Հզոր տերահերցային ճառագայթման աղբյուրի ստեղծման հնարավորությունը գործող գծային արագացուցչի հիման վրա

Экономика

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության սննդի արդյունաբերությունում արտադրության ծախքերի կրճատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետ կառավարման ուղիների բացահայտմանը։ Այն ներկայացնում է արտադրական ծախքերի ձևավորման տեսական հիմքերը, դրանց դասակարգման առանձնահատկությունները և ձեռնարկությունների տնտեսական արդյունավետության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններում նյութական, աշխատանքային և այլ ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները, ինքնարժեքի նվազեցման մեխանիզմները և արտադրության կազմակերպման կատարելագործման ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացների բարելավմանը, ռեսուրսախնայող մեթոդների ներդրմանը, կառավարման համակարգերի արդյունավետացմանը և արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը։ Գիրքը վերլուծում է Հայաստանի սննդի արդյունաբերության ոլորտում առկա խնդիրները և ներկայացնում գործնական մոտեցումներ՝ ուղղված արտադրական ծախքերի օպտիմալացմանն ու ձեռնարկությունների տնտեսական կայունության ապահովմանը։ Աշխատանքը նախատեսված է տնտեսագետների, արտադրական կառավարման մասնագետների, սննդի արդյունաբերության ոլորտի ղեկավարների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են արտադրության արդյունավետության և ծախսերի կառավարման հիմնահարցերով։

История

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Հայաստանի տարածքում ոստիկանության և հասարակական կարգի պահպանության ինստիտուտների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը՝ պատմաաշխարհագրական տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում պետական կառավարման և իրավակարգի պահպանության այն կառույցներն են, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում պատասխանատու են եղել բնակչության անվտանգության, հասարակական կարգի, վարչական վերահսկողության և իրավական նորմերի պահպանման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոստիկանության պատմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես իրավապահ համակարգի զարգացման պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանների պետական կառուցվածքի, վարչական կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական Հայաստանի վարչատարածքային բաժանմանը, քաղաքների և բնակավայրերի կառավարման առանձնահատկություններին և այն աշխարհագրական միջավայրին, որտեղ ձևավորվել ու գործել են հասարակական կարգի պահպանության տարբեր մարմիններ։ Հատուկ նշանակություն ունի տարբեր ժամանակաշրջանների համադրական ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքական իշխանության փոփոխությունները, պետական կառավարման ձևերի վերափոխումը և արտաքին ազդեցությունները անդրադարձել են նաև իրավակարգի պահպանության մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել ոստիկանության գործառույթների պատմական փոփոխությունները, իրավապահ մարմինների և տեղական վարչական կառույցների փոխհարաբերությունները, հանցավորության ու հասարակական անկարգությունների դեմ պայքարի ձևերը, ինչպես նաև բնակչության և իշխանության միջև իրավական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Պատմաաշխարհագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ գործընթացները կապել կոնկրետ տարածքների, բնակավայրերի, ճանապարհների, վարչական կենտրոնների և բնակչության տեղաբաշխման հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելով իրավապահ համակարգի գործունեության տարածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև աղբյուրագիտական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ վարչական փաստաթղթերի, պատմական վկայությունների, քարտեզների և այլ տեղեկությունների համադրմանը, ինչը կարևոր է պատմական իրադարձությունների և կառույցների տեղային ու ժամանակագրական պատկերը վերականգնելու համար։ Հետազոտության արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ ոստիկանության պատմությունը դիտարկվում է լայն պատմական համատեքստում՝ պետականության, վարչական