Աշխատանքը երեխաների հետ մանկական գրադարանում: (Աշխատանքի փորձից)

Психология

Գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակի ընկալման և գնահատման հոգեբանական առանձնահատկությունների, դրանց անհատական տարբերությունների, ինչպես նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությամբ մարդու ժամանակային պատկերացումների և վարքագծային դրսևորումների փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում ժամանակի սուբյեկտիվ ընկալման հոգեբանական մեխանիզմները, անձի ճանաչողական և հուզական գործընթացների փոխկապակցվածությունը ժամանակային գնահատումների հետ, ինչպես նաև արտաքին միջավայրի և տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը ժամանակի տևողության, հաջորդականության և ընթացքի վերաբերյալ անհատական պատկերացումների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի հոգեբանական առանձնահատկություններին, խառնվածքին, ուշադրության կենտրոնացման կարողությանը, հիշողությանը, հուզական վիճակներին, մոտիվացիային և ճանաչողական գործունեության բնույթին՝ որպես ժամանակի գնահատման ճշգրտության և սուբյեկտիվ տևողության վրա ազդող գործոնների։ Ուսումնասիրվում են թվային միջավայրում մարդու գործունեության առանձնահատկությունները, համակարգիչների, համացանցի, բջջային սարքերի, սոցիալական հարթակների և տեղեկատվական հաղորդակցության այլ միջոցների օգտագործման պայմաններում ժամանակի ընկալման հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են տեղեկատվական հոսքերի ինտենսիվության, թվային բովանդակության արագ փոփոխության, բազմախնդրային գործունեության, ուշադրության հաճախակի տեղափոխման և տեղեկատվական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունները ժամանակային կողմնորոշման ու ժամանակի սուբյեկտիվ գնահատման գործընթացների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակի հոգեբանական ընկալման տեսական մոտեցումներին, ներքին ժամանակային մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումներին, ճանաչողական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկություններին և մարդու գործունեության պայմաններից կախված ժամանակային գնահատումների փոփոխականությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործման հաճախականության, տևողության և նպատակների հնարավոր կապի ուսումնասիրությունը անձի ժամանակային զգացողության, ժամանակի պլանավորման, ինքնակարգավորման և առօրյա գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունների հետ։ Դիտարկվում են տարբեր անհատների ժամանակային գնահատումների տարբերությունները, թվային միջավայրում ներգրավվածության աստիճանի նշանակությունը, ինչպես նաև տարիքային, սոցիալ-հոգեբանական և անհատական գործոնների հնարավոր ազդեցությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժամանակի գնահատման փորձարարական ուսումնասիրության մեթոդներին, հոգեբանական թեստավորման, հարցաթերթիկների, դիտարկումների և ժամանակային միջակայքերի վերարտադրման ու համեմատման առաջադրանքների կիրառման հնարավորություններին։ Քննության են առնվում ժամանակի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ տևողությունների հարաբերակցությունը, ժամանակային գնահատումների շեղումների առաջացման պայմանները, ինչպես նաև տարբեր տեղեկատվական միջավայրերում ճանաչողական և հուզական գործընթացների փոխազդեցությունը։ Կարևորվում են թվային տեխնոլոգիաների կիրառման և անձի հոգեբանական բարեկեցության, աշխատանքային արդյունավետության, ուսումնական գործունեության ու ժամանակի կառավարման հմտությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցության պայմաններում ուշադրության կառավարման, ժամանակային ինքնակարգավորման, գործունեության արդյունավետ պլանավորման և թվային միջավայրի գիտակցված օգտագործման հոգեբանական հիմքերը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ժամանակի ընկալման վերաբերյալ հոգեբանական տեսությունների զարգացմանը, տեղեկատվական հասարակության պայմաններում անձի ճանաչողական գործունեության առանձնահատկությունների բացահայտմանը և տեխնոլոգիական միջավայրի ազդեցության գնահատման գիտական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն՝ հնարավորություն ընձեռելով առավել խորությամբ հասկանալու մարդու ժամանակային փորձառության անհատական տարբերությունները, թվային տեխնոլոգիաների օգտագործման հետ կապված հոգեբանական փոփոխությունները և դրանց նշանակությունը առօրյա, կրթական ու մասնագիտական գործունեության կազմակերպման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, սոցիալական և ճանաչողական հոգեբանության մասնագետների, մանկավարժների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունն ուսումնասիրող հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և հոգեբանության ու կրթության ոլորտների ուսանողների համար։

