CO2

Политология

Այս մենագրությունը նվիրված է 1991–2001 թվականներին Հայաստանի և Միացյալ Նահանգների հարաբերությունների ձևավորման ու զարգացման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասում ԱՄՆ արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական վերափոխումների և հետխորհրդային միջազգային համակարգի ձևավորման համատեքստում։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում Հայաստանը ԱՄՆ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, ինչ գործոններով էին պայմանավորված երկկողմ հարաբերությունների զարգացումները և ինչպես էին տարածաշրջանային հակամարտությունները, էներգետիկ շահերը, անվտանգության խնդիրները, Ռուսաստանի և Իրանի գործոնները, ինչպես նաև ԱՄՆ-ում գործող հայկական համայնքի ու կազմակերպությունների գործունեությունը ազդում Վաշինգտոնի քաղաքական որոշումների վրա։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը սկսվում է 1991 թվականից, երբ Հայաստանը վերականգնեց իր անկախությունը և դարձավ միջազգային հարաբերությունների ինքնուրույն սուբյեկտ։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված նոր իրավիճակը հնարավորություն տվեց ԱՄՆ-ին ակտիվացնել իր ներկայությունը տարածաշրջանում։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ տարածաշրջանի նշանակությունը պայմանավորված էր մի քանի փոխկապակցված հանգամանքներով՝ Ռուսաստանի ազդեցության պահպանման խնդրով, Իրանի աշխարհաքաղաքական դիրքով, Թուրքիայի և Վրաստանի հետ հարաբերություններով, Կասպից ծովի էներգետիկ պաշարների նկատմամբ հետաքրքրությամբ և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով։ Հետազոտություններում նշվում է, որ ԱՄՆ-ի ակտիվ հետաքրքրությունը Հարավային Կովկասի նկատմամբ հատկապես նկատելի դարձավ 1990-ականների երկրորդ կեսից, երբ տարածաշրջանային էներգետիկ նախագծերն ավելի մեծ նշանակություն ստացան ամերիկյան արտաքին քաղաքականության համար։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը դարձավ երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալ զարգացման հիմքը։ Հետագա տարիներին հարաբերությունները աստիճանաբար ընդլայնվեցին՝ ընդգրկելով քաղաքական, տնտեսական, մարդասիրական, ժողովրդավարական զարգացման և անվտանգության ոլորտները։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն առանձնահատկությունը, որ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկու երկրների անմիջական շահերի հիման վրա, այլև Հարավային Կովկասում ամերիկյան ավելի լայն ռազմավարության շրջանակում։ Այդ պատճառով Հայաստանի նկատմամբ Վաշինգտոնի քաղաքականությունը անհրաժեշտ է դիտարկել տարածաշրջանի մյուս պետությունների՝ Ադրբեջանի և Վրաստանի նկատմամբ ԱՄՆ քաղաքականության հետ համեմատության մեջ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության խնդիրը։ 1990-ականների սկզբին հակամարտությունը դարձավ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների կարևորագույն ուղղություններից մեկը, իսկ ԱՄՆ-ը ներգրավվեց դրա կարգավորման գործընթացում՝ որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկիր։ Հակամարտության նկատմամբ ամերիկյան դիրքորոշումը միաժամանակ առնչվում էր տարածաշրջանային անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Թուրքիայի դիրքորոշման և էներգետիկ հաղորդակցության նախագծերի հարցերին։ Այդ համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր հակամարտության կարգավորման խնդիրը փոխազդում հայ-ամերիկյան քաղաքական օրակարգի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ԱՄՆ-ում հայկական համայնքի և կազմակերպությունների դերակատարությունը։ Հայկական սփյուռքը և ամերիկահայ կազմակերպությունները կարողացել են ձևավորել քաղաքական ու հասարակական ազդեցության տարբեր մեխանիզմներ՝ ամերիկյան քաղաքական օրակարգում հայկական հարցերի բարձրացման, Հայաստանի նկատմամբ աջակցության, տնտեսական և մարդասիրական ծրագրերի խթանման և Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղղությամբ։ Հետազոտությունների համաձայն՝ ամերիկահայ կազմակերպությունները զգալի դեր են ունեցել Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ԱՄՆ քաղաքականության վրա հասարակական ու քաղաքական ազդեցություն գործադրելու գործում։ Տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Անկախության առաջին տարիներին Հայաստանը կանգնած էր տնտեսական ծանր իրավիճակի, շրջափակման և սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների խնդիրների առջև, ինչի պայմաններում ԱՄՆ աջակցությունը ստացավ մեծ նշանակություն։ Ամերիկյան օգնության ծրագրերը, ներդրումային և առևտրային կապերը, մարդասիրական աջակցությունը և տնտեսական բարեփոխումների խթանումը դարձան երկկողմ հարաբերությունների կարևոր ուղղություններ։ Միաժամանակ ԱՄՆ-ի տնտեսական հետաքրքրությունները Հարավային Կովկասում մեծապես կապված էին տարածաշրջանի հաղորդակցային և էներգետիկ ներուժի հետ։ Այս համատեքստում Հայաստանը որոշ չափով տարբերվում էր Ադրբեջանից, քանի որ չուներ Կասպից ծովի նավթային և գազային պաշարների նման ռեսուրսային ներուժ, ինչն ազդում էր տարածաշրջանային ամերիկյան առաջնահերթությունների կառուցվածքի վրա։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ Ադրբեջանի նշանակությունը հատկապես աճեց էներգետիկ նախագծերի զարգացման հետ, մինչդեռ Հայաստանի նկատմամբ հարաբերությունները զգալիորեն կառուցվում էին քաղաքական, մարդասիրական և ժողովրդավարական համագործակցության հիման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև անվտանգության և ռազմական համագործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերություններում անվտանգության ոլորտը զարգանում էր աստիճանաբար՝ հաշվի առնելով միաժամանակ Հայաստանի անդամակցությունը Ռուսաստանի գլխավորած անվտանգության համակարգերին և ԱՄՆ-ի ու ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտական գրականության մեջ նշվում է, որ հայ-ամերիկյան համագործակցությունը ներառում էր ինչպես երկկողմ, այնպես էլ ՆԱՏՕ-ի շրջանակներում իրականացվող ձևաչափեր, սակայն Ռուսաստանի հետ Հայաստանի ռազմաքաղաքական կապերը սահմանափակում էին այդ ուղղության արագ խորացումը։ Մենագրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը ներկայացվում է որպես տարբեր ուժային կենտրոնների միջև հավասարակշռություն պահպանելու գործընթաց։ Հայաստանի համար ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների զարգացումը կարևոր էր միջազգային աջակցություն ստանալու, տնտեսական վերականգնման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման և արտաքին քաղաքական այլընտրանքների ընդլայնման տեսանկյունից, մինչդեռ ԱՄՆ-ի համար Հայաստանը Հարավային Կովկասում կարևոր, բայց ոչ միակ գործընկերն էր։ Այդ պատճառով երկկողմ հարաբերությունները պետք է հասկանալ ավելի լայն տարածաշրջանային համակարգում, որտեղ փոխազդում էին ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և եվրոպական պետությունների շահերը։ Հետազոտության մեջ 1990-ականների երկրորդ կեսը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ հենց այդ շրջանում Հարավային Կովկասը ավելի հստակ սկսեց դիտարկվել որպես ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Էներգետիկ նախագծերը, Կասպից ծովի պաշարների արտահանման ուղիները, տարածաշրջանային հաղորդակցությունները և Ռուսաստանի ու Իրանի ազդեցության սահմանափակման հարցերը մեծացրին ԱՄՆ-ի հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ։ Այս պայմաններում Հայաստանը հայտնվեց բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրում, որտեղ իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները միշտ չէ, որ համընկնում էին ամերիկյան ռազմավարական նպատակների հետ։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Նորա Վ. Գևորգյանի ուսումնասիրությունը սկզբնապես ներկայացվել է որպես քաղաքական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսություն՝ 23.00.04 մասնագիտությամբ, և 2009 թվականին հրատարակվել է 27 էջանոց սեղմագրով։ Հետագայում այն լույս է տեսել ընդարձակ մենագրության ձևով՝ Երևանում, «Լիմուշ» հրատարակչությունում, 2012 թվականին, 194 էջ ծավալով։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական գրառման համաձայն՝ գրքում ընդգրկված է 174–188-րդ էջերի մատենագիտություն՝ 190 աղբյուրով, ինչպես նաև բազմաթիվ տողատակի հղումներ։ Ռուս-հայկական համալսարանի տվյալները հաստատում են, որ Նորա Գևորգյանը քաղաքական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ և միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, իսկ այս աշխատությունը նրա հիմնական գիտական մենագրություններից մեկն է։ Նրա հետազոտական հետաքրքրությունների մեջ ներառված են ԱՄՆ արտաքին քաղաքական շահերը Հարավային Կովկասում, հայ-ամերիկյան հարաբերությունները, փոքր պետությունների դերը մեծ տերությունների աշխարհաքաղաքականության մեջ և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է հետխորհրդային առաջին տասնամյակում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային ռազմավարության փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել դիվանագիտական հարաբերությունները, տնտեսական և մարդասիրական համագործակցությունը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության միջազգային ասպեկտները, ամերիկահայ համայնքի քաղաքական ազդեցությունը, տարածաշրջանային էներգետիկ շահերը և Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, դիվանագիտության, Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Финансы