կառավարման, հասարակական կարգի և տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, պատմական աշխարհագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, իրավունքի և իրավապահ համակարգերի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու պատմական Հայաստանի տարածքներում հասարակական կարգի պահպանության համակարգերի ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները՝ դրանք ներկայացնելով ժամանակի քաղաքական, վարչական և աշխարհագրական իրողությունների համատեքստում։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական մոդելավորման կրթական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը և դրա կիրառմանը որպես տարբեր ուսումնական առարկաների միջև բովանդակային ու գործնական կապերի ձևավորման արդյունավետ միջոց։ Հետազոտության կենտրոնում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկական գիտելիքները կարող են ծառայել ոչ միայն առանձին հաշվարկային խնդիրների լուծմանը, այլև բնության, տեխնիկայի, հասարակության և տնտեսության մեջ հանդիպող երևույթների նկարագրման, վերլուծության ու կանխատեսման համար։ Մոդելավորման միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում մաթեմատիկական հասկացությունները կապել ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության, աշխարհագրության, ինֆորմատիկայի, տնտեսագիտության և այլ առարկաների բովանդակության հետ՝ գիտելիքները դիտարկելով միասնական համակարգի շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է իրական խնդիրը մաթեմատիկական լեզվով ներկայացնելու գործընթացի վրա։ Սովորողը նախ ուսումնասիրում է տվյալ երևույթը, առանձնացնում դրա էական հատկությունները և փոխկապակցված մեծությունները, ապա կատարում որոշակի պարզեցումներ ու ենթադրություններ և կառուցում համապատասխան մաթեմատիկական նկարագրություն։ Այդ նկարագրությունը կարող է արտահայտվել հավասարման, ֆունկցիայի, գրաֆիկի, աղյուսակի, հավասարումների համակարգի, վիճակագրական կախվածության, երկրաչափական կառուցվածքի կամ այլ մաթեմատիկական միջոցի տեսքով։ Այնուհետև իրականացվում է ստացված մոդելի ուսումնասիրությունը, լուծման արդյունքների մեկնաբանումը և դրանց համեմատումը սկզբնական իրական իրավիճակի հետ։ Այս հաջորդականությունը նպաստում է ոչ միայն մաթեմատիկական կարողությունների, այլև վերլուծական և համակարգային մտածողության զարգացմանը։ Կարևորվում է միջառարկայական կապերի դերը կրթական գործընթացում։ Դպրոցական առարկաները սովորաբար ներկայացվում են առանձին դասընթացների տեսքով, սակայն իրական աշխարհի երևույթները չեն սահմանափակվում մեկ գիտության շրջանակով։ Բնագիտական կամ սոցիալ-տնտեսական խնդրի ուսումնասիրությունը հաճախ պահանջում է միաժամանակ օգտագործել տարբեր ոլորտների գիտելիքներ։ Մաթեմատիկական մոդելավորումը ստեղծում է այդ գիտելիքները միավորելու հնարավորություն, քանի որ մաթեմատիկական լեզուն կարող է կիրառվել տարբեր բնույթի երևույթների քանակական և կառուցվածքային նկարագրման համար։ Այս մոտեցումը նպաստում է սովորողի գիտելիքների ամբողջականացմանը և օգնում է հասկանալ, թե տարբեր դասընթացներում ձեռք բերված հասկացությունները ինչպես կարող են կիրառվել նույն խնդրի լուծման ընթացքում։ Ֆիզիկայի հետ միջառարկայական կապը մոդելավորման առավել ակնառու օրինակներից է։ Շարժման, արագության, արագացման, ուժի, աշխատանքի, էներգիայի, էլեկտրական երևույթների և այլ ֆիզիկական գործընթացների ուսումնասիրությունը հիմնված է մաթեմատիկական հարաբերությունների վրա։ Մոդելավորման առաջադրանքները հնարավորություն են տալիս սովորողին տեսնել, թե ինչպես է ֆիզիկական երևույթի նկարագրությունը վերածվում ֆունկցիայի կամ հավասարման, իսկ ստացված մաթեմատիկական լուծումը կրկին մեկնաբանվում է ֆիզիկական տեսանկյունից։ Այսպիսով մաթեմատիկական բանաձևը դադարում է ընկալվել որպես միայն վերացական արտահայտություն և ձեռք է բերում կոնկրետ երևույթ նկարագրող գործիքի նշանակություն։ Նման կապեր կարող են ձևավորվել նաև քիմիայի հետ։ Նյութերի քանակական հարաբերությունները, լուծույթների բաղադրությունը, ռեակցիաների ընթացքը և տարբեր պարամետրերի միջև կախվածությունները կարող են ներկայացվել մաթեմատիկական մոդելների միջոցով։ Սովորողները կարող են կիրառել