ՀՀ ֆինանսական կայունության ապահովումը դրամավարկային քաղաքականության շրջանակներում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության (ՓՄՁ) պետական աջակցության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով այդ հատվածի դերը տնտեսական աճի, զբաղվածության ստեղծման և մրցակցային միջավայրի զարգացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է ՓՄՁ ոլորտի զարգացման հիմնական պայմանները, պետական քաղաքականության գործիքները և դրանց արդյունավետությունը տնտեսության տարբեր ճյուղերում։ Գրքում դիտարկվում են աջակցության հիմնական ձևերը՝ հարկային արտոնություններ, վարկային և երաշխիքային ծրագրեր, սուբսիդիաներ, ինովացիոն և արտահանման խթանման միջոցառումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ծրագրերի հասանելիությանը, դրանց հասցեականությանը և իրական ազդեցությանը ձեռնարկությունների կայուն զարգացման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ՓՄՁ զարգացման խոչընդոտները՝ ֆինանսավորման սահմանափակումներ, վարչական բեռ, շուկաների սահմանափակ հասանելիություն և կառավարման հմտությունների պակաս։ Համեմատական վերլուծությամբ ներկայացվում է միջազգային փորձը՝ զարգացած և անցումային տնտեսություններում կիրառվող աջակցության մոդելների օրինակներով։ Աշխատությունը ընդգծում է արդյունավետ պետական աջակցության համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը՝ որպես ձեռնարկատիրության զարգացման, տնտեսական դիվերսիֆիկացման և մրցունակության բարձրացման կարևոր նախապայման։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների և ձեռնարկատիրության ոլորտի հետազոտողների համար։

История

Աշխատությունը պատմամշակութային բնույթի ուսումնասիրություն է, որը բազմակողմանի պատկերացում է տալիս հայ ժողովրդի պատմական անցյալի, մշակութային ժառանգության, բնական միջավայրի և աշխարհագրական առանձնահատկությունների մասին։ Նյութը կառուցված է առանձին ակնարկների սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով տարբեր տեսանկյուններից ներկայացնել հայկական պատմական և մշակութային իրականությունը։ Ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պատմական զարգացման հիմնական փուլերին, հասարակական կյանքի առանձնահատկություններին, ժողովրդի պատմական հիշողությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված մշակութային արժեքներին։ Պատմական նյութը համադրվում է երկրի բնության և աշխարհագրության նկարագրությունների հետ, ինչի շնորհիվ հնարավոր է պատկերացում կազմել այն բնական միջավայրի մասին, որտեղ դարերի ընթացքում զարգացել են հայկական բնակավայրերը, տնտեսական կյանքը և մշակույթը։ Առանձին նշանակություն է տրվում լեռնային բնապատկերին, բնական պայմաններին, բնակավայրերի տարածական առանձնահատկություններին և մարդու ու բնության փոխհարաբերություններին։ Մշակութային հատվածներում կարող են ներկայացվել հայկական ճարտարապետությունը, եկեղեցական և աշխարհիկ հուշարձանները, գրականությունը, արվեստը, ժողովրդական ավանդույթները, կենցաղը և հոգևոր ժառանգության տարբեր դրսևորումները։ Այս բաղադրիչների համադրումը նպաստում է հայ ժողովրդի մշակութային ինքնության ձևավորման պատմական պայմանների և դրա շարունակականության ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութական և ոչ նյութական ժառանգության փոխկապակցվածությանը՝ ցույց տալով, թե պատմական իրադարձությունները, աշխարհագրական միջավայրը և հասարակական կյանքն ինչպես են արտացոլվել մշակութային ստեղծագործության մեջ։ Ակնարկային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս աշխատությունը դիտարկել նաև որպես ճանաչողական աղբյուր այն ընթերցողների համար, որոնք ցանկանում են ընդհանուր պատկերացում ստանալ Հայաստանի և հայ ժողովրդի մասին՝ առանց սահմանափակվելու պատմության կամ մշակույթի միայն մեկ ոլորտով։ Պատմության, աշխարհագրության, ազգագրության և մշակութաբանության նյութերի համադրումը ստեղծում է ամբողջական պատկեր, որտեղ երկիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես պատմական հիշողության և բազմաշերտ մշակութային ժառանգության միջավայր։

