Эффективность антиоксидантов в профилактике и комплексной терапии при гипертензивных нарушениях беременных

Литература

Գիրքը ներկայացնում է խոստովանական բնույթի ստեղծագործություն, որի վերնագիրը ընթերցողին ուղղորդում է դեպի անհատի ներաշխարհի, անձնական ապրումների և ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի հետ նրա հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ «Դարի մի զավակի խոստովանությունը» ձևակերպումը կարող է մատնանշել մի մարդու ինքնապատումը, որի կյանքի փորձառություններն ու մտորումները կապված են իր ժամանակի բարքերի, արժեքների և հակասությունների հետ։ Խոստովանական գրականությանը բնորոշ է անձնական փորձի միջոցով ավելի լայն հարցեր բարձրացնելը՝ անդրադառնալով խղճին, պատասխանատվությանը, սխալներին, հիասթափություններին, մարդկային հարաբերություններին և ինքնաճանաչմանը։ Նման ստեղծագործություններում անհատական պատմությունը կարող է դառնալ հասարակության բարոյական վիճակի կամ ժամանակի փոփոխվող պատկերացումների արտացոլման միջոց։ Երկրորդ հատորը շարունակում է ստեղծագործության ընդհանուր պատմողական ընթացքը, սակայն տվյալ հրատարակության կոնկրետ սյուժեն, հերոսների գործողություններն ու գաղափարական շեշտադրումները հնարավոր չէ ճշգրտորեն վերականգնել միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա։ Վերնագիրը և խոստովանական ձևը, այնուամենայնիվ, հնարավորություն են տալիս գիրքը դիտարկել անհատի ինքնարտահայտման և հասարակական միջավայրի փոխհարաբերության համատեքստում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն գեղարվեստական արձակի, անձնական պատմությունների միջոցով բարոյական ու հասարակական հարցեր քննարկելու եղանակների և հայ ընթերցողական մշակույթի զարգացման ուսումնասիրության համար։

История

Այս պատմագիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության և Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը 1920-1922 թվականներին՝ Հայաստանի խորհրդայնացման և նորաստեղծ խորհրդային իշխանության ձևավորման կարևորագույն ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի քաղաքական, վարչական, տնտեսական և դիվանագիտական կապեր էին ձևավորվում Հայաստանի և խորհրդային Ռուսաստանի միջև, ինչպես էին այդ հարաբերությունների վրա ազդում տարածաշրջանային իրադարձությունները, ներքին քաղաքական զարգացումները և բոլշևիկյան կենտրոնական իշխանության քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորումը, կենտրոնական և հանրապետական իշխանությունների միջև լիազորությունների հարաբերակցությունը, տնտեսական ու ֆինանսական հարցերի կարգավորումը, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին և ներքին քաղաքականության վրա Մոսկվայի ազդեցության աստիճանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այդ տարիներին Անդրկովկասում ձևավորված քաղաքական իրավիճակին և այն գործընթացներին, որոնք հետագայում հանգեցրին խորհրդային հանրապետությունների միջև հարաբերությունների ավելի սերտ համակարգմանը։ 1920-1922 թվականները հատկապես կարևոր են, քանի որ հենց այս ընթացքում ձևավորվեցին այն քաղաքական և վարչական մեխանիզմները, որոնք հետագայում էապես որոշեցին Հայաստանի՝ խորհրդային համակարգում ունեցած կարգավիճակն ու հարաբերությունները միութենական կենտրոնի հետ։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի նորագույն պատմության, խորհրդային պետականաշինության և հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական զարգացումների ավելի ամբողջական ընկալման համար։

