Հայ պարբերական մամուլը և ընտանեկան դաստիարակության հիմնահարցը 19-րդ դարի երկրորդ կեսին

Химия

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 2-արիլ- և 2-հետերիլպիրոլիդինների քիմիական փոխակերպումների և կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պիրոլիդինային կառուցվածք ունեցող օրգանական միացություններն են, որոնք հետաքրքրություն են ներկայացնում ժամանակակից օրգանական և դեղաքիմիական հետազոտությունների համար՝ պայմանավորված դրանց կառուցվածքային բազմազանությամբ և տարբեր կենսաբանական համակարգերի հետ փոխազդելու հնարավորություններով։ Աշխատանքի առաջին կարևոր ուղղությունը ուսումնասիրվող միացությունների ստացումն ու քիմիական կառուցվածքի ձևավորման օրինաչափությունների բացահայտումն է։ Հետազոտվում են պիրոլիդինային օղակի 2-րդ դիրքում արիլային կամ հետերիլային խմբեր պարունակող միացությունների սինթեզի հնարավորությունները, ռեակցիաների պայմանները և ստացված նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես են տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերը և մոլեկուլի կառուցվածքային բաղադրիչները ազդում միացությունների ռեակցիոնունակության վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ռեակցիաներ, որոնց միջոցով նախնական միացությունները վերածվում են նոր ածանցյալների՝ փոփոխելով դրանց ֆունկցիոնալ խմբերը կամ մոլեկուլային կառուցվածքը։ Այդպիսի փոխակերպումները կարևոր են կառուցվածք-հատկություն կապերի ուսումնասիրման և կենսաբանական ակտիվության նպատակային փոփոխության համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ, որոնց միջոցով որոշվում են նյութերի մոլեկուլային կառուցվածքը, մաքրությունը և հիմնական ֆիզիկական ու քիմիական բնութագրերը։ Սպեկտրոսկոպիական և այլ վերլուծական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս հաստատել սինթեզված միացությունների կառուցվածքային բանաձևերը և գնահատել ստացված նյութերի համապատասխանությունը նախատեսված քիմիական կառուցվածքին։ Աշխատանքի երկրորդ առանցքային ուղղությունը 2-արիլ- և 2-հետերիլպիրոլիդինների կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրությունն է։ Տարբեր կառուցվածք ունեցող միացությունների կենսաբանական ակտիվության համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնք կարող են պայմանավորել կենսաբանական համակարգերի վրա դրանց ազդեցության տարբերությունները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները կարևոր են հատկապես այն դեպքում, երբ նպատակ կա բացահայտելու նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացություններ կամ արդեն հայտնի միացությունների հատկությունները նպատակային կերպով փոփոխելու հնարավորություններ։ Հետազոտության ընթացքում կենսաբանական ակտիվությունը կարող է գնահատվել համապատասխան փորձարարական համակարգերի միջոցով՝ ուսումնասիրելով միացությունների ազդեցությունը տարբեր կենսաբանական օբյեկտների կամ գործընթացների վրա։ Արդյունքների համադրումը քիմիական կառուցվածքի տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս ձևակերպել կառուցվածք-կենսաբանական ակտիվություն փոխհարաբերությունների վերաբերյալ նախնական եզրահանգումներ։ Այդպիսի մոտեցումը կարևոր է նոր միացությունների հետագա նպատակային սինթեզի և առավել հեռանկարային կառուցվածքների ընտրության համար։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել արիլային և հետերիլային խմբերի բնույթի ազդեցությունը միացությունների հատկությունների վրա։ Արոմատիկ և հետերոցիկլիկ հատվածների տարբեր կառուցվածքը կարող է փոփոխել մոլեկուլի էլեկտրոնային բնութագրերը, տարածական կառուցվածքը, լիպոֆիլությունը և այլ ֆիզիկաքիմիական հատկություններ, որոնք իրենց հերթին կարող են ազդել կենսաբանական ակտիվության