Իջևանի միջազգային սիմպոզիումների քարարձանների գեղարվեստական առանձնահատկությունները

Культура

Աշխատությունը նվիրված է 1960–1980-ական թվականների խորհրդահայ տպագրական գրաֆիկայի զարգացման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և ստեղծագործական որոնումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է խորհրդային Հայաստանի կերպարվեստի այն շրջանը, երբ գրաֆիկան աստիճանաբար ձեռք էր բերում ինքնուրույն և նշանակալի դեր՝ հանդես գալով գրքի ձևավորման, նկարազարդման, պլակատի, ամսագրային ու այլ տպագիր մշակույթի ոլորտներում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տպագրական գրաֆիկայի արտահայտչական հնարավորությունների վերլուծությունը, մասնավորապես՝ գծի, հարթության, սևի ու սպիտակի հակադրության, գունային լուծումների, կոմպոզիցիայի և դեկորատիվ սկզբունքների կիրառումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին ժամանակաշրջանի նկարիչները համադրում խորհրդային մշակութային միջավայրի գաղափարական պահանջները ազգային գեղարվեստական ավանդույթների և ժամանակակից արվեստի նորարարական միտումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական կերպարվեստի ազգային ինքնատիպության պահպանմանն ու նորովի մեկնաբանմանը, ինչպես նաև ժողովրդական արվեստի, միջնադարյան մանրանկարչության, ճարտարապետական և դեկորատիվ ձևերի ազդեցությանը գրաֆիկական մտածողության վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել տարբեր նկարիչների ստեղծագործությունները՝ բացահայտելով նրանց անհատական ոճական առանձնահատկությունները, թեմատիկ նախասիրությունները և տպագրական տեխնիկաների կիրառման եղանակները։ Գրքի նկարազարդումը և տպագրական ձևավորումը դիտարկվում են ոչ միայն որպես գրական ստեղծագործության տեսողական ուղեկցություն, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական արտահայտության ձև, որտեղ նկարիչը մեկնաբանում է գրական նյութը սեփական պատկերային լեզվով։ Կարևոր է նաև 1960–1980-ականների մշակութային կյանքի ընդհանուր համատեքստի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանի գրաֆիկան զարգանում էր կերպարվեստի մյուս ճյուղերի հետ սերտ փոխազդեցության պայմաններում և արտացոլում էր հասարակական, մշակութային ու գեղագիտական փոփոխությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գրաֆիկայի և գրքի ձևավորման մասնագետներին, նկարիչներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ կերպարվեստի պատմությունն ուսումնասիրող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է խորհրդահայ գրաֆիկայի պատմության տվյալ շրջանի ամբողջական ընկալման համար՝ բացահայտելով դրա թեմատիկ, ոճական և տեխնիկական առանձնահատկությունները, ազգային ավանդույթների շարունակականությունը և ժամանակակից գեղարվեստական մտածողության ձևավորման գործընթացները։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ջերմային և ատոմային էլեկտրակայանների էներգետիկ սարքավորումների արդյունավետության բարձրացման և դրանց շահագործման բնապահպանական հուսալիության ապահովման հիմնահարցերին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում էներգետիկ համակարգերի աշխատանքի տեխնիկական, շահագործման և բնապահպանական ասպեկտների համադրումն է՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել էներգիայի արտադրության արդյունավետությունը, նվազեցնել ռեսուրսների կորուստները և սահմանափակել շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը։ Աշխատությունը դիտարկում է ջերմային և ատոմային էլեկտրակայաններում կիրառվող հիմնական էներգետիկ սարքավորումների աշխատանքի առանձնահատկությունները, դրանց տեխնիկական վիճակի ազդեցությունը կայանի ընդհանուր արդյունավետության վրա և շահագործման ընթացքում առաջացող խնդիրների կանխարգելման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքավորումների հուսալիությանը, մաշվածության նվազեցմանը, տեխնիկական սպասարկման և ախտորոշման արդյունավետ կազմակերպմանը, ինչպես նաև վթարային և անցանկալի աշխատանքային ռեժիմների կանխարգելմանը։ Էներգետիկ սարքավորումների արդյունավետության բարձրացումը դիտարկվում է նաև վառելիքի և էներգետիկ ռեսուրսների ավելի խնայող օգտագործման տեսանկյունից, քանի որ սարքավորումների աշխատանքի կատարելագործումը կարող է նպաստել արտադրական ծախսերի նվազեցմանը և էներգիայի արտադրության արդյունավետության աճին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բնապահպանական հուսալիության խնդիրը։ Ջերմային էլեկտրակայանների դեպքում այն կապված է վառելիքի այրման արդյունքում առաջացող արտանետումների, թափոնների և ջերմային ազդեցությունների նվազեցման հետ, իսկ ատոմային էլեկտրակայանների դեպքում՝ ճառագայթային անվտանգության, ռադիոակտիվ նյութերի վերահսկման, տեխնոլոգիական գործընթացների անվտանգության և շրջակա միջավայրի հնարավոր ազդեցությունների սահմանափակման հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է էներգետիկ սարքավորումների տեխնիկական հուսալիության և բնապահպանական անվտանգության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ կայանի արդյունավետ շահագործումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն արտադրողականության բարձրացման, այլև անվտանգության ու շրջակա միջավայրի պահպանության պահանջների պահպանման վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էներգետիկ սարքավորումների աշխատանքի օպտիմալացման մեթոդները, տեխնիկական վիճակի գնահատման և կանխատեսման եղանակները, էներգետիկ կորուստների նվազեցման հնարավորությունները և սարքավորումների շահագործման ռեժիմների կատարելագործման ուղիները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է էներգետիկայի, տեխնիկական անվտանգության և բնապահպանական պաշտպանության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել էներգետիկ սարքավորումների ավելի արդյունավետ, հուսալի և էկոլոգիապես անվտանգ շահագործման գիտատեխնիկական մոտեցումներ։ Այն կարող է օգտակար լինել էներգետիկայի մասնագետների, ինժեներների, տեխնիկական անվտանգության և բնապահպանական ոլորտների հետազոտողների, ինչպես նաև ջերմային և ատոմային էներգետիկայի տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Религия

«Ձայնքաղ շարականը» հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու հոգևոր երգեցողությանն առնչվող ժողովածու է, որն ընդգրկում է Աստծո փառաբանությանն ու սրբերի մեծարմանը նվիրված շարականներ և եկեղեցական պաշտոներգություններ։ Շարականը հայ հոգևոր երաժշտական և գրական ավանդույթի կարևոր տեսակներից է, որը միավորում է բանաստեղծական խոսքը, աստվածաբանական գաղափարները և մեղեդային կատարումը։ Այն դարեր շարունակ եղել է եկեղեցական պաշտամունքի անբաժանելի մասը՝ ծառայելով հավատքի արտահայտմանը, աղոթական խորհրդածությանը և քրիստոնեական ուսմունքի փոխանցմանը։ Ժողովածուի վերնագրում առանձնահատուկ հիշատակություն է արվում Սուրբ Թարգմանիչների, Սուրբ Ներսես Շնորհալու և այլ սուրբ հայրերի ու վարդապետների մասին, որոնց ստեղծագործական ժառանգությունը մեծ դեր է ունեցել հայ հոգևոր գրականության և երաժշտության զարգացման գործում։ Սուրբ Թարգմանիչների ավանդույթը կապված է հայերեն քրիստոնեական գրավոր մշակույթի ձևավորման և տարածման հետ, իսկ Ներսես Շնորհալին հայտնի է իր հոգևոր բանաստեղծություններով, շարականներով և աղոթական ստեղծագործություններով։ Նրանց անունների ընդգրկումը վերնագրում ընդգծում է ժողովածուի կապը հայ եկեղեցական երգարվեստի բազմադարյա ժառանգության հետ։ Շարականների բովանդակությունը սովորաբար առնչվում է քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթներին, աստվածային փառքին, Քրիստոսի կյանքին ու փրկագործությանը, Աստվածածնի մեծարմանը, առաքյալների և սրբերի հիշատակին, ինչպես նաև եկեղեցական տոներին ու ծիսական արարողություններին։ Դրանք նախատեսված են ոչ միայն ընթերցելու, այլև եկեղեցական կարգի համապատասխան մեղեդիներով երգելու համար։ «Ձայնքաղ» անվանումը մատնանշում է ձայնեղանակների և երգեցողության ավանդույթի հետ կապված ժողովածուի բնույթը, սակայն կոնկրետ դասավորության և երաժշտական նշագրության մասին հնարավոր չէ վստահորեն եզրակացնել միայն վերնագրից։ Այսպիսի ժողովածուները կարևոր նշանակություն են ունեցել հոգևոր երգեցողության պահպանման, երգացանկի փոխանցման և եկեղեցական ծեսերի միասնական ավանդույթի շարունակականության ապահովման գործում։ Դրանք նաև արժեքավոր աղբյուրներ են հայ միջնադարյան բանաստեղծության, կրոնական մտածողության, երաժշտական ժառանգության և հայերենի պատմական լեզվական ձևերի ուսումնասիրության համար։ Երուսաղեմում Սուրբ Հակոբյանց տպարանում լույս տեսած հրատարակությունը կապված է հայոց Երուսաղեմի պատրիարքության հոգևոր և մշակութային միջավայրի հետ, որտեղ դարեր շարունակ պահպանվել ու բազմացվել են հայ եկեղեցական գրականության և ծիսական ավանդույթի կարևոր երկեր։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հոգևորականներին, երգեցողներին, եկեղեցական երաժշտության ուսումնասիրողներին, հայ գրականության պատմաբաններին և հայ մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական պաշարների ֆինանսական կառավարման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության արտադրական կազմակերպությունների օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում արտադրական գործընթացի անխափանությունն ապահովող պաշարների ձևավորման, ֆինանսավորման, օգտագործման և վերահսկման արդյունավետ կազմակերպումն է։ Աշխատության մեջ արտադրական պաշարները դիտարկվում են որպես կազմակերպության շրջանառու միջոցների կարևոր բաղադրիչ, որի կառավարման արդյունավետությունը անմիջականորեն ազդում է իրացվելիության, ֆինանսական կայունության, ինքնարժեքի և շահութաբերության վրա։ Ուսումնասիրվում են հումքի, նյութերի, կիսաֆաբրիկատների, պահեստամասերի և արտադրական այլ պաշարների ձևավորման առանձնահատկությունները, դրանց ֆինանսավորման աղբյուրները և պաշարների օպտիմալ մակարդակի որոշման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշարների կառավարման ընթացքում առաջացող հակասությանը՝ մի կողմից արտադրության անընդհատությունն ապահովելու համար անհրաժեշտ պաշարների առկայությանը, իսկ մյուս կողմից ավելցուկային պաշարների պատճառով միջոցների սառեցման և պահպանման լրացուցիչ ծախսերի առաջացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել պաշարների շրջանառության արագությունը, դրանց կառուցվածքը, դինամիկան, ֆինանսավորման արդյունավետությունը և կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի գնահատմանը և այնպիսի կառավարչական որոշումների մշակմանը, որոնք թույլ կտան նվազեցնել պաշարների պահպանման ծախսերը, արագացնել դրանց շրջանառությունը և միաժամանակ պահպանել արտադրական գործընթացի անհրաժեշտ ապահովվածությունը։ ՀՀ արտադրական կազմակերպությունների օրինակով ուսումնասիրվում են ոլորտին բնորոշ խնդիրները, տնտեսական միջավայրի առանձնահատկությունները և պաշարների կառավարման կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև պաշարների պահանջարկի կանխատեսման, նորմավորման, բյուջետավորման, ֆինանսական պլանավորման և վերահսկողության ժամանակակից մոտեցումներ։ Առաջարկվող մեխանիզմները նպատակ ունեն բարձրացնել կազմակերպությունների ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, բարելավել վճարունակությունն ու ֆինանսական կայունությունը և նպաստել մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական կառավարիչներին, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարներին, հաշվապահներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Другие предметы

