Հեղնար աղբյուր

История

Սա պատմագիտական հետազոտություն է, որը նվիրված է 18-րդ դարի վերջին քառորդում հայկական պետականության վերականգնման գաղափարի և քաղաքական նախագծերի ձևավորմանը՝ Ռուսական կայսրության տարածաշրջանային քաղաքականության համատեքստում, որտեղ վերլուծվում են Russian Empire-ի ազդեցությունը Հարավային Կովկասում, ինչպես նաև հայկական քաղաքական-հասարակական շրջանների ձգտումները՝ պետականության վերականգնման կամ ինքնավարության ընդլայնման ուղղությամբ, աշխատանքը ընդգրկում է նաև այդ ժամանակաշրջանի դիվանագիտական գործընթացները, տարածաշրջանային ուժերի՝ Պարսկաստանի և Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունների բարդ համակարգը, միաժամանակ դիտարկվում են հայկական ազատագրական մտքի զարգացման փուլերը, եկեղեցու և հոգևոր վերնախավի դերակատարությունը, ինչպես նաև Ռուսաստանի հետ համագործակցության հնարավորությունները որպես արտաքին քաղաքական հենարան պետականության վերականգնման գաղափարի համար, ինչը ձևավորեց հետագա պատմական գործընթացների գաղափարական հիմքերը։

Химия

Այս աշխատանքը նվիրված է ազինիլօքսիպիրիդաջոնների և ազինիլթիոպիրիդազինների շարքում նոր կառուցվածքային ածանցյալների սինթեզին և դրանց պոտենցիալ պեստիցիդային ակտիվության ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով գտնել արդյունավետ միացություններ գյուղատնտեսական վնասատուների դեմ պայքարի համար։ Հեղինակը վերլուծում է հետազոտվող միացությունների օրգանական սինթեզի հիմնական ուղիները՝ ընդգծելով հետերոցիկլիկ համակարգերի կառուցման ռեակցիաները, ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծման մեթոդները և ռեակցիոն պայմանների օպտիմալացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառուցվածք–ակտիվություն հարաբերակցության (SAR) ուսումնասիրությանը, որը թույլ է տալիս գնահատել մոլեկուլային կառուցվածքի ազդեցությունը կենսաբանական ակտիվության վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև սինթեզված ածանցյալների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները՝ լուծելիություն, կայունություն, լիպոֆիլություն և դրանց հնարավոր ազդեցությունը կենսաբանական թիրախների հետ փոխազդեցության վրա։

