β-տեղակալված (R)- և (S)-α- ամինաթթուների ասիմետրիկ բիոմիմետիկ սինթեզը Ni2+ իոնի դեհիդրոամինաթթվեյին քիրալային կոմպլեքսների միջոցով

Биология

Աշխատությունը նվիրված է թրթռման ազդեցության պայմաններում հիպոթալամուսի վերին օպտիկական կորիզի նեյրոնային ակտիվության փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և այդ փոփոխությունների հնարավոր շտկմանը ծայրահեղ բարձր հաճախականության էլեկտրամագնիսական ճառագայթման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության վրա երկարատև կամ ինտենսիվ մեխանիկական թրթռման ազդեցության խնդիրը, որը կարող է առաջացնել նյարդաֆիզիոլոգիական կարգավորման տարբեր խանգարումներ։ Վերին օպտիկական կորիզը հիպոթալամուսի կարևոր նեյրոէնդոկրին կառույցներից է, որի նեյրոնները մասնակցում են հիմնականում վազոպրեսինի և օքսիտոցինի սինթեզին ու նյարդահիպոֆիզային համակարգի գործունեության կարգավորմանը։ Այդ պատճառով տվյալ կառույցի ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու թրթռման ազդեցությունը ոչ միայն տեղային նեյրոնային ակտիվության, այլև օրգանիզմի նեյրոէնդոկրին և հոմեոստատիկ կարգավորման համակարգերի վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նեյրոնների էլեկտրական ակտիվությունը տարբեր պայմաններում՝ դիտարկելով դրանց ինքնաբուխ ակտիվության հաճախականությունը, արտանետումների բնույթը, ռիթմիկությունը և թրթռման ազդեցությունից առաջացող ֆունկցիոնալ փոփոխությունները։ Հետազոտական կարևոր խնդիր է նաև պարզել, թե թրթռման ազդեցության ուժգնությունն ու տևողությունն ինչպես են անդրադառնում նեյրոնային պատասխանների վրա։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ֆունկցիոնալ փոփոխությունների դինամիկան և գնահատելու նյարդային համակարգի հարմարվողական կամ վնասակար արձագանքները։ Առանձին ուղղություն է կազմում ծայրահեղ բարձր հաճախականության էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ որպես առաջացած նեյրոֆիզիոլոգիական փոփոխությունների հնարավոր շտկման միջոց։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ճառագայթման տարբեր ռեժիմների ազդեցությունները նեյրոնների ակտիվության վերականգնման կամ փոփոխության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև պարզել՝ արդյոք կիրառվող ազդեցությունը կարող է վերականգնել նեյրոնների ֆունկցիոնալ վիճակը մինչև թրթռման ազդեցությանը բնորոշ մակարդակները, և ինչպիսի պայմաններում է այդ ազդեցությունն առավել արտահայտված։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքը կարող է ներառել փորձարարական կենդանիների վրա իրականացվող նեյրոֆիզիոլոգիական ուսումնասիրություններ, հիպոթալամուսի համապատասխան հատվածի էլեկտրոֆիզիոլոգիական գրանցումներ, տարբեր ազդեցության ռեժիմների համեմատություն և ստացված տվյալների վիճակագրական վերլուծություն։ Թրթռման և էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությունների հաջորդական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն յուրաքանչյուր գործոնի առանձին ազդեցությունը, այլև դրանց փոխազդեցությունը։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է սթրեսածին ֆիզիկական գործոնների նկատմամբ հիպոթալամուսային նեյրոնների արձագանքման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնման հետ։ Գործնական տեսանկյունից արդյունքները կարող են օգտակար լինել արտադրական կամ տեխնոլոգիական միջավայրերում թրթռման ազդեցության պայմաններում աշխատող օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման և հնարավոր պաշտպանական կամ վերականգնողական մոտեցումների ուսումնասիրման համար։ Միաժամանակ նման էլեկտրամագնիսական ազդեցությունների կիրառման հնարավոր բուժական նշանակությունը պահանջում է համապատասխան չափաբաժինների, ազդեցության մեխանիզմների և անվտանգության մանրակրկիտ գնահատում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգներին, ֆիզիոլոգներին, կենսաֆիզիկոսներին, նյարդաբաններին, նեյրոէնդոկրին համակարգի հետազոտողներին, մասնագիտական բժշկության մասնագետներին, փորձարարական բժշկության ոլորտի գիտնականներին, ասպիրանտներին և համապատասխան կենսաբժշկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Социология