դրսևորման վրա։ Այս կապերի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված մոտեցում ցուցաբերել նոր ածանցյալների նախագծման ժամանակ։ Աշխատանքը նաև կարևորում է քիմիական փոխակերպումների և կենսաբանական հատկությունների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը։ Եթե միացության կառուցվածքային փոփոխությունը հանգեցնում է կենսաբանական ակտիվության փոփոխության, հնարավոր է գնահատել որոշակի ֆունկցիոնալ խմբերի կամ կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը։ Այսպիսի տվյալները կարող են օգտագործվել առավել ակտիվ և ընտրողական միացությունների որոնման հետագա փուլերում։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ նաև դեղաքիմիական նշանակություն, քանի որ պիրոլիդինային օղակը հանդիպում է կենսաբանական ակտիվ բազմաթիվ մոլեկուլների կառուցվածքում և կարող է ծառայել որպես տարբեր դեղաքիմիական կոնստրուկցիաների հիմք։ Միաժամանակ որևէ միացության կենսաբանական ակտիվության հայտնաբերումը ինքնին չի նշանակում դրա անմիջական դեղագործական կիրառելիություն․ անհրաժեշտ են հետագա թունաբանական, ֆարմակոլոգիական և նախակլինիկական ուսումնասիրություններ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, ֆիզիկաքիմիական անալիզի և կենսաբանական փորձարկումների մեթոդները՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել 2-արիլ- և 2-հետերիլպիրոլիդինների կառուցվածքային բազմազանությունը, դրանց քիմիական վարքը և կենսաբանական հատկությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել նոր պիրոլիդինային ածանցյալների ստացման, դրանց հատկությունների համակարգման և կառուցվածք-ակտիվություն փոխհարաբերությունների ավելի խորքային ըմբռնման գործընթացին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական քիմիկոսներին, դեղաքիմիկոսներին, կենսաքիմիկոսներին, սինթետիկ քիմիայի մասնագետներին և կենսաբանական ակտիվ նոր միացությունների որոնմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարածքում ընձառյուծի՝ Panthera pardus (L., 1758), պոպուլյացիայի տարածական կառուցվածքի և դրա պահպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է թեկնածուական ատենախոսության հեղինակային ամփոփագիրը, որը պատրաստվել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար և հրատարակվել է Երևանում 2011 թվականին։ Ուսումնասիրության առանցքում հազվագյուտ և խոցելի խոշոր գիշատչի տարածքային բաշխման, բնակության տարածքների, պոպուլյացիայի վիճակի և պահպանության համար անհրաժեշտ միջոցառումների գիտական գնահատումն է։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ խոշոր գիշատիչների պահպանությունը պահանջում է ոչ միայն առանձնյակների թվաքանակի գնահատում, այլև նրանց տարածական տեղաբաշխման, կենսամիջավայրերի օգտագործման և միմյանց միջև տարածքային հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պոպուլյացիայի տարածական կառուցվածքի վրա ազդող բնական և մարդածին գործոններին, բնակության համար պիտանի տարածքների առանձնահատկություններին և այն պայմաններին, որոնք կարող են սահմանափակել տեսակի տարածումը։ Ուսումնասիրության նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել պոպուլյացիայի կենսունակությունը և բացահայտել պահպանության առաջնահերթ տարածքները։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչ է նաև Հայաստանի լեռնային լանդշաֆտներում ընձառյուծի բնակության պայմանների ուսումնասիրությունը, քանի որ տեսակի պահպանությունը անմիջականորեն կապված է համապատասխան կենսամիջավայրերի պահպանման, որսատեսակների առկայության և մարդածին ճնշման նվազեցման հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեսակի տարածական մեկուսացման և պոպուլյացիայի մասնատման խնդիրներին, որոնք փոքր թվաքանակ ունեցող