Իրավունքի ինքնապաշտպանությունը քաղաքացիական իրավունքում

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ֆրանսիայի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991–2001 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և քաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակն ընդգրկում է Հայաստանի Հանրապետության անկախացման առաջին տասնամյակը, երբ երկիրը ձգտում էր հաստատել երկկողմ դիվանագիտական կապեր, ամրապնդել իր միջազգային դիրքերը և ձևավորել արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները։ Այս գործընթացում Ֆրանսիան առանձնահատուկ դեր է ունեցել՝ հաշվի առնելով երկու երկրների միջև պատմական, մշակութային և հասարակական կապերը, ինչպես նաև Ֆրանսիայում ձևավորված հայկական համայնքի նշանակությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը, պետական և քաղաքական մակարդակներում իրականացված փոխայցելությունները, պաշտոնական շփումների զարգացումը և երկկողմ հարաբերությունների իրավաքաղաքական հիմքի ձևավորումը։ Առանձին կարևորություն ունի տնտեսական համագործակցության ուսումնասիրությունը, ներառյալ առևտրային կապերը, ներդրումները, ֆինանսատնտեսական փոխգործակցությունը և Հայաստանի շուկայում ֆրանսիական կառույցների ներգրավվածությունը։ Մշակութային և կրթական կապերը ևս առանցքային ուղղություն են, քանի որ Ֆրանսիայի հետ հարաբերություններում նշանակալի տեղ են զբաղեցրել ֆրանսերեն լեզվի տարածումը, կրթական ծրագրերը, գիտական ու մշակութային փոխանակումները և հայկական մշակույթի ներկայացումը Ֆրանսիայում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Ֆրանսիայի դիրքորոշմանը Հայաստանի անվտանգության, տարածաշրջանային հակամարտությունների և Հարավային Կովկասի քաղաքական զարգացումների նկատմամբ։ Այս համատեքստում կարևորվում է նաև Ֆրանսիայի գործունեությունը եվրոպական և միջազգային կառույցներում, որտեղ այն կարող էր նպաստել Հայաստանի շահերի ներկայացմանը և երկկողմ հարաբերությունների միջազգային բաղադրիչի ընդլայնմանը։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական դժվարությունները, տարածաշրջանային անկայունությունը և արտաքին քաղաքական բարդությունները լրացուցիչ նշանակություն են հաղորդում Ֆրանսիայի հետ համագործակցության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության վերջին ժամանակային սահմանը՝ 2001 թվականը, կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այդ շրջանում հայ-ֆրանսիական հարաբերությունները մտնում էին նոր փուլ, իսկ Ֆրանսիայում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացը ստանում էր առանձնահատուկ քաղաքական նշանակություն։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության մասնագետներին, քաղաքագետներին, տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ-ֆրանսիական կապերի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպես են անկախ Հայաստանի առաջին տասնամյակում ձևավորվել և զարգացել Ֆրանսիայի հետ քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և հասարակական կապերը, և ինչ դեր են դրանք ունեցել Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ու միջազգային հարաբերությունների համակարգում։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մեքենաշինության ոլորտում արդյունաբերական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով ճյուղի տնտեսական նշանակությունը, զարգացման նախադրյալները, առկա արտադրական ներուժը և դրա արդյունավետ օգտագործման հիմնական խոչընդոտները։ Մեքենաշինությունը կարևոր դեր ունի արդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացման, արտադրության արդիականացման և տնտեսության տարբեր ճյուղերի տեխնիկական ապահովման գործում, ուստի դրա զարգացումը անմիջականորեն կապված է երկրի արտադրողականության, տեխնոլոգիական անկախության և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնման հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ՀՀ մեքենաշինության ձևավորման և զարգացման պատմական առանձնահատկությունները, ճյուղի կառուցվածքը, արտադրական ձեռնարկությունների գործունեությունը, մասնագիտացման ուղղությունները և տարածքային տեղաբաշխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տնտեսական և տեխնոլոգիական խնդիրներին, որոնք սահմանափակում են մեքենաշինական արտադրության մրցունակությունը, այդ թվում՝ արտադրական հզորությունների ոչ լիարժեք օգտագործմանը, տեխնոլոգիական վերազինման անհրաժեշտությանը, ներդրումների սահմանափակությանը, որակյալ մասնագետների պահանջարկին, արտադրանքի շուկաների սահմանափակությանը և արտահանման ուղղությունների ընդլայնման անհրաժեշտությանը։ Ժամանակակից պայմաններում մեքենաշինության զարգացման կարևոր նախապայման է արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, նորարարությունների ներդրումը և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի թողարկումը։ ՀՀ արդյունաբերության զարգացման պետական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում են մրցունակության և արտադրողականության բարձրացումը, արտահանման դիվերսիֆիկացումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և ներքին շուկայում տեղական արտադրանքի մասնաբաժնի մեծացումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մեքենաշինության կապը գիտության, կրթության և հետազոտությունների ու մշակումների ոլորտների հետ, քանի որ ժամանակակից մեքենաշինական արտադրությունը պահանջում է ոչ միայն արտադրական հզորություններ, այլև բարձր որակավորում ունեցող ինժեներական և տեխնիկական կադրեր, նախագծման ժամանակակից համակարգեր և նորարարական տեխնոլոգիաներ։ Այդ տեսանկյունից զարգացման հեռանկարային ուղղություններից են ճարտարագիտական մասնագիտացումների խորացումը, մասնագիտացված քլաստերների ձևավորումը, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավումը, հետազոտությունների և մշակումների կարողությունների զարգացումը և շուկաների դիվերսիֆիկացումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև մեքենաշինական ձեռնարկությունների համագործակցության ընդլայնմանը, տեղական և միջազգային մատակարարման շղթաներում դրանց ներգրավմանը, արտադրանքի որակի բարձրացմանը և միջազգային չափանիշների ներդրմանը։ Այս խնդիրների լուծումը կարևոր է ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների արդյունավետության բարձրացման, այլև ամբողջ արդյունաբերական համակարգի կայուն զարգացման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են առաջարկվել մեքենաշինության զարգացման ուղղություններ, որոնք ներառում են տեխնիկական վերազինում, արտադրության ավտոմատացում և թվայնացում, նոր արտադրատեսակների մշակում, ներդրումային միջավայրի բարելավում, մասնագիտական կադրերի պատրաստում, գիտության և արտադրության համագործակցության խորացում և արտահանման ներուժի օգտագործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, արդյունաբերության և ձեռնարկությունների կառավարման մասնագետներին, մեքենաշինության ոլորտի հետազոտողներին, պետական տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել ՀՀ մեքենաշինությունը ոչ միայն որպես արդյունաբերության առանձին ճյուղ, այլև որպես տեխնոլոգիական զարգացման, արտադրության դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեքի ստեղծման և երկրի տնտեսական մրցունակության բարձրացման կարևոր բաղադրիչ։

