Իրավախոհ, երկրորդ հատոր

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայկական երաժշտական թատրոնի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում հայկական երաժշտական թատրոնը դիտարկվում է որպես ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որի ձևավորումն ու հետագա զարգացումը կապված են հայ երաժշտության, թատերական արվեստի, օպերային և բալետային մշակույթի, ինչպես նաև հասարակական ու մշակութային կյանքի փոփոխությունների հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում երաժշտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերին, ազգային բեմարվեստի ձևավորման նախադրյալներին և այն ստեղծագործական գործընթացներին, որոնց արդյունքում հայկական երաժշտական թատրոնը ձեռք է բերել ինքնատիպ գեղարվեստական դիմագիծ։ Հեղինակը դիտարկում է երաժշտության և դրամատիկական գործողության փոխհարաբերությունը, բեմական արտահայտչամիջոցները, երաժշտական ձևերի ու թատերական կառուցվածքի կապը, ինչպես նաև ազգային երաժշտական լեզվի կիրառումը թատերական ստեղծագործություններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ կոմպոզիտորների և բեմարվեստի գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը, նրանց ներդրմանը ազգային երաժշտական թատրոնի զարգացման գործում և այն ստեղծագործություններին, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել հայկական օպերային ու երաժշտական բեմարվեստի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են ազգային երաժշտական ավանդույթները համադրվել եվրոպական թատերական և երաժշտական ձևերի հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բեմադրական սկզբունքները, դերասանական և վոկալ կատարողական արվեստը, նվագախմբի ու երգչախմբի դերը և երաժշտական թատրոնի կապը հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, թատերագետներին, մշակութաբաններին, հայ երաժշտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, կոնսերվատորիաների և բուհերի ուսանողներին ու դասախոսներին, ինչպես նաև հայկական օպերային և երաժշտական թատրոնի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է ազգային բեմարվեստի զարգացման ընթացքը, հայկական երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները և երաժշտության ու թատրոնի փոխազդեցությունը ուսումնասիրելու համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է ջրամբարային հիդրոհանգույցների շահագործման տեխնիկական և տնտեսական արդյունավետության գնահատման ու բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ կոնկրետ ջրատնտեսական համակարգի օրինակով։ Հետազոտության առանցքում հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների տեխնիկական վիճակի, ջրային ռեսուրսների կուտակման և բաշխման կազմակերպման, շահագործման ծախսերի, կառավարման մեխանիզմների և համակարգի ընդհանուր արդյունավետության փոխկապակցված վերլուծությունն է։ Քննվում են ջրամբարի և դրա հետ կապված հիմնական կառուցվածքների գործառնական նշանակությունը, դրանց հուսալիության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև երկարատև շահագործման ընթացքում առաջացող տեխնիկական և տնտեսական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործմանը, ջրի կորուստների նվազեցման հնարավորություններին, ոռոգման պահանջարկի և հասանելի ջրային ռեսուրսների համապատասխանեցմանը, ինչպես նաև ջրամբարի աշխատանքային ռեժիմների կատարելագործմանը։ Տեխնիկական ցուցանիշների գնահատման շրջանակում կարող են դիտարկվել կառուցվածքների վիճակը, ջրամբարի օգտակար ծավալի օգտագործումը, ջրատար և կարգավորող համակարգերի աշխատանքը, հուսալիությունը և սպասարկման պահանջները։ Տնտեսական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են շահագործման ու պահպանման ծախսերը, վերականգնման և արդիականացման միջոցառումների նպատակահարմարությունը, ներդրումային պահանջները և իրականացվող միջոցառումների հնարավոր տնտեսական արդյունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնիկական լուծումների տնտեսական գնահատումը, որը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր բարելավումների ծախսերն ու ակնկալվող արդյունքները և ընտրելու ռեսուրսների օգտագործման առավել հիմնավորված տարբերակներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրամբարի կառավարման տեղեկատվական ապահովմանը, մշտադիտարկման նշանակությանը և տեխնիկական վիճակի վերաբերյալ տվյալների օգտագործմանը կառավարչական որոշումների ընդունման գործընթացում։ Համակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները կարող են կապվել ենթակառուցվածքների արդիականացման, տեխնիկական սպասարկման բարելավման, ջրի հաշվառման և կառավարման կատարելագործման, շահագործման ծախսերի օպտիմալացման և ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխման հետ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հիդրոտեխնիկայի, ջրային տնտեսության, տեխնիկատնտեսական վերլուծության և կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել ջրամբարային հիդրոհանգույցների անվտանգ, հուսալի և տնտեսապես արդյունավետ շահագործման կատարելագործման ուղղությունները։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Экономика