Գրքում ուսումնասիրվում է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկաների անվտանգության ապահովման խնդիրները՝ նեյրոնային ցանցերի կիրառման համատեքստում, վերլուծվում են ֆինանսական համակարգի ռիսկերի տեսակները՝ ներառյալ կիբեռռիսկերը, շուկայական տատանումները, խարդախությունների հայտնաբերման և կանխման մեխանիզմները, ներկայացվում են մեքենայական ուսուցման և արհեստական նեյրոնային ցանցերի մոդելներ՝ ուղղված անոմալիաների հայտնաբերմանը և կանխատեսման համակարգերի կառուցմանը, դիտարկվում են տվյալների մեծ զանգվածների մշակման տեխնոլոգիաները և իրական ժամանակում ֆինանսական հոսքերի մոնիթորինգի հնարավորությունները, քննարկվում է բանկային և ներդրումային համակարգերում AI գործիքների կիրառման արդյունավետությունը և սահմանափակումները, առաջարկվում են լուծումներ ֆինանսական կայունության և անվտանգության բարձրացման համար՝ հիմնված կանխատեսող ալգորիթմների և ինտելեկտուալ համակարգերի վրա, աշխատանքը համադրում է ֆինանսական տնտեսագիտության, տվյալագիտության և մեքենայական ուսուցման մոտեցումները՝ նպաստելով ՀՀ ֆինանսական շուկաների ավելի անվտանգ և արդյունավետ կառավարմանը։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանրային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդերքի և ջրային ռեսուրսների կառավարման օրինակով։ Գրքում ներկայացվում են բնական ռեսուրսների օգտագործման, պահպանության և վերահսկման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կառավարման համակարգերի ձևավորման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է ընդերքի և ջրային պաշարների տնտեսական, բնապահպանական և սոցիալական նշանակությանը, դրանց արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությանը և պետական կառավարման մեխանիզմների դերին։ Վերլուծվում են ոլորտներում առկա խնդիրները, այդ թվում՝ ռեսուրսների ոչ արդյունավետ շահագործումը, բնապահպանական ռիսկերը, վերահսկողական համակարգերի կատարելագործման անհրաժեշտությունը և կառավարման թափանցիկության ապահովման հարցերը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հանրային ռեսուրսների կառավարման միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները, կայուն զարգացման սկզբունքների ներդրման ուղիները և պետական քաղաքականության բարելավման առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման, տնտեսագիտության, բնապահպանության, երկրագիտության և ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսանողների, մասնագետների, հետազոտողների, ինչպես նաև Հայաստանի բնական պաշարների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Математика

