Իսլամական արմատականությունը Սիրիայում 1960-80-ական թվականներին

Технология

Սա էներգետիկայի և էլեկտրատեխնիկայի ոլորտին պատկանող գիտատեխնիկական հետազոտություն է, որը նվիրված է բարձր հաճախականության ինդուկցիոն տեղակայանքների աշխատանքի ուսումնասիրությանը՝ էներգետիկական հաշվեկշիռների օպտիմալացման տեսանկյունից, որտեղ վերլուծվում են ինդուկցիոն ջեռուցման գործընթացներում էներգիայի փոխանցման արդյունավետությունը, մագնիսական դաշտերի փոխազդեցությունը նյութերի հետ և կորուստների (ջերմային, էլեկտրամագնիսական) նվազեցման հնարավորությունները, աշխատանքը ընդգրկում է նաև համակարգի ռեզոնանսային ռեժիմների ընտրության, հզորության կառավարման և էներգիայի բաշխման բարելավման մեթոդներ, միաժամանակ դիտարկվում են բարձր հաճախականության աղբյուրների և ինդուկտորային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնք ազդում են ընդհանուր արդյունավետության վրա, նպատակ ունենալով բարձրացնել էներգիայի օգտագործման օգտակար գործակիցը և նվազեցնել տեխնոլոգիական գործընթացների էներգատարությունը արդյունաբերական կիրառություններում։

