Հայ միջնադարյան բժիշկները ուռուցքների և նրանց բուժման մասին – Ս․Ա․Վարդանյան

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության (ՓՄՁ) պետական աջակցության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով այդ հատվածի դերը տնտեսական աճի, զբաղվածության ստեղծման և մրցակցային միջավայրի զարգացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է ՓՄՁ ոլորտի զարգացման հիմնական պայմանները, պետական քաղաքականության գործիքները և դրանց արդյունավետությունը տնտեսության տարբեր ճյուղերում։ Գրքում դիտարկվում են աջակցության հիմնական ձևերը՝ հարկային արտոնություններ, վարկային և երաշխիքային ծրագրեր, սուբսիդիաներ, ինովացիոն և արտահանման խթանման միջոցառումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ծրագրերի հասանելիությանը, դրանց հասցեականությանը և իրական ազդեցությանը ձեռնարկությունների կայուն զարգացման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ՓՄՁ զարգացման խոչընդոտները՝ ֆինանսավորման սահմանափակումներ, վարչական բեռ, շուկաների սահմանափակ հասանելիություն և կառավարման հմտությունների պակաս։ Համեմատական վերլուծությամբ ներկայացվում է միջազգային փորձը՝ զարգացած և անցումային տնտեսություններում կիրառվող աջակցության մոդելների օրինակներով։ Աշխատությունը ընդգծում է արդյունավետ պետական աջակցության համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը՝ որպես ձեռնարկատիրության զարգացման, տնտեսական դիվերսիֆիկացման և մրցունակության բարձրացման կարևոր նախապայման։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների և ձեռնարկատիրության ոլորտի հետազոտողների համար։

Другие предметы

Գրքում ներկայացվում են երկաթբետոնի հատկությունները, նրա բաղադրիչների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև կրող կառուցվածքների աշխատանքի սկզբունքները։ Հեղինակը բացատրում է, թե ինչպես են նախագծվում տարբեր տարրեր՝ սյուներ, հեծաններ, սալեր և հիմքեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնստրուկցիաների ամրության, կայունության և ծառայողականության հաշվարկներին, ինչպես նաև նորմատիվ պահանջներին համապատասխան նախագծման մեթոդներին։

