Գ. Ջահուկյանի ընդհանուր լեզվաբանական հայացքները

География

Այս թեման վերաբերում է լճերի և ջրամբարների ջուր–հատակ սահմանային շերտում տեղի ունեցող օքսիդավերականգնման (ռեդոքս) գործընթացներին և դրանց ազդեցությանը ջրի որակի ձևավորման վրա։ Ջուր–հատակ ինտերֆեյսը համարվում է բարձր ակտիվ կենսաքիմիական գոտի, որտեղ միաժամանակ ընթանում են օրգանական նյութերի քայքայում, միկրոօրգանիզմների ակտիվություն և քիմիական տարրերի փոխակերպումներ։ Այս միջավայրում օքսիդավերականգնման ռեակցիաները որոշում են թթվածնի սպառման և վերականգնման հավասարակշռությունը, ինչպես նաև վերահսկում են այնպիսի կարևոր տարրերի վարքը, ինչպիսիք են երկաթը, մանգանը, ազոտը և ֆոսֆորը։ Օրինակ՝ թթվածնի պակասի պայմաններում կարող են ակտիվանալ վերականգնող գործընթացները, ինչի արդյունքում որոշ նյութեր անցնում են լուծելի ձևերի և տեղափոխվում ջրային շերտեր, ազդելով ջրի թափանցիկության, գույնի և քիմիական կազմի վրա։ Այս գործընթացները նաև անմիջական ազդեցություն ունեն էվտրոֆիկացիայի վրա, քանի որ սննդանյութերի ազատումը հատակից կարող է խթանել ջրիմուռների և ցիանոբակտերիաների աճը, վատթարացնելով ջրի որակը։ Բացի այդ, ջերմաստիճանային շերտավորումը և ջրի շրջանառության սահմանափակումը կարող են ուժեղացնել անաերոբ պայմանները հատակային շերտերում, ինչն էլ ավելի է խորացնում ռեդոքս հավասարակշռության խախտումները։ Այսպիսով, օքսիդավերականգնման գործընթացները ջուր–հատակ սահմանային գոտում հանդիսանում են ջրային էկոհամակարգերի ինքնակարգավորման կարևոր մեխանիզմներից մեկը և վճռորոշ դեր ունեն լճերի ու ջրամբարների էկոլոգիական վիճակի և ջրի որակի ձևավորման մեջ։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ճառագայթման դաշտերի բնութագրերի ուսումնասիրման համար օպտիկական և էլեկտրոնային սկզբունքների համատեղ կիրառման մեթոդների տեսական ու փորձարարական հիմքերի քննությանը։ Հետազոտության առանցքում տարբեր բնույթի ճառագայթային դաշտերի հայտնաբերումը, գրանցումը, չափումը և տարածական ու էներգետիկ բնութագրերի գնահատումն է օպտոէլեկտրոնային համակարգերի միջոցով։ Նման համակարգերում լուսային կամ այլ էլեկտրամագնիսական ազդանշանը համապատասխան ընդունիչ տարրերի օգնությամբ փոխակերպվում է էլեկտրական ազդանշանի, որն այնուհետև կարող է մշակվել և վերլուծվել՝ հետազոտվող դաշտի վերաբերյալ քանակական տեղեկատվություն ստանալու համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ճառագայթման ինտենսիվության տարածական բաշխումը, ժամանակային փոփոխությունները, սպեկտրային առանձնահատկությունները, ուղղվածությունը և այլ ֆիզիկական պարամետրեր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի օպտոէլեկտրոնային ընդունիչների զգայունության, սպեկտրային արձագանքի, լուծունակության և չափումների ճշգրտության գնահատումը, քանի որ այդ բնութագրերը պայմանավորում են ամբողջ չափիչ համակարգի հնարավորությունները։ Կարող են դիտարկվել նաև տարբեր տեսակի ֆոտոընդունիչների, օպտիկական տարրերի, ազդանշանների մշակման էլեկտրոնային հանգույցների և գրանցման համակարգերի փոխազդեցության ընդհանուր սկզբունքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է չափման արդյունքների վրա ազդող աղմուկների և արտաքին գործոնների գնահատումը, ինչպես նաև ստացված ազդանշաններից օգտակար տեղեկատվության առանձնացման մեթոդաբանական խնդիրները։ Օպտոէլեկտրոնային մոտեցումների առավելություններից է հեռահար և ոչ կոնտակտային չափումների իրականացման հնարավորությունը, ինչը կարևոր է այն դեպքերում, երբ հետազոտվող ճառագայթային դաշտին անմիջական միջամտությունը ցանկալի չէ կամ կարող է փոխել չափման պայմանները։ Տեսական մոդելների և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու օգտագործվող մեթոդների ճշգրտությունը և կիրառելիության սահմանները։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն օպտիկական չափագիտության, ֆոտոնիկայի, հեռազննման, լաբորատոր ֆիզիկական փորձերի և ճառագայթային համակարգերի ախտորոշման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օպտոէլեկտրոնիկայի, ֆոտոնիկայի, չափիչ տեխնիկայի և ճառագայթման ֆիզիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ճառագայթային դաշտերի վերաբերյալ տեղեկատվության ստացման, գրանցման և վերլուծության արդյունավետ մեթոդները։

