Հիմնական կանոններ Օսմանյան պետության

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անձի պատվի, արժանապատվության և գործարար համբավի քաղաքացիաիրավական պաշտպանության տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում այդ ոչ նյութական բարիքների իրավական բնույթը, դրանց պաշտպանության հիմքերը և քաղաքացիական իրավունքի շրջանակներում կիրառվող հիմնական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող կամ նրա հեղինակությանը վնասող տեղեկությունների տարածման հետ կապված իրավահարաբերություններին, ինչպես նաև խախտված իրավունքների վերականգնման հնարավոր եղանակներին։ Վերլուծվում են հերքման, պատասխանի իրավունքի, պատճառված վնասի հատուցման և քաղաքացիաիրավական պաշտպանության այլ մեխանիզմների կիրառման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև խոսքի ու արտահայտվելու ազատության և անձնական ոչ նյութական իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության ապահովման իրավական խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու համապատասխան իրավական պաշտպանության կառուցակարգերը, դրանց կիրառման պայմանները և դատական պաշտպանության հետ կապված հիմնական մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի, մարդու իրավունքների և դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող իրավաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

История

Հին Հունաստան. հետազոտական էսքիզներ աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրությունների ժողովածու է, որը նվիրված է Հին Հունաստանի քաղաքակրթության տարբեր կողմերի վերլուծությանը՝ քաղաքական կառուցվածքներից և քաղաք-պետությունների (պոլիսների) զարգացման առանձնահատկություններից մինչև փիլիսոփայական, մշակութային և սոցիալական կյանքի հիմնական դրսևորումները, այն անդրադառնում է աթենական ժողովրդավարության ձևավորմանը, սպարտական պետական համակարգին, հունական դիցաբանության ազդեցությանը հասարակական մտածողության վրա, ինչպես նաև դասական շրջանի արվեստի և գրականության զարգացման միտումներին, գիրքը ներկայացնում է տարբեր հետազոտական էսքիզներ, որոնք համադրում են պատմական աղբյուրների քննադատական վերլուծությունը և ժամանակակից գիտական մեկնաբանությունները, միաժամանակ բացահայտելով Հին Հունաստանի ժառանգության ազդեցությունը եվրոպական քաղաքակրթության ձևավորման վրա և նրա շարունակական նշանակությունը համաշխարհային պատմության համատեքստում։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է կենսաչափական պարամետրերի կիրառմամբ բաշխված տեղեկատվական համակարգերում տվյալների պաշտպանության սկզբունքների, մեթոդների և ճարտարապետական լուծումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անձի կենսաբանական կամ վարքային առանձնահատկությունների հիման վրա նույնականացման և իսկորոշման մեխանիզմների համադրումն է տվյալների բաշխված պահպանման ու մշակման տեխնոլոգիաների հետ։ Քննվում են կենսաչափական տվյալների ներկայացման, մշակման և համեմատման ընդհանուր մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց օգտագործման հնարավորությունները տեղեկատվական ռեսուրսների նկատմամբ հասանելիության վերահսկման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ կենսաչափական տեղեկատվությունն ինքնին զգայուն տվյալ է և պահանջում է պաշտպանություն չարտոնված հասանելիությունից, պատճենումից, փոփոխումից կամ այլ նպատակներով օգտագործումից։ Դիտարկվում են այնպիսի համակարգային մոտեցումներ, որոնց դեպքում նույնականացման համար անհրաժեշտ տեղեկատվությունը չի կենտրոնացվում մեկ պահպանման կետում, այլ տրամաբանորեն կամ ֆիզիկապես բաշխվում է տարբեր հանգույցների միջև՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել մեկ հանգույցի խոցման հետևանքով ամբողջ համակարգի վտանգման հավանականությունը։ Ուսումնասիրվում են իսկորոշման հուսալիության, տվյալների ամբողջականության, գաղտնիության և հասանելիության փոխկապակցված խնդիրները, ինչպես նաև սխալ ճանաչման և մերժման ցուցանիշների նշանակությունը կենսաչափական համակարգերի արդյունավետության գնահատման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաչափական ձևանմուշների անվտանգ պահպանման և մշակման խնդիրը, քանի որ, ի տարբերություն սովորական գաղտնաբառերի, կենսաչափական բնութագրերը հնարավոր չէ հեշտությամբ փոխարինել դրանց արտահոսքի դեպքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել բազմագործոն իսկորոշման, գաղտնագրային պաշտպանության և բաշխված տվյալների կառավարման մեխանիզմների համատեղ կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համակարգի մասշտաբայնությանը, հանգույցների միջև տեղեկատվության անվտանգ փոխանակմանը, անսարքությունների նկատմամբ կայունությանը և օգտատիրոջ անձնական տվյալների պաշտպանության պահանջներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տեղեկատվական անվտանգության, բաշխված համակարգերի, կենսաչափական նույնականացման և տվյալների պաշտպանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել անձի իսկությունը հաստատող և միաժամանակ զգայուն տեղեկատվության գաղտնիությունն ու ամբողջականությունը պահպանող հուսալի համակարգային լուծումներ։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է V–XVIII դարերի ընթացքում հայ և իրանական գրականությունների միջև ձևավորված բազմաշերտ կապերի, փոխազդեցությունների և մշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ հայ-իրանական գրական հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործությունների կամ հեղինակների միջև ազդեցությունների ամբողջություն, այլև որպես երկարատև պատմամշակութային գործընթաց, որի հիմքում ընկած են երկու ժողովուրդների հարևանությունը, պատմական փոխհարաբերությունները, լեզվական ու մշակութային շփումները և ընդհանուր տարածաշրջանային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն ուղիները, որոնց միջոցով իրանական մշակութային և գրական տարրերը ներթափանցել են հայկական գրական միջավայր, ինչպես նաև այն ազդեցությունները, որոնք հայկական գրական և մշակութային ավանդույթները կարող էին ունենալ իրանական աշխարհի վրա։ V–XVIII դարերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու այդ կապերի զարգացման երկարատև ընթացքին՝ սկսած վաղմիջնադարյան մշակութային շփումներից մինչև նոր ժամանակաշրջանի գրական հարաբերություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական պայմանների ազդեցությանը գրական փոխազդեցությունների վրա։ Հայ և իրանական ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային շփումները տարբեր դարաշրջաններում ստեղծել են փոխադարձ ազդեցությունների համար նպաստավոր միջավայր։ Այդ հարաբերություններում կարևոր դեր են ունեցել նաև առևտրական ճանապարհները, քաղաքային մշակութային կենտրոնները, կրթական և հոգևոր հաստատությունները, ինչպես նաև տարբեր լեզուներով գրականության տարածման ու թարգմանության գործընթացները։ Գրական կապերը զարգացել են ոչ միայն ուղղակի ազդեցության միջոցով, այլև բանավոր ավանդությունների, պատմությունների, առասպելների, ժողովրդական զրույցների և մշակութային պատկերացումների փոխանակման ճանապարհով։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում թարգմանական գրականության դերը։ Թարգմանությունը հանդես է գալիս որպես մշակույթների միջև հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկը՝ հնարավորություն տալով գրական և գաղափարական արժեքների տարածմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում թարգմանված կամ փոխադրված ստեղծագործությունները նպաստել են գրական ժանրերի, թեմաների, կերպարների և գեղարվեստական պատկերների փոխանակմանը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ թարգմանության միջոցով ոչ միայն առանձին ստեղծագործություններ են անցնում մի մշակույթից մյուսը, այլև փոխվում են գրական ընկալման և գեղարվեստական մտածողության որոշ ձևեր։ Հայ-իրանական գրական կապերի կարևոր դրսևորումներից է թեմատիկ և կերպարային ընդհանրությունների ձևավորումը։ Երկու գրական ավանդույթներում հանդիպող պատմական, առասպելական, սիրային, հերոսական և բարոյափիլիսոփայական թեմաները կարող են ունենալ տարբեր ազգային մեկնաբանություններ, սակայն միաժամանակ պահպանել որոշակի ընդհանուր հիմք։ Հերոսական պայքարի, հայրենիքի, սիրո, հավատարմության, իշխանության, բարոյական ընտրության և ճակատագրի վերաբերյալ պատկերացումները տարբեր ժամանակներում դարձել են փոխազդեցության կարևոր հարթակներ։ Այդ ընդհանրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն ազդեցության ուղղությունները, այլև երկու գրականությունների ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմագրական և գրական ժառանգության փոխհարաբերությանը։ Հայ և իրանական պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները կարող են կարևոր նյութ տրամադրել երկու ժողովուրդների մշակութային շփումների ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական արտացոլումը հաճախ անցնում է ազգային սահմաններից և դառնում փոխադարձ գրական պատկերացումների ձևավորման հիմք։ Այս համատեքստում գրականությունը հանդես է գալիս որպես պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր ժողովուրդների միջև մշակութային ընկալումների ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի նաև բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Ժողովրդական հեքիաթները, ավանդազրույցները, առասպելները և հերոսապատումները հաճախ ունեն շարժուն բնույթ և կարող են տարածվել տարբեր ժողովուրդների մշակութային միջավայրերում՝ ենթարկվելով տեղական վերամշակման։ Հայկական և իրանական բանահյուսական նյութերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սյուժետային մոտիվների, կերպարային տիպերի և պատկերային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդ գործընթացում փոխառությունը սովորաբար չի նշանակում մեխանիկական կրկնություն․ օտար նյութը նոր մշակութային միջավայրում ստանում է նոր իմաստ և ձև։ XVIII դարի հասնող ժամանակային ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-իրանական գրական կապերի շարունակականությունը՝ չնայած քաղաքական և հասարակական փոփոխություններին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվում են գրական հաղորդակցության ձևերը, սակայն մշակութային շփումների հիմքում շարունակում են մնալ աշխարհագրական հարևանությունը, պատմական կապերը և փոխադարձ հետաքրքրությունը։ Այս երկարատև գործընթացը ցույց է տալիս, որ հայ և իրանական գրականությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների լայն համակարգում։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից դրա նշանակությամբ։ Հայ-իրանական գրական կապերի քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ տարբերակել փոխազդեցության, փոխառության, զուգահեռ զարգացման և ընդհանուր մշակութային միջավայրի ազդեցության երևույթները։ Այն նպաստում է երկու գրական ավանդույթների փոխադարձ կապերի ավելի ամբողջական ընկալմանը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են պատմականորեն հարակից ժողովուրդների գրականությունները պահպանել սեփական ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ փոխանակելով թեմաներ, գաղափարներ և գեղարվեստական ձևեր։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայ և իրանական գրականության, արևելյան մշակույթի, համեմատական գրականագիտության և միջմշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել V–XVIII դարերում ձևավորված հայ-իրանական գրական փոխհարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունների և դրանց մշակութային նշանակության մասին։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է սեռական հասունացման շրջանում ձվարանների բարորակ ուռուցքների և ուռուցքանման գոյացությունների պատճառով վիրահատական միջամտություն տարած կանանց վերարտադրողական համակարգի հետագա վիճակի կլինիկական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դեռահասության շրջանում կատարված միջամտությունից հետո օրգանիզմի զարգացման, ձվարանների ֆունկցիոնալ վիճակի և հետագա վերարտադրողական առողջության միջև հնարավոր փոխկապակցվածություններն են։ Սեռական հասունացումը դիտարկվում է որպես վերարտադրողական համակարգի ձևավորման կարևոր ժամանակաշրջան, որի ընթացքում տեղի են ունենում հորմոնային և ֆունկցիոնալ նշանակալի փոփոխություններ, ուստի այդ փուլում ձվարանների հիվանդությունները և դրանց բուժումը կարող են պահանջել երկարաժամկետ բժշկական հսկողություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել դաշտանային ֆունկցիայի ձևավորման և հետագա ընթացքի առանձնահատկությունները, հորմոնային կարգավորման ընդհանուր ցուցանիշները, ձվարանների ֆունկցիոնալ վիճակը և վերարտադրողական ներուժը բնութագրող կլինիկական տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել սկզբնական ախտաբանական վիճակի բնույթին, հիվանդության առաջացման տարիքին, վիրահատական միջամտության ծավալին և ձվարանային հյուսվածքի պահպանման աստիճանին՝ որպես հետագա վիճակի վրա հնարավոր ազդեցություն ունեցող գործոնների։ Կարևորվում է օրգանապահպան մոտեցումների նշանակության գնահատումը, հատկապես այն դեպքերում, երբ բուժումն իրականացվում է վերարտադրողական համակարգի դեռևս ձևավորման փուլում։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են համադրվել կլինիկական դիտարկումների, լաբորատոր գնահատումների և պատկերային հետազոտությունների տվյալները՝ վերարտադրողական համակարգի վիճակի հնարավոր փոփոխությունների ամբողջական պատկեր ստանալու նպատակով։ Առանձին ուղղություն է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատումը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն միջամտությունից անմիջապես հետո արձանագրվող վիճակը, այլև հասուն տարիքում դրսևորվող առանձնահատկությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են հետագա բժշկական հսկողության սկզբունքների հիմնավորման և վերարտադրողական առողջության պահպանմանն ուղղված կլինիկական մոտեցումների զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկական և դեռահասների գինեկոլոգիայի, վերարտադրողական բժշկության, էնդոկրինոլոգիայի և կլինիկական հետազոտությունների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ գնահատել դեռահասության շրջանում ձվարանների բարորակ ախտահարումների պատճառով կատարված վիրահատությունների հնարավոր երկարաժամկետ կապը կանանց վերարտադրողական համակարգի հետագա վիճակի հետ։