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է սոցիալական ժամանակի կազմակերպման ուսումնասիրությանը՝ որպես հասարակության կյանքի, սոցիալական կառուցվածքների և անհատի առօրյա վարքագծի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում ներկայացվում է, թե ինչպես է ժամանակը ոչ միայն ֆիզիկական չափելի միավոր, այլ նաև սոցիալական կառուցվածք, որը ձևավորվում է մշակութային նորմերի, տնտեսական պահանջների, ինստիտուցիոնալ կարգավորումների և անհատական սովորությունների ազդեցությամբ։ Վերլուծվում է ժամանակի բաշխման գործընթացը տարբեր սոցիալական խմբերում՝ աշխատանքային, կրթական և ազատ ժամանակի համատեքստում, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը մարդու կենսակերպի և սոցիալական դերերի իրականացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի կազմակերպման ինստիտուցիոնալ ձևերին՝ աշխատանքային գրաֆիկներին, կրթական համակարգի ժամանակացույցին, պետական և հասարակական ռիթմերին, որոնք կարգավորում են մարդկանց ամենօրյա գործունեությունը։ Աշխատանքում քննարկվում է նաև ժամանակի սոցիալական ընկալման փոփոխությունը ժամանակակից հասարակություններում՝ արագացված կյանքի տեմպերի, թվայնացման և գլոբալիզացիայի ազդեցությամբ, որոնք ձևավորում են նոր վարքագծային մոդելներ և ժամանակի կառավարման պահանջներ։ Ներկայացվում է նաև այն գաղափարը, որ ժամանակի արդյունավետ կազմակերպումը կարևոր դեր ունի ինչպես անհատի արտադրողականության և կյանքի որակի բարձրացման, այնպես էլ հասարակական համակարգերի կայուն գործունեության համար։ Կուրսայինի նպատակն է ձևավորել ամբողջական պատկերացում սոցիալական ժամանակի կազմակերպման մասին՝ ընդգծելով դրա սոցիալական, մշակութային և ինստիտուցիոնալ բազմաշերտ բնույթը։

Психология

Սա հոգեբանական գիտական աշխատություն է, որը նվիրված է անձի նորմալ և ախտաբանական վիճակներում հոգեբանական ժամանակի ընկալման, կառուցվածքի և դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են այն ձևերը, որոնցով անհատը ընկալում, կազմակերպում և իմաստավորում է ժամանակը՝ ներառյալ անցյալի հիշողությունները, ներկայի փորձառությունը և ապագայի կանխատեսումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորմալ հոգեբանական զարգացման ընթացքում ժամանակի սուբյեկտիվ զգացողության առանձնահատկություններին, ինչպես նաև այն խախտումներին, որոնք հանդիպում են անձի հոգեկան և անձնային տարբեր խանգարումների դեպքում։ Քննարկվում են դեպրեսիվ, տագնապային և այլ հոգեբանական վիճակներում ժամանակի ընկալման դեֆորմացիաները, դրանց ազդեցությունը ինքնագիտակցության, վարքի և սոցիալական հարմարվողականության վրա։ Վերլուծվում են նաև ժամանակի փորձառության կապերը հիշողության, մտածողության, զգացմունքների և անձի ինքնության ձևավորման գործընթացների հետ։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է ընդհանուր հոգեբանության, կլինիկական հոգեբանության և անձի հոգեբանության ոլորտներում՝ առաջարկելով տեսական և կիրառական մոտեցումներ հոգեբանական ժամանակի ուսումնասիրության համար։

