Bioenergetic characteristics and hydrogen production by phototrophic bacteria Rhodobacter sphaeroides isolated from mineral springs in Armenia

Лингвистика

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակի բառիմաստային կարգի հոգելեզվաբանական դրսևորումների համեմատական վերլուծությանը գերմաներեն և հայերեն լեզուներում՝ կենտրոնանալով այն վրա, թե ինչպես տարբեր լեզուներում ընկալվում, կազմակերպվում և արտացոլվում է ժամանակի երևույթը բառապաշարային և հոգեբանական մակարդակներում։ Աշխատությունը վերլուծում է ժամանակի ընդգծման, անցյալի, ներկայի և ապագայի կատեգորիաների բառային ու քերականական արտահայտումները, անդրադառնում դրանց մտավոր-հոգեբանական ընկալմանը, իմաստային շերտավորմանը և մետաֆորիկ օգտագործմանը երկլեզու համեմատության մեջ։ Ուսումնասիրությունն ընդգրկում է այն ռազմավարությունները, որոնց միջոցով խոսողը ժամանակը ներկայացնում է բառերի միջոցով, ինչպես նաև ազդեցությունը լեզվական մշակույթի և տրամաբանության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի ընկալման հոգեբանական և կոգնիտիվ բաղադրիչներին, ինչն օգնում է բացահայտել տարբեր լեզուներում մտածողության առանձնահատկությունները, ժամանակային տրամաբանության մոդելները և լեզվաբանական մշակույթի ազդեցությունը հոգելեզվաբանական պրոցեսների վրա։ Աշխատությունը կարող է ծառայել թե լեզվաբանական, թե հոգեբանական հետազոտությունների համար՝ նպաստելով լեզվական կոգնիտիվ մեխանիզմների խորքային հասկացմանը և համեմատական լեզվաբանության զարգացմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVII դարերի ռուսական վարքագրական գրականության լեզվի ուսումնասիրությանը՝ ավանդական լեզվական ու ոճական համակարգի պահպանման և նոր արտահայտչամիջոցների ձևավորման փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Հետազոտության նյութ են ծառայում Միխայիլ Կլոպսկու վարքի Տուչկովյան խմբագրությունը, Յուլիանիա Լազարևսկայայի, Եպիֆանիոսի և ավագերեց Ավվակումի վարքերը, որոնց համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևել ռուսական վարքագրության լեզվի զարգացման միտումներին և բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների ու հեղինակային ոճերի առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն բանի վրա, թե ինչպես են միջնադարյան գրական ավանդույթին բնորոշ լեզվական կաղապարները, եկեղեցական-գրքային բառապաշարը, կայուն արտահայտությունները և պատումային կառուցվածքները փոխազդում կենդանի խոսքի, կենցաղային բառապաշարի և անհատական հեղինակային արտահայտչաձևերի հետ։ Վարքագրական ժանրը դիտարկվում է որպես կանոնական սկզբունքներով ձևավորված գրական համակարգ, որի հիմնական նպատակներից էր սրբի կյանքի, բարեպաշտության, հոգևոր փորձառության և բարոյական կերպարի ներկայացումը։ Այդ պատճառով տեքստերում ավանդաբար կիրառվում էին որոշակի թեմատիկ կառուցվածքներ, բնորոշ խոսքային բանաձևեր և բարձր գրքային ոճին համապատասխան լեզվական միջոցներ։ Միաժամանակ XVI–XVII դարերի ստեղծագործություններում նկատվող փոփոխությունները վկայում են ժանրի աստիճանական վերափոխման և իրական կյանքի, անձնական փորձի ու անհատական խոսքի առավել ակտիվ ներթափանցման մասին։ Քննության են առնվում բառապաշարային, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, եկեղեցասլավոնական ու արևելասլավոնական լեզվական տարրերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև խոսակցական և ժողովրդական արտահայտությունների գործածությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմողի կերպարին և հեղինակային խոսքի անհատականացմանը։ Տարբեր տեքստերի համեմատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ավանդական անանձնական կամ կանոնական պատումը աստիճանաբար ձեռք բերել ավելի ընդգծված հեղինակային բնույթ, հուզականություն և ինքնակենսագրական երանգներ։ Այս տեսանկյունից հատկապես նշանակալի է