Դավթի սաղմոսները

Лингвистика

Պ. Պ. Գալըպճյանի աշխատությունը թուրքերենից հայերեն թարգմանական բառարան է, որը նախատեսված է երկու լեզուների միջև բառային համապատասխանությունների բացահայտման և գործնական լեզվական հաղորդակցության ապահովման համար։ Այն ներառում է թուրքերեն բառապաշար՝ հայերեն համարժեքներով, և կարող է ծառայել որպես տեղեկատու ու ուսումնական միջոց ինչպես թուրքերեն սովորողների, այնպես էլ թարգմանությամբ, գրավոր հաղորդակցությամբ և լեզվական աշխատանքով զբաղվողների համար։ Բառարանի գործնական ուղղվածությունը կարևորում է բառերի իմաստների ընկալումը, դրանց հայերեն համարժեքների ընտրությունը և տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում ճիշտ կիրառությունը։ Նման բառարանները նպաստում են ոչ միայն առանձին բառերի թարգմանությանը, այլև երկու լեզուների բառապաշարային առանձնահատկությունների համեմատությանը, լեզվական կապերի բացահայտմանը և միջմշակութային հաղորդակցության զարգացմանը։ Աշխատությունը նշանակալի է նաև հայերեն բառարանագրության պատմության տեսանկյունից՝ ներկայացնելով հայերենով կազմված երկլեզու բառարանների ավանդույթը և թուրքերեն լեզվական նյութի հայերեն մեկնաբանման փորձը։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, թարգմանիչներին, պատմական լեզվական աղբյուրներով հետաքրքրվողներին և հայ-թուրքական լեզվական ու մշակութային փոխառնչությունների ուսումնասիրողներին։

Медицина

Բժշկագիտական, մանկական նյարդավիրաբուժության և վնասվածքաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է երեխաների համակցված գանգուղեղային վնասվածքների կլինիկական առանձնահատկությունների, ախտորոշման և սուր շրջանում բուժման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մանկական օրգանիզմի անատոմիական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, գանգուղեղային վնասվածքների առաջացման հիմնական պատճառները, դասակարգումը և դրանց զուգակցումը այլ օրգանների ու համակարգերի վնասվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտակցության խանգարումների, նյարդաբանական ախտանիշների, ներգանգային ճնշման փոփոխությունների և ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի գնահատման կլինիկական նշանակությանը։ Վերլուծվում են համակցված վնասվածքների ախտորոշման դժվարությունները, նյարդաբանական հետազոտության, ճառագայթային ախտորոշման և կենսական կարևոր ցուցանիշների վերահսկման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով երեխաների տարիքային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են սուր շրջանում բժշկական օգնության կազմակերպման, հիվանդի վիճակի կայունացման, բազմամասնագիտական գնահատման և բուժական մոտեցումների ընտրության ընդհանուր սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել վնասվածքների ծանրության աստիճանի, ուղեկցող ախտահարումների, հնարավոր բարդությունների և բուժման արդյունքների գնահատման կլինիկական ու վիճակագրական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում վաղ ախտորոշման, շարունակական հսկողության, բարդությունների կանխարգելման և հետագա վերականգնողական օգնության կազմակերպման նշանակությանը՝ երեխաների առողջական ու ֆունկցիոնալ վիճակի բարելավման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկական նյարդավիրաբուժության, վնասվածքաբանության, մանկաբուժության, շտապ բժշկության, անեսթեզիոլոգիայի և վերակենդանացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Տնտեսագիտական և ագրարային քաղաքականության բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության պարենային ապահովվածության, գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման, սննդամթերքի հասանելիության և ազգային պարենային համակարգի կայունության հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է երկրի պարենային ապահովության մակարդակի գնահատման, ներքին արտադրության հնարավորությունների բացահայտման, ներմուծումից կախվածության, գյուղատնտեսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և պարենային շուկայի կայուն զարգացման տնտեսական ու կազմակերպական նախադրյալների վերլուծության հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է պարենային անվտանգության տնտեսական էությունը, դրա հիմնական բաղադրիչները, գնահատման ցուցանիշները և պետական տնտեսական քաղաքականության համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի պարենի ֆիզիկական առկայությունը, բնակչության տնտեսական հասանելիությունը, սննդամթերքի անվտանգությունն ու սննդային արժեքը, ինչպես նաև պարենային մատակարարումների կայունությունը տարբեր տնտեսական և արտակարգ իրավիճակներում։ Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը, սահմանափակ հողային ռեսուրսները, լեռնային ռելիեֆը, բնակլիմայական առանձնահատկությունները և արտաքին առևտրային հաղորդակցության պայմանները կարևոր նշանակություն ունեն երկրի պարենային համակարգի ձևավորման և զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ ընդգրկելով բուսաբուծության, անասնապահության, հացահատիկային մշակաբույսերի, բանջարաբոստանային արտադրանքի, կաթնամթերքի, մսամթերքի և սննդամթերքի այլ հիմնական խմբերի արտադրության ու սպառման փոխհարաբերությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում գյուղատնտեսական արտադրանքի ինքնաբավության մակարդակի գնահատումը, տեղական արտադրության և ներմուծվող սննդամթերքի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև պարենային շուկայի արտաքին տնտեսական գործոններից կախվածության առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, հողերի բերրիության պահպանման, ոռոգման համակարգերի զարգացման, ջրային ռեսուրսների կառավարման և արտադրական ենթակառուցվածքների արդիականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գյուղատնտեսական արտադրության վրա կլիմայական փոփոխությունների, երաշտների, ջրային ռեսուրսների սահմանափակության և բնական այլ ռիսկերի ազդեցության գնահատման հարցերը։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական կայունությանը, արտադրության մասնատվածությանը, գյուղատնտեսական տեխնիկայի հասանելիությանը, ֆինանսավորման հնարավորություններին, արտադրանքի իրացման պայմաններին և գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացման հեռանկարներին։ Պարենային անվտանգության ապահովման կարևոր նախադրյալներից է գյուղատնտեսական արտադրության և սննդարդյունաբերության միջև արդյունավետ փոխկապակցվածության ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս նվազեցնելու հետբերքահավաքային կորուստները, զարգացնելու վերամշակման կարողությունները և բարձրացնելու տեղական արտադրանքի մրցունակությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև բնակչության եկամուտների, սպառողական գների, աղքատության և սննդամթերքի տնտեսական մատչելիության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Պարենային ապահովվածությունը պայմանավորված է ոչ միայն սննդամթերքի ընդհանուր ծավալներով, այլև բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի՝ բավարար և որակյալ սնունդ ձեռք բերելու հնարավորություններով։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի պարենային սպառման կառուցվածքը, սննդային հավասարակշռվածության հիմնախնդիրները, սոցիալական անհավասարությունները և խոցելի խմբերի պարենային ապահովության հարցերը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել սննդամթերքի գների ձևավորման մեխանիզմները, շուկայական մրցակցությունը, մատակարարման շղթաների արդյունավետությունը, պահեստավորման և փոխադրման ենթակառուցվածքները, ինչպես նաև պարենային ապրանքների շրջանառության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունեն ռազմավարական պարենային պաշարների ձևավորման, արտակարգ իրավիճակներում մատակարարումների շարունակականության ապահովման և արտաքին տնտեսական ցնցումների նկատմամբ պարենային համակարգի դիմակայունության բարձրացման հիմնախնդիրները։ Աշխատության թեմատիկան ընդգրկում է նաև պետական ագրարային քաղաքականության, գյուղատնտեսության սուբսիդավորման, արտոնյալ վարկավորման, ապահովագրական մեխանիզմների, ներդրումային ծրագրերի և գյուղական տարածքների զարգացման միջոցառումների նշանակությունը պարենային անվտանգության ապահովման գործում։ Կարևոր ուղղություններից է միջազգային առևտրային հարաբերությունների, պարենային ապրանքների ներմուծման աշխարհագրական կառուցվածքի և մատակարարման աղբյուրների բազմազանեցման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի պարենային համակարգի կայունության գնահատման տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացները, տրանսպորտային հաղորդակցության հնարավորությունները և միջազգային շուկաներում պարենային ապրանքների գների փոփոխությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական շրջանակը կարող է ներառել տնտեսական և վիճակագրական վերլուծության, պարենային հաշվեկշիռների կազմման, ինքնաբավության ցուցանիշների հաշվարկման, համեմատական գնահատման և տնտեսական կանխատեսման մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու պարենային համակարգի հիմնական խոցելիությունները, գնահատելու գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման ներուժը և հիմնավորելու պարենային ապահովության բարձրացմանն ուղղված տնտեսական միջոցառումները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ազգային