Հայոց լեզու և հայ գրականություն 2-րդ մաս

Технология

Աշխատությունը նվիրված է պտուղների հասունացման ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունների, դրանց պահպանման տեխնոլոգիական պայմանների և տեղական բուսական հումքից պեկտինի ստացման հնարավորությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պտղի ձևավորումից մինչև լիարժեք հասունացում և հետբերքահավաքային պահպանում ընթացող ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական գործընթացների վրա, որոնք պայմանավորում են արտադրանքի սննդային արժեքը, կառուցվածքը, համային հատկությունները և պահպանունակությունը։ Քննության են առնվում հասունացման տարբեր փուլերում ածխաջրերի, օրգանական թթուների, պեկտինային նյութերի, գունանյութերի և կենսաբանական այլ բաղադրիչների քանակական ու որակական փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բջջապատերի կառուցվածքային վերափոխումներին և պեկտինային միացությունների փոփոխություններին, քանի որ դրանք անմիջականորեն կապված են պտղի հյուսվածքների փափկացման և հասունացման աստիճանի հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև ֆերմենտային գործընթացների նշանակությունը և դրանց ազդեցությունը պահպանման ընթացքում արտադրանքի որակական ցուցանիշների փոփոխության վրա։ Հասունացման կենսաքիմիական առանձնահատկությունների բացահայտումը դիտարկվում է որպես պահպանման առավել արդյունավետ տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրության գիտական հիմք։ Քննության են առնվում ջերմաստիճանի, օդի հարաբերական խոնավության, պահպանման տևողության և միջավայրի այլ գործոնների ազդեցությունները պտուղների որակի ու պահպանունակության վրա։ Կարևորվում է հետբերքահավաքային կորուստների նվազեցումը, սննդային արժեքի հնարավորինս երկար պահպանումը և ապրանքային տեսքի վատթարացման կանխումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տեսակների և սորտերի կենսաբանական առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց հասունացման արագությունը, կենսաքիմիական կազմը և պահպանման պայմանների նկատմամբ արձագանքը կարող են էապես տարբերվել։ Պահպանման տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ռեժիմների արդյունավետությունը և ընտրել տվյալ հումքի առանձնահատկություններին առավել համապատասխան պայմաններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տեղական բուսական հումքի օգտագործմամբ պեկտինի ստացման հնարավորության գնահատումը։ Պեկտինը դիտարկվում է որպես բուսական ծագման արժեքավոր բնական նյութ, որի պարունակությունը և հատկությունները կախված են հումքի տեսակից, հասունության աստիճանից և մշակման պայմաններից։ Ուսումնասիրվում են պեկտինով հարուստ տեղական հումքի հնարավոր աղբյուրները, այդ թվում՝ պտուղների վերամշակման ընթացքում առաջացող բուսական մնացորդների նպատակային օգտագործման հեռանկարները։ Նման մոտեցումը կարևոր է ոչ միայն նոր արտադրանքի ստացման, այլև սննդի արդյունաբերության երկրորդային հումքի առավել ամբողջական օգտագործման տեսանկյունից։ Քննության են առնվում պեկտինային նյութերի առանձնացման և ստացված արտադրանքի հիմնական ֆիզիկաքիմիական հատկությունների գնահատման տեխնոլոգիական սկզբունքները։ Կարևորվում է հումքի նախնական մշակման, արդյունահանման պայմանների և հետագա մաքրման փուլերի ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ելքի և որակի վրա։ Տարբեր տեխնոլոգիական պարամետրերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել պեկտինի առավել արդյունավետ ստացման պայմանները և գնահատել տեղական հումքի արդյունաբերական օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում ստացված պեկտինի հատկությունների գնահատմանը՝ սննդի արտադրության մեջ դրա հետագա կիրառման հնարավորությունները պարզելու համար։ Հետազոտությունը միավորում է կենսաքիմիական և տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ պտղի հասունացման գործընթացները կապելով պահպանման և վերամշակման հետ։ Այսպիսի համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ուսումնասիրել պտուղների կենսաբանական փոփոխությունները, այլև դրանց վերաբերյալ ստացված գիտելիքները կիրառել արտադրական խնդիրների լուծման համար։ Տեղական հումքի արդյունավետ օգտագործումը կարող է նպաստել վերամշակման խորության բարձրացմանը, թափոնների քանակի նվազեցմանը և հավելյալ արժեք ունեցող արտադրանքի ստացմանը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է պտղաբուծական արտադրանքի հետբերքահավաքային կորուստների նվազեցման, պահպանման տեխնոլոգիաների կատարելագործման և տեղական հումքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությամբ։ Այն կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև սննդի արդյունաբերության համար անհրաժեշտ բնական բաղադրիչների տեղական արտադրության զարգացման և պտուղների վերամշակման մնացորդների օգտակար կիրառման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սննդի կենսաքիմիայի, սննդի տեխնոլոգիայի, պտուղների պահպանման և վերամշակման, կենսատեխնոլոգիայի ու գյուղատնտեսական արտադրանքի ապրանքագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, տեխնոլոգների, դասախոսների և ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Բեսարաբիայի Աքքերման քաղաքում և դրա շրջակայքում պահպանված հայկական հնությունների, պատմամշակութային հետքերի և հայկական համայնքի ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայկական բնակչության ներկայության պատմությունը, դրա ձևավորման պայմանները և տեղական քաղաքային ու մշակութային միջավայրում թողած հետքն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել Աքքերմանում և հարակից տարածքներում պահպանված հայկական եկեղեցիները, գերեզմանաքարերը, արձանագրությունները, ճարտարապետական մնացորդները, կենցաղային ու նյութական մշակույթի այլ նմուշներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հնագիտական և վիմագրական նյութերին, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու հայկական համայնքի պատմական ներկայությունը, սոցիալական կառուցվածքը, կրոնական կյանքը և մշակութային կապերը։ Աշխատությունը կարող է ներառել հուշարձանների ճարտարապետական առանձնահատկությունների, կառուցման ժամանակագրության, շինարարական տեխնիկայի և գեղարվեստական ձևավորման ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական արձանագրությունների վերծանմանը և դրանց պատմական նշանակության բացահայտմանը, քանի որ նման սկզբնաղբյուրները կարող են տեղեկություններ հաղորդել անձանց, համայնքային հաստատությունների, շինարարական գործունեության և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի վերաբերյալ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել տեղական պատմական աղբյուրները, ճանապարհորդների և հետազոտողների վկայությունները, հնագիտական նյութերը և հայկական գրավոր հիշատակությունները՝ ավելի ամբողջական պատկեր ստանալու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Աքքերմանի՝ որպես Սև ծովի տարածաշրջանի կարևոր առևտրական և ռազմավարական կենտրոնի դերին, որը նպաստել է տարբեր ժողովուրդների և մշակույթների փոխազդեցությանը։ Այս համատեքստում հայկական համայնքի պատմությունը կարող է դիտարկվել ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների շրջանակում՝ հաշվի առնելով բնակչության տեղաշարժերը, առևտրական կապերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայկական սփյուռքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Բեսարաբիայի հայկական ներկայության նյութական վկայությունները լրացնում են Հայաստանից դուրս հայկական համայնքների պատմության վերաբերյալ պատկերացումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Աքքերմանի հայկական հուշարձանների նույնականացմանը, ժամանակագրական և պատմական մեկնաբանությանը, ինչպես նաև դրանց պահպանության ու գիտական շրջանառության հարցերի ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայկական պատմամշակութային ժառանգության տարածական տարածման, միջնադարյան և նոր շրջանի հայկական համայնքների պատմության ու տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, հնագետներին, արվեստաբաններին, վիմագրագետներին, ճարտարապետության պատմաբաններին, սփյուռքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Литература