XVII դարի գրական մշակույթում առաջին դեմքով պատմելու, անձնական ապրումների ներկայացման և կենդանի խոսքին մոտ լեզվական կառուցվածքների տարածումը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուղիղ խոսքի, երկխոսությունների, կրկնությունների, դիմումների, հուզական արտահայտությունների, գնահատողական բառապաշարի և պատկերավոր միջոցների գործառույթները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս բացահայտել, թե ինչպես է վարքագրական պատումը դուրս գալիս խիստ կանոնական սահմաններից և ձեռք բերում գեղարվեստական ու ոճական նոր հատկանիշներ։ Կարևորվում է կենցաղային իրականության նկարագրությունների ընդլայնումը, քանի որ առօրյա կյանքի մանրամասների ներմուծումը տեքստերին հաղորդում է պատմական և սոցիալական լրացուցիչ բովանդակություն։ Ավանդույթի և նորույթի հարաբերակցությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես հին ձևերի պարզ փոխարինում նորերով, այլ որպես շարունակական փոխազդեցություն, որի ընթացքում ժանրային կանոնը պահպանվում է՝ միաժամանակ հարմարվելով լեզվի, գրականության և հասարակական գիտակցության փոփոխություններին։ Առանձին ստեղծագործությունների լեզվական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել տարբեր հեղինակների և խմբագրությունների մոտ ավանդական տարրերի պահպանման աստիճանը, ինչպես նաև բացահայտել նոր լեզվաոճական միտումների տարածման առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև ռուս գրական լեզվի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ուսումնասիրվող նյութը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ գրքային և կենդանի խոսքային լեզվական տարրերի փոխազդեցությունն առավել նկատելի էր դառնում և նախադրյալներ էր ստեղծում հետագա գրական լեզվի զարգացման համար։ Լեզվական նյութի քննությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ միջնադարյան ռուսական գրականության ժանրային համակարգի փոփոխությունները, հեղինակային ինքնագիտակցության զարգացումը և ավանդական հոգևոր գրականությունից դեպի առավել անհատականացված պատում անցնելու գործընթացը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի պատմության, պատմական ոճագիտության, հին ռուսական գրականության, տեքստաբանության, վարքագրության և միջնադարյան գրական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Информатика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է դինամիկ տիպավորմամբ ծրագրավորման լեզուներում ստատիկ օպտիմիզացիայի մեթոդներին՝ ընդգծելով կոմպիլյացիայի և վիրտուալ մեքենաների մակարդակում կատարվող կատարողական բարելավումների տեսական և կիրառական մոտեցումները։ Նյութում վերլուծվում են այն դժվարությունները, որոնք առաջանում են դինամիկ տիպավորման պայմաններում՝ ներառյալ տիպերի անհայտությունը կոմպիլյացիայի պահին, runtime ստուգումների ավելացումը և կատարողականի կորուստը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տիպերի ինֆերենցիայի մեթոդներին, inline caching-ին, speculative optimization-ին և JIT կոմպիլյացիայի ռազմավարություններին, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել դինամիկ ստուգումների ծախսը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ստատիկ վերլուծության տեխնիկաների կիրառությունը՝ տվյալ հոսքերի վերլուծություն, control-flow analysis և abstract interpretation, որոնք թույլ են տալիս նախապես կանխատեսել ծրագրի վարքագիծը և օպտիմալացնել կատարումը։ Միաժամանակ դիտարկվում են օպտիմիզացիաների ճշգրտության և արդյունավետության միջև փոխզիջումները՝ հատկապես մեծածավալ և բարդ ծրագրային համակարգերում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բարբառային համակարգի առանձին տարածքային խոսվածքի համակողմանի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բարբառի հնչյունական, բառագիտական, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գրական