Հղիության հիպերտենզիաների ժամանակաախտորոշումը և ժամանակաբուժումը / Chronodiagnostics and chronotherapy of gestational hypertensions

Педагогика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հոգեկան զարգացման հապաղում ունեցող երեխաների ժամանակի զգացողության և ժամանակային կողմնորոշման առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանն ու դրանց կատարելագործման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ժամանակային պատկերացումների ձևավորման հոգեբանական և մանկավարժական նախադրյալները, երեխաների կողմից ժամանակի տևողության, հաջորդականության, արագության և ժամանակային հարաբերությունների ընկալման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դժվարություններին, որոնք կարող են առաջանալ անցյալի, ներկայի և ապագայի տարբերակման, օրվա մասերի, շաբաթվա օրերի, ամիսների և եղանակների ընկալման, ինչպես նաև գործողությունների տևողության գնահատման ընթացքում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հատուկ մանկավարժական և հոգեբանական մեթոդների կիրառումը՝ երեխաների ժամանակային պատկերացումները զարգացնելու և առօրյա ու ուսումնական գործունեության մեջ ժամանակը ճիշտ կողմնորոշվելու կարողությունները ձևավորելու նպատակով։ Կարող են դիտարկվել խաղային վարժություններ, տեսողական նյութեր, գործնական առաջադրանքներ, գործողությունների հաջորդականության կազմակերպում և կրկնության վրա հիմնված մեթոդներ, որոնք նպաստում են ժամանակային հասկացությունների աստիճանական յուրացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ ժամանակային կողմնորոշումը երեխայի ինքնուրույնության, ուսումնական գործունեության կազմակերպման և սոցիալական հարմարման կարևոր բաղադրիչներից է։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հատուկ մանկավարժներին, հոգեբաններին, ուսուցիչներին, դաստիարակներին, ծնողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին՝ հոգեկան զարգացման հապաղում ունեցող երեխաների ճանաչողական կարողությունների և ժամանակային կողմնորոշման հմտությունների զարգացման արդյունավետ մոտեցումներ ընտրելու համար։

История

Գիրքը պատմում է այն մասին, թե ինչպես հունական վարձկան զորքը, հայտնվելով թշնամական տարածքում առաջնորդի մահից հետո, ստիպված է լինում ինքնուրույն կազմակերպվել և դժվարին ճանապարհով վերադառնալ հայրենիք։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ռազմական արշավ Հունական զորքի մասնակցությունը պարսկական ներքին պայքարին։ Կրիտիկական իրավիճակ Առաջնորդի կորուստը և զորքի մնալը թշնամական տարածքում։ Նահանջի կազմակերպում Զորքի ինքնակազմակերպումը, կարգապահությունը և առաջնորդության ձևավորումը։ Դժվար ճանապարհ Լեռներ, թշնամիներ, սով և կլիմայական դժվարություններ։ Առաջնորդության օրինակներ Քսենոփոնը նկարագրում է ինչպես են տարբեր առաջնորդներ օգնում զորքին հասնել անվտանգություն։