Религия

Գիրքը քրիստոնեական Սուրբ Գրքի կարևորագույն հատվածներից է և ներառում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, ուսմունքի, մահվան և հարության մասին պատմող աստվածաշնչյան գրությունները, ինչպես նաև առաքյալների գործունեության, վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման և քրիստոնեական հավատի տարածման վերաբերյալ վկայությունները։ Այն բաղկացած է չորս Ավետարաններից՝ ըստ Մատթեոսի, Մարկոսի, Ղուկասի և Հովհաննեսի, Առաքելական գործերից, առաքելական թղթերից և Հովհաննեսի Հայտնությունից։ Ավետարաններում ներկայացվում են Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքը, նրա քարոզները, առակները, հրաշքները, մարդկանց հետ հանդիպումները և բարոյական ու հոգևոր պատգամները։ Առաքելական գործերը պատմում են առաջին քրիստոնեական համայնքների կազմավորման, առաքյալների քարոզչական գործունեության և նոր հավատի տարածման մասին, իսկ թղթերում բացատրվում ու մեկնաբանվում են քրիստոնեական վարդապետության հիմնարար դրույթները, հավատքի, սիրո, հույսի, ապաշխարության, ներողամտության և համայնքային կյանքի սկզբունքները։ Հովհաննեսի Հայտնությունը ներկայացնում է խորհրդանշական և տեսիլքային պատկերներով հարուստ աստվածաբանական խոսք՝ անդրադառնալով բարու և չարի հակադրությանը, հոգևոր փորձություններին, Աստծո արդարությանը և աշխարհի վերջնական վերափոխման գաղափարին։ Ամբողջ գրքի գաղափարական առանցքը Աստծո և մարդու հարաբերությունն է, փրկության խոստումը, հոգևոր վերածնունդը, սիրո ու մարդասիրության գերակայությունը և բարոյական պատասխանատվությունը։ Այն քրիստոնեական հավատքի, եկեղեցական կյանքի, ծիսական ավանդույթի և հոգևոր դաստիարակության հիմնարար աղբյուրներից է, որն իր ազդեցությունն է ունեցել նաև համաշխարհային գրականության, արվեստի, փիլիսոփայության և բարոյական մտածողության զարգացման վրա։ Հայ ընթերցողի համար այն առանձնահատուկ նշանակություն ունի քրիստոնեական գրավոր մշակույթի, աստվածաշնչյան լեզվի և հոգևոր ավանդույթի պահպանման ու փոխանցման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը արժեքավոր է աստվածաշնչագիտության, քրիստոնեության պատմության, հայ կրոնական գրականության, թարգմանական ավանդույթի և հայալեզու գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև կարևոր ընթերցանության նյութ է քրիստոնեական հավատքով, աստվածաշնչյան ուսմունքով և հոգևոր մշակույթով հետաքրքրվողների համար։

