ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտների և հայցորդների 2017 թ. նստաշրջանի նյութերի ժողովածու

Экономика

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության տնտեսական կարգավորման ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Աշխատության կենտրոնում բանկային գործունեության կարգավորման անհրաժեշտության տեսական և գործնական հիմնավորումն է, տնտեսական նորմատիվների կիրառման առանձնահատկությունները, բանկային համակարգի ֆինանսական կայունության ապահովման խնդիրները և կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Թեման կարևոր է այն պատճառով, որ առևտրային բանկերը ֆինանսական համակարգի առանցքային օղակներից են․ դրանք ներգրավում են խնայողություններ, իրականացնում վարկավորում, ապահովում վճարահաշվարկային շրջանառություն և մասնակցում տնտեսության մեջ ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխմանը։ Միաժամանակ բանկային գործունեությունը կապված է վարկային, իրացվելիության, շուկայական, արժութային և այլ ռիսկերի հետ, ուստի բանկերի ազատ տնտեսական գործունեությունը պետք է համակցվի արդյունավետ պետական կարգավորման և վերահսկողության համակարգի հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բանկային կարգավորման տնտեսական անհրաժեշտության բացահայտումն է։ Բանկային ոլորտի առանձնահատկությունն այն է, որ առանձին բանկի ֆինանսական խնդիրները որոշ դեպքերում կարող են անդրադառնալ ոչ միայն տվյալ հաստատության սեփականատերերի և հաճախորդների, այլև ամբողջ ֆինանսական համակարգի կայունության վրա։ Այդ պատճառով կարգավորման հիմնական նպատակներից են բանկերի ֆինանսական կայունության պահպանումը, ավանդատուների և այլ շահառուների շահերի պաշտպանությունը, չափազանց մեծ ռիսկերի սահմանափակումը և ֆինանսական միջնորդության շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ օրենսդրությամբ բանկային համակարգը ներառում է Կենտրոնական բանկը և Հայաստանի տարածքում գործող բանկերը, իսկ բանկերի գործունեությունը կարգավորվում է օրենքներով և Կենտրոնական բանկի նորմատիվ ակտերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ Կենտրոնական բանկի դերին։ Կենտրոնական բանկը բանկային համակարգի կարգավորման և վերահսկողության առանցքային հաստատությունն է, որի միջոցով սահմանվում են բանկերի գործունեության նկատմամբ կիրառվող պահանջները, տնտեսական նորմատիվները և ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմները։ Բանկերի նկատմամբ տնտեսական կարգավորումը միտված է այնպիսի սահմանափակումների և չափանիշների ձևավորմանը, որոնք թույլ են տալիս վերահսկել ռիսկերի մակարդակը՝ միաժամանակ չխոչընդոտելով բանկերի բնականոն ֆինանսական գործունեությանը։ ՀՀ գործող օրենսդրությունը նախատեսում է բանկային գործունեության հիմնական տնտեսական նորմատիվների սահմանման հնարավորություն՝ ֆինանսական կայունության ապահովման նպատակով։ Դրանց թվում են, մասնավորապես, բանկի կանոնադրական հիմնադրամի և ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափերին վերաբերող պահանջները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել կապիտալի բավարարության ուսումնասիրությունը։ Բանկի կապիտալը ծառայում է որպես ֆինանսական անվտանգության կարևոր բուֆեր՝ հնարավորություն տալով կլանել որոշակի կորուստներ և շարունակել գործունեությունը նույնիսկ անբարենպաստ պայմաններում։ Հետևաբար կարգավորող մարմնի կողմից կապիտալի նկատմամբ պահանջների սահմանումը բանկային վերահսկողության հիմնարար գործիքներից է։ Միաժամանակ չափազանց խիստ կապիտալային պահանջները կարող են սահմանափակել վարկավորման և ֆինանսական միջնորդության ընդլայնումը, ուստի կարգավորման խնդիրներից մեկը կայունության և տնտեսական արդյունավետության միջև հավասարակշռության պահպանումն է։ Մյուս