համամասնություններ, հավասարումներ, տոկոսային հաշվարկներ, ֆունկցիոնալ կախվածություններ և վիճակագրական մեթոդներ՝ քիմիական խնդիրների վերլուծության ընթացքում։ Այսպիսի առաջադրանքները ցույց են տալիս, որ նույն մաթեմատիկական գաղափարը կարող է ունենալ տարբեր գիտական մեկնաբանություններ և օգտագործվել տարբեր առարկայական իրավիճակներում։ Կենսաբանության հետ կապերի ձևավորման համար մաթեմատիկական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պոպուլյացիաների փոփոխությունները, օրգանիզմների աճը, կենսաբանական ցուցանիշների հարաբերակցությունները, ժառանգականության հավանականային օրինաչափությունները և այլ գործընթացներ։ Իրական կամ պայմանական տվյալների օգտագործումը նպաստում է վիճակագրական մտածողության զարգացմանը։ Սովորողները կարող են հավաքել տվյալներ, կազմել աղյուսակներ և գրաֆիկներ, հաշվարկել միջին ցուցանիշներ, համեմատել արդյունքները և կատարել եզրակացություններ։ Այդպիսով մաթեմատիկան հանդես է գալիս որպես կենսաբանական տեղեկատվության մշակման և մեկնաբանման միջոց։ Աշխարհագրության հետ կապը կարող է իրականացվել բնակչության թվաքանակի, կլիմայական ցուցանիշների, տարածությունների, քարտեզների մասշտաբների, բնական ռեսուրսների և տնտեսական աշխարհագրության տվյալների ուսումնասիրության միջոցով։ Մաթեմատիկական մեթոդները հնարավորություն են տալիս մշակել աշխարհագրական տվյալները, բացահայտել փոփոխությունների միտումները և կառուցել պարզ կանխատեսումներ։ Նման աշխատանքը հատկապես նպաստում է գրաֆիկական և վիճակագրական տեղեկատվության ընկալման կարողությունների զարգացմանը։ Ինֆորմատիկայի հետ կապը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից կրթության պայմաններում։ Բարդ մաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրությունը հաճախ պահանջում է հաշվարկների ավտոմատացում, տվյալների մշակում և արդյունքների պատկերային ներկայացում։ Համակարգչային ծրագրերի, աղյուսակային միջավայրերի կամ ուսումնական ծրագրավորման գործիքների կիրառումը հնարավորություն է տալիս փորձարկել մոդելի տարբեր պարամետրեր և արագ դիտարկել դրանց փոփոխության հետևանքները։ Համակարգչային մոդելավորումը սովորողին թույլ է տալիս կատարել թվային փորձեր, համեմատել տարբեր սցենարներ և ուսումնասիրել այնպիսի գործընթացներ, որոնց ձեռքով հաշվարկը կարող է լինել ժամանակատար։ Այս տեսանկյունից մաթեմատիկայի և ինֆորմատիկայի ինտեգրումը նպաստում է նաև թվային կարողությունների զարգացմանը։ Տնտեսագիտական բովանդակությամբ մոդելները կարող են ներառել եկամուտների և ծախսերի հաշվարկ, տոկոսներ, գների փոփոխություն, արտադրության ցուցանիշներ և այլ քանակական հարաբերություններ։ Նման խնդիրները ցույց են տալիս մաթեմատիկական գիտելիքների կիրառական նշանակությունը և օգնում սովորողներին հասկանալ առօրյա ու տնտեսական գործընթացներում հանդիպող թվային տեղեկատվությունը։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է զարգացնել նաև ֆինանսական գրագիտության որոշ տարրեր՝ շեշտադրելով տվյալների ճիշտ մեկնաբանությունը և հաշվարկների տրամաբանությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է մոդելավորման առաջադրանքների դասակարգումը։ Դրանք կարող են տարբեր լինել ըստ բարդության, առարկայական բովանդակության, անհրաժեշտ մաթեմատիկական գործիքների և սովորողի ինքնուրույնության աստիճանի։ Սկզբնական փուլերում հնարավոր է առաջարկել արդեն պարզեցված իրավիճակներ, որտեղ հիմնական փոփոխականներն ու պայմանները տրված են։ Հետագայում սովորողներին կարելի է ներգրավել մոդելի կառուցման ամբողջական գործընթացում՝ խնդրի ձևակերպումից մինչև արդյունքների ստուգում և մեկնաբանում։ Այսպիսի աստիճանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել մոդելավորման կարողությունները համակարգված ձևով։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը միջառարկայական մոդելավորման կազմակերպման ընթացքում։ Ուսուցիչը պետք է ընտրի այնպիսի խնդիրներ, որոնք մի կողմից համապատասխանում են սովորողների մաթեմատիկական պատրաստվածությանը, իսկ մյուս կողմից իրական կապ են ստեղծում այլ առարկաների բովանդակության հետ։ Արհեստական կամ չափազանց բարդ կապերը կարող են նվազեցնել մեթոդի արդյունավետությունը, մինչդեռ սովորողներին ծանոթ երևույթների