Համայնքի բյուջետային մուտքերի կառավարման հիմնախնդիրները

История

Աշխատությունը նվիրված է Քյոթահիայի հայկական եկեղեցական հիշատակարանի՝ որպես XV-XVIII դարերի քաղաքի հայ համայնքի և Օսմանյան կայսրության պատմության սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հիշատակարանում պահպանված ժամանակագրական, հասարակական, տնտեսական, եկեղեցական և մշակութային տեղեկությունների բացահայտման, համակարգման ու աղբյուրագիտական գնահատման վրա։ Նման գրավոր հուշարձանը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տվյալ եկեղեցու անցյալը ներկայացնող փաստաթուղթ, այլև որպես տեղական պատմության արժեքավոր աղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել Քյոթահիայի հայ բնակչության ձևավորման, կազմակերպման և զարգացման բազմաթիվ կողմեր։ Հիշատակարանի տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս հետևել հայկական ներկայության պատմությանը, համայնքի ներքին կառուցվածքին, հոգևոր հաստատությունների գործունեությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած իրադարձություններին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքի հայկական համայնքի վաղ պատմությանը և բնակչության ձևավորման վերաբերյալ վկայություններին։ Աղբյուրում պահպանված տեղեկությունների համադրումը այլ պատմական նյութերի հետ հնարավորություն է տալիս ճշտել Քյոթահիայում հայերի բնակության ժամանակագրությունը և գնահատել քաղաքի դերը Փոքր Ասիայի հայկական բնակավայրերի համակարգում։ Կարևորվում են եկեղեցու հիմնադրման, վերակառուցումների, նորոգությունների, նվիրատվությունների և համայնքային նախաձեռնությունների վերաբերյալ հիշատակությունները, քանի որ դրանք տեղեկություններ են հաղորդում ոչ միայն կրոնական կյանքի, այլև համայնքի նյութական հնարավորությունների և կազմակերպվածության մասին։ Եկեղեցին ներկայանում է որպես հոգևոր կենտրոնի հետ մեկտեղ հասարակական և մշակութային կյանքի կարևոր հաստատություն, որի շուրջ ձևավորվել են համայնքային հարաբերությունների բազմաթիվ ոլորտներ։ Հիշատակարանում պահպանված անձնանունները, հոգևորականների, բարերարների, արհեստավորների և համայնքային գործիչների մասին տեղեկությունները կարևոր նյութ են քաղաքի հայ բնակչության սոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար։ Դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել առանձին ընտանիքների և անձանց մասնակցությունը եկեղեցական ու հասարակական կյանքին, ինչպես նաև որոշ չափով վերականգնել համայնքի սոցիալական կառուցվածքը։ Առանձին նշանակություն է տրվում Քյոթահիայի տնտեսական կյանքի վերաբերյալ տվյալներին։ Քաղաքը հայտնի էր որպես առևտրի և արհեստագործության կարևոր կենտրոն, իսկ հայ բնակչությունը մասնակցում էր տեղական արտադրական ու առևտրային հարաբերություններին։ Հատկապես կարևոր է արհեստների, այդ թվում՝ Քյոթահիայի մշակութային դիմագծի ձևավորման մեջ նշանակալի դեր ունեցած խեցեգործական և հախճապակեգործական ավանդույթների վերաբերյալ տեղեկությունների ուսումնասիրությունը։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս համայնքի պատմությունը դիտարկել քաղաքի ընդհանուր տնտեսական զարգացման և մասնագիտական խմբերի գործունեության համատեքստում։ Հիշատակարանի տվյալները կարևոր են նաև Օսմանյան կայսրության ներքին պատմության ուսումնասիրության համար։ Տեղական մակարդակում արձանագրված իրադարձությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել վարչական փոփոխությունների, հարկային հարաբերությունների, տնտեսական դժվարությունների, բնակչության տեղաշարժերի և պետական իշխանության ու քրիստոնեական համայնքների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի աղբյուրների առանձնահատուկ արժեքն այն է, որ դրանք հնարավորություն են տալիս համապետական պատմական գործընթացները դիտարկել կոնկրետ քաղաքի և համայնքի առօրյա կյանքի մակարդակում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատերազմների, քաղաքական անկայունության, տնտեսական ճգնաժամերի և այլ խոշոր իրադարձությունների տեղական արձագանքներին։ Հիշատակարանի ժամանակագրական գրառումները կարող են ցույց տալ, թե կայսրության տարբեր հատվածներում տեղի ունեցող փոփոխություններն ինչպես էին անդրադառնում Քյոթահիայի բնակչության տնտեսական և հասարակական կյանքի վրա։ Կարևորվում է նաև ժողովրդագրական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Բնակչության տեղաշարժերի, նոր ընտանիքների հաստատման, համայնքի ընդլայնման կամ առանձին խմբերի տեղափոխությունների մասին տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել Փոքր Ասիայի հայկական բնակչության շարժունակությունը