կենդանիների դեպքում կարող են բացասաբար ազդել գենետիկական բազմազանության, վերարտադրության և երկարաժամկետ գոյատևման վրա։ Պահպանության տեսանկյունից կարևոր են որսագողության կանխարգելումը, կենսամիջավայրերի պաշտպանությունը, կերային բազայի պահպանումը, մշտադիտարկման համակարգերի զարգացումը և մարդու ու վայրի կենդանու հնարավոր հակասությունների նվազեցումը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն համադրում է պոպուլյացիոն էկոլոգիայի և բնության պահպանության խնդիրները՝ հնարավորություն տալով տարածական կառուցվածքի վերաբերյալ տվյալները կիրառել պահպանական ռազմավարությունների մշակման համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի կենսաբազմազանության պահպանության, հազվագյուտ կենդանատեսակների մոնիթորինգի, բնության հատուկ պահպանվող տարածքների կառավարման և ընձառյուծի երկարաժամկետ պահպանության ծրագրերի մշակման համար։ Աղբյուրագիտական տվյալների համաձայն՝ ամբողջական ատենախոսությունը կազմել է 173 էջ, իսկ դրա 24-էջանոց ամփոփագիրը գրանցված է որպես կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված աշխատանք։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների սեռային դաստիարակության ժամանակակից հոգեբանամանկավարժական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երեխայի տարիքային և անհատական զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ սեռային դաստիարակությունը նախադպրոցական կրթության կարևոր բաղադրիչներից է և ներառում է ոչ միայն երեխայի՝ սեփական մարմնի, սեռային ինքնության և տարիքին համապատասխան սահմանների մասին բնական ու հասկանալի պատկերացումների ձևավորումը, այլև ինքնահարգանքի, փոխադարձ հարգանքի, անձնական տարածքի գիտակցման և առողջ սոցիալական հարաբերությունների զարգացմանը նպաստող դաստիարակչական գործընթացներ։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նախադպրոցական տարիքի երեխաների հոգեբանական զարգացման այն առանձնահատկությունները, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել սեռային դաստիարակության բովանդակությունը, մեթոդներն ու ձևերը ընտրելիս։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի տարիքին համապատասխան տեղեկատվության մատուցմանը, ընտանիքի և նախադպրոցական հաստատության համագործակցությանը, դաստիարակների և ծնողների դերին, ինչպես նաև երեխայի հարցերին ու հետաքրքրություններին ճիշտ և հոգեբանորեն անվտանգ արձագանքելու սկզբունքներին։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև սեռային կարծրատիպերի ձևավորման կանխարգելումը և երեխաների միջև հավասար, հարգալից ու համագործակցային հարաբերությունների խթանումը։ Ժամանակակից մոտեցումների շրջանակում սեռային դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես երեխայի ընդհանուր սոցիալական, հուզական և բարոյական զարգացման մաս, որի նպատակն է ձևավորել տարիքին համապատասխան գիտելիքներ, պատասխանատու վարքագիծ և սեփական ու այլ մարդկանց սահմանների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունք։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այն մանկավարժական մեթոդներին, որոնք առավել արդյունավետ են նախադպրոցական տարիքում՝ զրույցներ, խաղային գործունեություն, իրավիճակների քննարկում, հեքիաթներ, դիտարկումներ և երեխայի առօրյա փորձի վրա հիմնված ուսուցում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ընտանիքի դաստիարակչական միջավայրը, քանի որ երեխայի սեռային պատկերացումների ձևավորման վրա էական ազդեցություն ունեն ծնողների վերաբերմունքը, հաղորդակցման ոճը և ընտանեկան հարաբերությունների մշակույթը։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն համադրում է զարգացման հոգեբանության և նախադպրոցական մանկավարժության դրույթները՝ առաջարկելով սեռային դաստիարակության նկատմամբ երեխայակենտրոն, տարիքին համապատասխան և ժամանակակից մոտեցման հիմքեր։ Այն կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական կրթության մասնագետների, մանկավարժների, հոգեբանների, ծնողների և ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով երեխայի բնականոն հոգեբանական ու սոցիալական զարգացման համար բարենպաստ կրթադաստիարակչական միջավայրի ձևավորմանը։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Եվրոպական միության գործունեության իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ Հարավային Կովկասում խաղաղության, անվտանգության և տարածաշրջանային կայունության ապահովման գործընթացների համատեքստում։ Դիտարկվում են Եվրոպական միության արտաքին քաղաքականության և անվտանգության ընդհանուր քաղաքականության իրավական սկզբունքները, միջազգային պայմանագրային հիմքերը և տարածաշրջանային համագործակցության կարգավորման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ԵՄ հիմնադիր պայմանագրերի, միջազգային իրավունքի նորմերի և համապատասխան իրավական փաստաթղթերի նշանակությանը հակամարտությունների կանխարգելման, խաղաղ կարգավորման և վստահության ամրապնդման նախաձեռնությունների իրականացման գործում։ Քննարկվում են Եվրոպական միության հարաբերությունները Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի հետ, գործընկերության և համագործակցության իրավական ձևաչափերը, ինչպես նաև տարածաշրջանում իրականացվող քաղաքական, դիվանագիտական և դիտորդական նախաձեռնությունների իրավական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում մարդու իրավունքների պաշտպանության, ժողովրդավարական հաստատությունների զարգացման, իրավունքի գերակայության և տարածաշրջանային անվտանգության փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում են միջազգային կազմակերպությունների համագործակցությունը, ԵՄ իրավասությունների սահմանները և խաղաղության հաստատման գործընթացներում իրավական ու քաղաքական գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, քաղաքագետների, դիվանագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Պոնտոսի հույների ամուսնաընտանեկան սովորույթների և ծեսերի ուսումնասիրությանը՝ հատկապես հայկական միջավայրում դրանց պահպանման, վերափոխման և արդիականացման գործընթացների տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում ընտանիքի ձևավորման, ամուսնության կնքման, հարսանեկան արարողությունների և ընտանեկան կյանքի հետ կապված ավանդական մշակութային պատկերացումների համակարգն է։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Պոնտոսի հույն համայնքի ինքնատիպ մշակութային ժառանգությունը, որի կարևոր բաղադրիչներից են ամուսնության նախապատրաստման, նշանադրության, հարսանիքի, նորապսակների ընդունման և հետհարսանեկան շրջանի հետ կապված սովորույթներն ու ծիսական գործողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այս ավանդույթները փոփոխվել հայկական սոցիալ-մշակութային միջավայրում՝ տարբեր մշակութային ազդեցությունների, բնակության նոր պայմանների, միջհամայնքային շփումների և հասարակական փոփոխությունների հետևանքով։ Աշխատության մեջ ավանդական սովորույթները դիտարկվում են ոչ թե որպես անփոփոխ համակարգ, այլ որպես մշակութային երևույթներ, որոնք ժամանակի ընթացքում կարող են պահպանել իրենց հիմնական խորհրդանշական իմաստները՝ միաժամանակ փոխելով արտահայտման ձևերը։ Հետազոտվում են հարսանեկան ծեսերի կառուցվածքը, մասնակիցների դերերը, ծիսական առարկաների և գործողությունների նշանակությունը, բարեմաղթանքները, երգերը, ընտանեկան հարաբերությունների կարգավորման ձևերը և սերնդեսերունդ փոխանցվող պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ավանդույթի