Մանկանց փոխասացության գիրք

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մելքիսեդեկ արքեպիսկոպոս Մուրադյանցի գործունեությանը՝ որպես խմբագրի, հրապարակախոսի և հասարակական-մշակութային գործչի։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է ներկայացնել նրա մտավոր ու լրագրողական ժառանգությունը, բացահայտել նրա խմբագրական գործունեության առանձնահատկությունները և ցույց տալ այն դերը, որ նա ունեցել է հայ մամուլի ու հասարակական մտքի զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել նրա հրապարակախոսական հոդվածների թեմատիկ ուղղությունները, լեզուն, ոճը, բարձրացրած հասարակական և մշակութային խնդիրները, ինչպես նաև մամուլի միջոցով ընթերցող հասարակության վրա ազդեցություն գործելու նրա ձգտումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խմբագրի գործունեությանը, քանի որ պարբերական մամուլի ձևավորման և զարգացման շրջանում խմբագիրը ոչ միայն նյութերի ընտրություն և խմբագրում իրականացնող մասնագետ էր, այլև որոշակի գաղափարական ու մշակութային ուղղություն ձևավորող գործիչ։ Մուրադյանցի հրապարակախոսական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ կրթության, ազգային ինքնագիտակցության, բարոյական արժեքների, եկեղեցական և հասարակական կյանքի, մշակույթի ու ազգային ժառանգության պահպանության վերաբերյալ նրա պատկերացումներին։ Նրա հոդվածներում և հրապարակումներում արտահայտված տեսակետները կարող են դիտարկվել նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ հասարակական մտքի ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ բացահայտելով այն հիմնախնդիրները, որոնք առավել կարևոր էին հասարակության համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նրա խմբագրած կամ նրա գործունեության հետ կապված պարբերականների բնույթին, հրապարակվող նյութերի ընտրության սկզբունքներին և դրանցում արտահայտվող հասարակական դիրքորոշումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հրապարակախոսի լեզվական և ոճական ձեռագրի ուսումնասիրությունը, քանի որ հրապարակախոսական խոսքը միաժամանակ պահանջում է տեղեկատվական հստակություն, համոզչականություն և հասարակական խնդիրների մատչելի ներկայացում։ Նրա գործունեության վերլուծությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես էին կրոնական, ազգային, կրթական և մշակութային գաղափարները միահյուսվում հայ մամուլի հրապարակախոսական դաշտում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայ լրագրության և մամուլի պատմության տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն անհատների մասին, որոնք իրենց խմբագրական և հրապարակախոսական աշխատանքով նպաստել են ազգային հասարակական մտքի ձևավորմանն ու տարածմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Մելքիսեդեկ արքեպիսկոպոս Մուրադյանցին որպես բազմակողմանի մտավոր և հասարակական գործիչ՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ պարբերական մամուլի, հրապարակախոսության և մշակութային-ազգային մտքի զարգացման գործում։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է թեստավորման դերի ուսումնասիրությանը Հայաստանի դպրոցներում ռուսաց լեզու դասավանդող ուսուցիչների ատեստավորման համակարգում։ Հետազոտության կենտրոնում ուսուցչի մասնագիտական գիտելիքների, մեթոդական պատրաստվածության և համապատասխան կարողությունների գնահատման համար թեստավորման կիրառման հնարավորություններն ու արդյունավետությունն են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ատեստավորման նպատակները, դրա կազմակերպման սկզբունքները, գնահատման չափանիշները և այն պահանջները, որոնք ներկայացվում են ռուսաց լեզվի ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստային առաջադրանքների կառուցվածքին և բովանդակությանը, դրանց միջոցով լեզվական գիտելիքների, քերականական ու բառապաշարային պատրաստվածության, լեզվաբանական մտածողության և մասնագիտական կողմնորոշման գնահատման հնարավորություններին։ Թեստավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վերահսկողության միջոց, այլև որպես ուսուցչի մասնագիտական զարգացման մակարդակը բացահայտելու և հետագա կատարելագործման ուղղությունները որոշելու գործիք։ Կարևորվում է նաև գնահատման օբյեկտիվության, հուսալիության, թափանցիկության և չափելիության