունակություն։ Ձեռնարկությունները գործում են տարբեր ոլորտներում՝ արդյունաբերություն, գյուղատնտեսություն, շինարարություն, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, ֆինանսներ և ծառայություններ, ինչը ապահովում է տնտեսության բազմազան զարգացում։ Հայաստանի ձեռնարկությունների բնութագրական առանձնահատկություններից են փոքր և միջին բիզնեսի բարձր տեսակարար կշիռը, սահմանափակ ներքին շուկան, ինչպես նաև արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը։ Միևնույն ժամանակ, վերջին տարիներին նկատվում է տեխնոլոգիական զարգացում, հատկապես տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ստարտափային ոլորտներում, որտեղ հայկական ձեռնարկությունները ցուցաբերում են բարձր մրցունակություն միջազգային մակարդակում։ Ձեռնարկությունների արդյունավետ գործունեության համար կարևոր են ներդրումները, պետական աջակցության ծրագրերը, հարկային քաղաքականությունը և բիզնես միջավայրի բարելավումը։ Բացի տնտեսական դերակատարումից, ձեռնարկությունները նաև սոցիալական նշանակություն ունեն՝ ապահովելով զբաղվածություն, եկամուտներ և տարածաշրջանային զարգացում։ Այսպիսով, Հայաստանի ձեռնարկությունները հանդիսանում են երկրի տնտեսական զարգացման, նորարարության և սոցիալական կայունության կարևոր շարժիչ ուժ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ներգնա զբոսաշրջության զարգացման, դրա տնտեսական արդյունավետության բարձրացման և ոլորտի կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման տեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ներգնա զբոսաշրջության դերը ազգային տնտեսության զարգացման, արտարժութային մուտքերի ավելացման, զբաղվածության խթանման և տարածաշրջանային տնտեսական ակտիվության բարձրացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի գնահատմանը, պատմամշակութային և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացմանը և միջազգային զբոսաշրջային շուկայում երկրի մրցունակության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրվում են զբոսաշրջային պահանջարկի ձևավորման գործոնները, այցելուների հոսքերի կառուցվածքն ու փոփոխությունները, զբոսաշրջային ծառայությունների որակի բարձրացման հնարավորությունները և ոլորտի տնտեսական արդյունքների գնահատման ցուցանիշները։ Անդրադարձ է կատարվում զբոսաշրջության պետական կարգավորման, ներդրումային քաղաքականության, մարքեթինգային ռազմավարությունների, միջազգային համագործակցության և զբոսաշրջային ուղղությունների առաջխաղացման հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում են զբոսաշրջային գործունեության սեզոնայնության նվազեցումը, ծառայությունների բազմազանեցումը, մարզային զբոսաշրջության զարգացումը, թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը և կայուն զբոսաշրջության սկզբունքների ներդրումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, զբոսաշրջության կառավարման մասնագետների, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, զբոսաշրջային կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը կենսագրական և ռազմապատմական բնույթի ուսումնասիրություն է՝ նվիրված Ռուսական կայսրության բանակի հայազգի զորահրամանատար, գեներալ-լեյտենանտ իշխան Վալերիան Մադաթովի կյանքին և ծառայողական գործունեությանը։ Շարադրանքը ներկայացնում է նրա զինվորական ուղու հիմնական փուլերը՝ ծառայության սկզբից մինչև XIX դարի առաջին տասնամյակների պատերազմներին և Կովկասում տեղի ունեցած ռազմաքաղաքական գործընթացներին մասնակցությունը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում ռուս-թուրքական պատերազմների, 1812 թվականի պատերազմի և դրան հաջորդած եվրոպական արշավանքների ժամանակ նրա գործունեությանը, ինչպես նաև հետագայում Կովկասյան կորպուսում իրականացրած ծառայությանը։ Կենսագրական նյութի միջոցով ներկայացվում են ոչ միայն ռազմական իրադարձությունները, այլև ժամանակաշրջանի բանակային միջավայրը, հրամանատարական հարաբերությունները և Կովկասում Ռուսական կայսրության քաղաքական ու վարչական գործունեության առանձնահատկությունները։ Կարևոր հատված են կազմում Հյուսիսային Կովկասում և Դաղստանում նրա մասնակցությամբ տեղի ունեցած արշավանքների ու քաղաքական գործընթացների նկարագրությունները, որոնք միաժամանակ հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տարածաշրջանի XIX դարի սկզբի բարդ հարաբերությունները։ Աշխատությունը կազմվել է Մադաթովի մահից հետո՝ նրա այրու՝ Սոֆյա Մադաթովայի նախաձեռնությամբ և նրա նախկին ծառայակիցների մասնակցությամբ, իսկ առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել Սանկտ Պետերբուրգում 1837 թվականին։ Այդ հանգամանքը աշխատությանը հաղորդում է նաև հուշագրական և սկզբնաղբյուրային նշանակություն, քանի որ շարադրանքի հիմքում զգալի տեղ ունեն զորահրամանատարին անձամբ ճանաչած մարդկանց հիշողություններն ու վկայությունները։ Միաժամանակ նման աղբյուրները պահանջում են քննադատական մոտեցում, քանի որ հեղինակի նկատմամբ անձնական վերաբերմունքը կարող է ազդել նրա կերպարի և գործունեության գնահատման վրա։ Կենսագրական պատումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Մադաթովի անձի շուրջ ձևավորված պատմական հիշողությունը և այն կերպարը, որով նա ներկայացվել է XIX դարի ռուսական ռազմապատմական գրականության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX դարի առաջին կեսի Կովկասի պատմության, ռուսական բանակի պատմության, հայազգի զինվորական գործիչների կենսագրությունների և ժամանակաշրջանի ռուս-հայկական պատմական առնչությունների ուսումնասիրության համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ջոն Չիվերի փոքր արձակի գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ամերիկյան հասարակության առօրյա կյանքի, ընտանեկան հարաբերությունների, անհատի ներաշխարհի և սոցիալական միջավայրի փոխազդեցության արտացոլումները գրողի պատմվածքներում։ Վերլուծվում են մարդու միայնության, ինքնության որոնման, օտարման, բարոյական ընտրության, ընտանեկան հակասությունների, անձնական ազատության և հասարակական ակնկալիքների հետ կապված հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջին խավի կենսակերպի պատկերմանը, արտաքին բարեկեցության և հերոսների ներքին անհանգստությունների հակադրությանը, ինչպես նաև ժամանակակից քաղաքային ու արվարձանային միջավայրի ազդեցությանը մարդու հոգեբանության վրա։ Դիտարկվում են կերպարների կառուցման սկզբունքները, հոգեբանական վերլուծության միջոցները, պատումի կազմակերպումը և գեղարվեստական մանրամասների նշանակությունը։ Քննարկվում են իրատեսական պատկերման, հեգնանքի, խորհրդանշական պատկերների, ենթատեքստի և երբեմն պայմանական կամ անսովոր տարրերի համադրության առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է փոքր արձակի սեղմ կառուցվածքի պայմաններում կերպարների ներքին հակասությունների և հասարակական խնդիրների բազմաշերտ ներկայացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրողի ոճական առանձնահատկություններին, պատմվածքների լեզվին, ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը, ինչպես նաև առանձին ստեղծագործություններում կրկնվող թեմաների ու մոտիվների փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Ջոն Չիվերի փոքր արձակի տեղն ու նշանակությունը XX դարի ամերիկյան գրականության զարգացման համատեքստում և ներկայացնելու նրա ստեղծագործությունների գեղարվեստական աշխարհը որպես անհատի ու հասարակության հարաբերությունների բազմակողմանի արտացոլում։ Այն կարող է օգտակար լինել ամերիկյան գրականության, փոքր արձակի ժանրի և XX դարի գրական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող բանասերների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Биология

Գիրքը նվիրված է շիզոֆրենիայի դեպքում իմունային համակարգի խանգարումների ուսումնասիրմանը՝ մոլեկուլային-գենետիկական տեսանկյունից։ Աշխատության առանցքում այն գաղափարն է, որ այս հոգեկան խանգարման առաջացման և զարգացման մեխանիզմները կարող են կապված լինել ոչ միայն նյարդային համակարգի աշխատանքի, այլև իմունային պատասխանների, բորբոքային գործընթացների և դրանց կարգավորմանը մասնակցող գենետիկական գործոնների հետ։ Հեղինակը դիտարկում է մոլեկուլային-գենետիկական մարկերների նշանակությունը՝ փորձելով բացահայտել այն կենսաբանական փոփոխությունները, որոնք կարող են ուղեկցել իմունային համակարգի դիսֆունկցիաներին շիզոֆրենիայի ժամանակ։ Նյութը հետաքրքիր է հատկապես այն պատճառով, որ միավորում է մի քանի փոխկապակցված ոլորտներ՝ բժշկական գենետիկա, իմունոլոգիա, նյարդակենսաբանություն և հոգեբուժություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում գենետիկական առանձնահատկությունների և իմունային համակարգի գործունեության միջև հնարավոր կապերին, ինչպես նաև այն հարցին, թե որքանով կարող են որոշակի մոլեկուլային ցուցանիշներ արտացոլել հիվանդության կենսաբանական հիմքը, ընթացքը կամ անհատական առանձնահատկությունները։ Մոլեկուլային մարկերների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև գործնական տեսանկյունից, քանի որ նման հետազոտությունները կարող են նպաստել