վրա հիմնված խնդիրները կարող են բարձրացնել հետաքրքրվածությունը և օգնել հասկանալ ուսումնասիրվող հասկացությունների կիրառական նշանակությունը։ Անհրաժեշտ է նաև համագործակցություն տարբեր առարկաների ուսուցիչների միջև, որպեսզի նույն երևույթը հնարավոր լինի դիտարկել տարբեր գիտական տեսանկյուններից և պահպանել օգտագործվող հասկացությունների գիտական ճշգրտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում խնդրահարույց ուսուցման հնարավորություններին։ Մոդելավորման առաջադրանքը սովորաբար չունի անմիջապես տրված լուծման եղանակ, և սովորողը պետք է ինքնուրույն որոշի, թե որ տվյալներն են կարևոր, ինչպիսի փոփոխականներ պետք է ընտրել և ինչ մաթեմատիկական միջոցներ կիրառել։ Այս գործընթացը զարգացնում է խնդիր ձևակերպելու, ենթադրություններ առաջադրելու, տարբեր լուծումներ համեմատելու և սեփական ընտրությունը հիմնավորելու կարողությունները։ Սխալ կամ ոչ ճշգրիտ մոդելը նույնպես կարող է ունենալ կրթական արժեք, քանի որ դրա արդյունքների և իրական տվյալների միջև տարբերությունը սովորողին ստիպում է վերանայել սկզբնական ենթադրությունները և կատարելագործել կառուցված մոդելը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ստեղծագործական մտածողության զարգացումը։ Նույն իրական խնդիրը հաճախ հնարավոր է ներկայացնել տարբեր մաթեմատիկական մոդելներով, և դրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր առավելություններն ու սահմանափակումները։ Սովորողը կարող է համեմատել մի քանի մոտեցումներ, գնահատել դրանց ճշգրտությունը և ընտրել տվյալ խնդրին առավել համապատասխան տարբերակը։ Այսպիսի աշխատանքը մաթեմատիկական կրթությունը հեռացնում է միայն պատրաստի ալգորիթմների վերարտադրումից և այն դարձնում հետազոտական գործունեության ձև։ Մոդելավորման միջոցով զարգանում է նաև քննադատական մտածողությունը։ Ստացված թվային արդյունքը ինքնին վերջնական պատասխան չէ. անհրաժեշտ է գնահատել դրա իմաստը սկզբնական խնդրի համատեքստում։ Սովորողը պետք է կարողանա որոշել՝ արդյոք արդյունքը իրատեսական է, ինչպիսի սահմանափակումներ ունի օգտագործված մոդելը և ինչ գործոններ չեն ներառվել հաշվարկներում։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է իրական տվյալների հետ աշխատանքի ժամանակ, երբ տեղեկատվությունը կարող է լինել ոչ ամբողջական կամ պարունակել որոշակի անորոշություն։ Առանձին նշանակություն ունի նախագծային և հետազոտական ուսուցման հետ կապը։ Սովորողները կարող են ընտրել իրական խնդիր, հավաքել անհրաժեշտ տվյալները, կառուցել մաթեմատիկական մոդել, կատարել հաշվարկներ և ներկայացնել արդյունքները։ Նման նախագծերը կարող են միավորել մի քանի առարկաների գիտելիքներ և կազմակերպվել անհատական կամ խմբային աշխատանքի ձևով։ Խմբային աշխատանքը նպաստում է նաև հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, քանի որ անհրաժեշտ է քննարկել գաղափարները, հիմնավորել ընտրված մեթոդները և համատեղ ներկայացնել ստացված արդյունքները։ Հետազոտության մեթոդական հատվածում կարող են դիտարկվել մոդելավորման կիրառման արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Դրանք կարող են ներառել սովորողների մաթեմատիկական գիտելիքների յուրացման մակարդակը, գիտելիքների նոր իրավիճակներում կիրառման կարողությունը, այլ առարկաների հետ կապերը բացահայտելու հմտությունը, խնդիրների լուծման ինքնուրույնությունը և ուսումնական հետաքրքրվածությունը։ Փորձարարական ուսուցման միջոցով հնարավոր է համեմատել ավանդական առաջադրանքներով և միջառարկայական մոդելավորման մեթոդով աշխատող խմբերի արդյունքները՝ պարզելու մեթոդի կրթական ազդեցությունը։ Կարևոր է նաև գնահատման ձևերի կատարելագործումը։ Մոդելավորման առաջադրանքի դեպքում միայն վերջնական թվային պատասխանի գնահատումը բավարար չէ։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել խնդրի ընկալումը, մոդելի ընտրության հիմնավորվածությունը, մաթեմատիկական գործողությունների ճշգրտությունը, արդյունքների մեկնաբանումը և մոդելի սահմանափակումների գիտակցումը։ Այսպիսի բազմակողմ գնահատումը ավելի ամբողջական պատկեր է տալիս սովորողի իրական կարողությունների մասին։ Միջառարկայական մոդելավորումը նպաստում է նաև սովորողների մոտ գիտության միասնական պատկերի ձևավորմանը։ Նրանք