Համայնքի բյուջետային մուտքերի կառավարման հիմնախնդիրները

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է օրթոգոնալ շարքերի զուգամիտության և տարամիտության տեսության հիմնարար խնդիրներից մեկին՝ այն բազմությունների կառուցվածքային և չափային բնութագրմանը, որոնց վրա համապատասխան շարքերի մասնակի գումարները չեն զուգամիտում, ինչպես նաև ինտեգրալ միջինների վարքի և դրանց միջոցով ֆունկցիաների հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆունկցիաների ներկայացումն է օրթոգոնալ համակարգերի միջոցով, նման ներկայացումների կետային վարքը և այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է նախապես նկարագրել կամ բնութագրել տարամիտության բազմությունները։ Օրթոգոնալ շարքերի տեսությունը ֆունկցիոնալ և հարմոնիկ անալիզի կարևոր ուղղություններից է, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս բարդ ֆունկցիաները ներկայացնել ավելի պարզ բաղադրիչների հաջորդական համակցությունների միջոցով։ Օրթոգոնալ համակարգի նկատմամբ ֆունկցիայի համապատասխան գործակիցները պարունակում են տեղեկություն նրա կառուցվածքի մասին, իսկ դրանցից կազմված շարքի զուգամիտության ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե որքանով է այդ ներկայացումը վերականգնում սկզբնական ֆունկցիան տարբեր իմաստներով։ Սակայն միջին քառակուսային կամ այլ ինտեգրալային իմաստով զուգամիտությունը ինքնին դեռևս չի երաշխավորում յուրաքանչյուր կետում զուգամիտություն, ինչի հետևանքով առաջանում է տարամիտության բացառիկ բազմությունների մանրամասն ուսումնասիրման անհրաժեշտություն։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի բազմություններ կարող են հանդես գալ որպես օրթոգոնալ շարքի տարամիտության բազմություններ և ինչպիսի պայմաններ պետք է բավարարեն դրանք։ Այս խնդիրը պահանջում է բազմությունների չափային, տոպոլոգիական և ֆունկցիոնալ հատկությունների համատեղ ուսումնասիրություն։ Տարամիտության բազմությունը կարող է դիտարկվել որպես այն կետերի ամբողջություն, որոնցում շարքի մասնակի գումարների հաջորդականությունը չունի վերջավոր սահման կամ ցուցաբերում է այլ տեսակի անկայուն վարք։ Հետազոտության խնդիրներից է ոչ միայն ապացուցել որոշակի դասի բազմությունների վրա տարամիտության հնարավորությունը, այլև պարզել հակադարձ պնդումները՝ արդյոք տվյալ հատկություններով յուրաքանչյուր բազմության համար կարելի է կառուցել համապատասխան օրթոգոնալ շարք, որի տարամիտության բազմությունը ճշգրտորեն կամ որոշակի չափային իմաստով համընկնի այդ բազմության հետ։ Նման խնդիրները հայտնի են որպես բնութագրման խնդիրներ և կարևոր տեղ են զբաղեցնում իրական ու հարմոնիկ անալիզում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օրթոգոնալ համակարգերի ընդհանուր հատկություններին։ Օրթոգոնալությունը հնարավորություն է տալիս գործակիցների և մասնակի գումարների ուսումնասիրության ժամանակ կիրառել հիլբերտյան տարածությունների երկրաչափական կառուցվածքը, էներգետիկ տիպի գնահատականները և ինտեգրալային անհավասարությունները։ Միաժամանակ տարբեր օրթոգոնալ համակարգեր կարող են էապես տարբերվել իրենց կետային զուգամիտության հատկություններով։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են համադրվել ընդհանուր օրթոգոնալ համակարգերի վերաբերյալ արդյունքները և որոշակի կառուցվածք ունեցող համակարգերի առանձնահատկությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են ընդհանուր և որոնք են պայմանավորված կոնկրետ համակարգի կառուցվածքով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է մասնակի գումարների հաջորդականության ուսումնասիրությունը։ Յուրաքանչյուր վերջավոր մասնակի գումար ներկայացնում է սկզբնական շարքի մոտարկում, իսկ դրանց վարքը կետ առ կետ որոշում է շարքի զուգամիտությունը։ Եթե այդ հաջորդականությունը տվյալ կետում կայունանում է որոշակի սահմանային արժեքի շուրջ, խոսվում է կետային զուգամիտության մասին, մինչդեռ անկայուն կամ անսահմանափակ վարքը կարող է առաջացնել տարամիտություն։ Հետևաբար մասնակի գումարների առավելագույն արժեքների, տատանումների և սահմանային վարքի գնահատումը կարևոր գործիք է տարամիտության բազմությունների բնույթը հասկանալու համար։ Կարևորվում է չափի տեսության կիրառումը։ Շատ դեպքերում անհրաժեշտ է տարբերակել ամենուրեք