География

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մի շարք ջրամբարների ջրի որակի հետազոտությանը և աղտոտվածության մակարդակի գնահատմանը՝ նպատակ ունենալով պարզել մակերևութային ջրային ռեսուրսների էկոլոգիական վիճակը և դրանց օգտագործման անվտանգությունը տարբեր տնտեսական և կենցաղային նպատակներով։ Դիտարկվում են ջրի ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հիմնական ցուցանիշները՝ pH մակարդակ, լուծված թթվածնի պարունակություն, հանքային աղերի կոնցենտրացիա, ծանր մետաղների առկայություն, ինչպես նաև մանրէաբանական աղտոտվածության աստիճան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրամբարների վրա մարդկային գործունեության ազդեցությանը՝ գյուղատնտեսական արտահոսքեր, արդյունաբերական թափոններ, կենցաղային կեղտաջրեր և ոռոգման համակարգերի ինտենսիվ օգտագործում, որոնք կարող են հանգեցնել էվտրոֆիկացիայի և ջրի որակի վատթարացման։ Աշխատանքում վերլուծվում են տարբեր ջրամբարների համեմատական տվյալները՝ ընդգծելով աղտոտվածության տարածական տարբերությունները և դրանց պայմանավորող գործոնները՝ կլիմայական պայմաններ, ջրային հոսքերի շրջանառություն և շրջակա տարածքների տնտեսական ակտիվություն։ Քննարկվում են նաև ջրի որակի մոնիթորինգի ժամանակակից մեթոդները՝ լաբորատոր անալիզներ, հեռահար զգայման տեխնոլոգիաներ և էկոլոգիական ինդեքսների կիրառումը, որոնք թույլ են տալիս գնահատել ջրային համակարգերի վիճակը ավելի համալիր ձևով։ Ընդգծվում է, որ ջրամբարների ջրի որակի պահպանումը ունի ռազմավարական նշանակություն Հայաստանի համար՝ կապված խմելու ջրի անվտանգության, գյուղատնտեսության կայուն զարգացման և էկոհամակարգերի պահպանության հետ։

Экология

Շրջակա միջավայրի պահպանության կառավարման կառուցվածքն ու բաղադրամասերը ներկայացնում են այն համակարգը, որը նախատեսված է բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանման և շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցման համար։ Կառավարման կառուցվածքը ներառում է պետական, տեղական ինքնակառավարման և մասնավոր կազմակերպությունների դերերը, որոնք համագործակցելով մշակում և իրականացնում են քաղաքականություն, ծրագրեր ու չափանիշներ՝ շրջակա միջավայրի պաշտպանության ոլորտում։ Բաղադրամասերը ներառում են օրենսդրական և կանոնակարգային հիմքերը, մոնիտորինգի և վերահսկողության համակարգերը, բնապահպանական տեղեկատվական համակարգերը, կրթական և կրթահասարակային միջոցառումները, ֆինանսավորման և խրախուսումների մեխանիզմները, ինչպես նաև հետազոտական ու գիտահետազոտական աշխատանքները։ Կառավարման գործընթացը ապահովում է ռիսկերի գնահատում, շրջակա միջավայրի վիճակի մշտադիտարկում, էկոլոգիական աղետների կանխարգելում և շրջակա միջավայրի պահպանության ռազմավարական ծրագրերի իրականացում։ Այս կառուցվածքի և բաղադրամասերի համակարգված գործունեությունը նպաստում է բնական ռեսուրսների խնայողությանը, կենսաբազմազանության պահպանմանը և մարդկային առողջության պաշտպանությանը, ինչպես նաև ստեղծում է հիմք երկրում էկոլոգիական կայուն զարգացման համար։

