Համակարգչային կրթության հանրակրթական մեթոդական համակարգը դպրոցում

Медицина

Այս աշխատանքը նվիրված է օրթոդոնտիկ անշարժ սարքերով բուժման ընթացքում ատամների կարիեսի կանխարգելման խնդիրներին, որոնք առանձնահատուկ կարևորություն ունեն, քանի որ բրեկետային համակարգերը դժվարացնում են բերանի խոռոչի հիգիենան և ստեղծում են նպաստավոր պայմաններ ատամնափառի կուտակման և միկրոօրգանիզմների ակտիվացման համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կարիեսի առաջացման հիմնական ռիսկային գործոնները օրթոդոնտիկ բուժման ժամանակ՝ ներառյալ սննդային սովորությունները, հիգիենայի պահպանման մակարդակը, թքարտադրության առանձնահատկությունները և սարքերի կառուցվածքային ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ միջոցառումների համալիրին՝ ճիշտ ատամների մաքրման տեխնիկայի ուսուցում, ֆտոր պարունակող միջոցների օգտագործում, պրոֆեսիոնալ հիգիենիկ մաքրումներ, հակաբակտերիալ ողողումներ և սննդակարգի վերահսկում։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև նորագույն կանխարգելիչ մոտեցումները, որոնք նպատակ ունեն նվազեցնել սպիտակ բծերի և կարիեսային ախտահարումների առաջացումը բուժման ընթացքում։ Այսպիսով, կարիեսի կանխարգելումը օրթոդոնտիկ բուժման ժամանակ դիտարկվում է որպես բուժման արդյունավետության և ատամների առողջության պահպանման կարևոր բաղադրիչ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայազգի անգլիագիր գրող Մայքլ Առլենի գրական ստեղծագործության, նրա վեպերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների և կերպարային համակարգի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հեղինակի գրական աշխարհայացքը, ստեղծագործական մտածողության յուրահատկությունները, կերպարակերտման սկզբունքները և դրանց կապը ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիպական հերոսների հոգեբանական նկարագրին, նրանց ներաշխարհի բացահայտմանը, անհատական ձգտումներին, բարոյական ընտրություններին և հասարակության հետ ունեցած հակասություններին։ Ուսումնասիրվում են կերպարների բնավորության ձևավորման առանձնահատկությունները, նրանց փոխհարաբերությունները, սոցիալական դիրքը և գեղարվեստական զարգացման ընթացքը։ Դիտարկվում են սիրո, մարդկային հարաբերությունների, անձնական ազատության, հասարակական պայմանականությունների, ինքնության և բարոյական արժեքների արտացոլումները գրողի վիպական ստեղծագործություններում։ Կարևորվում են հերոսների հոգեբանական բարդությունը, ներքին հակասությունները, վարքագծի շարժառիթները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել գլխավոր և երկրորդական կերպարների գործառույթները, նրանց միջև ձևավորվող հակադրությունները և սյուժետային զարգացման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի պատմողական ոճին, երկխոսությունների կառուցմանը, գեղարվեստական նկարագրությունների առանձնահատկություններին և կերպարների անհատականացման լեզվաոճական միջոցներին։ Առանձնացվում են գրողի ստեղծագործություններում արևմտյան հասարակության բարքերի, մշակութային արժեքների և սոցիալական հարաբերությունների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում են նաև հեղինակի հայկական ծագման, մշակութային ինքնության և անգլալեզու գրական միջավայրի փոխառնչությունների ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ առանց դրանք կերպարների մեկնաբանության միակ հիմք դիտարկելու։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել գրողի վեպերի համեմատական վերլուծություն, կերպարների տիպաբանական դասակարգում և դրանց գեղարվեստական նշանակության գնահատում։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է Մայքլ Առլենի գրական ժառանգության, XX դարի անգլալեզու արձակի և կերպարակերտման գեղարվեստական սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, սփյուռքահայ գրականության հետազոտողների, համեմատական գրականագիտության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Հայոց լեզվի ոճագիտություն-ը լեզվաբանական և լեզվաոճաբանական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայոց լեզվի ոճական համակարգը, նրա զարգացման սկզբունքները և կիրառական առանձնահատկությունները տարբեր