զուգամիտությունը գրեթե ամենուրեք զուգամիտությունից։ Զրոյական չափ ունեցող բազմությունը կարող է կետային իմաստով բարդ կառուցվածք ունենալ, սակայն ինտեգրալային տեսանկյունից համարվել բացառիկ։ Այդ պատճառով տարամիտության բազմությունների բնութագրման ժամանակ ուսումնասիրվում են ոչ միայն դրանց առկայությունը, այլև չափը, ներքին կառուցվածքը և այլ չափատեսական հատկանիշներ։ Սա հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ ձևակերպել օրթոգոնալ շարքերի զուգամիտության վերաբերյալ արդյունքները և առանձնացնել այն բացառիկ բազմությունները, որոնց վրա ընդհանուր օրինաչափությունները կարող են չգործել։ Առանձին ուղղություն է բազմությունների տոպոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությունը։ Տարամիտության բազմությունը կարող է լինել բաց, փակ, հաշվելի միավորումների կամ հատումների միջոցով ներկայացվող ավելի բարդ բազմություն։ Տոպոլոգիական դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե տարամիտության երևույթը որքանով է կապված բազմության տեղային կառուցվածքի հետ։ Բնութագրման արդյունքները հատկապես արժեքավոր են այն դեպքում, երբ հնարավոր է անհրաժեշտ և բավարար պայմանների միջոցով նկարագրել տարամիտության բազմությունների ամբողջ դասը։ Նման արդյունքը թույլ է տալիս ոչ միայն հասկանալ արդեն տրված շարքի վարքը, այլև հակառակ ուղղությամբ՝ որոշակի բազմության համար կառուցել պահանջվող հատկություններով շարք։ Աշխատության մյուս առանցքային թեման ինտեգրալ միջինների ուսումնասիրությունն է։ Ինտեգրալ միջինները հնարավորություն են տալիս ֆունկցիայի տեղային կամ գլոբալ վարքը նկարագրել նրա արժեքների միջինացված բնութագրերի միջոցով։ Միջինացման գործընթացը հաճախ մեղմացնում է կետային անկանոնությունները և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այնպիսի ֆունկցիաներ, որոնց անմիջական կետային վարքը չափազանց բարդ է։ Օրթոգոնալ շարքերի համատեքստում ինտեգրալ միջինների գնահատականները կարող են օգտագործվել մասնակի գումարների, մնացորդների կամ համապատասխան առավելագույն ֆունկցիաների վարքը ուսումնասիրելու համար։ Այս կապը կարևոր է, քանի որ ինտեգրալային գնահատականներից որոշակի պայմաններում հնարավոր է ստանալ կետային զուգամիտության կամ գրեթե ամենուրեք զուգամիտության վերաբերյալ եզրակացություններ։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր աստիճանային միջիններ և դրանց սահմանային վարքը։ Ֆունկցիայի կամ շարքի մասնակի գումարների տարբեր աստիճաններով ինտեգրումը հնարավորություն է տալիս չափել դրանց մեծ արժեքների տարածվածությունը և գնահատել տատանումների ինտենսիվությունը։ Նման բնութագրերը հատկապես կարևոր են այն դեպքում, երբ սովորական կետային սահմանը գոյություն չունի կամ դժվար է անմիջականորեն ուսումնասիրել։ Ինտեգրալ միջինների միջոցով հնարավոր է տարբերել այն իրավիճակները, երբ տարամիտությունը պայմանավորված է փոքր բացառիկ բազմությամբ, այն դեպքերից, երբ անկայուն վարքը տարածված է ավելի մեծ բազմության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում առավելագույն ֆունկցիաների և համապատասխան անհավասարությունների կիրառմանը։ Օրթոգոնալ շարքի մասնակի գումարների առավելագույն արժեքը յուրաքանչյուր կետում կարող է ծառայել որպես շարքի կետային վարքի կարևոր ցուցիչ։ Եթե հնարավոր է ստանալ այդ առավելագույն ֆունկցիայի ինտեգրալային գնահատական, ապա հաճախ հնարավոր է եզրակացություններ անել մասնակի գումարների գրեթե ամենուրեք սահմանափակության և զուգամիտության վերաբերյալ։ Հակառակ ուղղությամբ համապատասխան գնահատականների խախտումը կարող է կապված լինել տարամիտության երևույթների հետ։ Այսպիսով առավելագույն օպերատորների ուսումնասիրությունը կապ է ստեղծում ֆունկցիոնալ նորմերով արտահայտվող գլոբալ հատկությունների և կետային վարքի միջև։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցողական մեթոդներին։ Տարամիտության բազմությունների բնութագրման խնդիրներում հաճախ անհրաժեշտ է ոչ միայն ընդհանուր գոյության թեորեմ ապացուցել, այլև կառուցել որոշակի գործակիցներով օրթոգոնալ շարք, որն ունի նախապես սահմանված վարք ընտրված բազմության վրա։ Նման կառուցումները կարող են հիմնվել գործակիցների հատուկ ընտրության, շարքի առանձին հատվածների խմբավորման և տարբեր կետային տիրույթներում մասնակի