Արյան ռեոլոգիական հատկությունների կարգավորումը օզոնոթերապիայի միջոցով լապարոսկոպիկ խոլեցիստէկտոմիայի ժամանակ

Технология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի բազմամետաղային հանքանյութերից գունավոր մետաղների և երկաթի կորզման հիդրոմետալուրգիական գործընթացների տեսական և տեխնոլոգիական հիմունքների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են հանքաքարերի կազմը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանցից մետաղների արդյունահանման ֆիզիկաքիմիական մեխանիզմները։ Աշխատությունում ներկայացվում են հիդրոմետալուրգիայի հիմնական փուլերը՝ լվացման (լիչինգ), լուծույթների մաքրման, մետաղների կուտակման և վերականգնման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի բազմամետաղային հանքավայրերի առանձնահատկություններին և դրանց արդյունաբերական վերամշակման հնարավորություններին՝ հաշվի առնելով հումքի բարդ կազմը և արժեքավոր տարրերի համատեղ առկայությունը։ Վերլուծվում են մետաղների կորզման նոր տեխնոլոգիական մոտեցումները, քիմիական ռեագենտների կիրառման արդյունավետությունը, գործընթացների էներգետիկ և տնտեսական ցուցանիշները, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցման ուղիները։ Աշխատությունը նաև առաջարկում է տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք կարող են բարձրացնել մետաղների կորզման տոկոսը և ապահովել հումքի ավելի լիարժեք օգտագործում։ Հետազոտությունը կարևոր է լեռնամետալուրգիայի, քիմիական տեխնոլոգիաների, նյութագիտության և արդյունաբերական ինժեներիայի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով Հայաստանի հանքարդյունաբերության գիտական և տեխնոլոգիական զարգացմանը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է երկառանցք բեռնավորման պայմաններում աշխատող լիսեռների հոգնածային ամրության և ճաքակայունության գնահատման մեթոդների ճշգրտմանն ու կատարելագործմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մեքենամասերի երկարատև շահագործման ընթացքում փոփոխական մեխանիկական բեռնվածությունների ազդեցությամբ առաջացող լարվածային վիճակների, հոգնածային վնասվածքների կուտակման և ճաքերի առաջացման ու զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությունն է։ Քննվում են այն դեպքերը, երբ լիսեռը միաժամանակ ենթարկվում է տարբեր բնույթի բեռնավորումների, ինչի հետևանքով ձևավորվում է բարդ լարվածային վիճակ, իսկ նյութի հոգնածային վարքը հնարավոր չէ լիարժեք գնահատել միայն միառանցք բեռնավորման համար ընդունված չափանիշներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորմալ և շոշափող լարումների փոխազդեցությանը, լարվածությունների կենտրոնացմանը, կառուցվածքային անցումներին և մակերևութային առանձնահատկություններին, որոնք կարող են ազդել հոգնածային ճաքերի սկզբնավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են հոգնածային ամրության հաշվարկային չափանիշները և դրանց կիրառելիությունը բարդ բեռնավորման պայմաններում՝ նպատակ ունենալով ավելի ճշգրիտ գնահատել մեքենամասի սահմանային վիճակն ու ծառայության հնարավոր տևողությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քայքայման մեխանիկայի մոտեցումների կիրառումը՝ արդեն գոյություն ունեցող կամ շահագործման ընթացքում առաջացող ճաքերի զարգացման կայունությունը գնահատելու համար։ Դիտարկվում են ճաքի չափերի, ուղղության, լարվածային վիճակի և նյութի մեխանիկական հատկությունների միջև փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև տարբեր գործոնների ազդեցությունը ճաքի հետագա տարածման հավանականության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, թվային մոդելավորման արդյունքները և փորձարարական տվյալները՝ կիրառվող գնահատման մեթոդների հավաստիությունն ու ճշգրտությունը ստուգելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամրության պաշարի ընտրությանը և շահագործման հուսալիության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով իրական բեռնավորման բազմագործոն բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյութերի դիմադրության, հոգնածության տեսության, քայքայման մեխանիկայի և մեքենամասերի ամրության հաշվարկման մոտեցումները՝ լիսեռների անվտանգ և հուսալի աշխատանքի գնահատման մեթոդական հիմքերը կատարելագործելու նպատակով։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է ՀՀ զինված ուժերի միջազգային համագործակցության զարգացումը 1991–2011 թթ.՝ ընդգծելով անկախությունից հետո ձևավորված անվտանգության քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, համագործակցային մեխանիզմները և տարածաշրջանային ու գլոբալ կառույցների հետ փոխգործակցության ձևերը։ Նշվում է, որ անկախության առաջին տարիներին ռազմական համակարգի կայացումը պայմանավորված էր ինչպես պետական ինստիտուցիոնալ կառուցման անհրաժեշտությամբ, այնպես էլ տարածաշրջանային անվտանգության մարտահրավերներով, որոնք պահանջում էին արտաքին գործընկերների հետ համագործակցության ակտիվացում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր լեզվաբան Գևորգ Ջահուկյանի ընդհանուր լեզվաբանական հայեցակարգերի, տեսական սկզբունքների և լեզվի ուսումնասիրության մեթոդաբանական մոտեցումների համակարգված քննությանը։ Հետազոտության առանցքում լեզվի բնույթի, կառուցվածքի, զարգացման և գործառության վերաբերյալ գիտնականի պատկերացումներն են՝ դիտարկված ընդհանուր լեզվաբանության հիմնական խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել լեզուն որպես համակարգ ըմբռնելու սկզբունքները, լեզվական միավորների և մակարդակների փոխհարաբերությունների մեկնաբանությունը, համաժամանակյա ու պատմական ուսումնասիրության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև լեզվական փոփոխությունների պատճառների և օրինաչափությունների վերաբերյալ մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել լեզվաբանական դասակարգման և տիպաբանության հարցերին, քանի որ գիտնականի աշխատություններում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր լեզուների կառուցվածքային հատկանիշների համադրումն ու դրանց ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտումը։ Կարող են քննության առնվել նաև լեզվի ձևի և բովանդակության, լեզվական համակարգի և խոսքային իրականացման, ներքին կառուցվածքային գործոնների և արտաքին ազդեցությունների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է լեզվաբանական մեթոդաբանության ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու, թե տարբեր մեթոդների համադրումն ինչպես է կիրառվում լեզվական երևույթների բազմակողմանի նկարագրության և բացատրության համար։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել համեմատական-պատմական, կառուցվածքային, տիպաբանական և համակարգային մոտեցումների փոխադարձ կապերը։ Առանձին նշանակություն ունի ընդհանուր լեզվաբանական դրույթների և հայերենի ուսումնասիրության միջև հարաբերության բացահայտումը, քանի որ հայերենի պատմական ու կառուցվածքային նյութը հնարավորություն է տվել ոչ միայն լուծելու մասնավոր լեզվաբանական խնդիրներ, այլև ձևակերպելու ավելի լայն տեսական ընդհանրացումներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվաբանական տերմինաբանության, գիտական հասկացությունների համակարգման և լեզվի տարբեր մակարդակների միասնական նկարագրության հարցերին։ Գիտնականի հայացքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայ լեզվաբանական մտքի զարգացման և ընդհանուր լեզվաբանական խնդիրների տեսական մեկնաբանության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է լեզվաբանական տեսության, լեզվաբանության պատմության, տիպաբանության և հայագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով գիտնականի լեզվաբանական ժառանգության գաղափարական ու մեթոդաբանական ամբողջական պատկերը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ապակե-բյուրեղական տակդիրների վրա ձևավորված պղինձ-ինդիում-գալիում-սելենիդային (CIGS) բարակթաղանթային արևային էլեմենտների կառուցվածքային, ֆիզիկական և ֆոտոէլեկտրական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են կիսահաղորդչային արևային էլեմենտների աշխատանքի հիմնական սկզբունքները, արևային