ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենից ռուսերեն կատարվող թարգմանություններում լեզվաոճական օրինաչափ համապատասխանությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով երկու լեզուների կառուցվածքային, իմաստային և ոճական առանձնահատկությունների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ սկզբնաղբյուրի իմաստային բովանդակությունը, արտահայտչականությունը և ոճական երանգները հնարավոր է փոխանցել թարգմանվող լեզվով՝ հաշվի առնելով հայերենի և ռուսերենի համակարգային տարբերությունները։ Վերլուծվում են բառապաշարային համապատասխանությունները, բառերի իմաստային ծավալի տարբերությունները, դարձվածային միավորների, փոխաբերությունների, համեմատությունների և այլ արտահայտչամիջոցների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ բառացի համապատասխանությունը չի ապահովում սկզբնական միավորի լիարժեք իմաստային կամ ոճական վերարտադրությունը և անհրաժեշտ է կիրառել թարգմանական տարբեր փոխակերպումներ։ Քննության են առնվում նաև քերականական համապատասխանությունները՝ նախադասությունների կառուցվածքի, բառերի դասավորության, բայական ձևերի, ժամանակային հարաբերությունների և շարահյուսական կառույցների փոխանցման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեքստի գործառական ոճի պահպանմանը, քանի որ գեղարվեստական, հրապարակախոսական, գիտական և այլ բնույթի նյութերի թարգմանությունը պահանջում է տարբեր լեզվական միջոցների ընտրություն։ Ուսումնասիրվում է նաև հեղինակի անհատական ոճի, խոսքային առանձնահատկությունների, հուզական և գնահատողական երանգների հնարավորինս համարժեք վերարտադրումը։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են հայերեն և ռուսերեն տեքստերում պարբերաբար հանդիպող համապատասխանություններն ու տարբերությունները, որոնց հիման վրա հնարավոր է առանձնացնել որոշակի թարգմանական օրինաչափություններ։ Անդրադարձ է կատարվում համարժեքության և համապատասխանության խնդիրներին, թարգմանչի լեզվական ընտրությանը և այն գործոններին, որոնք կարող են պայմանավորել սկզբնական կառուցվածքի փոփոխությունը՝ առանց հիմնական հաղորդակցական նպատակի կորստի։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ-ռուսական թարգմանական կապերի ուսումնասիրության, թարգմանության տեսության զարգացման և գործնական թարգմանության մեթոդների կատարելագործման համար՝ նպաստելով երկու լեզուների ոճական ու կառուցվածքային հնարավորությունների առավել խորքային ճանաչմանը։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է իմոբիլիզացիոն և ակուստիկ սթրեսների ազդեցության ուսումնասիրությանը առնետների օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող մի շարք ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է սթրեսային գործոնների նկատմամբ կենդանի օրգանիզմի արձագանքի ուսումնասիրությունը և տարբեր բնույթի արտաքին ազդեցությունների պայմաններում ֆիզիոլոգիական համակարգերի գործունեության փոփոխությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ իմոբիլիզացիան և ուժեղ կամ երկարատև ձայնային գրգռումը կարող են օրգանիզմի համար հանդես գալ որպես սթրեսածին գործոններ՝ առաջացնելով նյարդային, հորմոնալ և այլ ֆունկցիոնալ համակարգերի փոխկապակցված արձագանքներ։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր տեսակի սթրեսային ազդեցությունների համեմատական դիտարկման հնարավորությամբ և դրանց հետևանքով առաջացող ֆիզիոլոգիական տեղաշարժերի գնահատմամբ։ Առնետների վրա իրականացվող փորձարարական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերահսկելի պայմաններում հետևել օրգանիզմի արձագանքին, համադրել ելակետային և սթրեսային վիճակների ցուցանիշները և առանձնացնել այն փոփոխությունները, որոնք կարող են բնորոշ լինել տվյալ ազդեցության տեսակին։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվող ֆունկցիոնալ ցուցանիշները կարող են արտացոլել օրգանիզմի ընդհանուր վիճակը, հարմարվողական հնարավորությունները և սթրեսային ազդեցությանը պատասխանող կարգավորիչ մեխանիզմների ակտիվությունը։ Հատկապես կարևոր է սթրեսային գործոնների ինտենսիվության, տևողության և բնույթի հետ ֆիզիոլոգիական փոփոխությունների հնարավոր կապերի բացահայտումը։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել սթրեսի նկատմամբ կենդանի համակարգի արձագանքի մեխանիզմների մասին և հասկանալ, թե ինչպես կարող են տարբեր արտաքին գրգռիչներ ազդել նույն օրգանիզմի ֆունկցիոնալ հավասարակշռության վրա։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ֆիզիոլոգիայի, կենսաբանության, փորձարարական բժշկության, նյարդաֆիզիոլոգիայի և սթրեսի կենսաբանության ոլորտներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։ Այն նաև արժեքավոր է որպես փորձարարական ուսումնասիրություն, որն արտացոլում է կենդանիների մոդելների կիրառմամբ սթրեսային ազդեցությունների ուսումնասիրման մոտեցումները և օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքների գնահատման մեթոդաբանական սկզբունքները։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի կեսերի բրիտանական գրական և թատերական կյանքի նշանակալի երևույթներից մեկի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն հեղինակների դրամատուրգիական ստեղծագործության վրա, որոնց գրական գործունեությունը կապվում է հետպատերազմյան հասարակության նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի, սոցիալական անհամաձայնության և երիտասարդ սերնդի ինքնության որոնումների հետ։ Հետազոտության կենտրոնում դրամատիկական երկերի թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև դրանց կապը 1950-1960-ական թվականների Մեծ Բրիտանիայի հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Քննվում են սոցիալական անհավասարության, դասակարգային հարաբերությունների, անհատի օտարման, հասարակական արժեքների վերագնահատման, սերնդային հակասությունների և անձնական ինքնաիրացման խնդիրների արտացոլման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն կերպարներին, որոնք հաճախ հակադրվում են հաստատված հասարակական նորմերին և իրենց դժգոհությունը արտահայտում առօրյա կյանքի, սոցիալական սահմանափակումների ու ավանդական հեղինակությունների նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում է հերոսի կառուցման սկզբունքը, նրա ներքին հակասությունները, խոսքային վարքը և շրջապատի հետ բախումների դրամատուրգիական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բեմական տարածության և առօրյա միջավայրի գործառույթը, քանի որ կենցաղային մանրամասները հաճախ դառնում են սոցիալական իրականության և կերպարների հոգեբանական վիճակի արտահայտման միջոց։ Վերլուծվում են նաև երկխոսության կառուցվածքը, խոսակցական լեզվի կիրառությունը, հեգնանքը, սարկազմը, լարված բանավեճերը և դրամատիկական հակամարտության ձևավորման այլ միջոցներ։ Հետազոտության շրջանակում շարժումը դիտարկվում է բրիտանական թատրոնի նորացման ընդհանուր գործընթացում՝ բացահայտելով դրա հարաբերությունը նախորդ թատերական ավանդույթների և ժամանակակից ռեալիստական դրամայի զարգացման հետ։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ «զայրույթը» կարող է մեկնաբանվել ոչ միայն որպես անհատական հոգեբանական վիճակ, այլև որպես ժամանակաշրջանի սոցիալական և մշակութային փոփոխությունների նկատմամբ արձագանքի գեղարվեստական ձև։ Առանձին հեղինակների ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու շարժման ներսում առկա թեմատիկ և ոճական բազմազանությունը՝ խուսափելով այն միատարր գրական դպրոց ներկայացնելուց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հետպատերազմյան անգլիական դրամատուրգիայի վերափոխումները, սոցիալական քննադատության նոր ձևերը և դրանց նշանակությունը XX դարի բրիտանական թատրոնի հետագա զարգացման համար։