Математика

Մաթեմատիկական գիտելիքների ուսուցման և դպրոցականների տարածական մտածողության զարգացման նպատակով կազմված այս աշխատությունը երկրաչափության հիմնական հասկացությունների, սկզբունքների և օրինաչափությունների համակարգված ներկայացմանն ուղղված ուսումնական ձեռնարկ է։ Գիրքը նախատեսված է դպրոցական տարիքի սովորողների համար և նպատակ ունի նրանց ծանոթացնել երկրաչափական գիտության հիմնարար դրույթներին, զարգացնել պատկերները ճանաչելու, տարածական հարաբերությունները հասկանալու, չափումներ կատարելու և տրամաբանական դատողություններ կառուցելու կարողությունները։ Աշխատության հիմնական գաղափարական ու կրթական առանցքը երկրաչափության ներկայացումն է որպես մաթեմատիկական գիտելիքի կարևորագույն ճյուղ, որն ուսումնասիրում է տարածական ձևերը, չափերը, դիրքերը, փոխհարաբերությունները և դրանց բնորոշ հատկությունները։ Ուսումնական նյութի շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում երկրաչափության սկզբնական հասկացությունները՝ կետը, գիծը, ուղիղը, հարթությունը, անկյունը, հատվածը և տարբեր երկրաչափական պատկերները։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սովորողներին աստիճանաբար ընկալելու երկրաչափական կառուցվածքների ներքին տրամաբանությունը և հասկանալու, թե ինչպես են առանձին տարրերը միավորվում ամբողջական պատկերների մեջ։ Հատուկ նշանակություն ունի հարթաչափական պատկերների ուսումնասիրությունը, որի շրջանակում կարևոր են եռանկյունների, քառանկյունների, բազմանկյունների և շրջանագծի հատկությունների ճանաչումը, դրանց կողմերի, անկյունների, պարագծերի ու մակերեսների հաշվարկման սկզբունքների յուրացումը։ Երկրաչափական պատկերների համեմատությունն ու դասակարգումը նպաստում են սովորողների վերլուծական կարողությունների զարգացմանը և մաթեմատիկական հասկացությունների միջև տրամաբանական կապերի բացահայտմանը։ Աշխատության ուսուցողական ուղղվածության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև տարածական մարմինների ուսումնասիրությունը՝ ծավալային պատկերների կառուցվածքի, չափերի և հատկությունների ընկալումը։ Երկրաչափական գիտելիքների գործնական կիրառությունը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատելու մաթեմատիկական վերացական հասկացությունների և իրական աշխարհի առարկաների ու երևույթների միջև։ Այս առումով երկրաչափությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեսական գիտակարգ, այլև որպես չափագրման, գծագրության, շինարարության, ճարտարապետության, քարտեզագրության և տարբեր գործնական աշխատանքների համար անհրաժեշտ գիտելիքների համակարգ։ Աշխատության կարևոր կրթական նպատակներից է տրամաբանական մտածողության և ապացուցողական դատողության զարգացումը։ Երկրաչափական խնդիրների լուծումը պահանջում է ոչ միայն համապատասխան կանոնների իմացություն, այլև պայմանների ճիշտ վերլուծություն, անհրաժեշտ տվյալների առանձնացում, կապերի բացահայտում և հիմնավորված եզրակացությունների ձևակերպում։ Այդ գործընթացը սովորողներին սովորեցնում է հետևողականորեն կառուցել մտքերը, տարբերակել ենթադրությունն ու ապացույցը և գնահատել մաթեմատիկական պնդումների ճշմարտացիությունը։ Դպրոցականների համար նախատեսված այս ձեռնարկի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ երկրաչափական գիտելիքները ներկայացվում են կրթական նպատակներին համապատասխան՝ հիմք ստեղծելով մաթեմատիկական հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Այն նպաստում է նաև ճշգրտության, ուշադրության, համբերատարության և ինքնուրույն աշխատանքի հմտությունների զարգացմանը։ Պատմական և մշակութային տեսանկյունից հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայերեն մաթեմատիկական ու դպրոցական գրականության զարգացման պատմության մեջ։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ կրթական և լուսավորական միջավայրում մեծ ուշադրություն էր դարձվում բնական գիտությունների ու մաթեմատիկայի ուսուցմանը, քանի որ դրանք դիտարկվում էին որպես ժամանակակից կրթության և հասարակական առաջընթացի անհրաժեշտ բաղադրիչներ։ Հայերենով երկրաչափության դասագրքերի ստեղծումն ու հրատարակությունը նպաստում էին գիտական գիտելիքների տարածմանը, մաթեմատիկական տերմինաբանության ձևավորմանը և մայրենի լեզվով մասնագիտական կրթության զարգացմանը։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանությունը կարևոր դեր է ունեցել այս գործընթացում՝ հրատարակելով լեզվաբանական, պատմական, փիլիսոփայական և բնագիտական բազմաթիվ աշխատություններ։ Միաբանության կրթական գործունեությունը միտված էր հայ ընթերցողին հասանելի դարձնելու եվրոպական գիտության և մանկավարժության ձեռքբերումները՝ միաժամանակ զարգացնելով հայերեն գիտական գրականությունը։ Այս ձեռնարկը այդ գործունեության կարևոր արտահայտություններից է, քանի որ ներկայացնում է մաթեմատիկական գիտելիքների տարածման և հայերեն դպրոցական դասագրքերի ձևավորման ուղղությունը։ Գրական և մեթոդական առանձնահատկությունների առումով այն պատկանում է գիտական-ուսումնական արձակի ոլորտին, որտեղ առաջնային են հասկացությունների սահմանումը, հատկությունների համակարգված բացատրությունը, երկրաչափական պատկերների դասակարգումը և մաթեմատիկական դատողությունների հետևողական ներկայացումը։ Աշխատությունն արժեքավոր է հայ մաթեմատիկական գրականության, երկրաչափության դասավանդման պատմության, դպրոցական կրթության և հայերեն գիտական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկայի պատմությամբ, մանկավարժությամբ, հայ կրթական ժառանգությամբ և 19-րդ դարի գիտական մտքի զարգացմամբ զբաղվող մասնագետներին ու ընթերցողներին։ Նրա կարևոր ընթերցողական և ճանաչողական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն երկրաչափական գիտելիքների ներկայացմամբ, այլև հայերենով ճշգրիտ գիտությունների ուսուցման պատմական փորձի պահպանմամբ ու ճանաչմամբ։