Քարաթափությունը բնական երկրաբանական վտանգավոր երևույթ է, որը բնութագրվում է լեռնային կամ ժայռային զանգվածներից քարերի, բեկորների և ժայռաբեկորների պոկվելով ու արագ սահելով դեպի լանջի ստորին հատվածներ։ Այս գործընթացը տեղի է ունենում տարբեր բնական գործոնների ազդեցության տակ, որոնցից են ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական քայքայման երևույթները, ինչպես նաև երկրաշարժերը, հորդառատ տեղումները և ջերմաստիճանային կտրուկ տատանումները։ Ժամանակի ընթացքում ժայռային ապարները թուլանում են հողմահարության, ճաքերի առաջացման և կապակցվածության կորուստի հետևանքով, ինչի արդյունքում դրանք դառնում են անկայուն և ենթակա են կոտրման ու տեղաշարժի։ Քարաթափության գործընթացում կարևոր դեր ունեն նաև մակերևութային և ստորգետնյա ջրերը, որոնք ներթափանցելով ժայռային զանգվածների մեջ՝ նվազեցնում են դրանց ամրությունը, լուծում կապակցող նյութերը և նպաստում ճեղքերի ընդարձակմանը։ Արդյունքում ծանրության ուժի ազդեցությամբ ժայռաբեկորները պոկվում են և մեծ արագությամբ շարժվում դեպի ներքև՝ հաճախ առաջացնելով վտանգավոր իրավիճակներ՝ ճանապարհների, բնակավայրերի և ենթակառուցվածքների համար։ Քարաթափությունը համարվում է լեռնային շրջաններին բնորոշ վտանգավոր բնական երևույթներից մեկը, որի ուսումնասիրությունը կարևոր է ինչպես երկրաբանական գործընթացների ըմբռնման, այնպես էլ կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Ալավերդու պղնձաձուլական արտադրության ընթացքում առաջացած արդյունաբերական թափոնների երկրորդային օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրմանը՝ ստորգետնյա հանքային փորվածքների լցման համար նախատեսված լցոնային նյութերի ստեղծման նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում մետալուրգիական թափոնների ֆիզիկական, քիմիական, հանքաբանական և տեխնոլոգիական հատկությունների գնահատումն է՝ պարզելու դրանց պիտանիությունը հանքարդյունաբերական նշանակության կոմպոզիցիոն նյութերի բաղադրության մեջ կիրառելու համար։ Ուսումնասիրվում են թափոնների հատիկաչափական կառուցվածքը, խտությունը, կապակցող նյութերի հետ փոխազդեցության ընդհանուր առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը ձևավորվող լցոնային զանգվածի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի նյութերի ձևավորմանը, որոնք համապատասխան պայմաններում կարող են ապահովել լցված տարածքի անհրաժեշտ կայունությունը և նպաստել ստորգետնյա դատարկությունների անվտանգ կառավարմանը։ Կարևորվում են լցոնային զանգվածի ամրության ձևավորումը, կառուցվածքային կայունությունը, ջրի նկատմամբ վարքագիծը և ժամանակի ընթացքում հատկությունների փոփոխությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր բաղադրությամբ նյութերի համեմատական գնահատում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել արդյունաբերական թափոնների օգտագործման տեխնոլոգիական նպատակահարմարությունը՝ առանց կոնկրետ արտադրական բաղադրատոմսերի կամ գործառնական պարամետրերի սահմանման։ Առանձին ուղղություն է թափոնների հնարավոր բնապահպանական ազդեցության գնահատումը, քանի որ մետալուրգիական ծագման նյութերի երկրորդային օգտագործման դեպքում կարևոր է հաշվի առնել դրանցում պարունակվող բաղադրիչների կայունությունը և շրջակա միջավայրի հետ հնարավոր փոխազդեցությունները։ Այս տեսանկյունից արդյունաբերական թափոնների ներգրավումը նոր նյութերի արտադրության մեջ դիտարկվում է ոչ միայն որպես հումքային ռեսուրսների խնայողության, այլև թափոնների կուտակման ծավալների և դրանց հետ կապված բնապահպանական ծանրաբեռնվածության նվազեցման հնարավոր ուղղություն։ Կարևոր է նաև տեխնիկատնտեսական գնահատումը, որը հնարավորություն է տալիս համադրել տեղական երկրորդային հումքի օգտագործման առավելությունները դրա նախապատրաստման, տեղափոխման և վերահսկման պահանջների հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հանքարդյունաբերության, մետալուրգիական թափոնների վերամշակման, նյութագիտության և բնապահպանական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել պղնձաձուլական արտադրության մնացորդային նյութերի օգտակար վերագործարկման հնարավորությունները ստորգետնյա հանքային տարածքների լցման համակարգերում։