ապահովումը, քանի որ ատեստավորման արդյունքները կարող են էական նշանակություն ունենալ ուսուցչի մասնագիտական գործունեության գնահատման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ թեստային մեթոդի առավելություններին և սահմանափակումներին՝ համադրելով այն ուսուցչի մասնագիտական կարողությունների գնահատման այլ ձևերի հետ։ Առանձին նշանակություն ունի տեսական գիտելիքների և գործնական մանկավարժական հմտությունների հավասարակշռված գնահատման խնդիրը, քանի որ լեզվի ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն առարկայական գիտելիքներով և ներառում է նաև դասավանդման մեթոդների ճիշտ ընտրության, սովորողների հետ արդյունավետ աշխատանքի և կրթական գործընթացի կազմակերպման կարողություններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կառավարման մասնագետների, ուսուցիչների վերապատրաստմամբ և ատեստավորմամբ զբաղվող կառույցների, ինչպես նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողների և հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Սիսթանի և Բալուչեսթանի նահանգի համալսարանների գործունեության արդյունավետության գնահատմանը՝ տվյալների պարփակման վերլուծության (DEA) և Մալմքվիստի արտադրողականության ցուցանիշի կիրառմամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում են բարձրագույն կրթության հաստատությունների գործունեության գնահատման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այնպիսի չափորոշիչների ընտրությանը, որոնք հնարավորություն են տալիս համակողմանիորեն գնահատել համալսարանների կողմից մարդկային, ֆինանսական, նյութական և այլ ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը։ DEA մեթոդաբանության միջոցով տարբեր համալսարաններ դիտարկվում են որպես համեմատելի որոշում կայացնող միավորներ, որոնց մուտքային և ելքային ցուցանիշների համադրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու հարաբերական տեխնիկական արդյունավետության մակարդակը և բացահայտելու արդյունավետ ու պակաս արդյունավետ հաստատությունները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է Մալմքվիստի ցուցանիշի կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ոչ միայն արդյունավետության մակարդակը, այլև դրա փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ գնահատելով արտադրողականության աճի կամ նվազման դինամիկան և դրա հիմնական բաղադրիչները։ Հեղինակը վերլուծում է համալսարանների գործունեության վրա ազդող գործոնները, բացահայտում արդյունավետության տարբերությունների հնարավոր պատճառները և քննարկում կրթական ու գիտական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր համալսարանների արդյունքները, բացահայտել ռեսուրսների օգտագործման առավել արդյունավետ մոտեցումները և գնահատել կառավարման որոշումների ազդեցությունը հաստատությունների արտադրողականության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ստացված արդյունքների կիրառական արժեքը, քանի որ արդյունավետության գնահատման քանակական մեթոդները կարող են օգտագործվել համալսարանների կառավարման կատարելագործման, ռեսուրսների ավելի նպատակային բաշխման, կրթական ծառայությունների որակի բարձրացման և գիտահետազոտական գործունեության զարգացման համար։ Աշխատությունը միավորում է բարձրագույն կրթության կառավարման և քանակական վերլուծության մոտեցումները՝ առաջարկելով տվյալների վրա հիմնված գործիքներ համալսարանների գործունեության համեմատական գնահատման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կրթության կառավարման մասնագետների, վիճակագիրների, հետազոտողների, համալսարանների ղեկավարների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ինչպես նաև այն մասնագետների, ովքեր հետաքրքրված են DEA մեթոդաբանությամբ, արտադրողականության չափմամբ և բարձրագույն կրթության հաստատությունների արդյունավետության գնահատմամբ։

Մշակույթ