կարևոր ուղղությունը իրացվելիության կարգավորումն է։ Բանկերը իրենց պարտավորությունների զգալի մասը պետք է կարողանան կատարել ժամանակին, իսկ դրա համար անհրաժեշտ է ունենալ բավարար իրացվելի ակտիվներ և արդյունավետ կառավարել դրամական հոսքերը։ Իրացվելիության անբավարար մակարդակը կարող է հանգեցնել վճարունակության խնդիրների, նույնիսկ այն դեպքում, երբ բանկն ընդհանուր առմամբ ունի բավարար ակտիվներ։ Այդ պատճառով տնտեսական կարգավորումը ներառում է նաև բանկերի իրացվելիության ռիսկերի վերահսկման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել վարկային ռիսկի կառավարումը։ Քանի որ վարկավորումը առևտրային բանկերի գործունեության հիմնական ուղղություններից է, վարկային պորտֆելի որակը անմիջականորեն ազդում է բանկի ֆինանսական արդյունքների և կայունության վրա։ Վարկառուների նկատմամբ ռիսկի գնահատումը, խոշոր վարկային դիրքերի սահմանափակումը, հնարավոր կորուստների ծածկման մեխանիզմները և խնդրահարույց վարկերի վերահսկողությունը տնտեսական կարգավորման կարևոր բաղադրիչներ են։ ՀՀ բանկային համակարգի վերաբերյալ նախորդ հետազոտություններում նույնպես առանձնացվել է տնտեսական նորմատիվների գնահատման և դրանց կատարելագործման խնդիրը՝ որպես բանկային համակարգի ֆինանսատնտեսական կառավարման կարևոր ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական կարգավորման միջազգային փորձին և դրա կիրառելիությանը Հայաստանի պայմաններում։ Բանկային վերահսկողության միջազգային մոտեցումները ձգտում են միավորել կապիտալի, ռիսկերի կառավարման, իրացվելիության, կորպորատիվ կառավարման և վերահսկողական գործընթացների պահանջները։ Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսության համար հատկապես կարևոր է հաշվի առնել արտաքին տնտեսական ցնցումների, փոխարժեքների փոփոխության, միջազգային ֆինանսական շուկաների և ներքին տնտեսության ցիկլային տատանումների ազդեցությունը բանկային համակարգի վրա։ Հետևաբար կարգավորման համակարգը պետք է կարողանա արձագանքել ինչպես առանձին բանկերի խնդիրներին, այնպես էլ համակարգային ռիսկերին։ Կարևոր հիմնախնդիր է նաև կարգավորման արդյունավետության և բանկերի մրցակցային գործունեության հարաբերակցությունը։ Բանկային կարգավորումը չպետք է վերածվի այնպիսի վարչական սահմանափակումների համակարգի, որը կխոչընդոտի նորարարությանը, մրցակցությանը և վարկային ռեսուրսների հասանելիությանը։ Մյուս կողմից՝ չափազանց թույլ վերահսկողությունը կարող է մեծացնել ֆինանսական անկայունության և չափից ավելի ռիսկային վարքագծի հավանականությունը։ Հետևաբար ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը կարգավորման այնպիսի մոդելի ձևավորումն է, որը միաժամանակ կապահովի կայունություն, մրցակցություն և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետություն։ Թեմայի ժամանակակից նշանակությունը պայմանավորված է նաև բանկային ոլորտի տեխնոլոգիական փոփոխություններով։ Թվային բանկային ծառայությունների, հեռավար սպասարկման, նոր վճարային գործիքների և ֆինանսական տեխնոլոգիաների տարածումը փոխում է բանկերի գործունեության բնույթը և առաջացնում կարգավորման նոր խնդիրներ։ Դրանց շարքում են գործառնական և կիբեռռիսկերը, տվյալների պաշտպանությունը, թվային ծառայությունների անվտանգությունը և նոր ֆինանսական ծառայությունների նկատմամբ վերահսկողության անհրաժեշտությունը։ Այսպիսով, տնտեսական կարգավորումը պետք է մշտապես զարգանա բանկային գործունեության նոր ձևերին համապատասխան։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դիտարկում է առևտրային բանկերի տնտեսական կարգավորումը որպես ֆինանսական կայունության, տնտեսական աճի և արդյունավետ ֆինանսական միջնորդության միջև հավասարակշռություն ապահովող համակարգ։ Այն ընդգրկում է բանկային տնտեսական նորմատիվները, կապիտալի և