և արդիականության փոխհարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե ժամանակակից կենսակերպը, քաղաքայնացումը, կրթությունը, միջմշակութային ամուսնությունները և սոցիալական արժեքների փոփոխությունն ինչպես են ազդել ավանդական ծեսերի պահպանման կամ վերափոխման վրա։ Հայկական միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակութային փոխազդեցության գործընթացները, որոնց արդյունքում որոշ սովորույթներ կարող են պահպանվել գրեթե անփոփոխ, մյուսները՝ հարմարվել նոր պայմաններին, իսկ որոշ ծիսական տարրեր՝ աստիճանաբար դուրս գալ գործածությունից։ Աշխատությունը կարևոր է նաև էթնիկ ինքնության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ ընտանեկան ծեսերն ու սովորույթները հաճախ հանդիսանում են համայնքային հիշողության, մշակութային շարունակականության և ինքնության փոխանցման կարևոր միջոցներ։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Պոնտոսի հույների մշակութային ժառանգության, հայկական միջավայրում դրա փոխակերպման և երկու մշակութային ավանդույթների փոխազդեցության մասին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, մշակութային մարդաբաններին, բանահավաքներին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, հույն և հայ համայնքների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ինչպես նաև ընտանեկան ծեսերի և ավանդական մշակույթի պահպանման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Медицина

Վերջույթների հրազենային օստեոմիելիտների կանխարգելումը և բուժումը տեղային պատերազմների պայմաններում, այդ թվում՝ ղարաբաղյան հակամարտության օրինակով, հանդիսանում է ռազմական դաշտային բժշկության և բարդ ինֆեկցիոն վիրաբուժության կարևոր խնդիրներից մեկը, քանի որ նման վնասվածքները հաճախ ուղեկցվում են ոսկրային հյուսվածքի լայնածավալ աղտոտմամբ, փափուկ հյուսվածքների վնասումով և միկրոօրգանիզմների ներթափանցմամբ, ինչը նպաստում է քրոնիկական բորբոքային գործընթացների զարգացմանը։ Հրազենային վնասվածքների դեպքում օստեոմիելիտի զարգացման ռիսկը բարձր է հատկապես ուշ կամ ոչ բավարար առաջնային վիրաբուժական մշակման, անբավարար հակաբիոտիկային պրոֆիլակտիկայի և տարհանման ուշացման պայմաններում, ինչը բնորոշ է ռազմական գործողությունների ժամանակ ստեղծվող բարդ լոգիստիկ իրավիճակներին։ Կանխարգելման հիմնական ուղղությունները ներառում են վաղ և լիարժեք առաջնային վիրաբուժական մշակում՝ դեբրիդման, օտար մարմինների հեռացում, ոսկրային բեկորների կայունացում, ինչպես նաև լայն սպեկտրի հակաբակտերիալ թերապիայի վաղ սկիզբ՝ հաշվի առնելով ինչպես աերոբ, այնպես էլ անաերոբ ֆլորան։ Կարևոր է նաև վնասվածքի ճիշտ իմոբիլիզացիան և ժամանակին տարհանումը բարձր մակարդակի բժշկական հաստատություններ, որտեղ հնարավոր է կատարել երկրորդային վիրաբուժական միջամտություններ և երկարաժամկետ վերականգնողական բուժում։ Բուժման փուլում կիրառվում են կրկնակի վիրահատական մաքրումներ, երկարատև հակաբիոտիկային թերապիա՝ ըստ մանրէաբանական հետազոտությունների, ինչպես նաև ոսկրային դեֆեկտների վերականգնման մեթոդներ՝ ներառյալ օստեոսինթեզ, արտաքին ֆիքսացիա և ռեկոնստրուկտիվ վիրաբուժություն։ Քրոնիկական ձևերի դեպքում կարող է անհրաժեշտ լինել մեռուկացած ոսկրային հատվածների հեռացում և բարդ վերականգնողական միջամտություններ՝ երբեմն նաև միկրովիրաբուժական տեխնիկայի կիրառմամբ։ Ղարաբաղյան հակամարտության պայմաններում նման վնասվածքների կառավարումը առանձնահատուկ մարտահրավեր է եղել՝ կապված մարտական գործողությունների ինտենսիվության, տարհանման սահմանափակումների և ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիության հետ, ինչը ընդգծում է կազմակերպված դաշտային բժշկական օգնության, արագ տրիաժի և բազմաստիճան բուժման համակարգի կարևորությունը։