Лингвистика

Լեզվաբանական և մշակութաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է «տուն» հասկացության լեզվամշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը հայ և անգլաամերիկյան լեզվամշակույթներում։ Քննության են առնվում «տուն» հասկացության իմաստային կառուցվածքը, դրա լեզվական արտահայտման միջոցները և ազգային մտածողության ու մշակութային արժեքների համակարգում զբաղեցրած տեղը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տան՝ որպես բնակության վայրի, ընտանիքի, հարազատության, անվտանգության, պատկանելության և ազգային ինքնության խորհրդանիշի ընկալումներին։ Վերլուծվում են հայերենում և անգլերենում տվյալ հասկացությունն արտահայտող բառերի, դարձվածքների, ասացվածքների, փոխաբերությունների և կայուն բառակապակցությունների իմաստային ու գործառական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև հայկական և անգլաամերիկյան մշակույթներում տան վերաբերյալ ձևավորված ավանդական պատկերացումները, ընտանեկան հարաբերությունների արտացոլումը լեզվում և մշակութային արժեքների ազդեցությունը լեզվական աշխարհընկալման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են համեմատական լեզվաբանության, ճանաչողական լեզվաբանության և լեզվամշակութաբանության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ երկու լեզվամշակույթներում հասկացության ընդհանրություններն ու տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում լեզվական աշխարհի պատկերի, ազգային մտածելակերպի, մշակութային խորհրդանիշների և միջմշակութային հաղորդակցության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, ճանաչողական իմաստաբանության, թարգմանաբանության և հայ-անգլերեն միջմշակութային ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան մոնղոլների պատմության ուսումնասիրությանը՝ հայերեն պատմական աղբյուրների և ժամանակակիցների վկայությունների հիման վրա։ Այն արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ կենտրոնանում է մոնղոլական նվաճումների, Կովկասում և Առաջավոր Ասիայում նրանց հայտնվելու ու քաղաքական ազդեցության վերաբերյալ հայկական մատենագրության պահպանած տեղեկությունների համակարգման և վերլուծության վրա։ Հետազոտության հիմքում օգտագործված նյութերը ներառում են միջնադարյան հայ պատմիչների երկերից քաղված տեղեկություններ, մասնավորապես Վարդան Արևելցու, Ստեփանոս Օրբելյանի, Սմբատ Սպարապետի և Կիրակոս Գանձակեցու պատմական երկերը։ Կ. Պ. Պատկանովի կազմած երկհատորյակը հրատարակվել է 1873-1874 թվականներին. առաջին հատորում ներառված են Վարդանի, Ստեփանոս Օրբելյանի և Սմբատի աշխատություններից քաղված հատվածներ, իսկ երկրորդը նվիրված է Կիրակոս Գանձակեցու պատմությունից քաղված նյութերին։ Աշխատության մեջ հայ պատմական աղբյուրները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու մոնղոլական արշավանքների ընթացքը, նվաճված տարածքների քաղաքական իրավիճակը, տեղական իշխանությունների և մոնղոլական իշխանության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև բնակչության կրած սոցիալական և տնտեսական հետևանքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն այն տեղեկությունները, որոնք վերաբերում են XIII դարի իրադարձություններին, մոնղոլական զորքերի առաջխաղացմանը դեպի Կովկաս և Մերձավոր Արևելք, տեղական իշխանների քաղաքական վարքագծին և նորաստեղծ իշխանական համակարգի հետ հարաբերություններին։ Հայկական աղբյուրների համադրումը թույլ է տալիս ոչ միայն վերականգնել առանձին իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև ուսումնասիրել մոնղոլական տիրապետության ազդեցությունը տարածաշրջանի հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի վրա։ Կարևոր է նաև աղբյուրագիտական մոտեցումը, քանի որ տարբեր պատմիչների հաղորդած տեղեկությունները կարող են տարբերվել ծավալով, շեշտադրումներով և իրադարձությունների մեկնաբանությամբ։ Այդ պատճառով նյութի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների մասին։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև այն առումով, որ հայկական միջնադարյան պատմագրությունը դիտարկվում է որպես մոնղոլների պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրային շերտ. ժամանակակից ուսումնասիրություններում նույնպես Կիրակոս Գանձակեցու, Վարդանի, Ստեփանոս Օրբելյանի և Սմբատի տեղեկությունները օգտագործվում են մոնղոլների՝ Կովկասում և Առաջավոր Ասիայում գործունեությունը վերականգնելու համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն նպաստում է հայ միջնադարյան պատմագրության տեղեկությունների հասանելիությանը և համակարգմանը՝ դրանք ներկայացնելով թարգմանության և բացատրական ծանոթագրությունների միջոցով։ Պատկանովի աշխատանքը կարևոր տեղ ունի մոնղոլական շրջանի ուսումնասիրության աղբյուրագիտական գրականության մեջ և հետագայում օգտագործվել է Կովկասի ու Արևմտյան Ասիայի XIII-XIV դարերի պատմությանը վերաբերող ուսումնասիրություններում։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջնադարագետներին, արևելագետներին, մոնղոլագիտության և հայագիտության մասնագետներին, աղբյուրագետներին, ինչպես նաև Կովկասի և Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է տարածքային կազմավորումների կայուն և համաչափ սոցիալ-տնտեսական զարգացման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա։ Քննության են առնվում տարածքային զարգացման տնտեսական բովանդակությունը, կայունության և համաչափության գնահատման սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր տարածքների զարգացման մակարդակների միջև առկա տարբերությունների ձևավորման հիմնական գործոնները։ Վերլուծվում են բնակչության զբաղվածության, եկամուտների, տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, արտադրական ներուժի, ձեռնարկատիրության և ենթակառուցվածքների զարգացման ցուցանիշները՝ տարածքային անհամաչափությունների բացահայտման և գնահատման նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզերի և համայնքների բնական, մարդկային, ֆինանսական ու արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, տնտեսական մասնագիտացման հնարավորություններին և տեղական զարգացման ներուժի բացահայտմանը։ Քննարկվում են բնակչության և տնտեսական գործունեության տարածքային կենտրոնացման, ներքին միգրացիայի, աշխատատեղերի բաշխման և սոցիալական ու տնտեսական ենթակառուցվածքների հասանելիության հետ կապված խնդիրները։ Դիտարկվում է պետական տարածքային քաղաքականության դերը զարգացման տարբերությունների մեղմման, ներդրումային ակտիվության խթանման և տնտեսապես առավել թույլ տարածքների հնարավորությունների ընդլայնման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարածքային կառավարման համակարգի կատարելագործմանը, միջհամայնքային համագործակցությանը, զարգացման ծրագրերի մշակմանն ու դրանց արդյունավետության գնահատմանը։ Կարևորվում է տնտեսական աճի համադրումը սոցիալական, ժողովրդագրական և բնապահպանական գործոնների հետ՝ երկարաժամկետ կայուն զարգացման պայմաններ ապահովելու նպատակով։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել տարածքային զարգացման քաղաքականության կատարելագործմանը, տարածքային անհամաչափությունների նվազեցման մեխանիզմների մշակմանը և մարզերի ու համայնքների տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, տարածքային կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, զարգացման ծրագրերի մշակողների և ուսանողների համար։