Экономика

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական ճգնաժամերի հաղթահարման և կայուն տնտեսական աճի ապահովման պետական քաղաքականությունների կիրառման հիմնական ուղղությունները՝ կենտրոնանալով հարկաբյուջետային և ոլորտային գործիքակազմի վրա։ Գրքում վերլուծվում են պետական բյուջեի ձևավորման և ծախսերի կառուցվածքի ազդեցությունը տնտեսական ակտիվության վրա, հարկային քաղաքականության դերը ներդրումային միջավայրի բարելավման և բիզնեսի խթանման գործում, ինչպես նաև պետական պարտքի կառավարման հիմնախնդիրները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ոլորտային քաղաքականություններին՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի և ծառայությունների զարգացման պետական ծրագրերի օրինակով՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը տնտեսական կայունության և կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Նյութում քննարկվում են մակրոտնտեսական հավասարակշռության պահպանման մեխանիզմները, հակաճգնաժամային միջոցառումների արդյունավետությունը և երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարությունները։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և ՀՀ տնտեսական իրականության վերլուծությունը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ պետական տնտեսական քաղաքականության բարդ համակարգը և դրա կիրառման արդյունքները։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Տայքի տարածաշրջանի պատմական և աշխարհագրական զարգացումներին IV դարից մինչև XI դարի սկզբը։ Նյութում ուսումնասիրվում են Տայքի երկրաբանական, քաղաքական, տնտեսական և սոցիալ-մշակութային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանի տեղական և միջազգայն քաղաքական հարաբերությունները հարևան իշխանությունների հետ։ Աշխատությունը ընդգրկում է քաղաքային ու գյուղական բնակավայրերի զարգացումը, տնտեսական գործունեության տեսակներն ու ռազմավարական նշանակությունը, կրոնական և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև վարչական բաժանումների և կառավարման համակարգի առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված Տայքի տարածքի բնակչության կազմի, էթնիկ շարժումների և պատմաաշխարհագրական պայմանների ազդեցությանը տարածաշրջանի զարգացման վրա։ Նյութը կարևոր է պատմաբանների, աշխարհագրագետների և միջնադարյան հայկական տարածաշրջանների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ տրամադրելով համալիր պատկեր մեկ կարևոր ժամանակաշրջանի համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է թարգմանության գործընթացում համընդհանուրի, ազգայինի և անհատականի փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը՝ ռոմանական լեզուների փաստական նյութի հիման վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ թարգմանությունը պարզապես մի լեզվից մյուսը բառերի և նախադասությունների մեխանիկական փոխադրություն չէ, այլ լեզվական, մշակութային և անհատական իմաստների բարդ փոխակերպման գործընթաց։ Յուրաքանչյուր լեզու արտացոլում է տվյալ ժողովրդի պատմական փորձը, մշակույթը, մտածողության առանձնահատկությունները և աշխարհընկալումը, մինչդեռ կոնկրետ ստեղծագործության մեջ այդ ընդհանուր ազգային համակարգը արտահայտվում է հեղինակի անհատական լեզվական ոճի միջոցով։ Այս երեք մակարդակների՝ համընդհանուրի, ազգայինի և անհատականի, միաժամանակյա պահպանությունն ու վերարտադրությունը թարգմանչի համար առաջացնում են ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական խնդիրներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այն լեզվական և ոճական միջոցները, որոնց միջոցով համընդհանուր մարդկային հասկացությունները ստանում են ազգային-մշակութային և հեղինակային առանձնահատուկ արտահայտություն։ Համընդհանուրի մակարդակում դիտարկվում են այն իմաստային ու գաղափարական տարրերը, որոնք հասկանալի և նշանակալի են տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների համար։ Ազգային բաղադրիչը վերաբերում է տվյալ լեզվամշակութային միջավայրին բնորոշ իրողություններին, պատկերներին, դարձվածքներին, ավանդույթներին, վարքային նորմերին և աշխարհընկալման առանձնահատկություններին։ Իսկ անհատական մակարդակը կապված է կոնկրետ հեղինակի կամ խոսողի լեզվական ոճի, բառապաշարի, պատկերավորման եղանակների, շարահյուսական կառուցվածքների և արտահայտչական նախասիրությունների հետ։ Ռոմանական լեզուների՝ ֆրանսերենի, իսպաներենի, իտալերենի, պորտուգալերենի և այլ լեզուների փաստական նյութի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տարբեր լեզվական համակարգերի և մշակութային միջավայրերի փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել բնագրային և թարգմանված տեքստեր՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի փոխակերպումների են ենթարկվում ազգային և հեղինակային առանձնահատկությունները թարգմանության ժամանակ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել առանցքային բառերի, դարձվածաբանական միավորների, փոխաբերությունների, մշակութային իրույթների, խոսքային