հայերենի ու հարակից բարբառների հետ դրա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձայնավորների և բաղաձայնների համակարգին, պատմական հնչյունափոխություններին, շեշտադրությանը և կենդանի խոսքում դրսևորվող արտասանական առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են գոյականի, ածականի, դերանվան, բայի և մյուս խոսքի մասերի ձևաբանական հատկանիշները, հոլովման ու խոնարհման ձևերը, ժամանակային և եղանակային համակարգերը, ինչպես նաև բարբառին բնորոշ քերականական կառուցվածքները։ Բառապաշարի ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են տեղական բառերը, հնաբանությունները, փոխառությունները, դարձվածային միավորները և առօրյա կյանքի տարբեր ոլորտներին վերաբերող բառաշերտերը։ Քննարկվում են նաև նախադասությունների կառուցման և բառերի կապակցման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով խոսվածքի շարահյուսական ինքնատիպ գծերը։ Բարբառային նյութը դիտարկվում է պատմական և տարածքային համատեքստում, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրա տեղը հայերենի բարբառների համակարգում և հետևելու լեզվական որոշ երևույթների զարգացման ընթացքին։ Կարևորվում է կենդանի խոսքի, բանավոր պատմությունների, ժողովրդական արտահայտությունների և այլ լեզվական նյութերի գրանցումն ու պահպանումը՝ որպես լեզվամշակութային ժառանգության արժեքավոր աղբյուր։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է հայերենի տարածքային տարբերակների պատմության և կառուցվածքի առավել ամբողջական ճանաչմանը և կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բարբառագետների, հայագետների, ազգագրագետների, բանահավաքների, հետազոտողների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական և քաղաքացիական նշանակության շենքերի ու շինությունների էներգաարդյունավետության բարձրացման գիտական հիմքերի մշակմանը և գործնական առաջարկությունների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը շենքերի շահագործման ընթացքում էներգիայի սպառման նվազեցման, էներգետիկ ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման և միաժամանակ անհրաժեշտ հարմարավետության ու տեխնոլոգիական պայմանների պահպանման ուղիների բացահայտումն է։ Աշխատանքում շենքը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված ինժեներական համակարգ, որի էներգետիկ արդյունավետության վրա ազդում են կառուցվածքային, ջերմատեխնիկական, ճարտարապետական, տեխնոլոգիական և շահագործման բազմաթիվ գործոններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շենքերի ջերմային պաշտպանության հարցերին՝ արտաքին պատերի, տանիքների, հատակների, լուսամուտների և այլ կառուցվածքային տարրերի ջերմամեկուսացման մակարդակին, ինչպես նաև ջերմային կորուստների նվազեցման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ջեռուցման, օդափոխության, օդորակման, տաք ջրամատակարարման և լուսավորության համակարգերի էներգիայի սպառման առանձնահատկությունները, դրանց արդյունավետության գնահատման մեթոդները և տեխնիկական կատարելագործման հնարավորությունները։ Արդյունաբերական շենքերի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի արտադրական գործընթացների հետ կապված էներգիայի սպառումը, քանի որ տարբեր տեխնոլոգիական համակարգեր կարող են ունենալ զգալի ջերմային և էլեկտրական էներգիայի պահանջարկ։ Քաղաքացիական շենքերի համար առաջնային են ներքին միկրոկլիմայի ապահովումը, ջեռուցման և հովացման ծախսերի նվազեցումը, բնակիչների կամ օգտագործողների հարմարավետության պահպանումը և շենքի ընդհանուր շահագործման արդյունավետության բարձրացումը։ Աշխատությունը կարող է ներառել էներգետիկ աուդիտի, էներգիայի սպառման հաշվարկի, ջերմային հաշվեկշռի գնահատման և շենքերի էներգետիկ բնութագրերի համեմատական վերլուծության մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգախնայող տեխնոլոգիաների և