Հայ առաքելական սուրբ եկեղեցու ընդհանուր աղոթքների ժամակարգ

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Литература

Հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է երկու ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների կառուցվածքային, գործառութային և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ ընդգծելով հարսանեկան ծեսի երաժշտական արտահայտման դերը որպես սոցիալական անցման (transition ritual) կարևոր բաղադրիչ։ Հայկական հարսանեկան երգերում գերակշռում են քնարական-ծիսական բնույթ ունեցող ստեղծագործությունները, որոնք կապված են հարսի հրաժեշտի, ծնողական տան լքման, նոր ընտանիք մտնելու և համայնքային օրհնության գաղափարների հետ, որտեղ հաճախ արտահայտվում է ցավի և ուրախության միաժամանակյա զգացմունքային համադրություն։ Ռուսական հարսանեկան երգերում նույնպես առկա է ծիսական բազմաստիճան կառուցվածք՝ «փեսայի գալուստ», «հարսի լաց», «օրհնության և խրախճանքի» փուլեր, սակայն դրանցում ավելի ընդգծված է համայնքային խաղային և ծիսական-դրամատիկ տարրը՝ հաճախ ուղեկցված երգ-պարային ձևերով և երկխոսական կառուցվածքներով։ Երկու ավանդույթներում էլ հարսանեկան երգերը կատարում են սոցիալական կարգավորման և դերաբաշխման ֆունկցիա՝ ամրապնդելով ընտանեկան և համայնքային կապերը, ինչպես նաև փոխանցելով ավանդական արժեքներ՝ կապված ամուսնության, կնոջ դերի և ընտանիքի կառուցվածքի հետ։ Տիպաբանական առումով հայկական երգերում հաճախ հանդիպում են մոնոֆոնիկ կառուցվածքներ և ավելի խիստ լադային մտածողություն, մինչդեռ ռուսական ավանդույթում ավելի հաճախ են հանդիպում բազմաձայնության տարրեր և խմբային կատարողական ձևեր։ Համեմատական վերլուծությունը ցույց է տալիս նաև, որ երկու մշակույթներում էլ հարսանեկան երգերը կրում են անցման ծեսի խորհրդանշական իմաստ, որտեղ անհատի սոցիալական կարգավիճակի փոփոխությունը արտահայտվում է երաժշտական լեզվով։ Ընդհանուր առմամբ, հայկական և ռուսական հարսանեկան երգերի տիպահամեմատական ուսումնասիրությունը բացահայտում է ինչպես ընդհանուր ինդոեվրոպական ծիսական-երաժշտական շերտեր, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի ինքնատիպ գեղարվեստական և սոցիալական առանձնահատկություններ, որոնք ձևավորվել են պատմական և էթնոմշակութային զարգացման ընթացքում։