Право

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հանրաքվեի՝ որպես անմիջական ժողովրդավարության կարևորագույն ինստիտուտի, իրավական և կազմակերպական զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիների կողմից պետական և հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերի վերաբերյալ անմիջականորեն որոշում կայացնելու հնարավորությունն է, ինչպես նաև այդ գործընթացի սահմանադրական, օրենսդրական և գործնական երաշխիքների կատարելագործումը։ Աշխատության մեջ հանրաքվեն դիտարկվում է որպես ժողովրդի իշխանության իրականացման ձև, որի միջոցով քաղաքացիները կարող են անմիջականորեն արտահայտել իրենց կամքը՝ առանց բացառապես ներկայացուցչական մարմինների միջոցով որոշումների ընդունման։ Ուսումնասիրության շրջանակում բացահայտվում է հանրաքվեի էությունը, դրա տեղը ժողովրդավարական կառավարման համակարգում և փոխհարաբերությունը ժողովրդաիշխանության, ներկայացուցչական ժողովրդավարության, քաղաքական մասնակցության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման հետ։ Աշխատանքում կարևորվում է այն գաղափարը, որ հանրաքվեի արդյունավետ կիրառումը կարող է բարձրացնել քաղաքացիների մասնակցությունը հանրային կառավարմանը, նպաստել հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերի շուրջ հանրային քննարկումների ակտիվացմանը և ամրապնդել պետական ինստիտուտների նկատմամբ քաղաքացիների վստահությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հանրաքվեի սահմանադրաիրավական հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են հանրաքվեի նշանակությունը, դրա անցկացման իրավական հիմքերը, նախաձեռնության սուբյեկտները, հանրաքվեի դրվող հարցերի շրջանակը, քվեարկության կազմակերպման սկզբունքները և ընդունված որոշումների իրավական ուժը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն սահմանափակումներին, որոնք նախատեսվում են որոշակի հարցերի վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու համար՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել սահմանադրական կարգը, մարդու հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները և պետական կառավարման կայունությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է հանրաքվեի նախաձեռնության և կազմակերպման ընթացակարգը։ Քաղաքացիների մասնակցության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է նրանով, թե որքան մատչելի են նախաձեռնության իրականացման իրավական մեխանիզմները, ինչ պահանջներ են ներկայացվում ստորագրությունների հավաքագրմանը, ինչպես է ստուգվում նախաձեռնության օրինականությունը և ինչ ժամկետներում են իրականացվում համապատասխան գործընթացները։ Այս համատեքստում ուսումնասիրության առարկա են դառնում նաև հանրաքվեի կազմակերպման ընթացքում պետական և ընտրական մարմինների լիազորությունների ու պատասխանատվության հարցերը։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է ընտրական և հանրաքվեի գործընթացների թափանցիկության ապահովումը։ Քվեարկության նկատմամբ հասարակական վստահությունը պահանջում է հստակ կանոններ, վերահսկելի ընթացակարգեր, տեղեկատվության հասանելիություն և ընտրական գործընթացի բոլոր փուլերի օրինականության ապահովում։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև քվեարկության արդյունքների ամփոփման, վերահսկողության, բողոքարկման և հնարավոր իրավախախտումների կանխարգելման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանրաքվեի ընթացքում քաղաքացիների իրազեկվածության խնդրին։ Հանրաքվեի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն քվեարկության տեխնիկական կազմակերպումից, այլև քաղաքացիների՝ հարցի էությունը հասկանալու և տեղեկացված որոշում կայացնելու հնարավորությունից։ Այդ պատճառով կարևոր են հանրային քննարկումները, պաշտոնական տեղեկատվության հասանելիությունը, տարբեր տեսակետների ներկայացման հավասար հնարավորությունները և հանրային բանավեճի պատշաճ կազմակերպումը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է նաև քաղաքական ուժերի, քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, զանգվածային լրատվության միջոցների և այլ հանրային դերակատարների դերը հանրաքվեի նախընտրական գործընթացում։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հանրաքվեի և ներկայացուցչական ժողովրդավարության փոխհարաբերությունը։ Հանրաքվեն կարող է լրացնել խորհրդարանական և տեղական ներկայացուցչական կառավարման մեխանիզմները՝ քաղաքացիներին հնարավորություն տալով անմիջականորեն արտահայտվել որոշակի կարևոր հարցերի շուրջ։ Միաժամանակ դրա կիրառումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ չթուլացնի ներկայացուցչական ինստիտուտների դերը և չվերածվի բարդ քաղաքական կամ իրավական հարցերի չափազանց պարզեցված լուծման միջոցի։ Այս համատեքստում կարևորվում է հանրաքվեի կիրառման նպատակների, սահմանների և իրավական հետևանքների հստակ սահմանումը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը։ Տարբեր պետություններում հանրաքվեի ինստիտուտը ունի տարբեր իրավական մոդելներ՝ սկսած պարտադիր և խորհրդատվական հանրաքվեներից մինչև քաղաքացիական նախաձեռնությամբ անցկացվող հանրաքվեներ։ Այդ փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հանրաքվեի կազմակերպման արդյունավետ մեխանիզմները, հնարավոր ռիսկերը և Հայաստանի իրավական համակարգում կիրառելի բարեփոխումների ուղղությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հանրաքվեի ժամանակակից հիմնախնդիրների բացահայտումը։ Դրանց թվում կարող են լինել քաղաքացիների ցածր մասնակցությունը, հանրային իրազեկվածության պակասը, քաղաքական բևեռացումը, քարոզչական տեղեկատվության անհավասարակշռությունը, ապատեղեկատվության տարածումը, վարչական ռեսուրսի հնարավոր չարաշահումը և հանրաքվեի հարցերի ձևակերպման հստակության խնդիրը։ Այս երևույթները կարող են ազդել քաղաքացիների ազատ կամարտահայտության և հանրաքվեի արդյունքների նկատմամբ հասարակական վստահության վրա։ Ժամանակակից պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում նաև թվային միջավայրի ազդեցությունը։ Սոցիալական ցանցերը և առցանց տեղեկատվական հարթակները կարող են ընդլայնել քաղաքացիների իրազեկման և մասնակցության հնարավորությունները, սակայն միաժամանակ ստեղծում են ապատեղեկատվության, մանիպուլյատիվ քարոզչության և հանրային կարծիքի նպատակային ազդեցության նոր ռիսկեր։ Հետևաբար հանրաքվեի ինստիտուտի կատարելագործումը պահանջում է նաև տեղեկատվական միջավայրի և թվային հաղորդակցության առանձնահատկությունների հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու հանրաքվեի՝ որպես անմիջական ժողովրդավարության ինստիտուտի, իրավական և գործնական զարգացման հիմնական խնդիրները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններ։ Դրանց շարքում կարևոր են իրավական ընթացակարգերի հստակեցումը, քաղաքացիների իրազեկվածության բարձրացումը, հանրային քննարկումների զարգացումը, ընտրական գործընթացների թափանցիկության ամրապնդումը, վերահսկողության և բողոքարկման արդյունավետ մեխանիզմների կատարելագործումը, ապատեղեկատվության դեմ պայքարը և հանրաքվեի արդյունքների նկատմամբ հասարակական վստահության բարձրացումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, քաղաքական գիտությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, ընտրական գործընթացների փորձագետների, քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, ուսանողների և անմիջական ժողովրդավարության ու հանրային մասնակցության խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Психология

