Գառնահովիտ․ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի

Лингвистика

Այս աշխատանքը նվիրված է խտացմանը՝ որպես թարգմանական փոխակերպման ձևի, և դրա կիրառության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը քաղաքական տեքստերի թարգմանության գործընթացում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես և ինչ պայմաններում է թարգմանիչը սկզբնաղբյուրի տեղեկատվությունը վերաձևակերպում ավելի սեղմ կառուցվածքով՝ միաժամանակ պահպանելով հաղորդագրության հիմնական իմաստը, տեղեկատվական արժեքը և հաղորդակցական նպատակը։ Քաղաքական տեքստերի առանձնահատկությունը պայմանավորված է դրանց տեղեկատվական հագեցվածությամբ, տերմինաբանական ճշգրտությամբ, գաղափարական ու գնահատողական բաղադրիչներով, ինչպես նաև քաղաքական և հասարակական ենթատեքստի կարևորությամբ, ինչի պատճառով խտացման կիրառումը պահանջում է առանձնահատուկ զգուշություն։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են այն լեզվական և ոճական միջոցները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է կրճատել սկզբնաղբյուրի ծավալը՝ առանց էական տեղեկատվության կորստի կամ հաղորդակցության նպատակի խեղաթյուրման։ Քննարկվում են կրկնությունների, ավելորդ կամ համատեքստից կանխատեսելի բաղադրիչների, որոշակի կառուցվածքային տարրերի և երկրորդական տեղեկատվության կրճատման հնարավորությունները, ինչպես նաև ավելի ընդհանրական կամ սեղմ լեզվական միավորների կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես պահպանել քաղաքական տեքստին բնորոշ իմաստային նրբերանգները, գնահատականները, փաստերի հարաբերակցությունը և հեղինակի հաղորդակցական դիրքորոշումը խտացման ընթացքում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել քաղաքական ելույթների, հայտարարությունների, հոդվածների, պաշտոնական փաստաթղթերի և այլ հրապարակային նյութերի թարգմանական օրինակների վերլուծություն՝ բացահայտելով խտացման կիրառման կոնկրետ ձևերն ու օրինաչափությունները։ Աշխատանքը կարևոր է նաև թարգմանչի մասնագիտական որոշումների ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ խտացումը պահանջում է ոչ միայն լեզվական, այլև համատեքստային և հաղորդակցական վերլուծություն։ Ճիշտ կիրառված խտացումը կարող է նպաստել թարգմանության բնականությանը, ընթերցելիությանը և տեղեկատվական արդյունավետությանը, մինչդեռ անհիմն կրճատումը կարող է հանգեցնել կարևոր իմաստային բաղադրիչների կորստի կամ քաղաքական ուղերձի փոփոխության։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել խտացման՝ որպես թարգմանական փոխակերպման գործառույթներն ու կիրառության սահմանները քաղաքական տեքստերի թարգմանության մեջ՝ ցույց տալով դրա նշանակությունը համարժեք, ճշգրիտ և հաղորդակցական առումով արդյունավետ թարգմանության ապահովման գործում։