Литература

Արաբական գրականության պատմություն (19–20-րդ դարի առաջին կես) աշխատությունը գրականագիտության և արևելագիտության ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է արաբական գրականության զարգացման հիմնական փուլերը XIX դարի վերածննդից մինչև XX դարի առաջին կեսը, այն վերլուծում է Նահդայի (արաբական վերածնունդ) շարժման ազդեցությունը գրական գործընթացների վրա, ինչպես նաև նոր գրական ժանրերի ձևավորումը՝ վեպ, պատմվածք, էսսե և լրագրողական գրականություն, գիրքը անդրադառնում է այդ շրջանի կարևոր հեղինակներին, նրանց գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին, միաժամանակ ընդգծելով եվրոպական գրականության ազդեցությունը արաբական մտավոր կյանքի վրա և ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր արևելագիտության, գրականության պատմության և մշակութային ուսումնասիրությունների համար։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական կառավարման համակարգի և գյուղատնտեսության ոլորտում գործող կազմակերպությունների միջև ձևավորվող տնտեսական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հարաբերությունների ուսումնասիրությանը, դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը և համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործմանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման դերն է գյուղատնտեսության զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորման, ոլորտային քաղաքականության իրականացման, արտադրողների գործունեության աջակցման և գյուղատնտեսական շուկաների բնականոն գործունեության ապահովման գործընթացներում։ Քննվում են պետական կառավարման մարմինների և գյուղատնտեսական արտադրությամբ, վերամշակմամբ, մատակարարմամբ ու իրացմամբ զբաղվող կազմակերպությունների փոխգործակցության հիմնական ձևերը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, ծրագրերի իրականացմանը, պետական աջակցության գործիքների կիրառմանը և կազմակերպությունների կարիքների հաշվառմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պետական կարգավորման և տնտեսավարող սուբյեկտների ինքնուրույնության միջև արդյունավետ հավասարակշռության ձևավորմանը, քանի որ գյուղատնտեսության զարգացումը պայմանավորված է ինչպես մասնավոր նախաձեռնությամբ, այնպես էլ համապատասխան ինստիտուցիոնալ միջավայրի առկայությամբ։ Ուսումնասիրվում են պետական աջակցության ծրագրերի հասցեականության, հասանելիության և արդյունավետության գնահատման հարցերը, ինչպես նաև դրանց համապատասխանությունը գյուղատնտեսական կազմակերպությունների իրական տնտեսական պայմաններին։ Կարևորվում են ֆինանսական միջոցների հասանելիության, ապահովագրության, խորհրդատվական ծառայությունների, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրանքի իրացման հնարավորությունների հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման տարբեր մակարդակների, տեղական կառույցների և մասնավոր հատվածի միջև լիազորությունների ու պատասխանատվության հստակեցումը՝ կառավարման գործընթացներում կրկնությունները և անհարկի վարչարարությունը նվազեցնելու նպատակով։ Քննվում են նաև թվային կառավարման գործիքների կիրառման հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել տվյալների հավաքագրման, ծրագրերի վերահսկման, դիմումների մշակման և պետական մարմինների ու տնտեսավարողների միջև հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսական կազմակերպությունների մասնակցությանը ոլորտային որոշումների նախապատրաստման և զարգացման ծրագրերի քննարկման գործընթացներին, ինչը հնարավորություն է տալիս պետական քաղաքականության մշակման ժամանակ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արտադրողների խնդիրների և պահանջների վերաբերյալ։ Կատարելագործման ուղղությունները կարող են ընդգրկել համագործակցության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների զարգացումը, վարչարարական ընթացակարգերի պարզեցումը, պետական աջակցության արդյունքների գնահատման համակարգերի բարելավումը, տեղեկատվական թափանցիկության բարձրացումը և պետական ու մասնավոր հատվածների միջև երկարաժամկետ գործընկերության ամրապնդումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական քաղաքականության և հանրային կառավարման ուսումնասիրության համար՝ գյուղատնտեսության կայուն զարգացման խնդիրները դիտարկելով պետական կառավարման արդյունավետության և տնտեսավարող կազմակերպությունների մրցունակ գործունեության փոխկապակցվածության շրջանակում։