Религия

Մանկական կրոնական կրթության և քրիստոնեական դաստիարակության համար նախատեսված ուսուցողական աշխատություն է, որի հիմնական նպատակն է մատաղ սերնդին մատչելի, պարզ և համակարգված ձևով ներկայացնել քրիստոնեական հավատքի հիմնարար դրույթները, եկեղեցական ուսմունքի հիմնական հասկացությունները և բարոյական կյանքի սկզբունքները։ Երկը նախատեսված է հատկապես նորավարժ, այսինքն՝ կրոնական ուսուցման մեջ նոր սկսնակ երեխաների համար և արտացոլում է այն մանկավարժական մոտեցումը, ըստ որի՝ քրիստոնեական գիտելիքների յուրացումը պետք է սկսվի պարզագույն հասկացություններից ու աստիճանաբար հանգեցնի հավատքի և բարոյական ուսմունքի ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Աշխատության բովանդակային հիմքը քրիստոնեական վարդապետության կարևորագույն սկզբունքների ներկայացումն է՝ Աստծո գոյության, արարչագործության, աստվածային նախախնամության, Հիսուս Քրիստոսի անձի և փրկագործական առաքելության, Սուրբ Հոգու, Սուրբ Երրորդության, եկեղեցու և հավիտենական կյանքի մասին ուսմունքների շրջանակում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քրիստոնեական հավատքի հիմնական ճշմարտությունների ճանաչմանը, աղոթքի նշանակությանը, աստվածային պատվիրանների կատարմանը և մարդու՝ Աստծո ու մերձավորների հանդեպ ունեցած պարտականություններին։ Ուսուցողական այսպիսի ձեռնարկների կարևոր բաղադրիչներից են նաև քրիստոնեական բարոյականության հիմնադրույթները՝ սերը, խոնարհությունը, հնազանդությունը, ազնվությունը, համբերությունը, ներողամտությունը, գթասրտությունը և ճշմարտասիրությունը։ Դրանք ներկայացվում են որպես երեխայի բնավորության ձևավորման և նրա հետագա հասարակական կյանքի համար անհրաժեշտ արժեքներ։ Աշխատության գաղափարական ուղղվածությունը միտված է ոչ միայն կրոնական տեղեկությունների փոխանցմանը, այլև երեխայի մեջ գիտակցված հավատքի, բարեպաշտության և բարոյական պատասխանատվության ձևավորմանը։ Քրիստոնեական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես անձի համակողմանի զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով երեխան սովորում է տարբերակել բարին ու չարը, գնահատել իր արարքները և առաջնորդվել քրիստոնեական սկզբունքներով։ Գրական և մեթոդական առումով աշխատությունը պատկանում է քրիստոնեական կարճ դասագրքերի և կաթողիկոսական-եկեղեցական ուսուցողական գրականության ավանդույթին։ Վարդապետության համառոտ ներկայացումը ենթադրում է նյութի ընտրովի և համակարգված մատուցում՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով հիմնական կրոնական հասկացությունների վրա։ Նման ձեռնարկներին բնորոշ է պարզաբանական շարադրանքը, ուսուցողական նպատակադրումը և գիտելիքների աստիճանական փոխանցումը։ Դրանք նախատեսված էին երեխաների տարիքային ու կրթական առանձնահատկությունները հաշվի առնելու և կրոնական ուսուցումը հասկանալի ու մատչելի դարձնելու համար։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր է նաև հայ մանկավարժական մտքի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էին կրոնական գիտելիքներն ընդգրկվում երեխաների նախնական կրթության համակարգում։ Պատմամշակութային նշանակությամբ հրատարակությունն առնչվում է XIX դարի հայ հոգևոր և կրթական կյանքի զարգացմանը։ Աստրախանը հայ համայնքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ հայերեն գրքի հրատարակությունը նպաստում էր ազգային լեզվի, կրոնական ավանդույթների և կրթական մշակույթի պահպանմանը։ Սուրբ Էջմիածնի տպարանի գործունեությունը կարևոր դեր ուներ հայ եկեղեցական գրականության և ուսումնական ձեռնարկների տարածման գործում։ Այսպիսի հրատարակությունները նպատակ ունեին ապահովելու երեխաների կրոնական կրթությունը, ամրապնդելու եկեղեցական ինքնությունը և քրիստոնեական ավանդույթները փոխանցելու հաջորդ սերունդներին։ Դրանք վկայում են նաև հայ հասարակության մեջ կրթության ու դաստիարակության նկատմամբ ունեցած ուշադրության և մայրենի լեզվով ուսումնական գրականություն ստեղծելու անհրաժեշտության գիտակցման մասին։ Գիրքը կարևոր մատենագիտական և պատմամանկավարժական արժեք ունի հայ կրոնական կրթության, մանկական ուսումնական գրականության, քրիստոնեական վարդապետության տարածման և XIX դարի Աստրախանի հայ համայնքի մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաբանների, մանկավարժների, հայագետների, եկեղեցու պատմաբանների, կրոնագետների և հայ կրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես հայ մանուկների քրիստոնեական կրթության ու բարոյական դաստիարակության պատմական ավանդույթի նշանակալի վկայություն։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XVII դարում Փոքր Հայքի տարածքում ձևավորված և զարգացած հայկական մանրանկարչական արվեստի պատմության, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական ձեռագրարվեստի զարգացման հիմնական ուղղությունները, մանրանկարչական ավանդույթների շարունակականությունը և տարածաշրջանի գրչության ու նկարազարդման կենտրոնների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագիր մատյանների պատկերազարդման ոճական առանձնահատկություններին, գունային լուծումներին, հորինվածքային կառուցվածքին, պատկերագրական համակարգերին և զարդարվեստի տարրերին։ Քննարկվում են մանրանկարիչների ստեղծագործական մոտեցումները, կրոնական ու մշակութային պատկերացումների արտացոլումը ձեռագրերում, ինչպես նաև միջնադարյան հայկական արվեստի ավանդույթների ազդեցությունը XVII դարի գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական և հասարակական պայմանների ազդեցությանը մանրանկարչության զարգացման վրա, տարբեր գեղարվեստական դպրոցների փոխառնչություններին և տեղական ինքնատիպ հատկանիշների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև ձեռագրերի գեղարվեստական հարդարանքի, պատկերային խորհրդանշանների և քրիստոնեական թեմատիկայի արտահայտման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը նպաստում է հայկական մանրանկարչության պատմության առավել խորքային ճանաչմանը և Փոքր Հայքի գեղարվեստական ժառանգության արժևորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, պատմաբանների, հայագետների, ձեռագրագետների, մշակութաբանների և հայկական միջնադարյան արվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Медицина