Другие предметы

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է կիբեռնետիկայի գաղափարների, մեթոդների և տեխնիկական միջոցների՝ ժողովրդական տնտեսության տարբեր ոլորտներում կիրառությանը վերաբերող մասնագիտական գրականության համակարգմանը։ Ներկայացվում և ծանոթագրվում են 1967–1970 թվականներին հրապարակված նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում ավտոմատ կառավարման, տնտեսական գործընթացների մոդելավորման, տեղեկատվության մշակման և հաշվարկային տեխնիկայի կիրառման հիմնական ուղղությունների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրության կառավարման, պլանավորման, տնտեսական հաշվարկների, տեխնոլոգիական գործընթացների ավտոմատացման և կառավարման համակարգերի զարգացման վերաբերյալ աշխատություններին։ Մատենագիտական նկարագրությունները լրացվում են համառոտ ծանոթագրություններով՝ օգնելով ընթերցողին կողմնորոշվել ներկայացված աղբյուրների թեմատիկ բովանդակության և մասնագիտական նշանակության հարցերում։ Նյութերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հետևելու կիբեռնետիկական մոտեցումների տարածմանը տնտեսության և արտադրության կառավարման ոլորտներում։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական գրականության հիմնական ուղղությունները և տեղեկատվական պահանջները։ Այն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, տնտեսագետների, կառավարման և ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, ինչպես նաև գիտության ու տեխնիկայի պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ գրականության մեջ ունեցած արձագանքին՝ հատկապես նրա երկերի հայերեն թարգմանություններին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը և հայ քննադատական մտքի կողմից ռուս մեծ բանաստեղծի ստեղծագործության ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուս-հայ գրական և մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լերմոնտովի ստեղծագործությունը հայ ընթերցողին հասանելի է դարձել ոչ միայն թարգմանությունների միջոցով, այլև հայ գրականության և գրականագիտության վրա թողած բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Աշխատության առանցքում թարգմանության խնդիրն է՝ ինչպես է Լերմոնտովի գեղարվեստական աշխարհը փոխանցվել հայերեն, ինչպիսի լեզվական, ոճական և չափածո դժվարությունների են հանդիպել թարգմանիչները և ինչ եղանակներով են փորձել պահպանել բնագրի իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Լերմոնտովի պոեզիան առանձնանում է բարձր հուզականությամբ, փիլիսոփայական ենթատեքստով, բնության և անհատի փոխհարաբերության յուրահատուկ պատկերավորմամբ, ներքին հակասությունների արտահայտմամբ և երաժշտական բանաստեղծական խոսքով, ուստի նրա ստեղծագործությունների թարգմանությունը հայերեն պահանջել է ոչ միայն լեզվական, այլև գեղարվեստական բարձր վարպետություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունների համեմատական դիտարկումը։ Թարգմանական տարբերակները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակի հայ գրական լեզվի զարգացումը, գեղագիտական նախասիրությունները և ռուս գրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Միևնույն ստեղծագործության տարբեր թարգմանությունները հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես են փոխվել բառապաշարի, շարահյուսության, հանգավորման, չափածոյի և պատկերավորման նկատմամբ մոտեցումները։ Այս առումով թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործության փոխանցում, այլև որպես հայ գրական մշակույթի զարգացման գործընթացի մաս։ Լերմոնտովի ստեղծագործության ազդեցությունը հայ գրականության վրա ուսումնասիրելիս առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական ավանդույթների հարցը։ Նրա պոեզիայի որոշ թեմաներ՝ ազատության ձգտումը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, միայնության զգացումը, ներքին ընդվզումը, հայրենի բնության նկատմամբ վերաբերմունքը և հերոսական կերպարի որոնումը, տարբեր ձևերով արձագանք են գտել հայ գրականության մեջ։ Այդ ազդեցությունը պարտադիր չէ հասկանալ որպես ուղղակի ընդօրինակում․ ավելի ճիշտ այն կարելի է դիտարկել որպես գեղարվեստական մտածողության և թեմատիկ մոտիվների փոխազդեցություն, որի միջոցով հայ գրողները յուրացրել կամ վերաիմաստավորել են ռուսական ռոմանտիկական գրականության որոշ առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ քննադատական ընկալումը։ Հայ գրականագետներն ու քննադատները տարբեր ժամանակաշրջաններում անդրադարձել են նրա պոեզիայի գաղափարական բովանդակությանը, գեղարվեստական արժեքին, ռոմանտիկական աշխարհայացքին և կերպարների հոգեբանական խորությանը։ Քննադատական անդրադարձների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոփոխվել Լերմոնտովի գրական կերպարը հայ մշակութային միջավայրում և ինչպիսի մեկնաբանական շեշտադրումներ են գերակշռել տարբեր պատմական փուլերում։ Ռուս-հայ գրական կապերի համատեքստում Լերմոնտովի ընկալումը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործությունը կապված է Կովկասի թեմայի հետ։ Կովկասը նրա կենսագրության և գրական աշխարհի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ կովկասյան բնությունը, ժողովուրդները և պատմական միջավայրը բազմիցս արտացոլվել են նրա ստեղծագործություններում։ Այդ հանգամանքը լրացուցիչ հետաքրքրություն է հաղորդում նրա ժառանգության հայերեն ընկալմանը, քանի որ հայկական մշակութային միջավայրը նույնպես անմիջականորեն կապված էր տարածաշրջանի պատմական և մշակութային իրականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև Լերմոնտովի արձակի և պոեզիայի տարբերակված ընկալումը։ Նրա չափածո ստեղծագործությունների թարգմանության դեպքում առաջնային խնդիրներից են ռիթմը, հանգը, բանաստեղծական պատկերները և հնչերանգը, մինչդեռ արձակի դեպքում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում պատմողական ոճը, կերպարների խոսքը, հոգեբանական նրբությունները և շարադրանքի կառուցվածքը։ Այս տարբերությունները թարգմանական գործընթացը դարձնում են բազմաշերտ և հնարավորություն են տալիս գնահատելու հայ թարգմանիչների կիրառած տարբեր ռազմավարությունները։ Աշխատանքի արժեքավոր կողմերից մեկը կարող է լինել նաև Լերմոնտովի ստեղծագործության հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական ժառանգության համակարգումը։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հետևել, թե երբ և ինչ փուլերով է ռուս բանաստեղծի ժառանգությունը ներթափանցել հայ գրական շրջանառության մեջ, որ գործերն են առավել հաճախ թարգմանվել և վերահրատարակվել, և ինչպիսի տեղ է հատկացվել նրան հայ գրական-մշակութային կյանքում։ Այս գործընթացը միաժամանակ ցույց է տալիս հայ ընթերցողի հետաքրքրությունը ռուս դասական գրականության նկատմամբ և հայ թարգմանական մշակույթի զարգացման աստիճանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Լերմոնտովի հայ գրական ընկալումը ներկայացնում է երեք փոխկապակցված ուղղություններով՝ թարգմանական ժառանգություն, գրական ազդեցություն և քննադատական մեկնաբանություն։ Այդ երեք ոլորտների համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես է ռուսական ռոմանտիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը ներթափանցել հայ մշակութային տարածք և վերաիմաստավորվել հայ գրականության ու գրականագիտության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս-հայ գրական կապերով, թարգմանագիտությամբ, ռուսական և հայկական գրականության փոխազդեցությամբ, Լերմոնտովագիտությամբ և գրական քննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Ռեզա շահ Փահլավիի կառավարման տարիներին Իրանի ներքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ 1925–1941 թվականների պատմաքաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Վերլուծվում են Փահլավիների դինաստիայի հաստատման պայմանները, պետական կառավարման համակարգի վերափոխումները, կենտրոնացված իշխանության ձևավորման գործընթացը և երկրի արդիականացման քաղաքականությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բանակի, վարչական համակարգի, կրթության, իրավական ոլորտի և տնտեսական կառավարման բարեփոխումները, ինչպես նաև աշխարհիկացման և ազգային ինքնության ամրապնդման ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Քննարկվում են կառավարության հարաբերությունները ավանդական հասարակական կառույցների, հոգևորականության և տարբեր սոցիալական խմբերի հետ, ինչպես նաև ներքին քաղաքականության ազդեցությունը Իրանի հասարակական զարգացման վրա։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի XX դարի առաջին կեսի Իրանի պատմության, պետականաշինության գործընթացների և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական զարգացումների ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պատմաբանների, արևելագետների, քաղաքագետների և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների համար։