գումարների վերահսկման վրա։ Կառուցողական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ ընդհանուր զուգամիտության թեորեմների սահմանները և բացահայտել, թե որքան բարդ կարող է լինել օրթոգոնալ ներկայացումների կետային վարքը նույնիսկ այն դեպքում, երբ գործակիցները բավարարում են բավական խիստ ինտեգրալային պայմանների։ Հետազոտության տեսական հիմքում կարող են լինել Լեբեգի ինտեգրալի, չափի տեսության, ֆունկցիոնալ տարածությունների, օրթոգոնալ համակարգերի և իրական անալիզի մեթոդները։ Օգտագործվում են ինտեգրալային գնահատականներ, սահմանային անցումներ, չափով զուգամիտության սկզբունքներ և բացառիկ բազմությունների հատկությունների վերլուծություն։ Հատուկ նշանակություն ունեն այն մեթոդները, որոնք թույլ են տալիս ընդհանուր ինտեգրալային տեղեկատվությունից անցնել կետային եզրակացությունների։ Այդ անցումը օրթոգոնալ շարքերի տեսության ամենանուրբ խնդիրներից է, քանի որ նորմով փոքր տարբերությունը պարտադիր չէ, որ յուրաքանչյուր կետում առաջացնի փոքր տարբերություն։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է զուգամիտության տարբեր տեսակների փոխհարաբերությունը։ Կետային, գրեթե ամենուրեք, չափով և միջին իմաստով զուգամիտությունները տարբեր ուժգնության հասկացություններ են, և դրանց միջև անցումները պահանջում են լրացուցիչ պայմաններ։ Օրթոգոնալ շարքերը հարմար միջավայր են այդ տարբերությունները ուսումնասիրելու համար, քանի որ օրթոգոնալության շնորհիվ հաճախ հնարավոր է ստանալ ուժեղ ինտեգրալային գնահատականներ, մինչդեռ կետային վարքը կարող է մնալ բավական բարդ։ Տարամիտության բազմությունների ուսումնասիրությունը հենց այդ տարբերության խորքային արտահայտություններից մեկն է։ Առանձին նշանակություն ունեն սահմանային դեպքերը, երբ ընդհանուր զուգամիտության արդյունքների պայմանները փոքր-ինչ թուլացնելու դեպքում հնարավոր է ստանալ հակառակ վարք։ Նման օրինակներն ու հակաօրինակները հնարավորություն են տալիս որոշել թեորեմների պայմանների ճշգրտությունը և պարզել, թե որ սահմանափակումներն են իրականում անհրաժեշտ։ Բնութագրման խնդրի տեսանկյունից հատկապես կարևոր է տարբերակել բավարար պայմանները անհրաժեշտ պայմաններից և հնարավորության դեպքում հասնել դրանց համարժեք ձևակերպմանը։ Այդպիսի արդյունքները տալիս են տարամիտության բազմությունների կառուցվածքի առավել ամբողջական նկարագրությունը։ Ինտեգրալ միջինների ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև դրանց ասիմպտոտիկ վարքի գնահատում։ Երբ միջինացման պարամետրը կամ ինտեգրման տիրույթը փոփոխվում է, ստացված մեծությունների սահմանային վարքը կարող է արտացոլել ֆունկցիայի տեղային հատկությունները։ Այս տեսանկյունից ինտեգրալ միջինները հանդես են գալիս որպես ֆունկցիայի անկանոնությունների չափման գործիք։ Դրանց աճի կամ սահմանափակության պայմանները կարող են կապվել որոշակի բազմությունների վրա շարքի վարքի հետ և օգտագործվել տարամիտության բնույթի ավելի նուրբ դասակարգման համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է օրթոգոնալ շարքերի տեսության երկու փոխկապակցված ուղղություններ՝ կետային տարամիտության բացառիկ բազմությունների ուսումնասիրությունը և ինտեգրալային միջինների միջոցով ֆունկցիաների ու մասնակի գումարների գլոբալ վարքի գնահատումը։ Այս խնդիրների համատեղ դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել օրթոգոնալ ներկայացումների սահմանային հատկությունների մասին և բացահայտել կապերը չափի տեսության, իրական անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի միջև։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է օրթոգոնալ շարքերի տարամիտության հնարավոր բազմությունների կառուցվածքի, դրանց չափային ու տոպոլոգիական հատկությունների, մասնակի գումարների սահմանային վարքի և ինտեգրալ միջինների տեսության խորացված մաթեմատիկական ուսումնասիրություն։ Այն կարող է օգտակար լինել իրական և հարմոնիկ անալիզի, ֆունկցիոնալ անալիզի, օրթոգոնալ շարքերի, չափի ու ինտեգրալի տեսության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մաթեմատիկոսների, դասախոսների, ասպիրանտների և բարձր կուրսերի ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական անալիզի և ֆունկցիաների տեսության կարևոր ուղղություններից մեկին՝ դասական համակարգերով ներկայացվող