Հեղուկ դեղաձևեր

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենում, ռուսերենում և անգլերենում անձի հատկանիշներ արտահայտող դարձվածային միավորների լեզվաբանական, իմաստաբանական և համեմատական ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են դարձվածքների դերը մարդու արտաքին և ներքին առանձնահատկությունների, բնավորության գծերի, մտավոր կարողությունների, հուզական վիճակների, վարքագծի և բարոյական որակների նկարագրման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեք լեզուներում անձի դրական և բացասական հատկանիշներն արտահայտող դարձվածքների իմաստային խմբավորմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկություններին և փոխաբերական նշանակությունների ձևավորման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են դարձվածային միավորների բառային կազմը, պատկերավորության միջոցները, ոճական երանգավորումները և խոսքային կիրառության առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հայերենի, ռուսերենի և անգլերենի դարձվածքների միջև առկա իմաստային ընդհանրություններին ու տարբերություններին, համարժեքության աստիճաններին և թարգմանության ընթացքում առաջացող դժվարություններին։ Կարևորվում են ազգային մտածողության, մշակութային ավանդույթների, ժողովրդական պատկերացումների և արժեքային համակարգերի արտահայտությունները դարձվածաբանության մեջ։ Դիտարկվում են նաև լեզվամշակութային առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորում են մարդու հատկանիշների պատկերավոր նկարագրության տարբեր ձևերը յուրաքանչյուր լեզվում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես համընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ առանձին ժողովուրդների աշխարհընկալման և լեզվական մտածողության յուրահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել համեմատական դարձվածաբանության, լեզվամշակութաբանության, բառարանագրության և թարգմանության տեսության զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասերների, թարգմանիչների, օտար լեզուների դասավանդողների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտատեսական առարկաների կրթական ներուժի ուսումնասիրությանը և դրանց միջոցով ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների զարգացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ երաժշտության տեսական գիտելիքները ոչ միայն անհրաժեշտ են մասնագիտական պատրաստվածության համար, այլև կարող են կարևոր դեր ունենալ ուսանողների ստեղծագործական մտածողության, ինքնուրույնության, երևակայության և երաժշտական արտահայտչականության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են երաժշտատեսական առարկաների ուսուցման առանձնահատկությունները, դրանց բովանդակությունը և ստեղծագործական գործունեության հետ փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մանկավարժական մեթոդներին և ուսուցման ձևերին, որոնք կարող են խթանել ուսանողների ակտիվ մասնակցությունը, ինքնուրույն երաժշտական մտքի ձևավորումը և տեսական գիտելիքների գործնական կիրառումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում երաժշտական ստեղծագործությունների վերլուծությանը, երաժշտական լեզվի տարրերի գիտակցված ընկալմանը, երաժշտական նյութի ինքնուրույն մեկնաբանմանը, ստեղծագործական առաջադրանքների կատարմանը և տեսական հասկացությունների կիրառմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսանողին ոչ միայն յուրացնել երաժշտության տեսության օրենքներն ու սկզբունքները, այլև դրանք օգտագործել սեփական ստեղծագործական գաղափարների իրականացման համար։ Աշխատությունը կարևորում է նաև դասավանդողի դերը ստեղծագործական միջավայրի ձևավորման գործում՝ ընդգծելով անհատական մոտեցման, համագործակցային աշխատանքի, գործնական առաջադրանքների և ուսանողների նախաձեռնողականության խթանման նշանակությունը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են նպաստել երաժշտական մտածողության զարգացմանը, ստեղծագործական խնդիրների ինքնուրույն լուծման կարողության ձևավորմանը և ուսանողների մասնագիտական ինքնարտահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել երաժշտության ուսուցիչներին, դասախոսներին, երաժշտական կրթության մասնագետներին, մանկավարժներին, հետազոտողներին և երաժշտական բուհերի ու ուսումնական հաստատությունների ուսանողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև երաժշտական կրթության մեթոդաբանության կատարելագործման և այնպիսի ուսումնական գործընթացի կազմակերպման համար, որտեղ տեսական գիտելիքը հանդես է գալիս ոչ թե որպես ինքնանպատակ նյութ, այլ որպես ստեղծագործական գործունեության զարգացման արդյունավետ գործիք։

Культура