ճառագայթման էներգիան էլեկտրական էներգիայի փոխակերպելու մեխանիզմները և բարակթաղանթային ֆոտովոլտային տեխնոլոգիաների զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապակե-բյուրեղական տակդիրների ֆիզիկաքիմիական հատկություններին, դրանց ջերմային կայունությանը, մակերևույթի կառուցվածքին և կիսահաղորդչային շերտերի ձևավորման գործընթացների վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են CIGS կլանիչ շերտերի բյուրեղային կառուցվածքը, քիմիական բաղադրությունը, մորֆոլոգիական առանձնահատկությունները և էլեկտրոնային հատկությունները։ Դիտարկվում են բարակ թաղանթների ստացման տեխնոլոգիական պայմանները, շերտերի հաստության և համասեռության նշանակությունը, ինչպես նաև տակդիրի և կիսահաղորդչային նյութի միջև փոխազդեցության հնարավոր ազդեցությունները արևային էլեմենտի արդյունավետության վրա։ Կարևորվում են լույսի կլանման, լիցքակիրների առաջացման և տեղափոխման, էլեկտրոն-խոռոչային զույգերի վերամիավորման ու էլեկտրական կորուստների հետ կապված գործընթացները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել ռենտգենակառուցվածքային վերլուծության, էլեկտրոնային մանրադիտակման, օպտիկական սպեկտրոսկոպիայի և էլեկտրական բնութագրերի չափման մեթոդներ։ Անդրադարձ է կատարվում արևային էլեմենտների վոլտ-ամպերային բնութագրերին, բաց շղթայի լարմանը, կարճ միացման հոսանքին, լրացման գործակցին և էներգիայի փոխակերպման արդյունավետությանը։ Առանձնացվում են տակդիրի նյութի ընտրության, միջերեսային արատների նվազեցման, կիսահաղորդչային շերտերի որակի բարելավման և սարքերի երկարաժամկետ կայունության ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում են նաև նյութերի տեխնոլոգիական մշակման, արտադրական գործընթացների օպտիմալացման և արևային էլեմենտների արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել բարակթաղանթային ֆոտովոլտային սարքերի կառուցվածքի և հատկությունների փոխկապակցվածության բացահայտմանը, նոր տակդիրային նյութերի կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը և արևային էներգետիկայի համար արդյունավետ կիսահաղորդչային կառուցվածքների մշակմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ վերականգնվող էներգետիկայի, նյութագիտության, կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի և ֆոտովոլտային տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Այն օգտակար է ֆիզիկոսների, նյութագետների, կիսահաղորդչային սարքերի մասնագետների, էներգետիկայի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է հայրենադարձության երևույթի ազդեցությունը Հայաստանի 1920–1930-ական թվականների քաղաքաշինական և ճարտարապետական գործընթացների վրա՝ դիտարկելով այն որպես սոցիալական, ժողովրդագրական և մշակութային կարևոր գործոն, որը ձևավորել է նոր քաղաքային միջավայրի զարգացման ուղղությունները։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ այդ տարիներին Հայաստան վերադարձած բնակչության տարբեր խմբերը բերել են նոր մասնագիտական փորձ, քաղաքաշինական պատկերացումներ և ճարտարապետական ճաշակ, որոնք որոշակի ազդեցություն են ունեցել քաղաքների կառուցապատման և հանրային շենքերի նախագծման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևան քաղաքի ընդլայնման գործընթացին, բնակելի թաղամասերի ձևավորմանը, վարչական և մշակութային նշանակության շենքերի կառուցմանը, ինչպես նաև սոցիալիստական քաղաքաշինության գաղափարախոսական հիմքերի ներդրմանը, որոնք համադրվել են տեղական ավանդույթների և վերադառնալու արդյունքում ձևավորված մշակութային ազդեցությունների հետ։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև ճարտարապետական ոճերի փոխազդեցությունը՝ ավանդական հայկական մոտիվների և նորագույն եվրոպական ու խորհրդային նախագծային մոտեցումների համադրության համատեքստում։ Միաժամանակ ներկայացվում է, թե ինչպես հայրենադարձության գործընթացը նպաստեց քաղաքային ենթակառուցվածքների զարգացմանը և մասնագիտական կադրերի ձևավորմանը, որոնք կարևոր դեր խաղացին Հայաստանի քաղաքաշինության ինստիտուցիոնալացման մեջ։