իրացվելիության կառավարումը, վարկային ռիսկերի սահմանափակումը, պետական վերահսկողությունը, միջազգային կարգավորման սկզբունքները և կարգավորման կատարելագործման հնարավորությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային ոլորտի մասնագետներին, կարգավորող մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ֆինանսատնտեսական մասնագիտություններ ուսումնասիրող ուսանողներին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Միքայել Թարիվերդիևի օպերային ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ նրա երաժշտական մտածողության, դրամատուրգիական սկզբունքների, ոճական առանձնահատկությունների և բեմական երաժշտության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կոմպոզիտորի օպերային երկերի երաժշտական լեզուն, կերպարային համակարգը, վոկալ և նվագախմբային արտահայտչամիջոցները, ինչպես նաև երաժշտության ու դրամատիկական գործողության փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ երաժշտությունը մասնակցում է կերպարների հոգեբանական նկարագրի ձևավորմանը, բացահայտում նրանց ներքին ապրումները և զարգացնում ստեղծագործության դրամատիկական բովանդակությունը։ Քննվում են մեղեդայնության, հարմոնիայի, ռիթմի, տեմբրի և երաժշտական ձևի առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց դերը հեղինակային անհատական ոճի ձևավորման մեջ։ Վերլուծվում են վոկալ պարտիաների կառուցման սկզբունքները, խոսքի և երաժշտության հարաբերակցությունը, երգեցիկ ու ասերգային արտահայտչաձևերի կիրառումը և դրանց նշանակությունը բեմական կերպարների ստեղծման համար։ Կարևորվում է նաև նվագախմբի դերը, որը կարող է ոչ միայն ուղեկցել վոկալ գործողությանը, այլև ինքնուրույն արտահայտել դրամատիկական իրավիճակների հոգեբանական և հուզական ենթատեքստը։ Ուսումնասիրության ընթացքում օպերային ժառանգությունը դիտարկվում է 20-րդ դարի երաժշտական մշակույթի և երաժշտական թատրոնի զարգացման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով ավանդական ժանրային սկզբունքների և նոր արտահայտչական մոտեցումների փոխազդեցությանը։ Քննարկվում են ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, հերոսների ներաշխարհի ներկայացումը, քնարական և դրամատիկական սկզբունքների համադրությունը, ինչպես նաև երաժշտական նյութի միջոցով ժամանակի, միջավայրի և գործողության մթնոլորտի ձևավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում կոմպոզիտորի ստեղծագործական անհատականությանը բնորոշ հոգեբանական խորությանը, նուրբ քնարականությանը և երաժշտական նյութի արտահայտչական կազմակերպմանը։ Օպերային ստեղծագործությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի երաժշտական մտածողության զարգացման միտումները և գնահատելու նրա մոտեցումները երաժշտական դրամատուրգիայի խնդիրների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև կոմպոզիտորի ստեղծագործական ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով նրա գործունեության այն կողմերը, որոնք կապված են երաժշտական թատրոնի և վոկալ-բեմական արվեստի հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել երաժշտագիտության, օպերային արվեստի, երաժշտական դրամատուրգիայի, 20-րդ դարի երաժշտության պատմության և կոմպոզիտորական ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հիմնական դպրոցում սովորողների բնապահպանական և բնօգտագործման կուլտուրայի ձևավորման միջոցների ու մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են էկոլոգիական դաստիարակության տեսական հիմքերը, սովորողների բնապահպանական գիտակցության զարգացման առանձնահատկությունները և կրթական գործընթացում բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորման ուղիները։ Հեղինակը ներկայացնում է ուսուցման տարբեր ձևեր ու մեթոդներ, որոնք նպաստում