Математика

Աշխատանքը նվիրված է ինֆրակարմիր ճառագայթման մոդուլման և կլանման երևույթների տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությանը գլանային համաչափություն ունեցող միկրո և նանոմետրական կառուցվածքներում։ Հետազոտության հիմքում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման և միկրո- ու նանոմաշտաբային կառուցվածքների փոխազդեցությունն է, որի պայմաններում նյութի երկրաչափական չափերը, ձևը, բաղադրությունը և մակերևութային հատկությունները կարող են էականորեն փոխել ճառագայթման տարածման, ցրման և կլանման բնույթը։ Գլանային համաչափությամբ կառուցվածքները հատկապես հետաքրքիր են այն պատճառով, որ դրանց երկրաչափական պարամետրերի փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս կառավարելու էլեկտրամագնիսական դաշտի տեղային բաշխումը և որոշակի հաճախականությունների կամ ալիքների երկարությունների նկատմամբ կառուցվածքի արձագանքը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գլանային միկրո և նանոկառուցվածքների օպտիկական հատկությունները՝ կախված դրանց շառավղից, երկարությունից, նյութի դիէլեկտրական բնութագրերից, շրջակա միջավայրի հատկություններից և ճառագայթման ալիքի երկարությունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինֆրակարմիր տիրույթում կլանման մեխանիզմներին, քանի որ այս տիրույթում նյութի էլեկտրամագնիսական արձագանքը կարող է կապված լինել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ թրթռումային և կառուցվածքային ռեզոնանսների հետ։ Նանոմետրական կառուցվածքների դեպքում հնարավոր է ստանալ ուժեղ տեղայնացված էլեկտրամագնիսական դաշտեր, որոնք փոխում են նյութի արդյունավետ կլանման և ճառագայթման հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը ճառագայթման մոդուլման հնարավորությունների ուսումնասիրությունն է։ Մոդուլում ասելով կարող է ենթադրվել ինֆրակարմիր ազդանշանի ինտենսիվության, սպեկտրային կազմի, տարածական բաշխման կամ այլ բնութագրի վերահսկվող փոփոխություն։ Միկրո և նանոկառուցվածքների երկրաչափական կամ նյութական պարամետրերի նպատակային ընտրությունը կարող է հնարավորություն տալ ստեղծելու որոշակի սպեկտրային միջակայքում աշխատող ֆիլտրեր, կլանիչներ, մոդուլյատորներ կամ այլ օպտիկական տարրեր։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել էլեկտրադինամիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ կառուցվածքներում էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի բաշխումը, անդրադարձումը, փոխանցումը և կլանումը հաշվարկելու համար։ Տեսական արդյունքները կարող են համադրվել փորձարարական տվյալների հետ՝ պարզելու համար հաշվարկային մոդելների համապատասխանությունը իրական կառուցվածքների օպտիկական վարքին։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել ռեզոնանսային երևույթները, քանի որ որոշակի երկրաչափական չափերի և նյութական պարամետրերի դեպքում կարող են առաջանալ կլանման ուժեղացված գոտիներ։ Այդպիսի ռեզոնանսների դիրքը և լայնությունը կարող են կախված լինել կառուցվածքի չափերից և ձևից, ինչը հնարավորություն է տալիս նախագծման միջոցով կառավարել դրա ինֆրակարմիր արձագանքը։ Նանոկառուցվածքների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մակերևույթի դերը, քանի որ կառուցվածքի չափերի փոքրացման հետ մակերևութային երևույթների ներդրումը կարող է զգալիորեն աճել։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառուցվածքների նյութական կազմի փոփոխության ազդեցությանը, քանի որ տարբեր մետաղական, կիսահաղորդչային կամ դիէլեկտրական նյութեր ունեն ինֆրակարմիր ճառագայթման նկատմամբ տարբեր օպտիկական հատկություններ։ Գլանային համաչափության պահպանումը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս համակարգը նկարագրել համապատասխան մաթեմատիկական մոդելներով և ուսումնասիրել ճառագայթման տարբեր բևեռացումների ու տարածման ուղղությունների ազդեցությունը։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է կառավարվող ինֆրակարմիր օպտիկական համակարգերի և միկրո- ու նանոէլեկտրոնային սարքերի ստեղծման հնարավորությունների հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել ինֆրակարմիր սենսորների, ջերմային ճառագայթման վերահսկման համակարգերի, սպեկտրոսկոպիկ սարքերի, օպտիկական ֆիլտրերի, ճառագայթման կլանիչների և նանոֆոտոնիկ այլ կիրառությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես կարող են գլանային համաչափությամբ միկրո և նանոմետրական կառուցվածքների երկրաչափական և նյութական հատկությունները օգտագործվել ինֆրակարմիր ճառագայթման կլանումը և մոդուլումը վերահսկելու համար՝ համադրելով էլեկտրադինամիկայի, օպտիկայի և նանոֆոտոնիկայի մեթոդները և հիմք ստեղծելով կառավարվող սպեկտրային հատկություններով նոր միկրո- և նանոկառուցվածքային սարքերի նախագծման համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական ժառանգության գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջնադարյան հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծագործական աշխարհընկալումն է, բանաստեղծական մտածողությունը, լեզվաոճական համակարգը և այն գեղարվեստական միջոցները, որոնց շնորհիվ նրա երկերը դարձել են հայ միջնադարյան գրականության կարևորագույն ձեռքբերումներից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նրա հոգևոր և աշխարհիկ թեմատիկ ուղղությունները, կրոնական ու բարոյախրատական գաղափարները, մարդու ներաշխարհի, մեղքի, ապաշխարության, հավատքի, սիրո և աստվածայինի հետ մարդու հարաբերության գեղարվեստական արտահայտությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բանաստեղծական ձևի և բովանդակության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ հեղինակի ստեղծագործություններում գաղափարական ասելիքը հաճախ միահյուսվում է մշակված տաղաչափական կառուցվածքի, հնչերանգային բազմազանության և երաժշտականության հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տաղերի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, հանգավորման ու ռիթմի կիրառությանը, կրկնությունների, զուգահեռ կառույցների, հակադրությունների, դիմելաձևերի և այլ գեղարվեստական հնարների գործածությանը։ Նրա ստեղծագործական ոճի կարևոր կողմերից է խոսքի պարզության և գեղարվեստական հարստության համադրումը․ բարդ աստվածաբանական և բարոյական գաղափարները հաճախ արտահայտվում են մատչելի, պատկերավոր և հուզական լեզվով։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել բնության և առօրյա կյանքի պատկերների կիրառությունը, որոնք հոգևոր բովանդակության հետ համադրվելով՝ ընդլայնում են բանաստեղծական պատկերների համակարգը։ Կարևոր է նաև ժողովրդական-բանահյուսական մտածողության և միջնադարյան գրական ավանդույթի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ համադրությունը նպաստում է ստեղծագործությունների արտահայտչականությանը և ընթերցողի հետ անմիջական հաղորդակցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հեղինակի ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունները՝ բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավոր արտահայտությունները, դարձվածքները, հռետորական կառույցները և գրաբարյան լեզվի գեղարվեստական հնարավորությունների օգտագործումը։ Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև երաժշտականության նկատմամբ հատուկ զգայունությունը․ նրա բազմաթիվ ստեղծագործություններ կապված են հոգևոր երգարվեստի և ծիսական մշակույթի հետ, ինչի շնորհիվ բանաստեղծական խոսքն ու երաժշտական կառուցվածքը փոխլրացնում են միմյանց։ Աշխատությունը կարող է ընդգծել նաև հեղինակի ստեղծագործության մարդասիրական և բարոյական ուղղվածությունը՝ ցույց տալով, որ նրա պոեզիան սահմանափակված չէ միայն կրոնական քարոզչությամբ, այլ անդրադառնում է մարդու հոգեբանական ապրումներին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հարաբերություններին։ Նրա բանաստեղծական ժառանգությունը կարևոր է նաև հայ գրականության հետագա զարգացման տեսանկյունից, քանի որ ձևի, լեզվի, թեմատիկայի և երաժշտականության բնագավառներում ստեղծված ավանդույթները ազդեցություն են ունեցել հետագա հոգևոր ու աշխարհիկ բանաստեղծության վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրել հայ գրականության պատմաբաններին, միջնադարագետներին, բանասերներին, լեզվաբաններին և հայ մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական արվեստը որպես թեմատիկ, գաղափարական, լեզվական, տաղաչափական և երաժշտական բաղադրիչների ամբողջություն՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական ինքնատիպությունը և նշանակալի ներդրումը հայ միջնադարյան գեղարվեստական մշակույթի զարգացման գործում։

