Հատիկային ու հանքային կերերի մանրիչի կատարելագործումը և պարամետրերի տեխնիկատեխնոլոգիական հիմնավորումը

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Արևմտյան Հայաստանի խնդրի և դրա նկատմամբ Գերմանիայի քաղաքականության ուսումնասիրությանը Առաջին աշխարհամարտի տարիներին՝ 1914 թվականի օգոստոսից մինչև 1918 թվականի մարտը։ Հետազոտության կենտրոնում Օսմանյան կայսրության տարածքում գտնվող հայկական նահանգների նկատմամբ Գերմանիայի ռազմաքաղաքական և դիվանագիտական մոտեցումներն են, ինչպես նաև այդ քաղաքականության ձևավորման վրա ազդող գերմանական, օսմանյան և եվրոպական շահերի փոխհարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է Առաջին աշխարհամարտի նախօրեին և պատերազմի ընթացքում Գերմանիայի ու Օսմանյան կայսրության միջև ձևավորված ռազմավարական համագործակցությունը, որի պայմաններում հայկական հարցը ձեռք էր բերում ոչ միայն մարդասիրական և ազգային, այլև աշխարհաքաղաքական նշանակություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևմտյան Հայաստանի տարածքների ռազմավարական դիրքին, գերմանական քաղաքական և ռազմական շրջանակների հետաքրքրություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ազդեցության ընդլայնման ձգտումներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պատերազմի ընթացքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների, տեղահանությունների և զանգվածային կոտորածների վերաբերյալ գերմանական իշխանությունների, դիվանագետների և ռազմական շրջանակների դիրքորոշումների վերլուծությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այն հակասությունները, որոնք առաջանում էին քաղաքական և ռազմական դաշնակցային շահերի ու հայկական բնակչության նկատմամբ տեղի ունեցող հանցագործությունների արձագանքման միջև։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գերմանական դիվանագիտական փաստաթղթերին, պաշտոնական հաղորդագրություններին, հուշագրություններին և այլ աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական որոշումների և դիրքորոշումների ձևավորման ընթացքը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Բեռլինի և Կոստանդնուպոլսի հարաբերություններին, Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությանը, ռազմական գործողությունների զարգացմանը և դրանց ազդեցությանը հայկական բնակչության վիճակի վրա։ 1917 թվականի ռուսական հեղափոխություններից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր ռազմաքաղաքական իրավիճակը և 1918 թվականի Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագիրը նույնպես կարևոր նշանակություն ունեն հետազոտության ժամանակագրական շրջանակում, քանի որ դրանք փոխեցին Կովկասում ուժերի հարաբերակցությունը և ազդեցության հնարավորությունները։ Աշխատության արդյունքները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Առաջին աշխարհամարտի տարիներին Արևմտյան Հայաստանի շուրջ ընթացող միջազգային քաղաքականության մասին և գնահատել Գերմանիայի դերը այդ գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև Առաջին աշխարհամարտի դիվանագիտական և աշխարհաքաղաքական պատմության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության պատմության մասնագետներին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Եսենինի բանաստեղծական ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանությունների լեզվական, ոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն միջոցների վրա, որոնց օգնությամբ հայ թարգմանիչները վերարտադրել են ռուս բանաստեղծի ինքնատիպ լեզուն, քնարական հնչերանգը, պատկերային համակարգը, ժողովրդախոսակցական տարրերը, հուզական արտահայտչականությունը և չափածոյի երաժշտականությունը։ Քննության են առնվում բնագրի և հայերեն տարբերակների բառապաշարային, քերականական ու ոճական համապատասխանությունները՝ բացահայտելով այն փոփոխությունները, որոնք պայմանավորված են ռուսերենի և հայերենի կառուցվածքային տարբերություններով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բառերի