Психология

Գիրքը՝ «Հոգեբանություն», հեղինակը Արզումանյան Սերգեյ, հանդիսանում է ուսումնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է հոգեբանության հիմնական հասկացությունները, տեսական հիմքերը և մարդու հոգեկանի ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունները։ Այն ընդգրկում է հոգեկան գործընթացների ընդհանուր բնութագրերը՝ զգայություն, ընկալում, հիշողություն, մտածողություն, ուշադրություն և երևակայություն, ինչպես նաև դրանց դերը մարդու վարքի և գործունեության կազմակերպման մեջ։ Գրքում մանրամասն ներկայացվում են անձի հոգեբանական կառուցվածքը, բնավորության և խառնվածքի առանձնահատկությունները, մոտիվացիայի և պահանջմունքների համակարգը, ինչպես նաև սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը անձի ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված հոգեբանության կիրառական կողմերին՝ ուսուցման, աշխատանքի, հաղորդակցության և միջանձնային հարաբերությունների հոգեբանական վերլուծությանը։ Ներառված են նաև հոգեբանական հետազոտության հիմնական մեթոդները՝ դիտարկում, փորձ, թեստավորում և հարցազրույց, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել մարդու հոգեկան երևույթները գիտական մոտեցմամբ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, հոգեբանների, մանկավարժների և սոցիալական ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով հոգեբանական գիտելիքների համակարգված և գործնական ընկալմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի՝ Օսմանյան կայսրության ասիական տարածքներում ընթացած ռազմական գործողությունների պատմության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են պատերազմի առաջացման քաղաքական և ռազմավարական նախադրյալները, Ռուսական և Օսմանյան կայսրությունների միջև հարաբերությունների սրումը, ինչպես նաև Կովկասյան ռազմաճակատի նշանակությունը ռազմական հակամարտության ընդհանուր ընթացքի համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևմտյան Հայաստանի և հարակից տարածքների ռազմաքաղաքական իրավիճակին, ռազմական ուժերի տեղաբաշխմանը, զորքերի տեղաշարժերին և ռազմական գործողությունների կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունում կարող են ընդգրկված լինել պատմական փաստաթղթեր, ռազմական զեկույցներ, հրամանատարական հաղորդագրություններ, պաշտոնական գրագրություններ, ականատեսների վկայություններ և այլ սկզբնաղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու պատերազմի առանձին դրվագներն ու իրադարձությունների հաջորդականությունը։ Դիտարկվում են Կարսի, Արդահանի, Բայազետի և Էրզրումի ուղղություններով տեղի ունեցած ռազմական գործողությունները, ամրությունների ռազմավարական նշանակությունը, զորքերի մատակարարման խնդիրները և տեղանքի աշխարհագրական պայմանների ազդեցությունը ռազմական գործողությունների վրա։ Կարևորվում են ռազմական հրամանատարության որոշումները, մարտավարական գործողությունների առանձնահատկությունները և հակամարտության ընթացքում կիրառված ռազմական կազմակերպչական միջոցները։ Անդրադարձ է կատարվում պատերազմի ազդեցությանը տեղի բնակչության վրա, սահմանամերձ բնակավայրերի իրավիճակին, բնակչության տեղաշարժերին և տարածաշրջանում առաջացած սոցիալ-քաղաքական փոփոխություններին։ Հատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայ բնակչության դրությունը, պատերազմի նկատմամբ տեղական հասարակության վերաբերմունքը և ռազմական իրադարձությունների ազդեցությունը հայկական բնակավայրերի հետագա զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության համար կարևոր նշանակություն ունեն նաև պատերազմի ավարտին հաջորդած դիվանագիտական գործընթացները, տարածքային փոփոխությունները և տարածաշրջանի քաղաքական հարաբերությունների վերաձևավորումը։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես պատմական սկզբնաղբյուրների ժողովածու՝ հնարավորություն ընձեռելով ուսումնասիրելու ռազմական իրադարձությունները ժամանակակից փաստաթղթերի և վկայությունների հիման վրա։ Այն արժեքավոր է ռուս-թուրքական հարաբերությունների, Կովկասի և Արևմտյան Հայաստանի պատմության, ռազմական պատմագրության ու XIX դարի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայ կերպարվեստի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական ժառանգության արվեստաբանական ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա գեղանկարչության ժանրային բազմազանության, պատկերային մտածողության, կոմպոզիցիոն սկզբունքների և ձևաոճական լեզվի առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում նկարչի ստեղծագործությունները դիտարկվում են հայկական կերպարվեստի զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ բացահայտելով ավանդույթի և անհատական ստեղծագործական մտածողության փոխհարաբերությունները։ Քննվում են պատմական, դիմանկարային, թեմատիկ-կենցաղային, բնանկարային և այլ բնույթի ստեղծագործություններ՝ ուշադրություն դարձնելով յուրաքանչյուր ժանրում կիրառված արտահայտչամիջոցներին և գեղարվեստական խնդիրների լուծման եղանակներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կոմպոզիցիայի կառուցվածքին, կերպարների փոխհարաբերությանը, շարժման և տարածության կազմակերպմանը, գծի, գույնի, լուսաստվերի և ծավալի կիրառմանը։ Վերլուծվում է մարդկային կերպարի մեկնաբանությունը՝ որպես նկարչի ստեղծագործական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, ինչպես նաև կերպարների հոգեբանական և հուզական բնութագրերի արտահայտման գեղանկարչական միջոցները։ Ուշադրություն է դարձվում պատմական թեմաների գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը, ազգային մշակութային հիշողության դրսևորումներին և այն պատկերային լուծումներին, որոնց միջոցով պատմական նյութը վերածվում է ինքնուրույն գեղարվեստական իրականության։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ստեղծագործական տարբեր փուլերի համադրություն՝ բացահայտելով գեղանկարչական լեզվի փոփոխությունները, թեմատիկ նախասիրությունների զարգացումը և ձևային որոնումների շարունակականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գունային համակարգի ուսումնասիրությունը՝ գույնը դիտարկելով ոչ միայն առարկայական միջավայրի վերարտադրման, այլև տրամադրության, դրամատիզմի և ստեղծագործության ընդհանուր հուզական կառուցվածքի ձևավորման միջոց։ Քննվում են նաև նկարչի անհատական ոճի ձևավորման վրա ազգային գեղարվեստական ավանդույթների, ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի և կերպարվեստի տարբեր ուղղությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Ժանրային և ձևաոճական վերլուծության համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ստեղծագործական ժառանգության ներքին զարգացման, գեղարվեստական մտածողության և արտահայտչական համակարգի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է նկարչի արվեստը որպես հայկական գեղանկարչության պատմության նշանակալի երևույթ՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական անհատականությունը, ժանրային հետաքրքրությունների շրջանակը և գեղարվեստական լեզվի առանձնահատկությունները։