Հաստացողուն մշակաբույսերի բերքահավաքի երկայնական ռոտորային կտրող ապարատի կատարելագործման տեխնիկատեխնոլոգիական հիմունքները

География

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մի շարք ջրամբարների ջրի որակի հետազոտությանը և աղտոտվածության մակարդակի գնահատմանը՝ նպատակ ունենալով պարզել մակերևութային ջրային ռեսուրսների էկոլոգիական վիճակը և դրանց օգտագործման անվտանգությունը տարբեր տնտեսական և կենցաղային նպատակներով։ Դիտարկվում են ջրի ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հիմնական ցուցանիշները՝ pH մակարդակ, լուծված թթվածնի պարունակություն, հանքային աղերի կոնցենտրացիա, ծանր մետաղների առկայություն, ինչպես նաև մանրէաբանական աղտոտվածության աստիճան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրամբարների վրա մարդկային գործունեության ազդեցությանը՝ գյուղատնտեսական արտահոսքեր, արդյունաբերական թափոններ, կենցաղային կեղտաջրեր և ոռոգման համակարգերի ինտենսիվ օգտագործում, որոնք կարող են հանգեցնել էվտրոֆիկացիայի և ջրի որակի վատթարացման։ Աշխատանքում վերլուծվում են տարբեր ջրամբարների համեմատական տվյալները՝ ընդգծելով աղտոտվածության տարածական տարբերությունները և դրանց պայմանավորող գործոնները՝ կլիմայական պայմաններ, ջրային հոսքերի շրջանառություն և շրջակա տարածքների տնտեսական ակտիվություն։ Քննարկվում են նաև ջրի որակի մոնիթորինգի ժամանակակից մեթոդները՝ լաբորատոր անալիզներ, հեռահար զգայման տեխնոլոգիաներ և էկոլոգիական ինդեքսների կիրառումը, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ջրային համակարգերի վիճակը ավելի համալիր ձևով։ Ընդգծվում է, որ ջրամբարների ջրի որակի պահպանումը ունի ռազմավարական նշանակություն Հայաստանի համար՝ կապված խմելու ջրի անվտանգության, գյուղատնտեսության կայուն զարգացման և էկոհամակարգերի պահպանության հետ։

География

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հողի հեղուկացման երևույթի համակողմանի վերլուծությանը և դրա կապին Հայաստանի ակտիվ սեյսմատեկտոնական գործընթացների հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է Սարդարապատի կառուցվածքի, Փամբակ–Սևան–Սյունիքի ակտիվ խզվածքի և Սևանա լճի ավազանի վերաբերյալ նոր երկրաբանական, սեյսմոլոգիական և պալեոսեյսմոլոգիական տվյալներ՝ գնահատելով դրանց դերը ուժեղ երկրաշարժերի առաջացման և երկրաբանական վտանգների ձևավորման գործում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են հողի հեղուկացման հետքերը որպես անցյալ սեյսմիկ իրադարձությունների վկայություններ, վերլուծվում են դաշտային դիտարկումների, երկրաբանական քարտեզագրման, գեոֆիզիկական հետազոտությունների և լաբորատոր տվյալների արդյունքները, ինչպես նաև ներկայացվում են սեյսմիկ վտանգի գնահատման նոր մոտեցումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվ խզվածքների կառուցվածքին, դրանց շարժման առանձնահատկություններին և երկրաշարժերի հնարավոր ազդեցությանը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների և բնական միջավայրի վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է երկրաբանների, սեյսմոլոգների, ինժեներ-երկրաբանների, բնական աղետների ռիսկերի գնահատմամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև երկրաբանական գիտություններով հետաքրքրվող հետազոտողների և ուսանողների համար։