ընտրությանը, դարձվածքների, փոխաբերությունների, մակդիրների, համեմատությունների և խորհրդանշական պատկերների փոխանցմանը, քանի որ դրանք էական դեր ունեն բանաստեղծական աշխարհի և հեղինակային անհատական ոճի պահպանման գործում։ Ուսումնասիրվում է նաև բնության պատկերների, գյուղական կյանքի, մարդու ներաշխարհի և զգացմունքային ապրումների լեզվական արտահայտությունը հայերեն թարգմանություններում։ Կարևորվում է բանաստեղծական տեքստի ձևային կազմակերպումը՝ չափը, ռիթմը, հանգը, հնչյունական կրկնությունները և խոսքի մեղեդայնությունը, ինչպես նաև այն փոխզիջումները, որոնց թարգմանիչը կարող է դիմել բովանդակային ճշգրտությունն ու գեղարվեստական ամբողջականությունը համատեղ պահպանելու նպատակով։ Համեմատական վերլուծության միջոցով դիտարկվում է, թե նույն ստեղծագործության տարբեր հայերեն թարգմանություններում ինչպես են լուծվել բառային և ոճական խնդիրները, ինչպիսի լեզվական տարբերակներ են ընտրվել և որքանով է պահպանվել բնագրի ընդհանուր տրամադրությունն ու հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի ռուսական ազգային և մշակութային իրողությունների հայերեն փոխանցման խնդիրը, երբ անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել բնագրի իմաստային բովանդակությունը և հայ ընթերցողի համար տեքստի բնական ու հասկանալի հնչողությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թարգմանչի անհատական ոճի ազդեցությանը, քանի որ յուրաքանչյուր թարգմանություն կարող է պարունակել մեկնաբանական որոշակի շերտ և արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական լեզվի առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել թարգմանությունների դերը ռուս բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգությունը հայ ընթերցողին ներկայացնելու և հայ-ռուսական գրական փոխառնչությունները զարգացնելու գործում։ Միաժամանակ նյութը կարևոր է հայերեն բանաստեղծական թարգմանության լեզվի զարգացման պատմությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված թարգմանական սկզբունքները հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել թարգմանագիտության, հայոց լեզվի ոճաբանության, ռուս և հայ գրականությունների, պոետիկայի ու համեմատական գրականագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Սասունի պատմական իրադարձություններին և հատկապես այն ծանր ու ողբերգական դեպքերին, որոնց հետևանքով տարածաշրջանը ենթարկվել է ավերածությունների, բնակչության կորստի և սոցիալ-տնտեսական ծանր ցնցումների։ Վերնագրի ձևակերպումը մատնանշում է պատմողական և հուշագրական բնույթ՝ փորձելով ներկայացնել տեղի ունեցած իրադարձությունները ոչ միայն որպես քաղաքական կամ ռազմական գործընթաց, այլև դրանց ազդեցությունը Սասունի բնակչության, գյուղերի, ընտանիքների և համայնքային կյանքի վրա։ Նյութում կարող են ներկայացվել Սասունի բնակչության դիմադրությունը, զինված բախումները, բնակավայրերի ավերումը, խաղաղ բնակչության կրած կորուստները և այդ իրադարձությունների հետևանքով առաջացած տեղահանության ու սոցիալական խաթարման գործընթացները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր լինել նաև Սասունի ինքնապաշտպանական պայքարի և տեղի բնակչության պատմական հիշողության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով դիտարկել իրադարձությունները ժամանակակիցների վկայությունների, պատմական փաստերի և ժողովրդական հիշողության համադրությամբ։ Հուշագրական բնույթը կարող է ընթերցողին մոտեցնել պատմական իրադարձությունների մարդկային կողմին՝ ներկայացնելով ոչ միայն ռազմական գործողությունների ընթացքը, այլև դրանց հետևանքով մարդկանց առօրյայի, համայնքային հարաբերությունների և մշակութային միջավայրի փոփոխությունները։ Նյութը կարող է արժեքավոր սկզբնաղբյուր լինել Սասունի և Արևմտյան Հայաստանի պատմության, հայ բնակչության սոցիալական ու ժողովրդագրական վիճակի, ազգային-ազատագրական շարժումների և Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի հասարակական-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն հատկապես կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ազգագրագետներին, հուշագրական գրականության ուսումնասիրողներին և Սասունի պատմական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է արևելահայ և արևմտահայ գրական լեզուների քերականական առանձնահատկությունները, համեմատելով նրանց ձևաբանական, բառարանային, շարահյուսական և սեմանտիկ տարրերը։ Աշխատությունը նախատեսված է ոչ միայն լեզվաբանների, այլև ուսանողների ու մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի տարբեր բարբառների միջեւ կապերի ու տարբերությունների վերլուծությամբ։ Հիմնական թեմաները․ Արևելահայերենի և արևմտահայերենի քերականական կառուցվածքի համեմատություն Բառեր, բառակազմություն և բառային նշանակություններ Շարահյուսություն և նախադասական կառուցվածքներ Ֆոնետիկ և ուղղագրական առանձնահատկություններ Կիրառական լեզվաբանական տարբերությունների ազդեցությունը գրականության և հաղորդակցության վրա Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի զուգադրական մոտեցում հայ երկու հիմնական բարբառների միջև Հարմար է լեզվաբանների, ուսուցիչների և հայերենի սիրահարների համար Ներկայացնում է տեսական մոտեցումներ և գործնական օրինակներ Օգնում է հասկանալ բարբառային տարբերությունների ազդեցությունը գրական լեզվին և հաղորդակցությանը

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է հայոց լեզվի հիմնական կառուցվածքային բաժինները՝ ուղղագրություն, կետադրություն, ձևաբանություն, շարահյուսություն և բառագիտություն, և դրանք կապում է խոսքի կուլտուրայի պահանջների հետ՝ ընդգծելով լեզվական նորմերի ճիշտ կիրառման կարևորությունը։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում խոսքի որակական հատկանիշներին՝ ճշտություն, տրամաբանականություն, պարզություն, արտահայտչականություն և համապատասխանություն հաղորդակցական իրավիճակին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ձևավորում արդյունավետ հաղորդակցություն։ Աշխատությունում ներառված են նաև գործնական օրինակներ, վերլուծություններ և առաջադրանքներ, որոնք օգնում են ընթերցողին զարգացնել լեզվական ինքնագիտակցությունը և կատարելագործել խոսքի կառուցման հմտությունները։ Գիրքը նաև անդրադառնում է լեզվական սխալների տեսակներին և դրանց կանխարգելման միջոցներին՝ նպաստելով գրագետ խոսքի մշակույթի բարձրացմանը։ Այն նախատեսված է ուսանողների, ուսուցիչների, լեզվաբանների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ձգտում են զարգացնել իրենց լեզվական և հաղորդակցական կարողությունները՝ ծառայելով որպես համապարփակ ուսումնական ուղեցույց։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է վարչարարության համաչափության սկզբունքի ուսումնասիրությանը մարդու իրավունքների երաշխավորման համատեքստում՝ ընդգծելով վարչական իրավունքի և սահմանադրական իրավունքի փոխկապակցվածությունը ժամանակակից իրավական պետությունում։ Գրքում վերլուծվում է համաչափության սկզբունքի բովանդակությունը՝ որպես պետական մարմինների կողմից իրականացվող միջամտությունների սահմանափակման հիմնական իրավական չափանիշ, որի նպատակն է ապահովել, որ ցանկացած վարչական գործողություն լինի անհրաժեշտ, համարժեք և չգերազանցի օրինական նպատակին հասնելու համար պահանջվող սահմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներին վարչական գործընթացներում, այդ թվում՝ սեփականության, ազատ տեղաշարժի, արդար դատաքննության և անձնական կյանքի պաշտպանության իրավունքների համատեքստում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև վարչական մարմինների հայեցողական լիազորությունների սահմանները և դատարանների վերահսկողական դերը համաչափության սկզբունքի կիրառման ապահովման գործում։ Վերլուծվում է ՀՀ վարչական իրավունքի զարգացումը միջազգային չափանիշների՝ մասնավորապես եվրոպական իրավական մոտեցումների հետ համադրության մեջ՝ ցույց տալու համար իրավական համակարգերի համադրման միտումները։ Գրքի նպատակն է բացահայտել այն իրավական մեխանիզմները, որոնք ապահովում են պետական միջամտության և մարդու իրավունքների պաշտպանության միջև արդար հավասարակշռություն։