Աշխատությունը հանձնարարականների բնույթ ունեցող մեթոդական-տեղեկատու նյութ է, որը նվիրված է նախահամագումարյան սոցիալիստական մրցակցության պայմաններում գրադարանների գործունեության կազմակերպմանն ու կատարելագործմանը։ Նյութի հիմնական նպատակն է գրադարանների աշխատանքը կապել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և կազմակերպական խնդիրների հետ՝ առաջարկելով գործնական մոտեցումներ ընթերցողների սպասարկման, գրքային ֆոնդերի օգտագործման, մշակութային-լուսավորչական աշխատանքի և աշխատակիցների գործունեության արդյունավետության բարձրացման համար։ Հանձնարարականներում կարող են ներկայացվել գրադարանների առջև դրվող կազմակերպչական խնդիրները, աշխատանքի պլանավորման և արդյունքների գնահատման սկզբունքները, ինչպես նաև սոցիալական մրցակցության շրջանակում լավագույն ցուցանիշների հասնելու մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընթերցողների ներգրավմանը, գրքի և ընթերցանության տարածմանը, գրադարանային միջոցառումների կազմակերպմանը և բնակչության շրջանում մշակութային ու կրթական աշխատանքի ակտիվացմանը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև գրադարանների միջև փորձի փոխանակմանը, առաջավոր աշխատանքի ձևերի տարածմանը, աշխատակիցների նախաձեռնողականության խթանմանը և աշխատանքի արդյունքների ամփոփման ու հրապարակայնացման ձևերին։ Պատմական տեսանկյունից հրատարակությունը արժեքավոր է որպես խորհրդային շրջանի գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման և մշակութային քաղաքականության վերաբերյալ սկզբնաղբյուրային նյութ, քանի որ արտացոլում է այդ ժամանակաշրջանում գրադարանների նկատմամբ ներկայացվող հասարակական, գաղափարական և կազմակերպական պահանջները։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագիտության և գրքի պատմության հետազոտողներին, ինչպես նաև խորհրդային շրջանի մշակութային քաղաքականությունը, հասարակական կազմակերպումը և գրադարանային համակարգի զարգացումն ուսումնասիրող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է գրադարանների աշխատանքի կազմակերպման վերաբերյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ հանձնարարականներ՝ ընդգծելով սոցիալական մրցակցության միջոցով աշխատանքի ակտիվացման, ընթերցողների սպասարկման բարելավման և գրադարանների հասարակական-մշակութային դերակատարության ուժեղացման նպատակները։

Ֆինանսներ

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հարկային ծառայության մարմինների և հարկ վճարողների իրավասուբյեկտության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հարկային իրավահարաբերությունների շրջանակում։ Աշխատության կենտրոնում հարկային ոլորտում պետության և մասնավոր անձանց փոխհարաբերությունների իրավական բնույթի բացահայտումն է, հարկային ծառայության մարմինների իրավասությունների ու պարտականությունների, ինչպես նաև հարկ վճարողների իրավունքների և պարտականությունների սահմանման ու իրականացման խնդիրների վերլուծությունը։ Հարկային իրավահարաբերություններում մի կողմից հանդես է գալիս պետությունը՝ իր լիազորված մարմինների միջոցով, իսկ մյուս կողմից՝ հարկ վճարողները, որոնք օրենքով սահմանված պայմանների առկայության դեպքում կրում են հարկեր և այլ պարտադիր վճարներ վճարելու պարտականություն։ Այս հարաբերությունների արդյունավետ և օրինական կազմակերպումը պահանջում է կողմերի իրավական կարգավիճակի հստակ սահմանում և նրանց իրավունքների ու պարտականությունների հավասարակշռված համակարգ։ Ուսումնասիրության առանցքային հասկացություններից է իրավասուբյեկտությունը, որը բնութագրում է անձի կամ կազմակերպության՝ իրավական հարաբերությունների մասնակից լինելու և օրենքով նախատեսված իրավունքներ ու պարտականություններ կրելու կարողությունը։ Հարկային ոլորտում այդ հասկացությունն ունի առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ հարկային հարաբերությունների մասնակիցների իրավական կարգավիճակը միաժամանակ ներառում է ինչպես նյութական, այնպես էլ ընթացակարգային իրավունքներ ու պարտականություններ։ Հարկային ծառայության մարմինների իրավասուբյեկտությունը պայմանավորված է նրանց պետական-իշխանական բնույթով։ Նրանք գործում են օրենքով և այլ իրավական ակտերով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակում և չեն կարող հարկային հարաբերությունների ընթացքում կամայականորեն ընդլայնել իրենց իրավասությունները։ Այդ մարմինների գործունեության կարևոր ուղղություններից են հարկերի հաշվարկման և վճարման նկատմամբ վերահսկողությունը, հարկային պարտավորությունների կատարման ապահովումը, հարկ վճարողների սպասարկումը, հարկային խախտումների բացահայտումը և օրենքով սահմանված դեպքերում համապատասխան վարչական միջոցների կիրառումը։ Հետևաբար ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է հարկային մարմինների իրավասությունների սահմանների հստակեցումը։ Հարկ վճարողների իրավասուբյեկտությունը, իր հերթին, կապված է հարկային պարտավորությունների կատարման, հարկային մարմինների հետ փոխհարաբերությունների և սեփական օրինական շահերի պաշտպանության հետ։ Հարկ վճարողը ոչ միայն հարկ վճարելու պարտավորություն ունեցող անձ է, այլև հարկային իրավահարաբերությունների լիարժեք մասնակից, որն ունի օրենքով նախատեսված իրավունքներ։ Դրանց շարքում կարևոր են հարկային պարտավորությունների վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու, հարկային մարմինների գործողությունները և որոշումները բողոքարկելու, ներկայացված պահանջների իրավաչափությունը վիճարկելու և օրենքով նախատեսված այլ պաշտպանության միջոցներից օգտվելու հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը հարկային մարմինների և հարկ վճարողների իրավունքների ու պարտականությունների փոխադարձ հարաբերակցության ուսումնասիրությունն է։ Հարկային վարչարարությունը արդյունավետ է այն դեպքում, երբ պետական վերահսկողության անհրաժեշտությունը համատեղվում է հարկ վճարողների իրավունքների պաշտպանության հետ։ Չափազանց լայն վարչական լիազորությունները կարող են առաջացնել հարկ վճարողների օրինական շահերի սահմանափակման վտանգ, իսկ վերահսկողության ոչ բավարար արդյունավետությունը կարող է հանգեցնել հարկային պարտավորությունների չկատարման և պետական բյուջեի եկամուտների նվազման։ Հետևաբար իրավական կարգավորման կարևոր խնդիր է իշխանական և մասնավոր շահերի միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հարկային վերահսկողության ընթացակարգերին։ Հարկային ստուգումները, ուսումնասիրությունները, փաստաթղթերի պահանջը, հարկային պարտավորությունների ճշգրտումը և հարկային խախտումների արձանագրումը պետք է իրականացվեն օրենքով սահմանված ընթացակարգերի պահպանմամբ։ Ընթացակարգային կանոնների պահպանումը կարևոր երաշխիք է ինչպես պետական մարմնի գործողությունների օրինականության, այնպես էլ հարկ վճարողի իրավունքների պաշտպանության համար։ Այս տեսանկյունից իրավասուբյեկտության խնդիրը սերտորեն կապված է իրավական որոշակիության և օրինականության սկզբունքների հետ։ Հարկային հարաբերությունների կարևոր առանձնահատկություններից է դրանց պարտադիր բնույթը։ Հարկ վճարելու պարտականությունը ծագում է օրենքով նախատեսված իրավաբանական փաստերի առկայության դեպքում, իսկ հարկային մարմինները պարտավոր են վերահսկել այդ պարտավորությունների կատարումը։ Միաժամանակ հարկային մարմնի և հարկ վճարողի հարաբերությունները չեն կարող հիմնվել միայն վարչական ենթակայության տրամաբանության վրա․ հարկ վճարողն ունի օրենքով պաշտպանված իրավունքներ, իսկ հարկային մարմինը պարտավոր է գործել իր լիազորությունների շրջանակում և պահպանել սահմանված ընթացակարգերը։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն կարող է լինել հարկային վեճերի կարգավորումը։ Երբ հարկ վճարողը համաձայն չէ հարկային մարմնի որոշման, հաշվարկի կամ գործողության հետ, առաջանում է դրա վարչական կամ դատական կարգով վիճարկման անհրաժեշտություն։ Բողոքարկման մեխանիզմները հարկ վճարողների իրավունքների պաշտպանության կարևոր գործիք են և միաժամանակ նպաստում են հարկային վարչարարության օրինականության նկատմամբ վերահսկողությանը։ Այս գործընթացում կարևոր է ապահովել ինչպես պետության հարկային պահանջների հիմնավորվածությունը, այնպես էլ հարկ վճարողի արդյունավետ իրավական պաշտպանության հնարավորությունը։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նաև հարկային վարչարարության թվայնացմամբ։ Էլեկտրոնային հաշվետվությունների, առցանց ծառայությունների, թվային փաստաթղթաշրջանառության և տվյալների ավտոմատացված մշակման տարածումը փոխում է հարկային մարմինների և հարկ վճարողների փոխհարաբերությունների ձևերը։ Թվայնացումը կարող է նվազեցնել վարչական ծախսերը և բարձրացնել հարկային վերահսկողության արդյունավետությունը, սակայն միաժամանակ առաջ է բերում անձնական և առևտրային տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական անվտանգության, տվյալների ճշգրտության և ավտոմատացված որոշումների նկատմամբ վերահսկողության հարցեր։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ հարկային ծառայության