պարենային համակարգի կայունության, գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության, բնակչության սննդամթերքի հասանելիության և պետական կարգավորման մեխանիզմների փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է գյուղատնտեսական զարգացման ռազմավարությունների մշակման, պարենային ռիսկերի նվազեցման, ներքին արտադրության խթանման, պարենային մատակարարումների կազմակերպման և բնակչության սոցիալական բարեկեցության բարձրացման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ագրարային քաղաքականության մասնագետներին, գյուղատնտեսության ոլորտի հետազոտողներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, պարենային շուկայի վերլուծաբաններին, սննդարդյունաբերության մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի տնտեսագիտական, ագրարային, սոցիալական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի Հանրապետության պարենային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունների, գյուղատնտեսական արտադրության ներուժի, պարենային կախվածության, տնտեսական հասանելիության և երկարաժամկետ պարենային կայունության ապահովման հիմնախնդիրների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Психология

Գիրքը ընդգրկում է՝ հիշողության տեսակները, մեխանիզմները և զարգացման վարժություններ, մտածողության ձևերը, տրամաբանական գործողությունները և խնդիրների լուծման մոտեցումները, խոսքի և լեզվական մտածողության փոխկապակցվածությունը, երևակայության դերը ճանաչողական գործընթացներում և ստեղծագործական գործունեության մեջ, գործնական առաջադրանքներ՝ ուղղված կոգնիտիվ հմտությունների ամրապնդմանը։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և մանկավարժության ուսանողների համար, դասախոսների և վերապատրաստողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց ճանաչողական և մտավոր կարողությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ձեռնարկը համադրում է տեսությունը և գործնական վարժությունները՝ նպաստելով իմացական գործընթացների ավելի խորքային և կիրառական ըմբռնմանը։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության ագրարային հատվածի վարկավորման գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսավիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ։ Հեղինակը վերլուծում է գյուղատնտեսության ֆինանսավորման առանձնահատկությունները, վարկային ռեսուրսների հասանելիության մակարդակը, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական կարիքները և դրանց բավարարման արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ագրարային ոլորտում գործող վարկավորման մեխանիզմները, բանկերի և այլ ֆինանսական կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև պետական աջակցության ծրագրերի ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա։ Տվյալների վիճակագրական մշակման և համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են ոլորտի հիմնական խնդիրները, ռիսկերը և զարգացման խոչընդոտները։ Առանձնակի ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի կառուցվածքին, վարկերի ծավալների փոփոխություններին, դրանց ազդեցությանը գյուղատնտեսական արտադրողականության և տնտեսավարողների ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է ոլորտի զարգացման միտումները, գնահատում առկա քաղաքականությունների արդյունավետությունը և առաջարկում հնարավոր բարեփոխումների ու զարգացման ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել գյուղատնտեսության մրցունակության բարձրացմանը, ֆինանսական ներառականության ընդլայնմանը և գյուղական համայնքների տնտեսական զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ինչպես նաև գյուղատնտեսության և տնտեսական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների զարգացմանը 1920–1939 թվականների ընթացքում՝ դրանք դիտարկելով Մերձավոր Արևելքի, Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման, եվրոպական տերությունների քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների լայն համատեքստում։ Աշխատության կենտրոնում Ֆրանսիայի և Թուրքիայի միջև քաղաքական, դիվանագիտական և տնտեսական կապերի փոփոխությունն է, ինչպես նաև այն հակասությունների ու փոխադարձ շահերի ուսումնասիրությունը, որոնք պայմանավորեցին երկու երկրների հարաբերությունների տարբեր փուլերը։ 1920-ականների սկզբին հարաբերությունները ձևավորվում էին Օսմանյան կայսրության պարտությունից հետո ստեղծված նոր աշխարհաքաղաքական իրավիճակում։ Ֆրանսիան պատերազմից հետո ստանձնեց ազդեցիկ դեր Սիրիայում և Կիլիկիայի տարածաշրջանում, մինչդեռ թուրքական ազգային շարժումը ձգտում էր վերականգնել Թուրքիայի տարածքային և