շարքերի զուգամիտության հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ֆունկցիաների ներկայացումները տարբեր դասական օրթոգոնալ համակարգերով, շարքերի մասնակի գումարների վարքը և այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է ապահովել դրանց զուգամիտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կետային, գրեթե ամենուր և համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածություններում զուգամիտության հետ կապված խնդիրներին, ինչպես նաև շարքերի գումարելիության և ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննարկվում է ֆունկցիայի հատկությունների և նրա ընդլայնման գործակիցների միջև կապը՝ պարզաբանելու համար, թե ինչպիսի պայմաններ կարող են ազդել ստացված շարքի զուգամիտության բնույթի վրա։ Ուսումնասիրվում են դասական օրթոգոնալ համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց միջոցով ֆունկցիաների ներկայացման հնարավորությունները և համապատասխան մասնակի գումարների գնահատման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն դեպքերին, երբ սովորական զուգամիտությունը խախտվում է կամ պահանջվում են լրացուցիչ սահմանափակումներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ որոշել կիրառվող թեորեմների և չափանիշների գործողության սահմանները։ Հետազոտության ընթացքում կիրառվում են իրական և ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդներ, ինտեգրալային գնահատումներ, օրթոգոնալության հատկություններ և շարքերի տեսության այլ գործիքներ։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն մաքուր մաթեմատիկայի տեսանկյունից, այլև ֆունկցիաների մոտարկման, ներդաշնակ անալիզի և տարբեր մաթեմատիկական մոդելներում ֆունկցիոնալ ներկայացումների կիրառման համար։ Աշխատությունը նպաստում է դասական համակարգերով շարքերի վարքի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը, զուգամիտության բավարար և անհրաժեշտ պայմանների ուսումնասիրությանը և օրթոգոնալ ընդլայնումների տեսության հետագա զարգացմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մաթեմատիկական անալիզի, ֆունկցիոնալ և ներդաշնակ անալիզի, օրթոգոնալ շարքերի ու ֆունկցիաների տեսության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և բարձրագույն մաթեմատիկա ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական պարտատոմսերի երկրորդային շուկայի ձևավորման, զարգացման և հետագա կատարելագործման հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են պետական պարտատոմսերի էությունը, դրանց նշանակությունը պետական ֆինանսների կառավարման և կապիտալի շուկայի զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև երկրորդային շուկայի դերը ֆինանսական համակարգի արդյունավետության և իրացվելիության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով ներդրողները կարող են արդեն թողարկված պետական պարտատոմսերը գնել և վաճառել՝ ձևավորելով շուկայական գներ, ապահովելով ակտիվների իրացվելիություն և նպաստելով ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ վերաբաշխմանը։ Ուսումնասիրվում են պետական պարտատոմսերի շուկայի հիմնական մասնակիցները, նրանց փոխհարաբերությունները, շուկայական ենթակառուցվածքը, առևտրի կազմակերպման եղանակները, գնագոյացման առանձնահատկությունները և շուկայի զարգացման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև երկրորդային շուկայի զարգացման այնպիսի կարևոր ցուցանիշներ, ինչպիսիք են առևտրի ծավալները, գործարքների հաճախականությունը, շուկայի իրացվելիությունը, եկամտաբերության մակարդակը, ներդրողների շրջանակը և պետական պարտատոմսերի նկատմամբ պահանջարկը։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով վերլուծվում են շուկայի զարգացման հիմնական փուլերը, առկա հնարավորություններն ու խնդիրները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել երկրորդային շուկայի ակտիվությունը։ Քննարկվում է բանկային համակարգի, ինստիտուցիոնալ ներդրողների, մասնավոր ներդրողների և պետական կառույցների դերը շուկայի ընդլայնման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ներդրողների բազայի դիվերսիֆիկացման, շուկայի թափանցիկության բարձրացման, տեղեկատվության հասանելիության, ֆինանսական գործիքների բազմազանեցման և ժամանակակից առևտրային