Աշխատությունը ներկայացնում է հեղինակի հայերեն գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությունը՝ վերլուծելով նրա ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Քննության առարկա են դառնում ազգային ինքնության, հայրենազրկման, սփյուռքյան կյանքի, մարդու ներաշխարհի, միայնության, հոգեբանական ապրումների և ժամանակի սոցիալական փոփոխությունների արտացոլումը գրական երկերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների կառուցմանը, լեզվի արտահայտչականությանը, հեղինակային ոճին, խորհրդանշական պատկերներին և պատմողական առանձնահատկություններին՝ բացահայտելով դրանց դերը հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ստեղծագործությունների պատմամշակութային միջավայրին, դրանց ընդունելությանը գրական քննադատության մեջ և նշանակությանը հայ գրական մտքի ձևավորման ու զարգացման գործում։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ դասական և սփյուռքահայ գրականության ուսումնասիրությամբ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի քառյակների և դրանց ռուսերեն թարգմանությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով բնագրի և թարգմանական տարբերակների միջև առկա լեզվական, ոճական և գաղափարական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է Թումանյանի քառյակների գեղարվեստական կառուցվածքը, պատկերային համակարգը, փիլիսոփայական խորությունը և լեզվաոճական արտահայտչամիջոցները՝ դրանք համադրելով ռուսերեն տարբերակներում կիրառված թարգմանական լուծումների հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են իմաստային ճշգրտության, բանաստեղծական հնչեղության, ռիթմի, հանգավորման և ազգային մշակութային ենթաշերտերի փոխանցման խնդիրները՝ գնահատելով, թե որքանով են թարգմանությունները պահպանել բնագրի գեղարվեստական արժեքն ու հեղինակային մտահղացումը։ Գրքում առանձնացվում են հաջողված և վիճահարույց թարգմանական մոտեցումները, ինչպես նաև ներկայացվում են այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են տարբեր թարգմանիչների ընտրած լեզվական և ոճական ռազմավարությունները։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է Թումանյանագիտության, թարգմանագիտության և հայ-ռուսական գրական կապերի ուսումնասիրության ոլորտում՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով ինչպես գիտնականների ու ուսանողների, այնպես էլ բանաստեղծական թարգմանության խնդիրներով զբաղվող ընթերցողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է պետական սեփականության վրա հիմնված ձեռնարկությունների ապապետականացման գործընթացի կառավարման տնտեսական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շուկայական հարաբերությունների անցման պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում պետական սեփականության կառուցվածքի փոփոխության, մասնավոր հատվածի ձևավորման, ձեռնարկությունների կառավարման նոր մեխանիզմների ներդրման և սեփականության իրավունքի վերափոխման գործընթացների փոխկապակցվածությունն է։ Ապապետականացումը դիտարկվում է որպես ավելի լայն տնտեսական վերափոխումների բաղադրիչ, որը կարող է ներառել ոչ միայն սեփականության փոխանցում մասնավոր սուբյեկտներին, այլև պետական մասնակցության ձևերի փոփոխություն, կառավարման ապակենտրոնացում, մրցակցային միջավայրի զարգացում և ձեռնարկությունների տնտեսական ինքնուրույնության ընդլայնում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անցումային տնտեսության պայմաններում համապատասխան քաղաքականության նպատակների, սկզբունքների և իրականացման մեխանիզմների ձևավորմանը։ Քննվում են պետական ձեռնարկությունների գնահատման, վերակազմակերպման և կառավարման արդյունավետության խնդիրները, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել սեփականության կառուցվածքի փոփոխության տնտեսական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կառավարման մարմինների դերը՝ իրավական և կազմակերպական միջավայրի ձևավորման, գործընթացների համակարգման, պետական գույքի կառավարման և իրականացվող ծրագրերի վերահսկման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ապապետականացման սոցիալական հետևանքներին՝ զբաղվածության, աշխատաշուկայի, ձեռնարկությունների սոցիալական պարտավորությունների և բնակչության տարբեր խմբերի տնտեսական հնարավորությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է մրցակցային միջավայրի ձևավորման նշանակությունը, քանի որ սեփականության ձևի փոփոխությունն ինքնին չի երաշխավորում արտադրողականության կամ կառավարման արդյունավետության բարձրացում, եթե համապատասխան շուկաներում բացակայում են մրցակցային պայմանները և արդյունավետ ինստիտուցիոնալ կարգավորումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ապապետականացման և սեփականաշնորհման տարբեր ձևերն ու դրանց կիրառման առանձնահատկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով սեփականության իրավունքի հստակեցմանը, ներդրումային միջավայրին և կորպորատիվ կառավարման մեխանիզմների ձևավորմանը։ Հայաստանի տնտեսական վերափոխումների փորձը դիտարկվում է հետխորհրդային համակարգից շուկայական տնտեսության անցման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում՝ առանձնացնելով ազգային տնտեսության կառուցվածքային և կառավարչական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատել պետական ձեռնարկությունների վերափոխումը ոչ միայն որպես սեփականության ձևի փոփոխություն, այլև որպես տնտեսական կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ վերակառուցման գործընթաց՝ կապված պետության, մասնավոր հատվածի և շուկայի միջև գործառույթների ու պատասխանատվության նոր հարաբերակցության ձևավորման հետ։