քաղաքական ինքնիշխանությունը։ Այս շահերի բախումը հանգեցրեց զինված հակամարտությունների և լարվածության, սակայն հետագայում կողմերը աստիճանաբար անցան փոխզիջումների որոնման։ Ուսումնասիրության կարևոր հանգրվաններից է 1921 թվականի Անկարայի համաձայնագիրը, որով Ֆրանսիան և թուրքական ազգային շարժումը կարգավորեցին մի շարք տարածքային ու քաղաքական խնդիրներ։ Համաձայնագիրը կարևոր քայլ էր Կիլիկիայում ռազմական գործողությունների դադարեցման և ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների նոր փուլ անցնելու համար, ինչպես նաև ցույց տվեց, որ Ֆրանսիան պատրաստ էր որոշակիորեն վերանայել իր նախկին քաղաքականությունը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանում ստեղծված նոր իրողությունները։ Հետագա տարիներին հարաբերությունների զարգացման վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ Լոզանի պայմանագիրը և Թուրքիայի Հանրապետության միջազգային դիրքի ամրապնդումը։ 1923 թվականից հետո Ֆրանսիան և Թուրքիան արդեն հարաբերություններ էին կառուցում երկու պետությունների միջև դիվանագիտական և տնտեսական համագործակցության շրջանակներում, սակայն դրանցում շարունակում էին պահպանվել որոշ չլուծված հարցեր։ Հատկապես նշանակալի էր Ալեքսանդրետի սանջակի՝ հետագայում Հաթայի խնդիրը, որը 1930-ական թվականներին դարձավ երկու երկրների հարաբերությունների ամենազգայուն հարցերից մեկը։ Ֆրանսիայի կողմից Սիրիայի նկատմամբ մանդատային վերահսկողության պայմաններում տարածքի կարգավիճակը բարդացնում էր Փարիզի և Անկարայի հարաբերությունները, քանի որ Թուրքիան ձգտում էր պաշտպանել այնտեղ ապրող թուրք բնակչության շահերը և մեծացնել իր ազդեցությունը տարածաշրջանում։ 1930-ականների երկրորդ կեսին միջազգային իրավիճակի փոփոխությունը ևս նպաստեց հարցի վերանայմանը։ Եվրոպայում լարվածության աճը, Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի անվտանգության խնդիրները, ինչպես նաև Միջերկրածովյան տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունը Ֆրանսիային դրդեցին ավելի զգուշավոր քաղաքականություն վարել Թուրքիայի նկատմամբ։ Այս համատեքստում Հաթայի խնդիրը ստացավ ոչ միայն երկկողմ, այլև ավելի լայն միջազգային նշանակություն։ 1937 թվականին տարածքի համար նախատեսվեց հատուկ կարգավիճակ, իսկ 1939 թվականին Հաթայի օրենսդիր մարմինը որոշում ընդունեց Թուրքիայի հետ միավորման վերաբերյալ, ինչից հետո Ֆրանսիան ճանաչեց այդ միացումը։ Այս զարգացումը խորհրդանշում է ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների ամենակարևոր հանգրվաններից մեկը։ Ուսումնասիրության արժեքը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ երկկողմ հարաբերությունները ներկայացվում են ոչ թե որպես մեկուսացված դիվանագիտական գործընթաց, այլ որպես Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Մերձավոր Արևելքում ձևավորված նոր համակարգի բաղադրիչ։ Ֆրանսիայի քաղաքականությունը պայմանավորված էր ինչպես իր մանդատային տարածքների պահպանման և տարածաշրջանային ազդեցության շահերով, այնպես էլ եվրոպական անվտանգության խնդիրներով, մինչդեռ Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության կարևոր նպատակներից էին ազգային ինքնիշխանության ամրապնդումը, տարածքային ամբողջականության պաշտպանությունը և նախկին Օսմանյան տարածքներում իր քաղաքական ու տնտեսական դիրքերի վերականգնումը։ Այդ պատճառով հարաբերությունների պատմության մեջ միաժամանակ նկատվում են հակամարտություն, բանակցություններ, փոխզիջումներ և համագործակցության ձգտում։ Աշխատանքը կարևոր է նաև Հայաստանի պատմության տեսանկյունից, քանի որ 1920–1939 թվականների ֆրանս-թուրքական հարաբերությունների զարգացումները անմիջականորեն առնչվում էին Կիլիկիայի հայության ճակատագրին, Սիրիայի և Թուրքիայի սահմանային տարածքների կարգավիճակին, ինչպես նաև Առաջին աշխարհամարտից հետո տարածաշրջանում հայկական հարցի շուրջ ձևավորված քաղաքական իրավիճակին։ Հետևաբար թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու ոչ միայն Ֆրանսիայի և Թուրքիայի հարաբերությունները, այլև այն միջազգային միջավայրը, որի պայմաններում զարգանում էին Մերձավոր Արևելքի ժողովուրդների քաղաքական և ազգային խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է որպես 1920–1939 թվականների ֆրանս-թուրքական դիվանագիտական հարաբերությունների, տարածաշրջանային քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի միջպետական գործընթացների վերաբերյալ աղբյուր։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագիտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագետներին, ուսանողներին և Առաջին աշխարհամարտից հետո Թուրքիայի ու Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։