Социология

Աշխատությունը նվիրված է փոխակերպվող հասարակության պայմաններում սոցիալական քաղաքականության նպատակների ձևավորման, կառավարման խնդիրների և զարգացման ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են սոցիալական քաղաքականության տեսական հիմքերը, դրա դերը հասարակական փոփոխությունների կառավարման գործընթացում և սոցիալական զարգացման առաջնահերթությունների սահմանման մեխանիզմները։ Աշխատությունում վերլուծվում են հասարակության կառուցվածքային փոփոխությունները, սոցիալական անհավասարության, բնակչության տարբեր խմբերի շահերի պաշտպանության, սոցիալական աջակցության համակարգերի և պետական կառավարման քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական քաղաքականության նպատակների սահմանման չափանիշներին, արդյունավետության գնահատմանը, երկարաժամկետ ռազմավարությունների մշակմանը և փոփոխվող սոցիալ-տնտեսական պայմաններին համապատասխան կառավարման մոտեցումների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է ժամանակակից հասարակություններում սոցիալական քաղաքականության առջև ծառացած մարտահրավերները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ ընդգծելով մարդու բարեկեցության, սոցիալական կայունության և հասարակական համերաշխության ապահովման նշանակությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, քաղաքագետների, պետական կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև սոցիալական քաղաքականության և հասարակական զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Технология

Ուսումնասիրությունը նվիրված է միլիմետրանոց ալիքների տիրույթում անտենաների բնութագրերի որոշման համար նախատեսված ավտոմատ չափիչ համալիրների մշակմանը և կիրառմանը՝ մերձակա դաշտի մեթոդի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում անտենաների էլեկտրամագնիսական պարամետրերի բարձր ճշգրտությամբ չափման խնդիրը և դրա ավտոմատացման տեխնիկական լուծումներն են։ Մերձակա դաշտի մեթոդը հնարավորություն է տալիս անտենայի շուրջ ձևավորվող էլեկտրամագնիսական դաշտի չափումների միջոցով գնահատել դրա հեռավոր դաշտի հիմնական բնութագրերը՝ առանց մեծ չափերի անէխոիկ տարածքների կամ հեռավոր չափման պայմանների լիարժեք ապահովման անհրաժեշտության։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են չափիչ համալիրի կառուցվածքը, չափիչ զոնդերը, ազդանշանի գեներացման և գրանցման հանգույցները, մեխանիկական դիրքավորման համակարգերը և չափումների ավտոմատ կառավարման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միլիմետրանոց ալիքների առանձնահատկություններին, որտեղ չափումների ճշգրտության վրա կարող են էապես ազդել սարքավորումների կայունությունը, դիրքավորման սխալները, ազդանշանի կորուստները, արտացոլումները և չափիչ համակարգի կալիբրացման որակը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև չափումների արդյունքների մշակման և անտենայի հիմնական պարամետրերի հաշվարկման ալգորիթմները, ինչպես նաև ավտոմատացված համակարգի աշխատանքի արդյունավետության և ճշգրտության գնահատման մեթոդները։ Նման համալիրների կիրառումը կարևոր է ժամանակակից ռադիոտեխնիկական և կապի համակարգերի համար նախատեսված անտենաների նախագծման, փորձարկման և կատարելագործման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել չափումների ժամանակի կրճատմանը, արդյունքների վերարտադրելիության բարձրացմանը և բարդ էլեկտրամագնիսական չափումների ավտոմատացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռադիոտեխնիկներին, անտենային համակարգերի նախագծողներին, միկրոալիքային և միլիմետրանոց տեխնիկայի մասնագետներին, էլեկտրամագնիսական համատեղելիության և չափագիտության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։