շիզոֆրենիայի ախտորոշման, հիվանդության տարբեր ձևերի տարբերակման, կանխատեսման և ապագայում ավելի անհատականացված բուժական մոտեցումների զարգացմանը։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր կարող է լինել բժշկական և կենսաբանական գիտությունների ուսանողների, ասպիրանտների, հետազոտողների, հոգեբույժների, իմունոլոգների, գենետիկների և նյարդակենսաբանության ոլորտով հետաքրքրվող մասնագետների համար։ Այն ներկայացնում է շիզոֆրենիան ոչ միայն որպես հոգեբուժական ախտորոշում, այլև որպես բարդ, բազմագործոն կենսաբանական գործընթաց, որի ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել գենետիկական նախատրամադրվածությունը, իմունային կարգավորման առանձնահատկությունները և օրգանիզմում տեղի ունեցող մոլեկուլային փոփոխությունները։

Биология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վնասված ողնուղեղում տեղի ունեցող պլաստիկ փոփոխությունների կարգավորման մեջ հիպոթալամուսի հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային համակարգի վնասումից հետո ձևավորվող վերականգնողական և հարմարվողական գործընթացներն են, ինչպես նաև այն նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, որոնց միջոցով կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժիններ կարող են ազդել վնասված ողնուղեղի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վերակազմավորման վրա։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ ողնուղեղի վնասվածքից հետո նյարդային համակարգում տեղի են ունենում ոչ միայն անմիջական ախտաբանական փոփոխություններ, այլև երկարատև վերակազմավորման գործընթացներ, որոնք կարող են որոշ չափով փոխել նեյրոնների, նյարդային ուղիների և ֆունկցիոնալ կապերի գործունեությունը։ Հիպոթալամուսը կենտրոնական նյարդային համակարգի կարևորագույն կարգավորիչ կառույցներից է, որը մասնակցում է վեգետատիվ, էնդոկրին, նյութափոխանակային և հոմեոստատիկ բազմաթիվ գործընթացների վերահսկմանը։ Այդ պատճառով դրա ազդեցության ուսումնասիրությունը վնասված ողնուղեղի պլաստիկության համատեքստում հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վնասվածքից հետո օրգանիզմի վերականգնողական ռեակցիաների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ողնուղեղի վնասվածքի հետևանքով առաջացող առաջնային և երկրորդային փոփոխությունների բնութագրումը։ Վնասվածքից անմիջապես հետո կարող են զարգանալ նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային վնասումներ, արյան շրջանառության խանգարումներ, բորբոքային և նյութափոխանակային գործընթացների փոփոխություններ։ Դրանց հաջորդում են ավելի երկարատև վերակազմավորման փուլեր, որոնց ընթացքում կարող են փոփոխվել պահպանված նեյրոնների ակտիվությունը, միջնեյրոնային կապերը և նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակների փոխազդեցությունները։ Աշխատանքում այս գործընթացները դիտարկվում են որպես նյարդային պլաստիկության դրսևորումներ։ Նյարդային պլաստիկությունը նյարդային համակարգի՝ կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ մակարդակներում հարմարվելու ու վերակազմավորվելու ունակությունն է։ Ողնուղեղի վնասվածքի պայմաններում այն կարող է արտահայտվել պահպանված նյարդային կապերի գործունեության փոփոխությամբ, նոր ֆունկցիոնալ կապերի ձևավորմամբ, որոշ նեյրոնային ցանցերի ակտիվության վերակազմավորմամբ և վնասված ֆունկցիաների մասնակի փոխհատուցմամբ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը այդ պլաստիկ փոփոխությունների վրա հիպոթալամիկ կարգավորման հնարավոր ազդեցության բացահայտումն է։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում հիպոթալամուսի և ողնուղեղի միջև նյարդային ու հումորալ փոխազդեցություններին։ Հիպոթալամուսը կապված է ուղեղի բազմաթիվ բաժինների և ինքնավար նյարդային համակարգի կառույցների հետ, իսկ նրա ազդեցությունը կարող է իրականացվել ինչպես նյարդային ուղիների, այնպես էլ հորմոնալ կարգավորման միջոցով։ Այս համակարգերի համատեղ գործունեությունը կարող է փոփոխել վնասված հյուսվածքի վերականգնման համար անհրաժեշտ ներքին միջավայրը և ազդել նեյրոֆիզիոլոգիական գործընթացների ընթացքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ հիպոթալամիկ ազդեցությունների և հորմոնալ կարգավորման կապի վերլուծությունը։ Հիպոթալամուսը սերտորեն կապված է հիպոֆիզի և էնդոկրին համակարգի գործունեության հետ, ուստի վնասվածքից հետո հորմոնալ հավասարակշռության փոփոխությունները կարող են ներգործել նյարդային հյուսվածքի նյութափոխանակության, վերականգնողական գործընթացների