և տարբեր քաղաքների միջև ձևավորված կապերը։ Քյոթահիայի հայ համայնքը դիտարկվում է ավելի լայն հայկական աշխարհագրական միջավայրում՝ հաշվի առնելով նրա կապերը Կոստանդնուպոլսի, Անատոլիայի այլ քաղաքների և հայկական եկեղեցական կենտրոնների հետ։ Եկեղեցական կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հոգևորականության գործունեությունը, համայնքային կառավարման ձևերը, եկեղեցական ունեցվածքը, նվիրատվությունների համակարգը և կրոնական հաստատությունների սոցիալական գործառույթները։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն հանգամանքին, որ եկեղեցական հիշատակարաններում հաճախ արձանագրվել են նաև այնպիսի իրադարձություններ, որոնք ուղղակիորեն կրոնական բնույթ չեն ունեցել։ Դրա շնորհիվ աղբյուրը ներառում է տեղեկություններ քաղաքի առօրյա կյանքի, տնտեսության, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակի կարևոր իրադարձությունների մասին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է հիշատակարանի աղբյուրագիտական քննությունը։ Քննության են առնվում գրառումների ժամանակագրությունը, դրանց հեղինակների հնարավոր դիրքորոշումները, տեղեկությունների հավաստիության աստիճանը և տարբեր ժամանակներում կատարված գրառումների բնույթը։ Հիշատակարանի տվյալները համադրվում են պատմագրական երկերի, այլ եկեղեցական հիշատակարանների, պաշտոնական փաստաթղթերի և ժամանակաշրջանին վերաբերող այլ սկզբնաղբյուրների հետ՝ դրանց պատմական արժեքն առավել հիմնավորված գնահատելու նպատակով։ Այսպիսի համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել անմիջականորեն արձանագրված իրադարձությունները հետագայում փոխանցված ավանդություններից և միաժամանակ լրացնել այլ աղբյուրներում բացակայող տեղական տեղեկությունները։ Հիշատակարանի լեզվական և գրավոր առանձնահատկությունները նույնպես կարող են արժեքավոր նյութ տրամադրել ժամանակաշրջանի հայ գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Անձնանունները, տեղանունները, պաշտոնների և մասնագիտությունների անվանումները, տնտեսական ու եկեղեցական եզրույթները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել համայնքի լեզվամշակութային միջավայրը և Օսմանյան իրականության հետ նրա փոխազդեցությունը։ XV-XVIII դարերի լայն ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել համայնքային կյանքի շարունակականությանը և փոփոխություններին մի քանի դարերի ընթացքում՝ առանձնացնելով ինչպես կայուն պահպանված հաստատություններն ու ավանդույթները, այնպես էլ քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությամբ տեղի ունեցած վերափոխումները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է տեղական հայկական աղբյուրի միջոցով Օսմանյան կայսրության պատմության ավելի լայն գործընթացների ուսումնասիրման հնարավորությամբ։ Այն ցույց է տալիս, որ եկեղեցական գրավոր հուշարձանները կարող են լրացնել պաշտոնական պատմագրության և վարչական փաստաթղթերի հաղորդած տեղեկությունները՝ ներկայացնելով հասարակական կյանքի տեղական և համայնքային մակարդակը։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Քյոթահիայի հայության պատմական ներկայության, տնտեսական ու մշակութային գործունեության, եկեղեցական կազմակերպման և քաղաքի զարգացման մեջ ունեցած մասնակցության մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Օսմանյան կայսրության պատմության, աղբյուրագիտության, հայ գաղթավայրերի պատմության, եկեղեցական պատմության, պատմական ժողովրդագրության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, արևելագետների, հայագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Կենսագործունեության անվտանգության բաժինը գիտական և կիրառական ոլորտ է, որը ուսումնասիրում է մարդու կյանքի, առողջության և շրջակա միջավայրի վրա ազդող վտանգավոր գործոնները և դրանց կանխարգելման միջոցները։ Դրա հիմնական նպատակն է ապահովել անվտանգ պայմաններ մարդու գործունեության բոլոր ոլորտներում՝ կենցաղում, աշխատանքում և արտակարգ իրավիճակներում։ Այս բաժինը ներառում է ֆիզիկական, քիմիական, կենսաբանական և հոգեբանական վտանգների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև դրանցից պաշտպանվելու մեթոդների մշակում։ Օրինակ՝ ֆիզիկական վտանգներից են բարձր աղմուկը, ճառագայթումը և մեխանիկական վնասվածքները, քիմիական վտանգներից՝ թունավոր գազերը և նյութերը, կենսաբանական վտանգներից՝ վարակիչ հիվանդությունները, իսկ հոգեբանական վտանգներից՝ սթրեսը և հոգեկան ծանրաբեռնվածությունը։ Կենսագործունեության անվտանգության բաժինը կարևորում է նաև առաջին օգնության գիտելիքները, հրդեհային անվտանգության կանոնները և