Философия

Գիրքը ներկայացնում է պատերազմի երևույթը որպես պատմականորեն շարունակական և գաղափարական զարգացող գործընթաց՝ կենտրոնանալով հատկապես արևմտյան ռազմական մշակույթի ձևավորման, փոխակերպումների և ժամանակակից դրսևորումների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր դարաշրջաններում փոխվել պատերազմի ընկալումները՝ սկսած դասական ռազմական մտածողությունից մինչև արդի ռազմավարական մոտեցումներ, որտեղ տեխնոլոգիան, քաղաքական նպատակները և հասարակական գիտակցությունը դարձել են նույնքան կարևոր, որքան բուն մարտադաշտային գործողությունները։ Քննարկվում է նաև արևմտյան ռազմական ավանդույթի ներքին տրամաբանությունը՝ այն կապելով պետականության, ուժի կիրառման լեգիտիմության և միջազգային հարաբերությունների զարգացման հետ։ Գիրքը փորձում է ցույց տալ, որ պատերազմը չի կարելի դիտարկել որպես մեկուսացված իրադարձություն, այլ այն մշտապես շարունակվող գործընթաց է, որը ձևավորվում է գաղափարների, ինստիտուտների և պատմական փորձի փոխազդեցությամբ՝ ընդգծելով նաև ժամանակակից աշխարհում ռազմական մտածողության նոր մարտահրավերները և փոփոխվող բնույթը։

Финансы

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ներքին պետական պարտքի և ֆինանսական համակարգի զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Քննության են առնվում պետական ներքին փոխառությունների ձևավորման ու կառավարման հիմնական մեխանիզմները, պարտքային գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները և դրանց դերը պետական ֆինանսների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին պարտքի ազդեցությանը ֆինանսական շուկայի, բանկային համակարգի, պետական արժեթղթերի շրջանառության, տոկոսադրույքների և ներդրումային գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են պետական փոխառությունների ծավալի և կառուցվածքի փոփոխությունների հնարավոր հետևանքները ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման, մասնավոր հատվածի ֆինանսավորման և ֆինանսական կայունության տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև պարտքի կառավարման արդյունավետության, պարտքային բեռի վերահսկման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման և պետական արժեթղթերի շուկայի զարգացման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու ներքին պետական պարտքի նշանակությունը երկրի ֆինանսական համակարգի գործունեության և զարգացման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պետական ֆինանսների, պարտքի կառավարման, ֆինանսական շուկաների և Հայաստանի տնտեսության զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի (ԷԷՀ) ռեժիմների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես այն համակարգերում, որտեղ կիրառվում են երկար հեռավորության էլեկտրահաղորդման գծեր։ Հեղինակը վերլուծում է նման համակարգերի աշխատանքի առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով լարման կորուստները, ռեակտիվ հզորության փոխհատուցման խնդիրները, ինչպես նաև կայունության սահմանների փոփոխությունները հեռավոր փոխանցման պայմաններում։ Գրքում դիտարկվում են էլեկտրահաղորդման գծերի մաթեմատիկական մոդելները՝ ներառյալ պարամետրային բաշխվածության ազդեցությունը հոսքերի և լարումների վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացիոնար և անցումային ռեժիմների վերլուծությանը, համակարգի դինամիկ կայունությանը և սինխրոն աշխատանքի ապահովման պայմաններին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ռեակտիվ հզորության կառավարման մեթոդները, լարման կարգավորման տեխնիկական միջոցները և էներգիայի փոխանցման արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Աշխատությունը ներկայացնում է թվային մոդելավորման մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել էներգահամակարգի վարքագիծը տարբեր բեռնվածության և աշխատանքային ռեժիմների դեպքում։ Այն կարևոր է էներգետիկ ինժեներների և համակարգային օպերատորների համար՝ նպաստելով երկար հեռավորության էլեկտրահաղորդման համակարգերի արդյունավետ նախագծման և շահագործման բարելավմանը։

Религия

Գիրքը նախատեսված է երեխաների մասնակցությամբ փոխասացությունների՝ հարց ու պատասխանի կամ հերթագայվող արտասանության ձևով կատարվող ընթերցումների և խոսքային վարժությունների համար։ Վերնագրում գործածված «ի պէտս» արտահայտությունը մատնանշում է գրքի գործնական նշանակությունը, իսկ «փոխասաց» բառը՝ նյութի երկխոսական կամ հերթագայվող ներկայացման բնույթը։ Նման ձեռնարկները կարող էին կիրառվել երեխաների կրթության և դաստիարակության ընթացքում՝ նպաստելով նրանց խոսքի զարգացմանը, ընթերցանության հմտությունների ամրապնդմանը, հիշողության մարզմանը և նյութը հերթականությամբ արտասանելու կարողության ձևավորմանը։ Եթե փոխասացությունները կապված են եղել եկեղեցական կամ կրոնական ուսուցման հետ, դրանք կարող էին ծառայել նաև աղոթքների, հավատքի դրույթների և հոգևոր դաստիարակությանն առնչվող նյութերի յուրացմանը՝ երեխաներին ներգրավելով համատեղ ընթերցման ու արտասանության գործընթացում։ Փոխասացության ձևը կրթական առումով կարևոր է նրանով, որ սովորողին հնարավորություն է տալիս ոչ միայն լսելու և ընկալելու նյութը, այլև ակտիվորեն մասնակցելու դրա վերարտադրմանը՝ պահպանելով խոսքի հերթագայությունը և բովանդակության տրամաբանական հաջորդականությունը։ Այսպիսի գրքերը կարող էին օգտագործվել ընտանեկան, դպրոցական կամ եկեղեցական միջավայրում՝ երեխաների ուսուցումն ավելի մասնակցային և կազմակերպված դարձնելու նպատակով։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկավարժական և մանկական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես երեխաների ուսուցմանն ուղղված տպագիր նյութի օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ կրթական մշակույթի, մանկական ընթերցանության, լեզվական հմտությունների ձևավորման և եկեղեցական դաստիարակության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպիսի մեթոդներով էին կազմակերպվում երեխաների համատեղ ընթերցումն ու ուսուցումը և ինչ դեր էր վերապահվում հերթագայվող խոսքին կրթական ու դաստիարակչական գործընթացում։