Политология

Հայկ Դեմոյանի այս աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղյան հակամարտության տեղեկատվական, գաղափարական և քարոզչական կողմերի ուսումնասիրությանը։ Գիրքը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում կազմակերպվել քարոզչական և հակաքարոզչական գործընթացները՝ կապված Արցախի հիմնախնդրի, հայ-ադրբեջանական հակամարտության և միջազգային հանրային կարծիքի ձևավորման հետ։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է տեղեկատվական պատերազմի մեխանիզմներին, մեդիայի ազդեցությանը, պատմական փաստերի ներկայացման և խեղաթյուրման եղանակներին, ինչպես նաև ազգային և միջազգային հարթակներում կիրառվող քարոզչական ռազմավարություններին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ադրբեջանական հակահայկական քարոզչության հիմնական ուղղությունները, դրանց տարածման մեթոդները և դրանց հակազդելու հայկական փորձը։ Դեմոյանը ցույց է տալիս, թե ինչպես են պատմական փաստերը, մշակութային ժառանգությունը, ցեղասպանության թեման, քարտեզները, լուսանկարները, վիճակագրական տվյալներն ու քաղաքական հայտարարությունները օգտագործվում տեղեկատվական պայքարի մեջ՝ որպես ազդեցության գործիքներ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև հակաքարոզչության կազմակերպման արդյունավետ մեթոդներ՝ շեշտադրելով գիտական փաստարկների, պատմական աղբյուրների, միջազգային իրավունքի և մշակութային դիվանագիտության կարևորությունը։ Գիրքը կարևոր ուսումնասիրություն է տեղեկատվական անվտանգության, քաղաքական հաղորդակցության և ժամանակակից քարոզչական տեխնոլոգիաների տեսանկյունից։ Այն օգտակար է պատմաբանների, քաղաքագետների, լրագրողների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ, թե ինչպես է տեղեկատվական դաշտը ազդում քաղաքական հակամարտությունների և հանրային ընկալումների վրա։ Աշխատությունը համադրում է պատմագիտական, քաղաքական և մեդիա-վերլուծական մոտեցումները՝ ներկայացնելով Ղարաբաղյան հիմնախնդրի տեղեկատվական պայքարի բազմաշերտ պատկերը։