ոճերի և շարահյուսական կառուցվածքների թարգմանությանը։ Այսպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն դեպքերը, երբ բառացի թարգմանությունը կարող է պահպանել լեզվական ձևը, սակայն կորցնել ազգային կամ անհատական իմաստային երանգը։ Միաժամանակ չափազանց ազատ թարգմանությունը կարող է հանգեցնել բնագրի ազգային և հեղինակային յուրահատկությունների աղավաղման։ Այդ պատճառով աշխատության կարևոր խնդիրներից է այնպիսի թարգմանական լուծումների որոնումը, որոնք միաժամանակ ապահովում են բովանդակային համարժեքությունը, ազգային-մշակութային առանձնահատկությունների փոխանցումը և հեղինակի անհատական ոճի հնարավորինս ամբողջական պահպանումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև թարգմանչի ստեղծագործական դերին։ Թարգմանիչը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես երկու լեզվամշակութային համակարգերի միջնորդ և ստիպված է որոշումներ կայացնել այն դեպքերում, երբ բնագրի որևէ տարր չունի ուղղակի համարժեք թիրախային լեզվում։ Այդ իրավիճակներում կիրառվող նկարագրական, փոխարինող, բացատրական, հարմարեցնող կամ այլ թարգմանական ռազմավարությունները կարող են էապես ազդել վերջնական տեքստի բնույթի վրա։ Ուստի թարգմանչի անհատական ընտրությունը նույնպես դառնում է հետազոտության կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության տեսական նշանակությունը կապված է թարգմանության համարժեքության և համարժեք վերարտադրության խնդրի ավելի խորքային ըմբռնման հետ, քանի որ այն դիտարկում է թարգմանական գործընթացը ոչ միայն լեզվական մակարդակում, այլև մշակութային և հեղինակային հարաբերությունների համատեքստում։ Գործնական առումով ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գեղարվեստական և մասնագիտական թարգմանության, թարգմանիչների պատրաստման, միջմշակութային հաղորդակցության և համեմատական լեզվաբանության ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել թարգմանագետներին, լեզվաբաններին, ռոմանական լեզուների մասնագետներին, գրականագետներին, թարգմանիչներին, դասախոսներին և թարգմանության տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հաջողված թարգմանությունը պահանջում է համընդհանուր իմաստների, ազգային-մշակութային առանձնահատկությունների և անհատական հեղինակային արտահայտության հավասարակշռված վերարտադրում՝ թարգմանչին ներկայացնելով ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութաբանական ու ստեղծագործական բարդ խնդիրներ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բանկի ֆինանսական արդյունքների, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության, եկամտաբերության, իրացվելիության, ֆինանսական կայունության և ռիսկերի գնահատման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ֆինանսական և տնտեսական ցուցանիշների համակարգի ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է համակողմանիորեն գնահատել բանկի գործունեությունը և համեմատել տարբեր ժամանակաշրջաններում կամ տարբեր բանկերում արձանագրված արդյունքները։ Քննության են առնվում ակտիվների և սեփական կապիտալի եկամտաբերությունը, տոկոսային եկամուտներն ու ծախսերը, շահույթի ձևավորման աղբյուրները, ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, կապիտալի բավարարությունը, իրացվելիության մակարդակը և բանկային գործունեությանը բնորոշ հիմնական ռիսկերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արդյունավետության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների բացահայտմանը՝ ներառելով կառավարման որակը, ֆինանսական ռեսուրսների տեղաբաշխումը, վարկային և ավանդային քաղաքականությունը, գործառնական ծախսերը, մրցակցային միջավայրը և ընդհանուր տնտեսական պայմանները։ Ուսումնասիրվում են նաև բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման ավանդական ֆինանսական գործակիցները և համալիր վերլուծության հնարավորությունները՝ առանձին ցուցանիշների սահմանափակումները հաղթահարելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել առևտրային բանկերի հիմնական ֆինանսական ցուցանիշները՝ բացահայտելով դրանց զարգացման միտումները, արդյունավետության տարբերությունները և ֆինանսական արդյունքների վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի շահութաբերության և ռիսկայնության միջև փոխկապակցվածության գնահատումը, քանի որ բարձր ֆինանսական արդյունքների ապահովումը պետք է դիտարկել բանկի կայունության և ստանձնած ռիսկերի համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բանկային կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ակտիվների ու պարտավորությունների կառուցվածքի բարելավման, ծախսերի օպտիմալացման և ֆինանսական վերահսկողության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններին։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն ֆինանսների ու բանկային գործի համար՝ նպաստելով առևտրային բանկերի գործունեության գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և կառավարման որոշումների համար անհրաժեշտ վերլուծական հիմքի ձևավորմանը։