Лингвистика

Пособие по русскому языку աշխատությունը ռուսաց լեզվի ուսուցման գործնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է լեզվական հմտությունների ամրապնդման և զարգացման համար, այն ներկայացնում է ռուսերենի հիմնական քերականական բաժինները՝ հնչյունաբանություն, բառագիտություն, ձևաբանություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև ուղղագրության և կետադրության կանոնների համակարգված բացատրություն, գիրքը ընդգրկում է բազմազան վարժություններ, տեքստային առաջադրանքներ և լեզվական վերլուծության օրինակներ, որոնք նպաստում են ճիշտ գրավոր և բանավոր խոսքի ձևավորմանը, միաժամանակ ուշադրություն է դարձնում լեզվական նորմերի կիրառմանը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսանողների և ռուսաց լեզու սովորողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության տարիներին կրթության, գիտության և մշակույթի ոլորտներում տեղի ունեցած զարգացումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով նորաստեղծ պետականության կայացման բարդ պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում ազգային կրթական համակարգի կազմակերպումը, դպրոցական ցանցի գործունեությունը, ուսուցչական կադրերի պատրաստումը, կրթության կառավարման մարմինների ձևավորումը և մշակութային հաստատությունների գործունեությունն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դժվարություններին, որոնց պայմաններում իրականացվում էր կրթական քաղաքականությունը՝ պատերազմների հետևանքներին, սոցիալ-տնտեսական ծանր իրավիճակին, բնակչության տեղաշարժերին, նյութական միջոցների և մասնագետների պակասին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են պետության և հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները՝ ուղղված դպրոցների գործունեության վերականգնմանը, կրթության հասանելիության ընդլայնմանը և ազգային կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայերենի և ազգային պատմամշակութային ժառանգության դերը ուսումնական գործընթացում, ինչպես նաև դասագրքերի, ուսումնական ծրագրերի և մանկավարժական գրականության ստեղծման ու տարածման խնդիրը։ Դիտարկվում է բարձրագույն կրթության կազմակերպման ուղղությամբ կատարված աշխատանքը, այդ թվում՝ պետական համալսարանի հիմնադրումը՝ որպես գիտակրթական համակարգի ինստիտուցիոնալացման կարևոր քայլ։ Մշակութային կյանքի ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում գրականությանը, մամուլին, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, հրատարակչական գործունեությանը, գրադարանային և լուսավորական աշխատանքին։ Քննվում է մտավորականության դերակատարությունը հասարակության մշակութային կյանքում և պետական կառույցների ու հասարակական կազմակերպությունների մասնակցությունը կրթամշակութային նախաձեռնություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլին և հրատարակչական գործունեությանը՝ որպես հասարակական մտքի, քաղաքական քննարկումների և մշակութային հաղորդակցության կարևոր հարթակների։ Կրթությունն ու մշակույթը դիտարկվում են նաև պետականաշինության տեսանկյունից, քանի որ նոր հանրապետության պայմաններում դրանց զարգացումը կապված էր մասնագետների պատրաստման, հանրային հաստատությունների կայացման և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես էին կարճատև պետականության և ծանր ճգնաժամային պայմաններում միաժամանակ փորձեր կատարվում ձևավորելու կրթական ու մշակութային հաստատությունների կայուն համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի կարևոր ոլորտներից մեկը՝ համադրելով կրթության պատմության, մշակութային պատմության և պետականաշինության ուսումնասիրության մոտեցումները։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է սինխրոն մեքենայի կառուցվածքով էլեկտրաշարժիչների արագության իմպուլսային կառավարման համակարգերի մշակմանը՝ ընդգծելով ժամանակակից էլեկտրական շարժիչների ավտոմատ կառավարման համակարգերի տեսական և կիրառական հիմքերը։ Գրքում վերլուծվում են սինխրոն շարժիչների աշխատանքի հիմնական սկզբունքները, դրանց էլեկտրամագնիսական գործընթացները և արագության կարգավորման մեթոդները՝ հատկապես ուշադրություն դարձնելով իմպուլսային լայնության մոդուլացիայի (PWM) վրա հիմնված կառավարման տեխնոլոգիաներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման համակարգի կառուցվածքային մոդելավորմանը, կարգավորման ալգորիթմների մշակմանը և դինամիկ կայունության ապահովման խնդիրներին՝ տարբեր բեռնվածության և աշխատանքային ռեժիմների պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք նկարագրում են շարժիչի անցումային պրոցեսները, ինչպես նաև թվային սիմուլյացիայի մեթոդներ՝ համակարգի աշխատանքի օպտիմալացման համար։ Քննարկվում են ուժային էլեկտրոնիկայի կիրառությունները, ինվերտորների դերը և կառավարման համակարգերի էներգաարդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Վերլուծվում են նաև արդյունաբերական կիրառությունների օրինակներ՝ ցույց տալու համար առաջարկվող համակարգերի արդյունավետությունը ավտոմատացված արտադրական գծերում և բարձր ճշգրտության շարժիչային համակարգերում։ Գրքի նպատակն է ձևավորել համալիր մոտեցում սինխրոն էլեկտրաշարժիչների իմպուլսային կառավարման համակարգերի նախագծման և կատարելագործման համար։