Այս աշխատությունը նվիրված է ձեն-բուդդիզմի փիլիսոփայական և գեղագիտական գաղափարների ազդեցությանը 20-րդ դարի երաժշտության զարգացման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է արևելյան մտածողության հիմնական սկզբունքները, դրանց արտացոլումը երաժշտական ստեղծագործության, ընկալման և կատարողական արվեստի մեջ, ինչպես նաև ձեն-բուդդիզմի գաղափարների փոխազդեցությունը ժամանակակից երաժշտական ուղղությունների հետ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են լռության, պարզության, ինքնաբուխ արտահայտման, ներքին կենտրոնացման և գեղագիտական նվազապաշտության գաղափարները՝ բացահայտելով դրանց դերը նոր երաժշտական լեզվի և ստեղծագործական մտածողության ձևավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 20-րդ դարի երաժշտության գեղագիտական վերափոխումներին, արևելյան և արևմտյան մշակութային ավանդույթների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև փիլիսոփայական գաղափարների ազդեցությանը կոմպոզիտորական ստեղծագործության վրա։ Աշխատությունը համադրում է փիլիսոփայական, մշակութաբանական և երաժշտագիտական մոտեցումները՝ արժեքավոր նյութ առաջարկելով երաժշտության տեսությամբ, գեղագիտությամբ, փիլիսոփայությամբ և մշակութային փոխազդեցություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Финансы

Գիրքը նվիրված է ֆինանսական ինստիտուտների գործունեության արդյունավետության գնահատման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառմամբ և Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի օրինակով։ Աշխատությունում վերլուծվում են բանկերի, վարկային կազմակերպությունների և այլ ֆինանսական հաստատությունների գործունեության արդյունքային ցուցանիշները, ներկայացվում են դրանց համեմատական գնահատման տեսական և գործնական հիմքերը, ինչպես նաև արդյունավետության չափման համար կիրառվող քանակական մեթոդները։ Հեղինակը քննարկում է ֆինանսական կառույցների գործունեության վրա ազդող հիմնական գործոնները, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, մրցունակության մակարդակը և ֆինանսական կայունության գնահատման չափանիշները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսամաթեմատիկական մոդելներին, վիճակագրական վերլուծության գործիքներին և օպտիմալացման մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտել ֆինանսական ինստիտուտների ուժեղ և թույլ կողմերը, գնահատել դրանց գործունեության արդյունավետության մակարդակը և հիմնավորել կառավարչական որոշումների ընդունումը։ Ներկայացված ուսումնասիրությունները և հաշվարկային մոտեցումները կարող են օգտակար լինել ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, ինչպես նաև տնտեսագիտության և ֆինանսների մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։ Գիրքը նպաստում է ֆինանսական համակարգի գործունեության ավելի խորը ըմբռնմանը և արդյունավետության գնահատման գիտական մեթոդների կիրառման զարգացմանը Հայաստանի պայմաններում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրող Ինտրայի «Ներաշխարհ» ստեղծագործության լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայ գրականության զարգացման և անհատական գեղարվեստական մտածողության համատեքստում։ Դիտարկվում են հեղինակի լեզվամտածողության ինքնատիպությունը, բառապաշարի կառուցվածքը, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և ստեղծագործության գեղարվեստական լեզվի ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ինտրայի խոսքի պատկերավորությանը, փոխաբերությունների, համեմատությունների, խորհրդանշական պատկերների և հուզական արտահայտչամիջոցների գործածությանը։ Քննարկվում են շարահյուսական կառույցների առանձնահատկությունները, նախադասությունների կառուցման եղանակները, խոսքի ռիթմական կազմակերպումը և լեզվական միջոցների դերը ստեղծագործության գաղափարական ու գեղագիտական բովանդակության արտահայտման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի հոգեբանական պատկերումների, ներքին ապրումների, փիլիսոփայական խորհրդածությունների և անհատի հոգևոր աշխարհի ներկայացման լեզվաոճական միջոցներին։ Կարևորվում են գրական լեզվի և անհատական ոճի փոխհարաբերությունները, ստեղծագործության բառապաշարի իմաստային շերտերը, ինչպես նաև Ինտրայի գեղարվեստական մտածողության կապը հայ գրականության պատմական և մշակութային միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել «Ներաշխարհի» լեզվական ինքնատիպության բացահայտմանը, հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության արժևորմանը և հայ գրականության ոճագիտական ուսումնասիրությունների խորացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, գրականագետների, ոճաբանների, հայ բանասիրության հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում ներդրումային ռիսկերի կառավարման արդյունավետության գնահատմանը և այն մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել գյուղատնտեսական ներդրումների անորոշությունն ու բարձրացնել դրանց տնտեսական արդյունքը։ Հետազոտության հիմքում այն հանգամանքն է, որ գյուղատնտեսությունը բնութագրվում է արտադրական գործընթացների սեզոնայնությամբ, բնական և կլիմայական պայմաններից կախվածությամբ, շուկայական գների տատանումներով, ֆինանսական սահմանափակումներով և արտադրության ծախսերի փոփոխականությամբ, ինչի հետևանքով ներդրումային որոշումները կարող են ուղեկցվել բազմաթիվ և փոխկապակցված ռիսկերով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ներդրումային ռիսկերի հիմնական տեսակները՝ արտադրական, ֆինանսական, շուկայական, գնային, վարկային, արժութային, կլիմայական, բնական