հաղորդակցական միջավայրերում, աշխատությունում բացատրվում են ոճագիտության հիմնական հասկացությունները՝ լեզվական ոճ, գործառական ոճեր, արտահայտչական միջոցներ և խոսքի կառուցման տարբեր մակարդակներ, միաժամանակ դիտարկվում են հայերենի հիմնական գործառական ոճերը՝ գիտական, պաշտոնական, հրապարակախոսական, գեղարվեստական և խոսակցական, և դրանց լեզվական առանձնահատկությունները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, շարադասության կառուցվածքին, արտահայտչականության միջոցներին և խոսքի ազդեցության ուժին, աշխատությունը նաև վերլուծում է ոճական շեղումների և լեզվական սխալների պատճառները, նպատակ ունենալով զարգացնել գրագետ, ճշգրիտ և արտահայտիչ խոսք ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր հաղորդակցության մեջ։

Биология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վնասված ողնուղեղում տեղի ունեցող պլաստիկ փոփոխությունների կարգավորման մեջ հիպոթալամուսի հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային համակարգի վնասումից հետո ձևավորվող վերականգնողական և հարմարվողական գործընթացներն են, ինչպես նաև այն նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, որոնց միջոցով կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժիններ կարող են ազդել վնասված ողնուղեղի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վերակազմավորման վրա։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ ողնուղեղի վնասվածքից հետո նյարդային համակարգում տեղի են ունենում ոչ միայն անմիջական ախտաբանական փոփոխություններ, այլև երկարատև վերակազմավորման գործընթացներ, որոնք կարող են որոշ չափով փոխել նեյրոնների, նյարդային ուղիների և ֆունկցիոնալ կապերի գործունեությունը։ Հիպոթալամուսը կենտրոնական նյարդային համակարգի կարևորագույն կարգավորիչ կառույցներից է, որը մասնակցում է վեգետատիվ, էնդոկրին, նյութափոխանակային և հոմեոստատիկ բազմաթիվ գործընթացների վերահսկմանը։ Այդ պատճառով դրա ազդեցության ուսումնասիրությունը վնասված ողնուղեղի պլաստիկության համատեքստում հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վնասվածքից հետո օրգանիզմի վերականգնողական ռեակցիաների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ողնուղեղի վնասվածքի հետևանքով առաջացող առաջնային և երկրորդային փոփոխությունների բնութագրումը։ Վնասվածքից անմիջապես հետո կարող են զարգանալ նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային վնասումներ, արյան շրջանառության խանգարումներ, բորբոքային և նյութափոխանակային գործընթացների փոփոխություններ։ Դրանց հաջորդում են ավելի երկարատև վերակազմավորման փուլեր, որոնց ընթացքում կարող են փոփոխվել պահպանված նեյրոնների ակտիվությունը, միջնեյրոնային կապերը և նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակների փոխազդեցությունները։ Աշխատանքում այս գործընթացները դիտարկվում են որպես նյարդային պլաստիկության դրսևորումներ։ Նյարդային պլաստիկությունը նյարդային համակարգի՝ կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ մակարդակներում հարմարվելու ու վերակազմավորվելու ունակությունն է։ Ողնուղեղի վնասվածքի պայմաններում այն կարող է արտահայտվել պահպանված նյարդային կապերի գործունեության փոփոխությամբ, նոր ֆունկցիոնալ կապերի ձևավորմամբ, որոշ նեյրոնային ցանցերի ակտիվության վերակազմավորմամբ և վնասված ֆունկցիաների մասնակի փոխհատուցմամբ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը այդ պլաստիկ փոփոխությունների վրա հիպոթալամիկ կարգավորման հնարավոր ազդեցության բացահայտումն է։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում հիպոթալամուսի և ողնուղեղի միջև նյարդային ու հումորալ փոխազդեցություններին։ Հիպոթալամուսը կապված է ուղեղի բազմաթիվ բաժինների և ինքնավար նյարդային համակարգի կառույցների հետ, իսկ նրա ազդեցությունը կարող է իրականացվել ինչպես նյարդային ուղիների, այնպես էլ հորմոնալ կարգավորման միջոցով։ Այս համակարգերի համատեղ գործունեությունը կարող է փոփոխել վնասված հյուսվածքի վերականգնման համար անհրաժեշտ ներքին միջավայրը և ազդել նեյրոֆիզիոլոգիական գործընթացների ընթացքի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ հիպոթալամիկ ազդեցությունների և հորմոնալ կարգավորման կապի վերլուծությունը։ Հիպոթալամուսը սերտորեն կապված է հիպոֆիզի և էնդոկրին համակարգի գործունեության հետ, ուստի վնասվածքից հետո հորմոնալ հավասարակշռության փոփոխությունները կարող են ներգործել նյարդային հյուսվածքի նյութափոխանակության, վերականգնողական գործընթացների և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ողնուղեղի վերականգնումը ոչ միայն տեղային նյարդային գործընթացների, այլև ամբողջ օրգանիզմի նեյրոէնդոկրին կարգավորման համատեքստում։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է վեգետատիվ կարգավորման ուսումնասիրությունը։ Ողնուղեղի վնասվածքը կարող է խաթարել վեգետատիվ ֆունկցիաների կարգավորումը՝ ազդելով արյան շրջանառության, ջերմակարգավորման, նյութափոխանակության և այլ ֆիզիոլոգիական գործընթացների վրա։ Հիպոթալամուսը այդ համակարգերի կարգավորման առանցքային կառույցներից է, ուստի դրա գործունեության փոփոխությունները կարող են կապված լինել վնասված ողնուղեղի ֆունկցիոնալ վիճակի և վերականգնման ընթացքի հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև վնասվածքից հետո նյարդային հյուսվածքում առաջացող հյուսվածաբանական և բջջային փոփոխությունները։ Դրանց թվում կարող են լինել նեյրոնների և գլիալ բջիջների վիճակի փոփոխությունները, վնասված տարածքի շուրջ ընթացող վերակազմավորման գործընթացները, նյարդային թելերի վերակազմակերպումը և այլ կառուցվածքային երևույթներ։ Այս տվյալների համադրումը ֆունկցիոնալ ցուցանիշների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատելու պլաստիկ փոփոխությունների ոչ միայն կառուցվածքային, այլև գործառական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող է կիրառվել փորձարարական մոտեցում՝ ողնուղեղի վնասվածքի տարբեր մոդելների և հիպոթալամիկ կարգավորման փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությամբ։ Կենդանիների փորձարարական մոդելների օգտագործումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող պայմաններում ուսումնասիրել վնասվածքից հետո զարգացող գործընթացների ժամանակային դինամիկան և գնահատել հիպոթալամիկ ազդեցությունների հնարավոր նշանակությունը։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունների արդյունքները պահանջում են զգուշավոր մեկնաբանություն, քանի որ փորձարարական տվյալների անմիջական փոխանցումը մարդու կլինիկական վիճակներին միշտ չէ, որ հնարավոր է։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ֆունկցիոնալ վերականգնման գնահատումը։ Ողնուղեղի վնասվածքի դեպքում շարժողական և այլ նյարդաբանական ֆունկցիաների փոփոխությունները կարող են ծառայել որպես պլաստիկ գործընթացների արդյունավետության գնահատման ցուցանիշներ։ Հիպոթալամիկ կարգավորման փոփոխությունների և ֆունկցիոնալ վերականգնման միջև հնարավոր կապի բացահայտումը կարող է օգնել հասկանալու, թե կենտրոնական կարգավորիչ համակարգերի գործունեությունն ինչպիսի նշանակություն ունի վնասված նյարդային համակարգի հարմարվողական վերակազմավորման համար։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակների փոխազդեցության ուսումնասիրությամբ։ Ողնուղեղի պլաստիկությունը չի դիտարկվում որպես միայն տեղային երևույթ․ այն ներառվում է ուղեղի, հիպոթալամիկ կառույցների, վեգետատիվ և էնդոկրին համակարգերի փոխկապակցված գործունեության մեջ։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել կենտրոնական նյարդային համակարգի վնասվածքներից հետո վերականգնման ընդհանուր մեխանիզմների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատանքի հնարավոր կիրառական նշանակությունը կապված է ողնուղեղի վնասվածքների վերականգնողական ռազմավարությունների զարգացման հետ։ Նեյրոէնդոկրին և վեգետատիվ կարգավորման մեխանիզմների ավելի խորքային ուսումնասիրությունը կարող է հետագայում նպաստել այնպիսի մոտեցումների մշակմանը, որոնք ուղղված կլինեն նյարդային հյուսվածքի պլաստիկ ներուժի օգտագործմանը և ֆունկցիոնալ վերականգնման պայմանների բարելավմանը։ Միաժամանակ հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա փորձարարական և կլինիկական ուսումնասիրությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է նեյրոֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, նեյրոէնդոկրինոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելու վնասված ողնուղեղի պլաստիկ փոփոխությունների և դրանց հիպոթալամիկ կարգավորման փոխհարաբերությունը։ Այն բացահայտում է կենտրոնական կարգավորիչ մեխանիզմների հնարավոր նշանակությունը վնասված նյարդային հյուսվածքի վերակազմավորման, հարմարվողականության և ֆունկցիոնալ վերականգնման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, նեյրոֆիզիոլոգներին, նյարդավիրաբույժներին, վերականգնողական բժշկության մասնագետներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, ֆիզիոլոգիայի և նյարդագիտության ոլորտի դասախոսներին ու ուսանողներին։

Литература

Նիկողայոս Կարամզինի «Թշվառ Լիզան» ռուս գրականության նշանավոր սենտիմենտալ ստեղծագործություններից է, որն անդրադառնում է սիրո, մարդկային զգացմունքների, սոցիալական անհավասարության և անձնական ողբերգության թեմաներին։ Պատմության կենտրոնում գյուղացի աղջիկ Լիզան է՝ համեստ ու աշխատասեր երիտասարդ կին, որն ապրում է մոր հետ և իր աշխատանքով փորձում օգնել ընտանիքին։ Նրա կյանքը փոխվում է, երբ նա հանդիպում է ազնվական երիտասարդ Էրաստին։ Նրանց միջև առաջացած զգացմունքները սկզբում լի են ջերմությամբ, հույսերով և փոխադարձ սիրո սպասումով, սակայն տարբեր սոցիալական պայմանները, բնավորությունների առանձնահատկությունները և Էրաստի փոփոխվող վերաբերմունքը աստիճանաբար հանգեցնում են հարաբերությունների ողբերգական զարգացմանը։ Ստեղծագործությունը բացահայտում է այն հակասությունը, որը կարող է առաջանալ անկեղծ զգացմունքների և հասարակական իրականության միջև։ Լիզայի կերպարի միջոցով հեղինակը շեշտադրում է պարզության, հավատարմության և հոգևոր մաքրության արժեքը՝ հակադրելով դրանք անհետևողականությանը, եսասիրությանը և անձնական շահի ազդեցությանը։ Բնության պատկերները, հերոսուհու ապրումների մանրամասն ներկայացումը և պատմողի հուզական վերաբերմունքը ստեղծում են քնարական ու ողբերգական մթնոլորտ՝ ընթերցողին ներգրավելով կերպարների ներաշխարհի մեջ։ Կարամզինը կարևոր տեղ է հատկացնում նաև կարեկցանքի գաղափարին՝ ցույց տալով, որ հասարակական դիրքը չի որոշում մարդու զգացմունքների խորությունն ու բարոյական արժեքը։ Ստեղծագործությունը նշանակալի դեր է ունեցել ռուսական սենտիմենտալ արձակի զարգացման մեջ և նպաստել է գրականության մեջ անհատի ներաշխարհի, զգացմունքային ապրումների ու հասարակական անհավասարության հարցերի առավել ընդգծված ներկայացմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում ռուս գրականության պատմության, թարգմանական գրականության և 18-րդ դարի վերջի գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրության համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է իրավագիտության, քաղաքագիտության և օրենսգիտության հիմնարար սկզբունքների ներկայացմանն ու տեսական մեկնաբանությանը։ Այն ընդգրկում է հասարակական կյանքի կազմակերպման, պետության և իրավունքի փոխհարաբերության, իրավական կարգավորման ու քաղաքական կառույցների գործունեության ընդհանուր հարցերի ուսումնասիրության շրջանակը։ Իրավագիտության տեսանկյունից կարևոր են իրավունքի բնույթի, սկզբունքների և հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վերաբերյալ հիմնադրույթները, իսկ քաղաքագիտության շրջանակում՝ իշխանության, պետության, քաղաքական կազմակերպման և հանրային կառավարման վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Օրենսգիտության ուղղությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու օրենքների նշանակությանը, իրավական նորմերի ձևավորմանն ու կիրառմանը և հասարակական կյանքի օրենսդրական կարգավորման հիմքերին։ Հրատարակության՝ որպես բազմամաս աշխատության երրորդ մասի բնույթը վկայում է նյութի համակարգված ներկայացման մասին, թեև միայն վերնագրով հնարավոր չէ հաստատել այս հատվածում ընդգրկված առանձին թեմաները։ Գիրքը կարևոր է իրավական և քաղաքական մտքի պատմության, հայերեն գիտական տերմինաբանության զարգացման ու հասարակական գիտությունների դասավանդման ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավագիտության, քաղաքագիտության և իրավունքի տեսության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։