Այս գիրքը նվիրված է ատոմային անցումների և բնակեցվածության կառավարման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ լազերային հաճախականության սկանավորման արագության և մագնիսական դաշտի ազդեցության պայմաններում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ատոմների էներգետիկ մակարդակների անցումները, լազերային ճառագայթման և ատոմային համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև արտաքին ֆիզիկական գործոնների դերը ատոմային վիճակների կառավարման գործընթացներում։ Գրքում ներկայացվում են փորձարարական և տեսական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հասկանալ լազերային կառավարմամբ ատոմային համակարգերի վարքագիծը և դրանց կիրառական ներուժը ժամանակակից ֆիզիկայում։ Այն կարող է օգտակար լինել քվանտային օպտիկայի, ատոմային ֆիզիկայի, լազերային տեխնոլոգիաների ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Другие предметы

Բանջարաբուծություն աշխատությունը մասնագիտական-ուսումնական բնույթի համապարփակ ձեռնարկ է, որը նվիրված է բանջարաբուծության տեսական հիմքերի և արտադրական տեխնոլոգիաների համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով բաց դաշտային և պաշտպանված գրունտի մշակության հիմնական ուղղությունները։ Հեղինակ Գ. Ղարիբյանը գրքում ներկայացնում է բանջարաբույսերի կենսաբանական առանձնահատկությունները, աճի և զարգացման փուլերը, ինչպես նաև դրանց պահանջները հողի, ջերմության, լուսավորության և խոնավության նկատմամբ՝ ընդգծելով բարձր բերքատվության ապահովման գիտական հիմքերը։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է մշակության տեխնոլոգիական գործընթացները՝ սերմերի և սածիլների պատրաստում, հողի մշակություն, ցանք կամ տնկում, ոռոգում, պարարտացում, բույսերի խնամք և բերքահավաքի կազմակերպում։ Գրքում ընդգրկված են նաև ցանքաշրջանառության կազմակերպման սկզբունքները, հողի բերրիության պահպանման միջոցառումները, ինչպես նաև վնասատուների և հիվանդությունների դեմ պայքարի հիմնական մեթոդները՝ ինտեգրված բույսերի պաշտպանության մոտեցմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտենսիվ բանջարաբուծության տեխնոլոգիաներին, ջերմատնային արտադրությանը և արտադրողականության բարձրացման ժամանակակից մեթոդներին՝ նպատակ ունենալով ապահովել կայուն և որակյալ բերք։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, բանջարաբույծների և ֆերմերների համար, ովքեր ցանկանում են ստանալ ամբողջական և կիրառելի գիտելիքներ բանջարաբուծության ոլորտում։

Педагогика

Հայ մանկավարժության պատմություն-ը մանկավարժագիտական և պատմական ուղղվածության ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ կրթական մտքի և ուսուցման համակարգերի ձևավորումն ու զարգացումը հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից փուլ, աշխատությունում դիտարկվում են կրթության կազմակերպման վաղ ձևերը՝ վանական և եկեղեցական դպրոցներից սկսած, միջնադարյան ուսումնական կենտրոնների գործունեությունը, ինչպես նաև նոր շրջանի դպրոցական համակարգի ձևավորումը և պետական կրթական քաղաքականության զարգացումը, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ մանկավարժական մտքի խոշոր ներկայացուցիչներին, նրանց տեսական գաղափարներին և կրթության կազմակերպման սկզբունքներին, ինչպես նաև հայ դպրոցական ավանդույթի ձևավորմանը սփյուռքում և հայրենիքում, միաժամանակ վերլուծվում են կրթության բովանդակային փոփոխությունները՝ կապված հասարակական, քաղաքական և մշակութային զարգացումների հետ, աշխատությունը ընդգծում է, որ հայ մանկավարժությունը միշտ եղել է ազգային ինքնության պահպանման և փոխանցման կարևոր գործոն, և կրթական համակարգը ծառայել է ոչ միայն գիտելիքի փոխանցմանը, այլ նաև արժեքային և մշակութային շարունակականության ապահովմանը։