ինժեներական լուծումների կիրառմանը, այդ թվում՝ բարձր արդյունավետության ջեռուցման ու օդափոխության համակարգերին, ջերմության վերականգնմանը, ավտոմատ կառավարման միջոցներին, շենքերի ջերմամեկուսացման բարելավմանը և վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների հնարավոր օգտագործմանը։ Էներգաարդյունավետության բարձրացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես էներգիայի սպառման կրճատման միջոց, այլև որպես տնտեսական և բնապահպանական նշանակություն ունեցող գործընթաց, որը կարող է նվազեցնել շենքերի շահագործման ծախսերը, երկարացնել ինժեներական համակարգերի արդյունավետ ծառայությունը և սահմանափակել էներգիայի արտադրության հետ կապված շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունը։ Գիտական մոտեցումների և հաշվարկային մեթոդների համադրումը հնարավորություն է տալիս մշակել այնպիսի առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել ինչպես նոր շենքերի նախագծման, այնպես էլ գոյություն ունեցող շենքերի վերանորոգման և արդիականացման ժամանակ։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է պրոլինով հարուստ պոլիպեպտիդի կարգավորիչ ազդեցության ուսումնասիրությանը ալյումինային նեյրոտոքսիկոզի պայմաններում՝ հատկապես լիպիդների ազատ ռադիկալային օքսիդացման և տեստոստերոնի սեկրեցիայի մեխանիզմների տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օրգանիզմում ալյումինի ազդեցությամբ առաջացող կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այն հնարավոր մեխանիզմների բացահայտումը, որոնց միջոցով կենսաբանական ակտիվ պեպտիդային միացությունը կարող է փոփոխել այդ խանգարումները։ Ալյումինը կարող է ներգործել տարբեր բջջային և մոլեկուլային գործընթացների վրա, իսկ դրա երկարատև ազդեցության պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում օքսիդատիվ հավասարակշռության խախտումը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ազատ ռադիկալային գործընթացների և լիպիդների պերօքսիդային օքսիդացման ինտենսիվության գնահատումը, քանի որ բջջային թաղանթների լիպիդային բաղադրիչների օքսիդատիվ վնասումը կարող է հանգեցնել դրանց կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգերի վիճակը և դրանց հնարավոր փոփոխությունները նեյրոտոքսիկ ազդեցության պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեստոստերոնի սեկրեցիայի կարգավորմանը, քանի որ ալյումինի ազդեցությամբ առաջացող օքսիդատիվ և նյութափոխանակային խանգարումները կարող են անդրադառնալ վերարտադրողական համակարգի էնդոկրին ֆունկցիայի վրա։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում են հորմոնի արտադրության և արտազատման գործընթացների հնարավոր փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հյուսվածքների օքսիդատիվ վիճակի հետ։ Պրոլինով հարուստ պոլիպեպտիդի ազդեցության ուսումնասիրությունը նպատակ ունի պարզելու՝ արդյոք այն կարող է կարգավորել ազատ ռադիկալային օքսիդացման ակտիվությունը, թուլացնել օքսիդատիվ վնասման դրսևորումները և վերականգնել հորմոնալ կարգավորման որոշ խանգարված մեխանիզմներ։ Հետազոտության կարևոր կողմն է կենսաքիմիական և էնդոկրին ցուցանիշների համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նեյրոտոքսիկ ազդեցության և ուսումնասիրվող պեպտիդի հնարավոր պաշտպանիչ կամ կարգավորիչ ազդեցության միջև կապի մասին։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ թունաբանական, նեյրոկենսաբանական, էնդոկրինոլոգիական և կենսաքիմիական հետազոտությունների համար՝ ընդլայնելով պատկերացումները ծանր մետաղների ազդեցությամբ առաջացող օքսիդատիվ խանգարումների և դրանց հնարավոր կենսաբանական կարգավորման վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, ֆիզիոլոգներին, թունաբաններին, նեյրոկենսաբաններին, էնդոկրինոլոգներին և հորմոնային կարգավորման ու օքսիդատիվ սթրեսի մեխանիզմներն ուսումնասիրող հետազոտողներին։