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը ճգնաժամային պայմաններում՝ ընդգծելով ֆինանսական կայունության պահպանման, ռիսկերի կառավարման և կարգավորող քաղաքականության արդյունավետության հարցերը։ Հեղինակը վերլուծում է բանկային համակարգի խոցելիության գործոնները՝ ներառյալ վարկային պորտֆելի որակի վատթարացումը, իրացվելիության ճնշումները, արտարժութային ռիսկերը և մակրոտնտեսական անկայունության ազդեցությունը ֆինանսական միջնորդության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնական բանկի դերին՝ որպես կարգավորող և վերահսկող մարմին, որը ճգնաժամային իրավիճակներում կիրառում է դրամավարկային գործիքներ, իրացվելիության աջակցման մեխանիզմներ և բանկային վերահսկողության ուժեղացված միջոցառումներ։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է բանկերի ներքին կառավարման համակարգերը՝ ռիսկերի գնահատման, կապիտալի համարժեքության ապահովման և կորպորատիվ կառավարման սկզբունքների կիրառման տեսանկյունից։ Ներկայացվում են միջազգային փորձի օրինակներ, որոնք վերաբերում են բանկային ճգնաժամերի հաղթահարման մոդելներին և ֆինանսական համակարգերի վերականգնման ռազմավարություններին։ Շեշտվում է, որ ճգնաժամային պայմաններում բանկային համակարգի կայունությունը կախված է ինչպես պետական քաղաքականության ճկունությունից, այնպես էլ ֆինանսական հաստատությունների ներքին դիմակայունությունից և արդյունավետ կառավարչական որոշումներից, որոնք միասին ապահովում են տնտեսության ֆինանսական հոսքերի շարունակականությունը։

Другие предметы

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ժամանակակից հասարակական շենքերի նախագծման և կառուցման մեջ կայուն ճարտարապետության սկզբունքների կիրառման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրության առանցքում կայունության գաղափարն է՝ որպես ճարտարապետական, բնապահպանական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որի նպատակն է ստեղծել արդյունավետ, հարմարավետ, անվտանգ և շրջակա միջավայրի վրա նվազագույն բացասական ազդեցություն ունեցող շենքեր։ Աշխատանքը հատկապես կարևոր է Հայաստանի պայմանների համար, քանի որ երկրի կլիմայական բազմազանությունը, սեյսմիկ ակտիվությունը, բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, էներգետիկ ծախսերը և քաղաքային միջավայրի արագ փոփոխությունները պահանջում են տեղական պայմաններին հարմարեցված ճարտարապետական լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կայուն հասարակական շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես էներգախնայող կառույց, այլ որպես ամբողջական համակարգ, որտեղ փոխկապակցված են շենքի տեղադրությունը, կողմնորոշումը, ծավալատարածական լուծումը, բնական լուսավորությունն ու օդափոխությունը, ջերմային հարմարավետությունը, էներգիայի սպառումը, շինանյութերի ընտրությունը, շահագործման արդյունավետությունը և շրջակա քաղաքային միջավայրի հետ փոխհարաբերությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են ժամանակակից նախագծային սկզբունքները համադրվել Հայաստանի բնական և կլիմայական առանձնահատկությունների հետ։ Այս համատեքստում կարևոր են արևային ճառագայթման արդյունավետ օգտագործումը, ստվերարկումը, շենքերի ջերմամեկուսացումը, պասիվ ջեռուցման և հովացման հնարավորությունները, բնական օդափոխությունը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառումը և ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև հասարակական շենքերի էներգաարդյունավետության բարձրացումը, քանի որ նման կառույցները հաճախ ունեն մեծ մակերեսներ, բարձր հաճախելիություն և զգալի էներգետիկ պահանջարկ։ Աշխատանքը փորձում է բացահայտել այն նախագծային և տեխնոլոգիական միջոցները, որոնց շնորհիվ հնարավոր է նվազեցնել շենքերի շահագործման ընթացքում էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով օգտագործողների համար անհրաժեշտ հարմարավետության