Технология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հիդրոտեխնիկական կառույցների համար նախատեսված բետոնների երկարակեցության ապահովման խնդիրներին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով լցանյութերի ճիշտ ընտրության դերին։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են բետոնի կառուցվածքային կայունության և երկարաժամկետ դիմացկունության վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ լցանյութերի հատիկաչափական կազմը, հանքաբանական բնույթը, մաքրության աստիճանը և ջրային միջավայրի ազդեցության նկատմամբ դիմադրությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում է, թե ինչպես են լցանյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները ազդում բետոնի խտության, ամրության, սառնակայունության և քիմիական կայունության վրա, ինչը հատկապես կարևոր է հիդրոտեխնիկական կառույցներում՝ ջրային մշտական ազդեցության պայմաններում։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության գործունեության և Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման գործում դրա հնարավոր դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում կազմակերպությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանային և միջազգային անվտանգության համակարգի բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով դրա ձևավորման պատմությանը, նպատակներին, կառուցվածքին, անդամ պետությունների միջև ռազմաքաղաքական համագործակցության մեխանիզմներին և հավաքական անվտանգության սկզբունքներին։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի մասնակցության առանձնահատկությունները կազմակերպության շրջանակում և այն հնարավորությունները, որոնք կարող են կապված լինել պաշտպանական համագործակցության, ռազմական պատրաստվածության, տեղեկատվության փոխանակման, համատեղ միջոցառումների և ճգնաժամային իրավիճակներում փոխգործակցության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ ազգային անվտանգության վրա տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրավիճակի ազդեցությանը և այն հարցին, թե ինչ նշանակություն կարող են ունենալ բազմակողմ անվտանգության մեխանիզմները երկրի պաշտպանունակության և անվտանգության շահերի ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել կազմակերպության ռազմաքաղաքական կառույցները, հավաքական անվտանգության համակարգի գործնական հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև անդամ պետությունների շահերի համադրման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի անվտանգության միջավայրի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային հակամարտությունները, արտաքին քաղաքական զարգացումները և անվտանգության սպառնալիքների փոփոխվող բնույթը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն կազմակերպության ֆորմալ նշանակությունը, այլև դրա իրական ազդեցության շրջանակը Հայաստանի անվտանգության քաղաքականության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել հավաքական անվտանգության մեխանիզմների արդյունավետությունը՝ անդամ պետությունների տարբեր քաղաքական առաջնահերթությունները, շահերի հնարավոր հակասությունները և կազմակերպության ներսում որոշումների կայացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ՀՀ անվտանգության քաղաքականության, միջազգային կազմակերպությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգերի վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, անվտանգության ոլորտի հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների և տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող փորձագետների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է «տուն» հասկացության լեզվամշակութային և իմաստաբանական ուսումնասիրությանը գերմաներենում՝ հայերենի հետ զուգադրության հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն բառային, դարձվածաբանական, փոխաբերական և մշակութային միջոցներն են, որոնց միջոցով երկու լեզուներում արտահայտվում է տան, բնակավայրի, ընտանիքի, հայրենի վայրի, հարազատ միջավայրի և պատկանելիության գաղափարը։ Ուսումնասիրությունը «տուն» հասկացությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես ֆիզիկական բնակության վայր, այլև որպես մարդու անձնական և սոցիալական ինքնության, ընտանեկան կապերի, անվտանգության, հոգեբանական հարմարավետության և հայրենիքի զգացողության հետ կապված մշակութային երևույթ։ Գերմաներեն և հայերեն լեզվական նյութի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու լեզվամշակույթներում այս հասկացության ընդհանուր և առանձնահատուկ իմաստային բաղադրիչները։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել համապատասխան բառերի հիմնական և ածանցյալ իմաստները, դրանց հոմանիշները, դարձվածքները, կայուն կապակցությունները, ասացվածքները և գեղարվեստական խոսքում հանդիպող փոխաբերական գործածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն տարբերություններին, որոնք պայմանավորված են գերմանական և հայկական մշակույթների պատմական, սոցիալական, ընտանեկան և ազգային առանձնահատկություններով։ Կարևոր է նաև «տուն» հասկացության կապը «ընտանիք», «հայրենիք», «հարազատություն», «անվտանգություն», «արմատներ» և «պատկանելիություն» հասկացությունների հետ, քանի որ դրանց միջև իմաստային փոխհարաբերությունները հաճախ արտացոլվում են լեզվական կայուն արտահայտություններում։ Զուգադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ իմաստային բաղադրիչներն են համընդհանուր, իսկ որոնք ունեն տվյալ լեզվամշակույթին բնորոշ արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև թարգմանության տեսանկյունից, քանի որ նույն հասկացությունը տարբեր լեզուներում կարող է ունենալ ոչ ամբողջությամբ համընկնող հուզական, մշակութային և ասոցիատիվ նշանակություններ։ Այսպիսի տարբերությունների բացահայտումը նպաստում է միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր իմաստային անհամապատասխանությունների ավելի ճիշտ ընկալմանը և համարժեք թարգմանական լուծումների ընտրությանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գերմանագիտության, հայերենագիտության, համեմատական լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, իմաստաբանության և թարգմանագիտության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է մարդու և իր բնակության, ընտանիքի ու հայրենի միջավայրի հարաբերությունն արտացոլվում լեզվի մեջ՝ գերմաներեն և հայերեն լեզվական նյութի զուգադրության միջոցով բացահայտելով տվյալ հասկացության իմաստային կառուցվածքը, մշակութային բովանդակությունը և լեզվական արտահայտության առանձնահատկությունները։