Религия

Հրատարակությունը ներառում է Նոր Կտակարանի երկու կարևոր բաղադրիչ՝ Գործք առաքելոց գիրքը և առաքելական թղթերը։ Գործք առաքելոցը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի հարությունից և համբարձումից հետո առաքյալների գործունեությունը, քրիստոնեական համայնքների ձևավորումն ու տարածումը, ինչպես նաև վաղ եկեղեցու քարոզչական առաքելությունը։ Գրքում առանձնահատուկ տեղ ունեն Պետրոս և Պողոս առաքյալների գործունեության, Ավետարանի տարածման, առաջին քրիստոնյաների կյանքի և նորաստեղծ համայնքների առջև ծառացած դժվարությունների մասին պատմությունները։ Առաքելական թղթերը պարունակում են քրիստոնեական հավատքի, բարոյական կյանքի, եկեղեցական կարգի, համայնքային հարաբերությունների և հոգևոր պատասխանատվության վերաբերյալ ուսուցումներ ու հորդորներ։ Դրանք կարևոր աղբյուր են վաղ քրիստոնեության աստվածաբանական պատկերացումների, եկեղեցական կյանքի սկզբունքների և հավատացյալների վարքականոնների ուսումնասիրության համար։ Այս երկու բաժինների համադրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ինչպես քրիստոնեական եկեղեցու սկզբնավորման պատմական ընթացքը, այնպես էլ առաքյալների ուսմունքների բովանդակությունն ու նշանակությունը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել Աստվածաշնչի ուսումնասիրությամբ, քրիստոնեական աստվածաբանությամբ, եկեղեցու պատմությամբ և հայ հոգևոր գրականության ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Այն նաև կարևոր է հայերեն աստվածաշնչյան գրքի պատմության և կրոնական ընթերցանության մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Педагогика

Ակունք գիտամեթոդական հանդես թիվ 1 (22) գիտամեթոդական հանդեսի տվյալ թողարկումը կրթության, մանկավարժության և ուսուցման մեթոդիկայի ոլորտին նվիրված գիտական հոդվածների ժողովածու է, որը ներկայացնում է տարբեր հեղինակների ուսումնասիրություններ՝ կապված ուսուցման գործընթացի կազմակերպման, դասավանդման արդյունավետության բարձրացման, կրթական տեխնոլոգիաների կիրառման և ուսումնական ծրագրերի արդիականացման հետ, հանդեսում ընդգրկված նյութերը անդրադառնում են նաև ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման խնդիրներին, գնահատման համակարգերի կատարելագործմանը և կրթական նորարարությունների ներդրմանը, միաժամանակ ընդգծելով գիտական հետազոտության և կրթական պրակտիկայի կապը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։