Право

Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարար ընթացակարգերը դատավարական համակարգում կիրառվող երկու տարբեր մոտեցումներ են, որոնք ծառայում են վեճերի լուծմանը, սակայն ունեն տարբեր նպատակներ, մեթոդներ և կիրառման ոլորտներ։ Քննչական ընթացակարգերը հիմնականում կիրառվում են քրեական վարույթում և ուղղված են հանցագործությունների բացահայտմանը, ապացույցների հավաքագրմանը և գործի հանգամանքների ամբողջական պարզաբանմանը։ Այս ընթացակարգերում հիմնական դերակատարներն են քննիչը, հետաքննիչը և դատախազը, որոնք օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակում իրականացնում են հարցաքննություններ, զննություններ, փորձաքննություններ, առգրավումներ և այլ քննչական գործողություններ։ Քննչական ընթացակարգերի նպատակն է պարզել ճշմարտությունը, հաստատել հանցագործության փաստը և ապահովել արդար դատաքննության համար անհրաժեշտ ապացուցողական հիմքը։ Այս գործընթացը կրում է պետական-պարտադրողական բնույթ և իրականացվում է խիստ իրավական կարգավորման պայմաններում։ Հաշտարար ընթացակարգերը, ընդհակառակը, հիմնականում կիրառվում են քաղաքացիական և որոշ դեպքերում նաև քրեական գործերում՝ կողմերի միջև վեճը խաղաղ և համաձայնեցված եղանակով լուծելու համար։ Հաշտարարության դեպքում ներգրավվում է անկախ միջնորդ՝ հաշտարար, որը օգնում է կողմերին հասնել փոխընդունելի համաձայնության՝ առանց դատարանի կողմից պարտադրված որոշման։ Այս գործընթացը կամավոր է, գաղտնի և ուղղված է կողմերի շահերի հավասարակշռված բավարարմանը։ Հաշտարարությունը հնարավորություն է տալիս խնայել ժամանակ և ֆինանսական միջոցներ, ինչպես նաև պահպանել կողմերի միջև հարաբերությունները։ Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարարությունը տարբերվում են նաև իրենց արդյունքով․ առաջին դեպքում գործը կարող է ավարտվել մեղադրական եզրակացությամբ և դատական վճռով, իսկ երկրորդ դեպքում՝ համաձայնության պայմանագրով, որը հաստատվում է օրենքով սահմանված կարգով։ Այսպիսով, քննչական ընթացակարգերը ապահովում են պետության կողմից իրավախախտումների բացահայտումն ու պատժումը, իսկ հաշտարար ընթացակարգերը նպաստում են վեճերի խաղաղ և փոխհամաձայնեցված լուծմանը՝ նվազեցնելով դատական ծանրաբեռնվածությունը և խթանելով իրավական մշակույթի զարգացումը։

Религия

Գիրքը պարունակում է քրիստոնեական Սուրբ Գրքի Նոր Կտակարանի բնագիրը՝ ներկայացնելով քրիստոնեական հավատքի հիմնարար ուսմունքները, Հիսուս Քրիստոսի կյանքի ու գործունեության մասին ավետարանական վկայությունները և առաքելական ավանդության գրավոր ժառանգությունը։ Նոր Կտակարանը բաղկացած է չորս Ավետարաններից, Առաքյալների գործերից, առաքելական թղթերից և Հայտնության գրքից։ Ավետարանները պատմում են Քրիստոսի ծննդյան, քարոզչության, հրաշքների, առակների, խաչելության և հարության մասին՝ բացահայտելով նրա ուսմունքի բարոյական ու հոգևոր նշանակությունը։ Առաքյալների գործերը ներկայացնում են քրիստոնեական համայնքների ձևավորումն ու տարածումը, իսկ թղթերը լուսաբանում են հավատքի, սիրո, հույսի, փրկության, աստվածային շնորհի, եկեղեցական կյանքի և քրիստոնեական վարքագծի սկզբունքները։ Հայտնության գիրքն իր խորհրդանշական լեզվով անդրադառնում է հավատքի փորձություններին, բարու և չարի պայքարին ու աստվածային արդարության գաղափարին։ Սուրբգրային այս ժողովածուն ոչ միայն դավանաբանական հիմք է քրիստոնեական եկեղեցու համար, այլև մարդկային բարոյականության, հոգևոր ինքնաճանաչման և մշակութային մտածողության կարևոր աղբյուր։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու քրիստոնեական աշխարհայացքի առանցքային գաղափարներին և խորանալու ավետարանական պատգամների իմաստի մեջ։