Գ. Պաղտասարյանի աշխատությունը, դատելով վերնագրից, անդրադառնում է գիջության՝ որպես առողջության և բարոյական կյանքի հետ առնչվող խնդրի հետևանքներին ու դրանց բուժման կամ կանխարգելման միջոցներին։ Այն ներկայացնում է 19-րդ դարի բժշկական և առողջապահական պատկերացումների մի ուղղություն, որտեղ անհատի ֆիզիկական վիճակը, անձնական վարքը և կենսակերպը դիտարկվում էին փոխկապակցված։ Վերնագրում «Աշնան տերևներ» պատկերավոր արտահայտությունը կարող է խորհրդանշել թուլացում, կենսունակության նվազում կամ առողջական խնդիրների հետևանքներ։ Աշխատության բուժական ուղղվածությունը մատնանշում է ընթերցողին տեղեկություններ փոխանցելու և առողջության պահպանման վերաբերյալ որոշակի խորհուրդներ ներկայացնելու նպատակը։ Նման գրականությունը կարևոր տեղ է զբաղեցրել բժշկական գիտելիքների տարածման պատմության մեջ՝ անդրադառնալով անձնական հիգիենային, առողջ ապրելակերպին, հիվանդությունների կանխարգելմանը և բուժման վերաբերյալ ժամանակի պատկերացումներին։ Գիրքը նաև արժեքավոր նյութ է 19-րդ դարի հայերեն բժշկական գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին առողջության, մարմնի և անձնական վարքի հարցերը ներկայացվում այդ ժամանակաշրջանի հայ հասարակությանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում բժշկության պատմությամբ, առողջապահական կրթությամբ և հայերեն գիտահանրամատչելի գրականության զարգացմամբ զբաղվողների համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է թուրք-անգլիական հարաբերությունները և Մոսուլի խնդիրը 1918–1926 թթ. ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրավիճակը և տարածաշրջանային ուժերի մրցակցությունը։ Նշվում է, որ Օսմանյան կայսրության փլուզումից հետո Մերձավոր Արևելքում առաջացած իշխանական վակուումը հանգեցրել է ազդեցության ոլորտների վերադասավորման, որտեղ հիմնական դերակատարներ են դարձել Մեծ Բրիտանիան և թուրքական ազգային շարժումը։ Վերլուծվում է, որ Մոսուլ տարածաշրջանի շուրջ վեճը կապված էր ինչպես նավթային պաշարների, այնպես էլ ռազմավարական հաղորդակցական ուղիների վերահսկման հետ, ինչը այն դարձնում էր կենսական նշանակության տարածք երկու կողմերի համար։