և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ողնուղեղի վերականգնումը ոչ միայն տեղային նյարդային գործընթացների, այլև ամբողջ օրգանիզմի նեյրոէնդոկրին կարգավորման համատեքստում։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է վեգետատիվ կարգավորման ուսումնասիրությունը։ Ողնուղեղի վնասվածքը կարող է խաթարել վեգետատիվ ֆունկցիաների կարգավորումը՝ ազդելով արյան շրջանառության, ջերմակարգավորման, նյութափոխանակության և այլ ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա։ Հիպոթալամուսը այդ համակարգերի կարգավորման առանցքային կառույցներից է, ուստի դրա գործունեության փոփոխությունները կարող են կապված լինել վնասված ողնուղեղի ֆունկցիոնալ վիճակի և վերականգնման ընթացքի հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև վնասվածքից հետո նյարդային հյուսվածքում առաջացող հյուսվածաբանական և բջջային փոփոխությունները։ Դրանց թվում կարող են լինել նեյրոնների և գլիալ բջիջների վիճակի փոփոխությունները, վնասված տարածքի շուրջ ընթացող վերակազմավորման գործընթացները, նյարդային թելերի վերակազմակերպումը և այլ կառուցվածքային երևույթներ։ Այս տվյալների համադրումը ֆունկցիոնալ ցուցանիշների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատելու պլաստիկ փոփոխությունների ոչ միայն կառուցվածքային, այլև գործառական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող է կիրառվել փորձարարական մոտեցում՝ ողնուղեղի վնասվածքի տարբեր մոդելների և հիպոթալամիկ կարգավորման փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությամբ։ Կենդանիների փորձարարական մոդելների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող պայմաններում ուսումնասիրել վնասվածքից հետո զարգացող գործընթացների ժամանակային դինամիկան և գնահատել հիպոթալամիկ ազդեցությունների հնարավոր նշանակությունը։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունների արդյունքները պահանջում են զգուշավոր մեկնաբանություն, քանի որ փորձարարական տվյալների անմիջական փոխանցումը մարդու կլինիկական վիճակներին միշտ չէ, որ հնարավոր է։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ֆունկցիոնալ վերականգնման գնահատումը։ Ողնուղեղի վնասվածքի դեպքում շարժողական և այլ նյարդաբանական ֆունկցիաների փոփոխությունները կարող են ծառայել որպես պլաստիկ գործընթացների արդյունավետության գնահատման ցուցանիշներ։ Հիպոթալամիկ կարգավորման փոփոխությունների և ֆունկցիոնալ վերականգնման միջև հնարավոր կապի բացահայտումը կարող է օգնել հասկանալու, թե կենտրոնական կարգավորիչ համակարգերի գործունեությունն ինչպիսի նշանակություն ունի վնասված նյարդային համակարգի հարմարվողական վերակազմավորման համար։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակների փոխազդեցության ուսումնասիրությամբ։ Ողնուղեղի պլաստիկությունը չի դիտարկվում որպես միայն տեղային երևույթ․ այն ներառվում է ուղեղի, հիպոթալամիկ կառույցների, վեգետատիվ և էնդոկրին համակարգերի փոխկապակցված գործունեության մեջ։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել կենտրոնական նյարդային համակարգի վնասվածքներից հետո վերականգնման ընդհանուր մեխանիզմների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքի հնարավոր կիրառական նշանակությունը կապված է ողնուղեղի վնասվածքների վերականգնողական ռազմավարությունների զարգացման հետ։ Նեյրոէնդոկրին և վեգետատիվ կարգավորման մեխանիզմների ավելի խորքային ուսումնասիրությունը կարող է հետագայում նպաստել այնպիսի մոտեցումների մշակմանը, որոնք ուղղված կլինեն նյարդային հյուսվածքի պլաստիկ ներուժի օգտագործմանը և ֆունկցիոնալ վերականգնման պայմանների բարելավմանը։ Միաժամանակ հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա փորձարարական և կլինիկական ուսումնասիրությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է նեյրոֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, նեյրոէնդոկրինոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելու վնասված ողնուղեղի պլաստիկ փոփոխությունների և դրանց հիպոթալամիկ կարգավորման փոխհարաբերությունը։ Այն բացահայտում է կենտրոնական կարգավորիչ մեխանիզմների հնարավոր նշանակությունը վնասված նյարդային հյուսվածքի վերակազմավորման, հարմարվողականության և ֆունկցիոնալ վերականգնման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, նեյրոֆիզիոլոգներին, նյարդավիրաբույժներին, վերականգնողական բժշկության մասնագետներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, ֆիզիոլոգիայի և նյարդագիտության ոլորտի դասախոսներին ու ուսանողներին։