История

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի առաջին երկու տասնամյակներում Հայաստանում աշխատավորական կազմակերպությունների ձևավորման, զարգացման և գործունեության պատմությանը՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական, հասարակական և քաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերության, արհեստների, տրանսպորտի և աշխատանքի այլ ոլորտներում զբաղված մարդկանց մասնագիտական կազմակերպման նախադրյալները, աշխատանքային պայմանները, աշխատավարձի, աշխատաժամանակի, սոցիալական պաշտպանության և աշխատողների իրավունքների հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատավորների համախմբման սկզբնական ձևերին, մասնագիտական ընկերությունների ու կազմակերպությունների ստեղծմանը և դրանց գործունեության հիմնական ուղղություններին։ Քննվում է արդյունաբերական կենտրոնների և քաղաքային միջավայրի նշանակությունը կազմակերպված աշխատանքային շարժման զարգացման համար, ինչպես նաև տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը աշխատավորական հարաբերությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են գործադուլները, հավաքները, կոլեկտիվ պահանջների ներկայացման ձևերը և գործատուների հետ հարաբերությունների կարգավորման փորձերը՝ որպես աշխատավորների սոցիալական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության միջոցներ։ Կարևորվում է նաև տարբեր մասնագիտությունների ներկայացուցիչների կազմակերպվածության աստիճանը և նրանց միջև համագործակցության ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արհեստակցական շարժման և ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերության քննությունը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում է տարբեր գաղափարական ուղղությունների և հասարակական կազմակերպությունների ազդեցությունը աշխատավորական միջավայրի վրա՝ առանց արհեստակցական գործունեությունը միայն քաղաքական պայքարի շրջանակում սահմանափակելու։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Ռուսական կայսրության վերջին շրջանի օրենսդրական և վարչական պայմաններին, 1905 թվականի հեղափոխությանը հաջորդած հասարակական ակտիվությանը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների տնտեսական դժվարություններին և հետագա քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը աշխատավորական կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Քննվում են նաև պատերազմով, տնտեսական անկայունությամբ, բնակչության տեղաշարժերով և սոցիալական ճգնաժամերով պայմանավորված փոփոխությունները, որոնք էապես վերափոխել են աշխատանքի կազմակերպման և աշխատավորների սոցիալական պաշտպանության խնդիրները։ Ժամանակաշրջանի մամուլի, արխիվային փաստաթղթերի, կազմակերպությունների որոշումների, հայտարարությունների և այլ պատմական նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ վերականգնելու առանձին միությունների գործունեությունը, անդամների պահանջներն ու հասարակական դերը։ Աշխատավորական կազմակերպությունների պատմությունը ներկայացվում է նաև որպես Հայաստանի սոցիալական պատմության կարևոր բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու աշխատանքի մշակույթի, կոլեկտիվ շահերի պաշտպանության և մասնագիտական ինքնակազմակերպման զարգացման ընթացքը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել Հայաստանի նորագույն պատմության, սոցիալական և տնտեսական պատմության, աշխատանքային հարաբերությունների և աշխատավորական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։