Литература

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հայերեն Աստվածաշնչի պատկերային համակարգը՝ բացահայտելով դրա լեզվական, գեղարվեստական և խորհրդանշական կառուցվածքները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը միջնադարյան հայ գրական մտածողության վրա։ Վերլուծվում են սուրբ գրքի փոխաբերական լեզուն, կերպարային համակարգը, խորհրդանիշների բազմաշերտությունը և դրանց մեկնաբանության ավանդույթները հայ մշակութային միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ներսես Շնորհալիի ստեղծագործական աշխարհին՝ դիտարկելով նրա հոգևոր պոեզիան և աստվածաբանական մտածողությունը որպես Աստվածաշնչյան պատկերային համակարգի յուրօրինակ վերաիմաստավորում և գեղարվեստական զարգացում։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են սուրբ գրքի պատկերները ներթափանցում հայ միջնադարյան գրականություն՝ ձևավորելով գաղափարական և գեղագիտական մտածողության հիմքեր, ինչպես նաև նպաստելով ազգային հոգևոր մշակույթի ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Գիրքը կարևոր է հայ գրականության, աստվածաբանության և մշակութաբանության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար՝ ընդգծելով սուրբ գրքի և հեղինակային ստեղծագործության փոխազդեցության խորքային շերտերը։