են շրջակա միջավայրի պահպանության վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը, բնական ռեսուրսների խելամիտ օգտագործման գաղափարների տարածմանը և սովորողների գործնական մասնակցությանը բնապահպանական գործունեությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում է դպրոցական առարկաների, արտադասարանական միջոցառումների, նախագծային աշխատանքների և բնապահպանական նախաձեռնությունների դերը սովորողների արժեքային համակարգի ձևավորման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի կազմակերպչական և դաստիարակչական գործունեությանը, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ազդեցությանը էկոլոգիական մշակույթի զարգացման վրա։ Ներկայացված ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի բնապահպանական կրթության կատարելագործման և նոր սերնդի էկոլոգիական պատասխանատվության բարձրացման համար։ Գիրքը նախատեսված է ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, բնապահպանության մասնագետների, մանկավարժական բուհերի դասախոսների, ուսանողների և դպրոցական կրթության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Математика

Մաթեմատիկա ոլորտին պատկանող «Մաթեմատիկայի շտեմարան 3»-ը սովորաբար ներկայացնում է խնդիրների և վարժությունների հավաքածու, որը նախատեսված է աշակերտների և դիմորդների գիտելիքների ամրապնդման, ինչպես նաև քննություններին պատրաստվելու համար, որտեղ ընդգրկված են տարբեր բարդության առաջադրանքներ՝ սկսած հիմնական թվաբանական և հանրահաշվական խնդիրներից մինչև ավելի բարդ հավասարումներ, ֆունկցիաներ, երկրաչափական հաշվարկներ և տրամաբանական մտածողություն պահանջող առաջադրանքներ, այսպիսի շտեմարանները հաճախ կառուցված են թեմատիկ բաժիններով, որպեսզի սովորողը կարողանա աստիճանաբար յուրացնել նյութը և վարժվել քննությունների ձևաչափին, ինչպես նաև սովորել արագ և ճիշտ լուծման մեթոդներ, և դրանք լայնորեն կիրառվում են դպրոցական և ընդունելության քննությունների նախապատրաստման գործընթացում՝ որպես ինքնուսուցման և ուսուցչի կողմից լրացուցիչ աշխատանքի կազմակերպման գործիք։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Վասպուրականի տարածքի խոսվածքներում քմային ձայնավորների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով համաժամանակյա և տարաժամանակյա վերլուծության մեթոդները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ տարածքի բարբառային համակարգում քմային ձայնավորների հնչյունական և հնչույթաբանական առանձնահատկությունները, դրանց տարածվածությունը, գործառույթները և պատմական զարգացման օրինաչափությունները։ Համաժամանակյա քննության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել քմային ձայնավորների արտասանական առանձնահատկությունները, դրանց հնչյունական դիրքը, տարբերակները, բաշխումը և փոխհարաբերությունները տվյալ խոսվածքների մյուս ձայնավորների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դիրքերին, որտեղ քմայնությունը կարող է պայմանավորված լինել հարակից բաղաձայնների ազդեցությամբ, վանկի կառուցվածքով, շեշտով կամ այլ հնչյունական գործոններով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև քմային ձայնավորների հակադրությունների և դրանց գործառական նշանակության վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե տվյալ առանձնահատկությունը երբ է հանդես գալիս որպես հնչյունաբանական տարբերակիչ հատկանիշ, իսկ երբ՝ որպես դիրքային կամ պայմանավորված հնչյունական երևույթ։ Տարաժամանակյա քննությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել քմային ձայնավորների ձևավորումն ու փոփոխությունները պատմական զարգացման ընթացքում և դրանք կապել հայերենի բարբառային համակարգի ընդհանուր փոփոխությունների հետ։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել հին և նոր լեզվական վիճակների միջև առկա հարաբերությունները, հնչյունական տեղաշարժերը, ձայնավորների փոխակերպումները և հարակից բարբառների հետ ունեցած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև Վասպուրականի տարածքի տարբեր բնակավայրերի խոսվածքների համեմատությունը, քանի որ աշխարհագրական և պատմական պայմանները կարող են հանգեցնել նույն հնչյունական երևույթի տարբեր դրսևորումների։ Աշխատությունը կարող է հիմնվել բարբառային նյութի, բանավոր խոսքի նմուշների, գրավոր աղբյուրների և նախորդ լեզվաբանական ուսումնասիրությունների վրա՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ուսումնասիրվող հնչյունական համակարգի մասին։ Քմային ձայնավորների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տվյալ տարածքի բարբառների նկարագրության, այլև հայերենի պատմական հնչյունաբանության և բարբառների փոխհարաբերությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև այն հարցի պարզաբանմանը, թե ինչպիսի տեղ է զբաղեցնում Վասպուրականի տարածքի լեզվական նյութը հայերենի բարբառային բազմազանության ընդհանուր համակարգում և ինչ պատմալեզվաբանական տեղեկություններ կարելի է ստանալ դրա հնչյունական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ բարբառագիտությամբ, պատմական լեզվաբանությամբ, հնչյունաբանությամբ և հայերենի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է Վասպուրականի տարածքի քմային ձայնավորների ներկա լեզվական վիճակի նկարագրությունը և դրանց պատմական զարգացման քննությունը՝ բացահայտելով դրանց հնչյունական կառուցվածքը, տարածքային տարբերակները, գործառական առանձնահատկությունները և հայերենի բարբառային համակարգում ունեցած նշանակությունը։

Религия

Կրոնը և փիլիսոփայությունը մարդկային մտածողության երկու կարևոր ոլորտներ են, որոնք տարբեր ձևերով փորձում են բացատրել աշխարհի ծագումը, մարդու գոյության իմաստը և կյանքի հիմնական օրենքները։ Կրոնը հավատքի վրա հիմնված աշխարհայացք է, որը ենթադրում է գերբնական ուժերի կամ Աստծո գոյություն և մարդու կապը այդ ուժերի հետ։ Այն կարգավորում է մարդու հոգևոր կյանքը, բարոյական վարքագիծը և հասարակական հարաբերությունների որոշ կողմեր՝ հիմնվելով սրբազան տեքստերի, ավանդույթների և դոգմաների վրա։ Կրոնը մեծ դեր ունի մարդկանց հոգևոր հարմարավետության, արժեքային համակարգի ձևավորման և հասարակական համախմբման գործում։ Փիլիսոփայությունը, հակառակը, հիմնված է բանական մտածողության և քննադատական վերլուծության վրա։ Այն փորձում է պատասխանել աշխարհի և մարդու մասին հիմնարար հարցերին՝ օգտագործելով տրամաբանություն և փաստարկներ։ Փիլիսոփայությունը ուսումնասիրում է այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են գոյության իմաստը, ճշմարտությունը, բարոյականությունը, գիտելիքի աղբյուրները և մարդու դերը աշխարհում։ Չնայած կրոնը և փիլիսոփայությունը տարբեր մոտեցումներ ունեն, նրանք հաճախ հատվում են իրենց ուսումնասիրության ոլորտներով, քանի որ երկուսն էլ զբաղվում են մարդու և աշխարհի հարաբերությունների հարցերով։ Պատմության ընթացքում շատ մտածողներ փորձել են համադրել կրոնական և փիլիսոփայական գաղափարները՝ ստեղծելով միասնական աշխարհայացքային համակարգեր։ Կրոնը հիմնականում հիմնված է հավատքի վրա, մինչդեռ փիլիսոփայությունը՝ կասկածի, հարցադրումների և տրամաբանական հիմնավորման վրա։ Սակայն երկուսն էլ կարևոր դեր ունեն մարդու հոգևոր և մտավոր զարգացման մեջ։ Կրոնը կարող է տալ պատասխաններ և արժեքային կողմնորոշում, իսկ փիլիսոփայությունը՝ խթանել քննադատական մտածողություն և խորքային վերլուծություն։ Այսպիսով, կրոնը և փիլիսոփայությունը մարդկային մշակույթի և մտածողության երկու հիմնարար ձևեր են, որոնք տարբեր ճանապարհներով փորձում են հասկանալ աշխարհը և մարդու տեղը դրա մեջ։