ու հաշվարկային ենթակառուցվածքների կատարելագործման անհրաժեշտությանը։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև միջազգային փորձին և այն հնարավոր մեխանիզմներին, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի ֆինանսական շուկայի չափը, տնտեսության կառուցվածքը և մակրոտնտեսական առանձնահատկությունները։ Վերջում ներկայացվում են պետական պարտատոմսերի երկրորդային շուկայի զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ շուկայի իրացվելիության բարձրացում, ներդրողների շրջանակի ընդլայնում, մրցակցային միջավայրի զարգացում, ռիսկերի կառավարման գործիքների կատարելագործում և ֆինանսական շուկայի տարբեր հատվածների միջև փոխկապակցվածության ամրապնդում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության և ֆինանսների ոլորտի ուսանողների, հետազոտողների, ներդրումային ոլորտի մասնագետների և Հայաստանի կապիտալի շուկայի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ապագա մանկավարժների ուսումնական դրդապատճառների ձևավորման, զարգացման և փոփոխության օրինաչափությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը բարձրագույն մասնագիտական կրթության տարբեր փուլերում։ Հետազոտության առանցքում են մանկավարժական մասնագիտություն ընտրած ուսանողների ուսումնական գործունեության շարժառիթները, մասնագիտական հետաքրքրությունների ձևավորման հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, կրթական գործընթացի նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխությունները և ուսումնառության տարիներին մոտիվացիոն համակարգի զարգացման վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական դրդապատճառների էությանը, դրանց կառուցվածքին, տեսակներին և գործառույթներին, ինչպես նաև անձի ճանաչողական պահանջմունքների, մասնագիտական արժեքային կողմնորոշումների, ինքնաիրացման ձգտումների և ուսումնական հաջողությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրվում են ապագա մանկավարժների ներքին և արտաքին մոտիվացիայի առանձնահատկությունները, գիտելիքների ձեռքբերման նկատմամբ հետաքրքրության, մասնագիտական կարողությունների զարգացման, հասարակական ճանաչման, առաջադիմության և ապագա աշխատանքային գործունեության հետ կապված դրդապատճառների հարաբերակցությունն ու փոփոխությունները։ Քննարկվում են ուսումնառության սկզբնական, միջին և ավարտական փուլերում ուսանողների մոտիվացիոն համակարգի հնարավոր վերափոխումները, մասնագիտական ինքնագիտակցության աստիճանական ձևավորումը, մանկավարժական գործունեության նկատմամբ վերաբերմունքի զարգացումը և ընտրված մասնագիտության նշանակության գիտակցումը։ Կարևորվում է բարձրագույն ուսումնական հաստատության կրթական միջավայրի, դասավանդման մեթոդների, ուսումնական ծրագրերի բովանդակության, դասախոսների մասնագիտական և անձնային հատկանիշների, ինչպես նաև ուսանողակենտրոն ուսուցման կազմակերպման ազդեցությունը սովորելու ցանկության և մասնագիտական հետաքրքրությունների կայունության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ուսանողների անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններին, ինքնագնահատականի, ինքնավստահության, նպատակադրման, պատասխանատվության, ինքնուրույնության և ձեռքբերումների նկատմամբ ձգտման դերին ուսումնական դրդապատճառների ձևավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում ուսումնական գործունեության արդյունավետության, ակադեմիական առաջադիմության, մասնագիտական պատրաստվածության և մոտիվացիայի մակարդակի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության հարցերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են մանկավարժական պրակտիկայի, մասնագիտական փորձառության, աշակերտների հետ անմիջական հաղորդակցության և իրական կրթական իրավիճակներում ձեռք բերված հմտությունների ազդեցությունները ապագա ուսուցիչների մասնագիտական կողմնորոշման ու ուսումնական շարժառիթների զարգացման վրա։ Կարևորվում են նաև կրթական գործընթացում առաջացող դժվարությունների, հուզական լարվածության, ուսումնական ծանրաբեռնվածության, մասնագիտական սպասումների և իրական կրթական փորձառության միջև հնարավոր հակասությունների ազդեցությունները ուսանողների մոտիվացիոն համակարգի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում ուշադրություն է դարձվում ուսումնական դրդապատճառների շարժընթացի գնահատման հոգեբանական և մանկավարժական մեթոդներին, հարցումների, դիտարկումների, հարցազրույցների և հոգեբանական ախտորոշման գործիքների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ապագա մանկավարժների ուսումնական մոտիվացիայի բարձրացման, ճանաչողական ակտիվության խթանման, մասնագիտական հետաքրքրությունների ամրապնդման և ինքնակրթության պահանջմունքի զարգացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կրթական գործընթացում դրական հոգեբանական մթնոլորտի ձևավորմանը, ուսանողների անհատական հնարավորությունների հաշվառմանը, համագործակցային և հետազոտական ուսուցման մեթոդների կիրառմանը, ինչպես նաև ուսումնական գործունեության նկատմամբ գիտակցված և պատասխանատու վերաբերմունքի զարգացմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ապագա մանկավարժների մասնագիտական ինքնորոշման և ուսումնական դրդապատճառների փոխազդեցության բացահայտումը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մանկավարժական մասնագիտության նկատմամբ կայուն հետաքրքրությունն ու ներքին մոտիվացիան կարող են նպաստել հետագա մասնագիտական գործունեության արդյունավետությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես են ուսումնառության տարիներին փոխվում ուսանողների կրթական նպատակները, արժեքային առաջնահերթությունները, մասնագիտական սպասումները և ուսումնական գործունեությունը պայմանավորող հոգեբանական մեխանիզմները։ Այն ունի տեսական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով մանկավարժական կրթության որակի բարձրացման, ուսանողների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործման, կրթական միջավայրի արդյունավետ կազմակերպման և ապագա ուսուցիչների մոտիվացիոն զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ստեղծման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, հոգեբանների, կրթության կազմակերպիչների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների դասախոսների, մանկավարժական կրթության հետազոտողների, ասպիրանտների, ուսանողների և կրթության հոգեբանության ու մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Մովսես Խորենացիի «Հայոց պատմության» մեջ հնարավոր հունական աղբյուրների խնդրին՝ բացահայտելով այն գիտական բանավեճերը, որոնք վերաբերում են նրա աշխատության կառուցվածքային, գաղափարական և տեղեկատվական աղբյուրների ծագմանը։ Ուսումնասիրվում է, թե որքանով է հեղինակը օգտվել հունալեզու պատմագրական ավանդույթից, ինչպես նաև՝ ինչ ձևով են այդ հնարավոր աղբյուրները վերամշակվել և ինտեգրվել հայկական պատմագիտական համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստային համեմատություններին, միջնորդ լեզուների ազդեցությանը, պատմական տեղեկությունների փոխանցման ուղիներին և միջմշակութային փոխառությունների մեխանիզմներին, որոնք կարող էին ձևավորել Խորենացու պատմական պատկերացումները։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է խնդրի շուրջ գոյություն ունեցող տարբեր գիտական դիրքորոշումները՝ ընդգծելով թե՛ աղբյուրագիտական քննադատության, թե՛ ազգային պատմագրության ինքնուրույնության հարցերը։ Այն կարևոր ներդրում է հայ պատմագրության ուսումնասիրության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվում դասական պատմական տեքստի աղբյուրների բազմաշերտ և հաճախ հակասական բնույթը։

Գյուղատնտեսություն

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր ստացված և նոր լույս տեսած գրքերի մատենագիտական համակարգված հավաքածուն՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և գյուղատնտեսության բնագավառով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, սննդամթերքի արտադրության, գյուղատնտեսական տնտեսագիտության և ոլորտի այլ կարևոր ուղղությունների վերաբերյալ հրատարակություններ՝ արտացոլելով ժամանակակից գիտական հետազոտությունները, տեխնոլոգիական առաջընթացը և գործնական նորարարությունները։ Ցանկը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ ոլորտի արդիական գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ մասնագիտական, ուսումնական կամ գիտահետազոտական նպատակների համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և ոլորտի շարունակական զարգացմանը։