Другие предметы

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության և նրան շրջապատող քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային աշխարհի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կայսրության կապերը հարևան պետությունների և ժողովուրդների հետ, սահմանային տարածքների նշանակությունը, դիվանագիտական հարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկությունները և միջազգային քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը նրա զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առևտրային ուղիներին, բնակչության տեղաշարժերին, տնտեսական փոխանակումներին և տարբեր հասարակությունների միջև մշակութային շփումներին։ Վերլուծվում են պատերազմի ու խաղաղության պայմաններում ձևավորված հարաբերությունները, քաղաքական մրցակցությունը, դաշինքները և տարածաշրջանային ուժերի միջև փոխազդեցության մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև կայսրության ներքին գործընթացների և արտաքին աշխարհի միջև կապերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին միջազգային հարաբերությունները, առևտուրը և միջմշակութային շփումները փոխազդում պետական ու հասարակական զարգացման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Օսմանյան կայսրությունը դիտարկել ոչ թե մեկուսացված, այլ ավելի լայն տարածաշրջանային և համաշխարհային պատմության համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, օսմանագետների, արևելագետների և միջազգային հարաբերությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է արծաթափայլ կարասի՝ Carassius auratus gibelio (Bloch, 1783) էկոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Սևանա լճի մակարդակի բարձրացման պայմաններում։ Գրքում ուսումնասիրվում են ձկնատեսակի կենսաբանական առանձնահատկությունները, տարածման օրինաչափությունները, բնակության միջավայրի փոփոխություններին հարմարվողականությունը, սննդային կապերը, բազմացման առանձնահատկությունները և պոպուլյացիայի վիճակը։ Հեղինակը վերլուծում է ջրային էկոհամակարգի փոփոխությունների ազդեցությունը արծաթափայլ կարասի կենսագործունեության վրա, այդ թվում՝ լճի հիդրոլոգիական ռեժիմի, ջրի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և էկոլոգիական պայմանների փոփոխությունների դերը։ Աշխատությունում ներկայացվում են դաշտային հետազոտությունների արդյունքներ, ձկնաբանական դիտարկումներ, պոպուլյացիոն ցուցանիշների գնահատումներ և եզրակացություններ, որոնք կարևոր են Սևանա լճի կենսաբազմազանության պահպանման և ջրային ռեսուրսների կառավարման համար։ Գիրքը նախատեսված է ջրաբանների, կենսաբանների, իխթիոլոգների, բնապահպանների, էկոլոգների, գիտաշխատողների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և քաղցրահամ ջրային էկոհամակարգերի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է մարդու կոլեկտիվ իրավունքների պաշտպանության խնդիրների ուսումնասիրմանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ անդրադառնալով ինչպես իրավական, այնպես էլ գործնական կողմերին։ Հեղինակը վերլուծում է կոլեկտիվ իրավունքների սահմանումը, դասակարգումը, միջազգային և ազգային իրավակարգավորումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները Հայաստանի օրենսդրական համակարգում։ Աշխատությունում ներկայացվում են հասարակական կազմակերպությունների, գործադուլների, սոցիալական շարժումների և մասնագիտական միությունների դերը կոլեկտիվ իրավունքների պաշտպանության գործում, ուսումնասիրվում են պետական մարմինների լիազորությունները և գործառույթները՝ կոլեկտիվ իրավունքի խախտումների կանխարգելման և վերացման ոլորտում։ Հետազոտության մեջ առկա են փաստական օրինակներ և վերլուծություններ, որոնք լուսաբանում են աշխատողների, ուսանողների, համայնքային և էթնիկ խմբերի իրավունքների պաշտպանությանը վերաբերող խնդիրները, ինչպես նաև առաջարկվում են արդյունավետ մեխանիզմներ՝ օրենքի պահպանումը խթանելու, իրավական խախտումները նվազեցնելու և հասարակության իրավագիտակցությունը բարձրացնելու համար։ Գիրքը օգտակար է իրավաբանների, իրավապաշտպանների, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, ուսանողների և հետազոտողների համար, ովքեր հետաքրքրված են մարդու իրավունքների, սոցիալական արդարության և իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությամբ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ռոտորային մեքենաների դինամիկական որակի, երկարակեցության և հուսալիության ապահովման հիմնախնդիրներին արդեն նախագծման փուլում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն հաշվարկային, կառուցվածքային և տեխնոլոգիական գործոնները, որոնք որոշում են ռոտորային համակարգերի աշխատանքի կայունությունը, թրթռումային վարքը, ծառայության ժամկետը և խափանումների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Աշխատության մեջ ռոտորային մեքենաները դիտարկվում են որպես բարդ դինամիկական համակարգեր, որոնց աշխատանքի արդյունավետությունը մեծապես կախված է պտտվող տարրերի հավասարակշռությունից, պտտման հաճախականությունից, հենարանների և առանցքակալների հատկություններից, կառուցվածքային կոշտությունից և այլ մեխանիկական պարամետրերից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման փուլում դինամիկական բնութագրերի կանխատեսմանը, քանի որ շահագործման ընթացքում առաջացող թրթռումները, ռեզոնանսային երևույթները և անկայունության ռեժիմները կարող են հանգեցնել արագացված մաշվածության կամ վթարային խափանումների։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են մշակվել ռոտորային համակարգերի մաթեմատիկական և հաշվարկային մոդելներ, որոնց միջոցով գնահատվում են սեփական հաճախականությունները, կրիտիկական պտտման արագությունները, տատանումների ամպլիտուդները և դինամիկական կայունությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նյութերի մեխանիկական հատկություններին, կառուցվածքային չափերին, զանգվածների բաշխմանը և ռոտորի հավասարակշռությանը, քանի որ այդ գործոնների փոքր փոփոխություններն անգամ կարող են էապես փոխել մեքենայի դինամիկական վարքը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հոգնածության երևույթներին, մաշվածությանը և կրկնվող դինամիկական բեռնվածքներին, որոնք անմիջականորեն կապված են մեքենայի երկարակեցության հետ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև նախագծային լուծումների օպտիմալացման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել թրթռումները, բարձրացնել կայունությունը և կանխել շահագործման վտանգավոր ռեժիմների առաջացումը։ Հուսալիության ապահովման տեսանկյունից կարևոր է նաև հնարավոր խափանումների պատճառների նախնական բացահայտումը և դրանց ազդեցության գնահատումը մեքենայի ընդհանուր աշխատանքի վրա։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հավանականային գնահատման, ռիսկերի վերլուծության, տեխնիկական ախտորոշման և թվային մոդելավորման մեթոդներ։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ հուսալիությունն ու երկարակեցությունը դիտարկվում են ոչ միայն որպես շահագործման ընթացքում վերահսկվող ցուցանիշներ, այլև որպես նախագծային փուլում կանխորոշվող հատկություններ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դեռևս մեքենայի ստեղծման ընթացքում հայտնաբերել թույլ օղակները, կատարել կառուցվածքային փոփոխություններ և նվազեցնել հետագա վերանորոգման ու սպասարկման ծախսերը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդներն ու հաշվարկային մոտեցումները կարող են կիրառվել տուրբոմեքենաների, էլեկտրական մեքենաների, կոմպրեսորների, պոմպերի և այլ պտտվող մեխանիզմների նախագծման ու կատարելագործման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության ինժեներներին, մեխանիկական համակարգերի նախագծողներին, ռոտորային դինամիկայի մասնագետներին, հուսալիության և տեխնիկական ախտորոշման ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։