Экономика

Այս աշխատանքը նվիրված է անուղղակի հարկերի (ԱԱՀ, մաքսատուրքեր, հանքային ռեսուրսների հարկեր և այլ տրանսակցիոն հարկեր) ազդեցության վերլուծությանը ՀՀ-ի անցումային տնտեսության վրա։ Նյութում ուսումնասիրվում են անուղղակի հարկերի կառուցվածքը, հավաքագրման մեխանիզմները, տնտեսական աճի վրա ազդեցությունը, ներդրումների դինամիկան և սպառողների վրա ուղղակի և անուղղակի հետևանքները։ Աշխատությունը ընդգծում է անցումային տնտեսություններում անուղղակի հարկերի կարևոր դերը պետական եկամուտների ապահովման, բյուջետային կայունության պահպանման և շուկայի կարգավորման գործիքների օգտագործման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային քաղաքականության արդյունավետության, հարկային բեռի արդար բաշխման և տնտեսական ակտիվության խթանման հնարավորություններին։ Նյութը նաև համեմատում է Հայաստանի փորձը այլ անցումային երկրների փորձառությունների հետ՝ արտացոլելով բարելավման ուղիները և ռազմավարական առաջարկություններ կատարելով տնտեսության կայունացման և հարկային համակարգի արդյունավետության բարձրացման համար։

История

Հրատարակությունը պատմական հաշվետվական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է Մոսկվայում գործող կարիքավոր հայերի բարեգործական հաստատության խորհրդի գործունեությունը մեկ տարվա ընթացքում և կարևոր սկզբնաղբյուր է 20-րդ դարի սկզբի մոսկվահայ համայնքի սոցիալական ու բարեգործական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Նյութի հիմնական բովանդակությունը կապված է հաստատության կառավարման, խնամքի կազմակերպման, ֆինանսական միջոցների տնօրինման և օգնություն ստացող անձանց սոցիալական ապահովման հետ։ Հաշվետվական բնույթը ենթադրում է հաստատության գործունեության հիմնական ուղղությունների, եկամուտների և ծախսերի, նվիրատվությունների, պահպանման ծախսերի ու խորհրդի կազմակերպական աշխատանքի համակարգված ներկայացում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նման հաստատությունները ձևավորվել էին համայնքային բարեգործության սկզբունքների հիման վրա և նպատակ ունեին աջակցել սոցիալապես անապահով հայերին՝ նրանց տրամադրելով կացարան և անհրաժեշտ կենսական պայմաններ։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև բարեգործական կառույցի ներքին կառավարման համակարգը, խորհրդի դերակատարությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և համայնքի ներկայացուցիչների մասնակցությունը սոցիալական աջակցության կազմակերպմանը։ Տարեկան հաշվետվությունների միջոցով հնարավոր է հետևել հաստատության նյութական վիճակի, օգնություն ստացողների շրջանակի և բարեգործական գործունեության շարունակականության փոփոխություններին։ Միաժամանակ փաստաթուղթը կարևոր տեղեկություններ կարող է հաղորդել Մոսկվայի հայ համայնքի ինքնակազմակերպման մշակույթի, փոխօգնության ավանդույթների և համայնքային հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի պատկերացումները աղքատության, ծերության, անաշխատունակության և սոցիալական պաշտպանության վերաբերյալ։ Ֆինանսական ու վարչական տեղեկությունները կարող են օգտագործվել բարեգործական հաստատությունների տնտեսական հիմքերի և նվիրատվությունների դերի ուսումնասիրության համար, իսկ խորհրդի գործունեության նկարագրությունը՝ համայնքային կառավարման մեխանիզմների վերականգնման նպատակով։ Նման հաշվետվությունները նաև արժեքավոր մատենագիտական և արխիվային աղբյուրներ են, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել բարեգործների, հոգաբարձուների և համայնքային կյանքի այլ մասնակիցների գործունեության հետքերը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է ռուսաստանահայության պատմության, Մոսկվայի հայկական համայնքի, բարեգործական հաստատությունների և 20-րդ դարի սկզբի սոցիալական աջակցության համակարգերի ուսումնասիրության համար։