սկսում են հասկանալ, որ դպրոցում ուսումնասիրվող առարկաները մեկուսացված գիտելիքների հավաքածուներ չեն, այլ իրական աշխարհի տարբեր կողմերը նկարագրող փոխկապակցված համակարգեր։ Մաթեմատիկան այս համակարգում հանդես է գալիս որպես ընդհանուր լեզու, որի միջոցով հնարավոր է արտահայտել քանակական հարաբերություններ, ուսումնասիրել օրինաչափություններ և կառուցել տարբեր երևույթների պարզեցված ներկայացումներ։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ժամանակակից կրթության մեջ կիրառական, հետազոտական և ինտեգրված ուսուցման մեթոդների զարգացման անհրաժեշտությամբ։ Մոդելավորման նպատակային ներառումը դասավանդման գործընթացում կարող է նպաստել մաթեմատիկական գիտելիքների գիտակցված յուրացմանը, դրանց գործնական արժեքի ընկալմանը և տարբեր առարկաներում ձեռք բերված գիտելիքների արդյունավետ համադրմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մաթեմատիկական մոդելավորումը որպես ուսուցման կազմակերպման բազմագործառույթ միջոց, որը կապում է մաթեմատիկական տեսությունը իրական երևույթների հետ, զարգացնում է սովորողների վերլուծական, ստեղծագործական և հետազոտական կարողությունները և նպաստում միջառարկայական գիտելիքների միասնական համակարգի ձևավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկայի և բնագիտական առարկաների ուսուցիչների, կրթության մեթոդաբանների, մանկավարժների, դասախոսների, ուսանողների և միջառարկայական ուսուցման կազմակերպմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Психология

Այս գիրքը ներկայացնում է հոգեբանական գնահատման գործիքակազմի տեսական և կիրառական հիմունքները՝ բացատրելով, թե ինչպես են կառուցվում, կիրառվում և մեկնաբանվում տարբեր հոգեբանական թեստեր ու չափման մեթոդներ։ Այն անդրադառնում է հոգեբանական գնահատման հիմնական ուղղություններին՝ ինտելեկտի, անձնային առանձնահատկությունների, հուզական վիճակների և վարքագծային առանձնահատկությունների չափմանը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են թեստերի հուսալիության և վավերականության (reliability and validity) սկզբունքները, ինչպես նաև գնահատման ստանդարտացման գործընթացները։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր գործիքների կիրառումը կլինիկական, կրթական և կազմակերպական միջավայրերում՝ ընդգծելով դրանց դերը մասնագիտական որոշումների կայացման մեջ։ Նյութը համադրում է տեսական բացատրություններ և գործնական օրինակներ՝ օգնելով զարգացնել գնահատման և վերլուծական հմտություններ։ Գիրքը օգտակար է հոգեբանների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր աշխատում են մարդու վարքագծի և հոգեկան գործընթացների չափման ոլորտում։

История

Հրատարակությունը 20-րդ դարի սկզբի պաշտոնական հաշվետվական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է Եվպատորիայի հայ առաքելական եկեղեցու և նրան կից ծխական ուսումնական հաստատության հոգաբարձական խորհրդի գործունեությունը 1909 թվականի ընթացքում։ Նյութը կարևոր սկզբնաղբյուր է տեղի հայկական համայնքի կրոնական, կրթական, վարչական և հասարակական կյանքի ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել եկեղեցական ու կրթական հաստատությունների կառավարման մեխանիզմների, ֆինանսական վիճակի և համայնքային գործունեության կազմակերպման մասին։ Հաշվետվության շրջանակում կարող են ներկայացված լինել հոգաբարձական խորհրդի կատարած աշխատանքները, ընդունված որոշումները, եկեղեցու և դպրոցի պահպանման հետ կապված ծախսերը, նվիրատվությունները, հանգանակությունները և եկամուտների այլ աղբյուրները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ծխական դպրոցի վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնք կարող են արտացոլել սովորողների թվաքանակը, ուսուցիչների կազմը, ուսումնական գործընթացի կազմակերպումը, առարկաների դասավանդումը և կրթական հաստատության նյութական կարիքները։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև եկեղեցու դերը համայնքի սոցիալական ու մշակութային կյանքում, քանի որ հայկական եկեղեցական կառույցները հաճախ ոչ միայն կրոնական, այլև կրթական, բարեգործական և համայնքային գործառույթներ էին իրականացնում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել եկեղեցական գույքի պահպանությանը, շենքերի վերանորոգմանը, դպրոցի ֆինանսավորմանը և կարիքավոր համայնականներին կամ սովորողներին ցուցաբերվող աջակցությանը վերաբերող տվյալները։ Ֆինանսական հաշվետվությունները և վարչական տեղեկությունները արժեքավոր նյութ են համայնքի տնտեսական հնարավորությունների, բարեգործական մասնակցության և հաստատությունների պահպանման ծախսերի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել հոգաբարձուների, հոգևորականների, ուսուցիչների, բարերարների և համայնքային այլ գործիչների մասին՝ դրանով ունենալով նաև կենսագրական ու ծագումնաբանական աղբյուրի նշանակություն։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Ղրիմի հայկական համայնքների կազմակերպված կյանքի, ազգային կրթության պահպանման և եկեղեցու շուրջ ձևավորված հասարակական կառույցների գործունեության մասին Ռուսական կայսրության վերջին տասնամյակներում։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ գաղթավայրերի պատմության, Հայ առաքելական եկեղեցու, հայկական դպրոցների, համայնքային ինքնակազմակերպման և 20-րդ դարի սկզբի կրթամշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կոլեկտիվ ուսուցման սկզբունքների իրականացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ֆիզիկայի դասավանդման օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է ուսուցման այնպիսի կազմակերպման ձևերի ուսումնասիրությունը, որոնց դեպքում սովորողները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես գիտելիք ստացողներ, այլև որպես միմյանց հետ համագործակցող, քննարկող և համատեղ խնդիրներ լուծող ակտիվ մասնակիցներ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են կոլեկտիվ ուսուցման տեսական հիմքերը, հիմնական սկզբունքները և դրանց կիրառման մանկավարժական պայմանները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆիզիկայի առարկայի բովանդակային ու մեթոդական առանձնահատկություններին։ Հեղինակը դիտարկում է համագործակցային աշխատանքի, փոխուսուցման, խմբային քննարկումների, համատեղ փորձարարական գործունեության և խնդիրների լուծման այնպիսի ձևերը, որոնք կարող են նպաստել սովորողների ճանաչողական ակտիվության և ուսումնական ինքնուրույնության զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասարանում փոխգործակցության կազմակերպմանը, սովորողների միջև դերերի բաշխմանը և յուրաքանչյուր աշակերտի ակտիվ մասնակցության ապահովմանը։ Ֆիզիկայի դասավանդման համատեքստում կոլեկտիվ ուսուցումը կարող է արդյունավետորեն կիրառվել ինչպես տեսական նյութի յուրացման, այնպես էլ ֆիզիկական երևույթների բացատրության, փորձերի իրականացման, խնդիրների լուծման և ստացված արդյունքների քննարկման ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցչի դերի փոփոխությանը՝ ավանդական տեղեկատվություն փոխանցողից դեպի ուսումնական գործընթացի կազմակերպիչ, ուղղորդող և խորհրդատու։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կոլեկտիվ ուսուցման ազդեցության գնահատումը սովորողների գիտելիքների, տրամաբանական մտածողության, հաղորդակցական հմտությունների, համագործակցելու կարողության և ուսման նկատմամբ հետաքրքրվածության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են նման մոտեցման իրականացման հնարավոր դժվարությունները՝ դասարանի կազմի առանձնահատկությունները, սովորողների պատրաստվածության տարբեր մակարդակները, ժամանակի արդյունավետ կառավարումը և խմբային աշխատանքի վերահսկման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման և ավելի ակտիվ, համագործակցային ու սովորողակենտրոն ուսումնական միջավայրի ձևավորման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկայի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, կրթության մեթոդաբաններին, ուսուցիչների վերապատրաստմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է կոլեկտիվ ուսուցման հնարավորությունների և իրականացման պայմանների համալիր ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համագործակցային և փոխգործակցային մեթոդները նպատակային կիրառել ֆիզիկայի դասավանդման գործընթացում՝ բարձրացնելով սովորողների ակտիվությունը, գիտելիքի յուրացման արդյունավետությունը և ինքնուրույն մտածելու կարողությունը։