տարհանման գործողությունները։ Ժամանակակից պայմաններում այն մեծապես կապված է էկոլոգիական անվտանգության հետ, քանի որ շրջակա միջավայրի աղտոտումը նույնպես ազդում է մարդու առողջության վրա։ Այս ոլորտը կիրառվում է կրթական հաստատություններում, արտադրական ձեռնարկություններում և պետական կառավարման համակարգում՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ռիսկերը և կանխել վթարները։ Այսպիսով, կենսագործունեության անվտանգության բաժինը համարվում է մարդու անվտանգության և առողջ կյանքի ապահովման կարևոր հիմքերից մեկը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Կովկասի տարածքում սրբության ընկալումների, գենդերային հարաբերությունների և իշխանության ձևերի փոխկապակցված ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով կրոնական ինստիտուտների, սոցիալական կառուցվածքների և քաղաքական իշխանության միջև փոխազդեցությունները։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես են սրբության գաղափարները ձևավորել հասարակական նորմերը և լեգիտիմացրել իշխանության տարբեր ձևեր՝ ինչպես աշխարհիկ, այնպես էլ եկեղեցական կառույցներում՝ Caucasus տարածաշրջանի բազմամշակութային միջավայրում։ Հեղինակը դիտարկում է նաև գենդերային դերերի պատմական կառուցումը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տղամարդկային և կանացի դերակատարումները ձևավորվել կրոնական ավանդույթների, իրավական նորմերի և սոցիալական պրակտիկաների ազդեցության ներքո։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանության սրբազանացման մեխանիզմներին՝ ինչպես եկեղեցական հեղինակությունները և արքունական ինստիտուտները օգտագործել են սրբության գաղափարը քաղաքական և սոցիալական վերահսկողության համար։ Աշխատությունում համեմատական մոտեցմամբ ուսումնասիրվում են նաև Armenia և հարակից միջնադարյան քաղաքական ու մշակութային միավորների փորձառությունները՝ ընդգծելով տարածաշրջանային փոխազդեցությունները և քրիստոնեական ու տեղական ավանդույթների խաչմերուկները։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների, կրոնագիտական տեքստերի և ժամանակակից միջնադարագիտական հետազոտությունների վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սրբության, գենդերի և իշխանության փոխկապակցված դինամիկան միջնադարյան հասարակություններում։

Другие предметы

Հրատարակությունը համառոտ պատմատեղեկատվական և գրադարանագիտական ակնարկ է, որը ներկայացնում է խորհրդային Հայաստանի գլխավոր հանրապետական գրադարանային հաստատություններից մեկի ձևավորման, գործունեության և մշակութային նշանակության ընդհանուր պատկերը։ Նյութում կարող են լուսաբանվել հաստատության պատմական զարգացման հիմնական փուլերը, գրքային ֆոնդերի համալրման սկզբունքները, ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումը, մատենագիտական և տեղեկատվական գործունեությունը, ինչպես նաև հանրապետության գրադարանային համակարգում նրա ունեցած կենտրոնական դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել գրադարանային հավաքածուների կառուցվածքին՝ հայերեն և օտարալեզու գրականության, պարբերական մամուլի, տեղեկատու հրատարակությունների և այլ տպագիր նյութերի պահպանման ու օգտագործման տեսանկյունից։ Ակնարկը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե խորհրդային ժամանակաշրջանում պետական հանրապետական գրադարանը ինչպես էր համատեղում ազգային տպագիր ժառանգության հավաքագրման և պահպանման գործառույթները հասարակության տեղեկատվական ու կրթական պահանջների սպասարկման հետ։ Կարևոր ուղղություն է մատենագիտական աշխատանքի ներկայացումը, քանի որ նման հաստատությունները մասնակցում էին գրականության հաշվառմանը, տեղեկատու-մատենագիտական միջոցների կազմմանը և ընթերցողներին անհրաժեշտ տեղեկատվության տրամադրմանը։ Նյութում կարող են ներկայացվել նաև ընթերցասրահների, գրապահոցների և մասնագիտացված բաժինների աշխատանքը, գրքերի մշակման ու դասակարգման կազմակերպումը, ինչպես նաև այլ գրադարաններին ցուցաբերվող մեթոդական աջակցությունը։ Հրատարակությունն արժեքավոր է Հայաստանի գրադարանային գործի պատմության ուսումնասիրման համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային կառավարման սկզբունքները, մշակութային քաղաքականությունը և ընթերցանության կազմակերպման ձևերը։ Միաժամանակ այն կարող է դիտարկվել որպես հաստատության ինքնաներկայացման պատմական աղբյուր, ուստի ներկայացվող գնահատականները նպատակահարմար է դիտարկել խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական մշակութային և գաղափարական միջավայրի համատեքստում։ Պատմական հեռանկարից ակնարկը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն հաստատության զարգացման փուլերից մեկին, որն այսօր գործում է որպես Հայաստանի ազգային գրադարան։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է գրադարանագիտության, ազգային գրքային ժառանգության պահպանության, Հայաստանի մշակութային հաստատությունների և խորհրդային շրջանի գրադարանային համակարգի պատմության ուսումնասիրության համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է վերգետնյա հեռահաղորդակցական սարքավորումների տեխնիկական և գործառական բնութագրերի չափման մեթոդների մշակման ու կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում հեռահաղորդակցական համակարգերի աշխատանքի որակը բնութագրող պարամետրերի որոշման, չափման արդյունքների ճշգրտության բարձրացման և սարքավորումների վիճակի օբյեկտիվ գնահատման մեթոդաբանական սկզբունքներն են։ Հեռահաղորդակցական սարքերը դիտարկվում են որպես ազդանշանների ընդունման, փոխանցման, փոխակերպման և մշակման փոխկապակցված համակարգեր, որոնց արդյունավետ աշխատանքը պայմանավորված է բազմաթիվ էլեկտրական, ռադիոտեխնիկական և ազդանշանային բնութագրերով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ազդանշանի մակարդակի, հաճախականային բնութագրերի, թողունակության, աղմուկների, աղավաղումների, զգայունության և հաղորդման կայունության գնահատման ընդհանուր մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել չափման համակարգերի կառուցվածքին, չափիչ սարքերի ընտրության սկզբունքներին, ստացված տվյալների մշակմանը և չափման անորոշությունների գնահատմանը։ Կարևոր խնդիր է տարբեր աշխատանքային պայմաններում սարքավորումների բնութագրերի համադրելի չափումների ապահովումը, քանի որ արտաքին միջավայրի, էլեկտրամագնիսական խանգարումների և համակարգի առանձին հանգույցների վիճակի փոփոխությունները կարող են ազդել չափումների արդյունքների վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել ավտոմատացված չափման և տվյալների գրանցման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները, որոնք թույլ են տալիս մեծացնել փորձարկումների արագությունը, նվազեցնել սուբյեկտիվ գործոնների ազդեցությունը և իրականացնել մեծածավալ տվյալների համակարգված վերլուծություն։ Առանձին ուղղություն կարող է լինել չափման արդյունքների համեմատումը տեսական կամ հաշվարկային մոդելների հետ՝ սարքավորումների աշխատանքի համապատասխանությունը սահմանված տեխնիկական պահանջներին գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում են նաև չափագիտական ապահովման հարցերը՝ չափումների վերարտադրելիության, արդյունքների հավաստիության և տարբեր չափիչ համակարգերի միջև համապատասխանության տեսանկյունից։ Մշակվող մեթոդները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հեռահաղորդակցական սարքավորումների նախագծման, փորձարկման, տեխնիկական սպասարկման և աշխատանքի որակի վերահսկման գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հեռահաղորդակցության, ռադիոտեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի և չափագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել հեռահաղորդակցական սարքավորումների տեխնիկական բնութագրերի ճշգրիտ և արդյունավետ գնահատման մեթոդական հիմքերը։

Другие предметы

Հանրային կառավարման տեսություն (մաս 2-րդ)-ը պետական կառավարման և վարչարարության տեսական-կիրառական ուսումնական ձեռնարկ է, որը շարունակում է հանրային կառավարման հիմնական հասկացությունների և մոդելների ուսումնասիրությունը՝ խորանալով ժամանակակից կառավարման համակարգերի գործառույթների, ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների և արդյունավետության գնահատման մեխանիզմների մեջ, աշխատությունում ներկայացվում են հանրային քաղաքականության մշակման և իրականացման փուլերը, պետական կառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները, կենտրոնական և տեղական ինքնակառավարման համակարգերի համագործակցությունը, ինչպես նաև հանրային ծառայությունների կազմակերպման և բարելավման մոտեցումները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման արդիականացման գործընթացներին՝ թվայնացում, թափանցիկություն, հաշվետվողականություն և հանրային մասնակցության ընդլայնում, միաժամանակ վերլուծվում են վարչական բարեփոխումների մոդելները և միջազգային փորձը՝ համեմատական դիտանկյունից, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել համակարգային պատկերացում հանրային կառավարման տեսության և գործնական կիրառությունների մասին՝ օգնելով ապագա պետական ծառայողներին և կառավարման մասնագետներին հասկանալ ժամանակակից պետական համակարգերի աշխատանքի տրամաբանությունը։