Химия

Այս գիտական ուսումնասիրությունը վերաբերում է կոնդենսացված պիրրոլների և պիրիդինների սինթեզի մեթոդների, քիմիական հատկությունների և կենսաբանական ակտիվության համապարփակ վերլուծությանը՝ ընդգրկելով օրգանական քիմիայի ժամանակակից ուղղությունները և դրանց կիրառական նշանակությունը դեղագիտության ու կենսաբանության ոլորտներում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են բազմօղակ հետերոցիկլային միացությունների ստացման տարբեր ռազմավարություններ՝ ներառյալ լաբորատոր սինթեզի նորարարական մոտեցումներ, կատալիտիկ գործընթացներ և կառուցվածքային ձևափոխման եղանակներ, որոնք թույլ են տալիս ստանալ բարձր ընտրողականությամբ և արդյունավետությամբ միացություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պիրրոլային և պիրիդինային համակարգերի կառուցվածք-հատկություն կապերին, դրանց էլեկտրոնային կառուցվածքի առանձնահատկություններին, ռեակտիվությանը և կայունությանը տարբեր քիմիական միջավայրերում։ Բացի սինթեզից և ֆիզիկաքիմիական հատկություններից, ուսումնասիրությունը ընդգրկում է նաև այս միացությունների կենսաբանական ակտիվության գնահատումը, ներառյալ հակամանրէային, հակաուռուցքային և ֆերմենտային համակարգերի վրա ազդող հատկությունները, ինչը կարևոր է նոր դեղագործական նյութերի մշակման համար։ Աշխատությունը ընդգծում է կոնդենսացված հետերոցիկլային համակարգերի դերը ժամանակակից բժշկական քիմիայում՝ որպես պոտենցիալ կենսաակտիվ մոլեկուլների հիմք, ինչպես նաև ներկայացնում է դրանց կիրառման հեռանկարները դեղերի նախագծման և մոլեկուլային թիրախավորման ոլորտներում։ Միաժամանակ վերլուծվում են փորձարարական տվյալները և կառուցվածքային հետազոտությունների արդյունքները, որոնք թույլ են տալիս ավելի լավ հասկանալ այս միացությունների վարքագիծը կենսաբանական համակարգերում և նպաստում են նոր դեղամիջոցների ռացիոնալ նախագծման գիտական հիմքերի ձևավորմանը։

Педагогика

Այս ուսումնական նյութը ներկայացնում է առանձնահատուկ պայմանների կարիք ունեցող երեխաների անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրները դպրոցական միջավայրում՝ ընդգծելով ներառական կրթության պայմաններում նրանց պաշտպանության, աջակցության և հավասար հնարավորությունների ստեղծման կարևորությունը։ Նյութում քննարկվում են ֆիզիկական, զգայական, մտավոր կամ զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող սովորողների անվտանգության ապահովման հիմնական սկզբունքները, ինչպես նաև այն կազմակերպչական և մանկավարժական պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են դպրոցում անվտանգ և աջակցող միջավայր ձևավորելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում դպրոցի ենթակառուցվածքների մատչելիությանը, ուսուցման գործընթացի հարմարեցմանը, անհատական մոտեցման կիրառմանը և ուսուցիչների պատրաստվածությանը՝ որպես անվտանգության ապահովման կարևոր գործոնների։ Նյութը նաև ընդգծում է համագործակցության նշանակությունը դպրոցի, ընտանիքի, հատուկ մանկավարժների և հոգեբանների միջև՝ երեխայի լիարժեք պաշտպանության և զարգացման նպատակով։ Քննարկվում են հնարավոր ռիսկային իրավիճակները և դրանց կանխարգելման ուղիները, ներառյալ արտակարգ իրավիճակներում ճիշտ վարքագիծը և արագ արձագանքման մեխանիզմները։