մակարդակը։ Կայունության գաղափարը ներկայացվում է նաև շենքի կյանքի ամբողջական ցիկլի տեսանկյունից․ կարևոր են ոչ միայն նախագծման և կառուցման փուլերը, այլև կառույցի երկարաժամկետ շահագործումը, սպասարկումը, վերանորոգումը, հնարավոր վերափոխումը և վերջնական վերօգտագործումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ճարտարապետական լուծումները գնահատել ոչ միայն արտաքին տեսքի կամ սկզբնական արժեքի, այլև երկարաժամկետ արդյունավետության և ռեսուրսների օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև տեղական շինանյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառման հարցը։ Հայաստանի համար տեղական նյութերի օգտագործումը կարող է ունենալ ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնապահպանական նշանակություն՝ նվազեցնելով փոխադրման հետ կապված ծախսերն ու ազդեցությունները և հնարավորություն տալով ճարտարապետական լուծումները կապել տարածաշրջանի նյութական և կառուցողական ավանդույթների հետ։ Միաժամանակ ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել շենքերի էներգաարդյունավետության, ֆունկցիոնալ ճկունության և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կայուն ճարտարապետությունը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինական ավելի լայն համատեքստում։ Հասարակական շենքը մեկուսացված օբյեկտ չէ, և դրա կայունությունը կապված է տրանսպորտային հասանելիության, հետիոտնային կապերի, կանաչ տարածքների, հանրային բաց տարածքների, հարակից կառուցապատման և քաղաքային ենթակառուցվածքների հետ։ Հետևաբար շենքի ճիշտ տեղադրությունն ու քաղաքային միջավայրի հետ ներդաշնակ ինտեգրումը կարող են նույնքան կարևոր լինել, որքան շենքի տեխնիկական էներգաարդյունավետությունը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է Հայաստանի ժամանակակից հասարակական ճարտարապետության համար ձևակերպել կայունության գնահատման և կիրառման համապատասխան մոտեցումներ՝ հաշվի առնելով տեղական պայմանները։ Հետազոտության թեմատիկ ուղղությունը հաստատվում է նաև Հայաստանի ճարտարապետության և շինարարության ազգային համալսարանի գիտական հրապարակումներով, որտեղ քննարկվել են կայուն շենքի անհրաժեշտությունը Հայաստանում, ՀՀ-ում կայուն ճարտարապետության վերաբերյալ հետազոտությունների համեմատական վերլուծությունը և կայուն զարգացմանն առնչվող այլ խնդիրներ։ N NUACA +1 Ըստ պաշտոնական մատենագիտական տվյալների՝ աշխատանքը Էրիկ Գևորգի Վարդանյանի ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսության սեղմագիրն է՝ «Ճարտարապետություն» մասնագիտությամբ, հրատարակված Երևանում 2021 թվականին Հայաստանի ազգային ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի կողմից։ H HESC Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն պատճառով, որ կայուն ճարտարապետության գաղափարը կապում է Հայաստանի հասարակական շենքերի իրական նախագծային խնդիրների հետ և փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է բնապահպանական արդյունավետությունը, էներգախնայողությունը, սոցիալական հարմարավետությունը, տնտեսական նպատակահարմարությունը և ճարտարապետական արտահայտչականությունը համատեղել մեկ ամբողջական նախագծային համակարգում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Turkey և Israel միջև ռազմավարական համագործակցության ձևավորման, զարգացման և վերափոխման գործընթացներին 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին։ Գրքում վերլուծվում են երկու պետությունների քաղաքական, ռազմական և տնտեսական փոխգործակցության հիմքերը՝ ընդգծելով սառը պատերազմի ավարտից հետո ձևավորված նոր տարածաշրջանային անվտանգության ճարտարապետության ազդեցությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է համագործակցության հիմնական ուղղությունները՝ ռազմական տեխնոլոգիաների փոխանակում, հետախուզական համագործակցություն, էներգետիկ և տնտեսական կապեր, ինչպես նաև դիվանագիտական հարաբերությունների ինստիտուցիոնալ զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային հակամարտությունների, մասնավորապես Մերձավոր Արևելքի ճգնաժամերի, պաղեստինյան խնդրի և հարևան արաբական երկրների հետ հարաբերությունների ազդեցությանը երկկողմ համագործակցության դինամիկայի վրա։ Քննարկվում են նաև քաղաքական փոփոխությունները երկու երկրներում, որոնք տարբեր փուլերում բերել են հարաբերությունների խորացման կամ լարվածության։ Աշխատությունը նախատեսված է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և անվտանգության հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։