և կազմակերպական ռիսկերը։ Գյուղատնտեսության առանձնահատկություններից ելնելով՝ առանձնահատուկ նշանակություն ունեն երաշտները, ցրտահարությունները, կարկտահարությունները, ջրային ռեսուրսների անբավարարությունը, հիվանդություններն ու վնասատուները, քանի որ դրանց հետևանքով կարող են նվազել բերքատվությունն ու արտադրանքի իրացման ծավալները և, համապատասխանաբար, վատանալ ներդրումային ծրագրերի ֆինանսական արդյունքները։ Միաժամանակ գյուղատնտեսական ներդրումների արդյունավետության վրա ազդում են արտադրանքի շուկայական գները, վառելիքի, պարարտանյութերի, սերմերի և այլ նյութական ռեսուրսների արժեքները, ինչպես նաև վարկավորման տոկոսադրույքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռիսկերի կառավարման գործող մեխանիզմների գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրությունը, վարկային ծրագրերը, պետական աջակցության միջոցառումները, ներդրումային սուբսիդավորումը, արտադրության դիվերսիֆիկացումը, ոռոգման համակարգերի զարգացումը և ռիսկերի կանխատեսման գործիքները։ Հայաստանում գյուղատնտեսության ապահովագրական համակարգի ներդրումը նույնպես ուղղված է կլիմայական և այլ բնական ռիսկերից առաջացող վնասների ֆինանսական հետևանքների մեղմմանը։ (mineconomy.am) Աշխատության մեջ կարող է իրականացվել ներդրումային ծրագրերի տնտեսական արդյունավետության գնահատում՝ կիրառելով զուտ ներկա արժեքի, ներքին եկամտաբերության նորմայի, ներդրման վերադարձի ժամկետի, շահութաբերության և այլ ցուցանիշներ։ Սակայն միայն միջին կամ ակնկալվող ցուցանիշների հաշվարկը բավարար չէ, քանի որ գյուղատնտեսական նախագծերի արդյունքները կարող են զգալիորեն փոխվել արտաքին պայմանների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով կարևոր են զգայունության և սցենարային վերլուծությունները, որոնց միջոցով կարելի է գնահատել ներդրման արդյունքների փոփոխությունը բերքատվության, արտադրանքի գնի, ծախսերի կամ կլիմայական պայմանների տարբեր սցենարների դեպքում։ Ռիսկերի կառավարման արդյունավետությունը կարող է գնահատվել նաև նախապես կանխատեսված և փաստացի արդյունքների համեմատությամբ։ Եթե կառավարման միջոցառումների կիրառումը նվազեցնում է եկամտի տատանողականությունը, արտադրական կորուստները կամ ներդրված կապիտալի չվերադարձման հավանականությունը, ապա դրանք կարելի է դիտարկել որպես արդյունավետ գործիքներ։ Հակառակ դեպքում անհրաժեշտ է վերանայել ռիսկերի նույնականացման, գնահատման և կառավարման մեխանիզմները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների և տնտեսությունների տարբեր խմբերի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Փոքր, միջին և խոշոր տնտեսությունների՝ ռիսկերը կրելու և կառավարելու հնարավորությունները տարբեր են։ Խոշոր տնտեսությունները սովորաբար ունեն ավելի լայն ֆինանսական և տեխնիկական հնարավորություններ, մինչդեռ փոքր տնտեսությունները կարող են առավել զգայուն լինել մեկ տարվա բերքի կորստի, գների անկման կամ վարկային պարտավորությունների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կառավարման համակարգը պետք է հաշվի առնի տնտեսությունների չափը, մասնագիտացումը, տարածաշրջանը և արտադրության տեսակը։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարածքային գործոնի ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի մարզերում գյուղատնտեսական արտադրության բնական և տնտեսական պայմանները տարբեր են, ուստի ներդրումային ռիսկերի կառուցվածքն ու ինտենսիվությունը կարող են էապես տարբերվել։ Ոռոգման հասանելիությունը, հողի որակը, կլիմայական պայմանները, ենթակառուցվածքները, շուկաներին մոտ լինելը և արտադրանքի իրացման հնարավորությունները կարող են ազդել ներդրումային ծրագրերի արդյունքների վրա։ Այս հանգամանքը ենթադրում է, որ գյուղատնտեսական ներդրումային քաղաքականությունը պետք է ունենա նաև տարածքային տարբերակված մոտեցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական ներդրումային ծրագրերի ընտրության, ֆինանսավորման և մոնիթորինգի ժամանակ։ Ռիսկերի գնահատման համակարգը կարող է օգնել ներդրողներին և պետական կառավարման մարմիններին տարբերակել առավել ռիսկային նախագծերը, ընտրել ռիսկերի նվազեցման համապատասխան գործիքներ և ավելի հիմնավորված որոշումներ կայացնել ներդրումների վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի նաև ապահովագրության, ֆինանսավորման և պետական աջակցության գործիքների փոխկապակցված կիրառումը, քանի որ դրանց համադրումը կարող է բարձրացնել գյուղատնտեսական ներդրումների կայունությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը գյուղատնտեսական ներդրումային ռիսկը դիտարկում է որպես բնական, տնտեսական, ֆինանսական և շուկայական գործոնների փոխազդեցության արդյունք և նպատակ ունի գնահատել դրանց կառավարման արդյունավետությունը՝ առաջարկելով այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նվազեցնել ներդրումային կորուստների հավանականությունը, բարձրացնել գյուղատնտեսական նախագծերի ֆինանսական կենսունակությունը և նպաստել ՀՀ գյուղատնտեսության մեջ ներդրումային ակտիվության ու արտադրության կայունության բարձրացմանը։