մարմինների և հարկ վճարողների իրավասուբյեկտության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ սահմանազատել հարկային իրավահարաբերությունների մասնակիցների իրավական կարգավիճակները։ Գործնական առումով նման վերլուծությունը կարող է նպաստել հարկային վարչարարության կատարելագործմանը, հարկային վեճերի կանխարգելմանը, հարկ վճարողների իրավունքների պաշտպանության ուժեղացմանը և պետական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հարկային իրավահարաբերությունները դիտարկում է որպես պետության ֆինանսական շահերի և հարկ վճարողների օրինական իրավունքների փոխկապակցված համակարգ։ Այն ընդգրկում է հարկային ծառայության մարմինների լիազորությունները, հարկ վճարողների իրավունքներն ու պարտականությունները, հարկային վերահսկողության իրավական սահմանները, վարչական ընթացակարգերը, հարկային վեճերի լուծման մեխանիզմները և հարկային վարչարարության կատարելագործման խնդիրները։ Թեման կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, հարկային ոլորտի մասնագետներին, պետական ծառայողներին, հարկ վճարողներին, իրավագիտության դասախոսներին, հետազոտողներին և հարկային իրավունք ուսումնասիրող ուսանողներին։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է միջին դպրոցում անգլերենի ուսուցման գործընթացում միջմշակութային հաղորդակցության գաղափարների ներկայացման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով դասագրքերի բովանդակությունը, կառուցվածքը և ուսումնական առաջադրանքների համակարգը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե օտար լեզվի ուսուցումը որքանով է նպաստում ոչ միայն լեզվական գիտելիքների ու հաղորդակցական հմտությունների ձևավորմանը, այլև տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ, հարգալից և համատեքստին համապատասխան հաղորդակցվելու կարողության զարգացմանը։ Միջմշակութային հաղորդակցությունը դիտարկվում է որպես լեզվական, սոցիալ-մշակութային և հաղորդակցական կարողությունների փոխկապակցված համակարգ, որի ձևավորման համար սովորողը պետք է ճանաչի ինչպես ուսումնասիրվող լեզվի մշակութային միջավայրը, այնպես էլ կարողանա գիտակցել սեփական մշակույթի առանձնահատկությունները և դրանք համեմատել այլ մշակութային երևույթների հետ։ Ուսումնասիրվում են դասագրքերում ներկայացված թեմաները, տեքստերը, երկխոսությունները, պատկերային նյութերը և առաջադրանքները՝ պարզելու, թե ինչպիսի մշակութային տեղեկություններ են փոխանցվում դրանց միջոցով և ինչ հնարավորություններ են ստեղծվում մշակութային տարբերությունների ու ընդհանրությունների քննարկման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առօրյա վարքագծին, հաղորդակցական նորմերին, տոներին, ավանդույթներին, արժեքներին, սոցիալական հարաբերություններին և տարբեր ժողովուրդների կենսակերպին վերաբերող նյութերին։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, թե դասագրքային նյութը որքանով է խուսափում մշակույթների պարզեցված կամ կարծրատիպային ներկայացումից և հնարավորություն տալիս սովորողին ձևավորել բազմակողմանի պատկերացումներ տարբեր հասարակությունների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական մշակութային նյութի և անգլախոս կամ այլ մշակույթների վերաբերյալ բովանդակության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել սովորողի՝ սեփական մշակույթը օտար լեզվով ներկայացնելու և այլ մշակութային փորձառությունները հասկանալու կարողության զարգացմանը։ Քննվում են նաև համեմատական, քննարկումային, դերային և իրավիճակային առաջադրանքների հնարավորությունները, որոնք խթանում են սովորողների քննադատական մտածողությունը, տարբեր տեսակետների ընկալումը և հաղորդակցական իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Դասագրքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածության արտահայտումը ուսումնական նյութերում և բացահայտելու միջմշակութային կարողությունների զարգացման մեթոդական հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի անգլերենի դասավանդման մեթոդիկայի և հանրակրթական դասագրքերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով լեզվական կրթության այնպիսի մոտեցումների զարգացմանը, որոնք սովորողին պատրաստում են բազմամշակութային միջավայրում գիտակցված և արդյունավետ հաղորդակցության։