Անձի ինքնակարգավորման մեխանիզմների դերը առողջության պահպանմանն ուղղված վարքում կապված է այն հոգեբանական գործընթացների հետ, որոնց միջոցով մարդը վերահսկում և ուղղորդում է իր մտքերը, հույզերը և գործողությունները՝ առողջ ապրելակերպի պահպանման և հիվանդությունների կանխարգելման նպատակով։ Ինքնակարգավորումը ներառում է նպատակների ձևավորում, վարքի պլանավորում, ինքնավերահսկում, որոշումների կայացում և սեփական գործողությունների գնահատում, որոնք օգնում են անհատին պահպանել առողջությանը նպաստող սովորություններ։ Բարձր զարգացած ինքնակարգավորման մեխանիզմներ ունեցող մարդիկ սովորաբար ավելի հետևողական են ֆիզիկական ակտիվության, հավասարակշռված սնուցման, քնի ռեժիմի պահպանման, վնասակար սովորություններից հրաժարվելու և բժշկական խորհուրդներին հետևելու հարցերում։ Այս մեխանիզմները նաև նպաստում են սթրեսի արդյունավետ հաղթահարմանը, հուզական կայունության պահպանմանը և առողջական ռիսկերի գիտակցված կառավարմանը։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ ինքնակարգավորման կարողությունների զարգացումը կարող է էականորեն բարելավել առողջապահական վարքը և բարձրացնել կյանքի որակը, քանի որ առողջության պահպանումը հաճախ պահանջում է երկարաժամկետ նպատակների գերակայություն կարճաժամկետ ցանկությունների նկատմամբ։

Биология

Ուսումնասիրությունը վերաբերում է գերքաշ կամ ճարպակալմամբ երեխաների օրգանիզմում մարզումների և դետրենինգի՝ այսինքն՝ մարզական ակտիվության դադարեցման կամ նվազեցման, փոխազդեցությանը և դրանց ազդեցությանը առողջության հետ կապված մի շարք կարևոր ցուցանիշների վրա։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է գնահատել, թե կանոնավոր ֆիզիկական մարզումները և դրանց հետագա դադարեցումը ինչպես են անդրադառնում բորբոքային և հակաբորբոքային կենսամարկերների մակարդակներին, ֆիզիոլոգիական ցուցանիշներին և երեխաների ֆիզիկական պատրաստվածությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ մանկական ճարպակալումը կարող է ուղեկցվել օրգանիզմում ցածր աստիճանի քրոնիկ բորբոքային գործընթացներով և նյութափոխանակային ու սրտանոթային համակարգերի աշխատանքի փոփոխություններով, ինչի պայմաններում ֆիզիկական ակտիվությունը դիտարկվում է որպես առողջական վիճակի բարելավման կարևոր գործոն։ Աշխատությունը փորձում է պարզել ոչ միայն մարզումների դրական ազդեցությունը, այլև այն, թե ինչ է տեղի ունենում այդ ազդեցությունների հետ, երբ ֆիզիկական ակտիվությունը դադարեցվում է։ Այդ նպատակով ուշադրություն է դարձվում բորբոքային գործընթացների հետ կապված կենսաբանական ցուցանիշներին և դրանց հակազդող հակաբորբոքային մարկերներին՝ հնարավորություն տալով գնահատելու մարզումների ազդեցությունը օրգանիզմի բորբոքային հավասարակշռության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները, որոնք կարող են բնութագրել երեխաների ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև ֆիզիկական պատրաստվածության մակարդակը, այդ թվում՝ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը դիմակայելու և շարժողական կարողությունների հետ կապված փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ուշադրություն է դարձնում ժամանակային դինամիկային՝ համեմատելով մարզումների ընթացքում և դետրենինգի ժամանակահատվածում արձանագրվող փոփոխությունները։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ֆիզիկական վարժությունների օգտակար ազդեցությունները որքանով են պահպանվում ակտիվ մարզումների դադարից հետո և արդյոք դրանց մի մասը կարող է նվազել կամ հետընթաց ապրել։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սպորտային բժշկության, մանկաբուժության, ֆիզիոլոգիայի, ֆիզիկական դաստիարակության և մանկական ճարպակալման կանխարգելման ու կառավարման ոլորտներով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևորում է կանոնավոր և շարունակական ֆիզիկական ակտիվության դերը երեխաների առողջության պահպանման գործում և ընդգծում է այն հանգամանքը, որ ֆիզիկական պատրաստվածության ու օրգանիզմի բորբոքային վիճակի բարելավման համար նշանակություն կարող է ունենալ ոչ միայն մարզումների առկայությունը, այլև դրանց շարունակականությունը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է հոռոմչամանի (Trigonella foenum-graecum L.) տարբեր քաղվածքների քիմիական կազմի և կենսաբանական ակտիվությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով գնահատել դրանց կենսաակտիվ միացությունների բաղադրությունը և կիրառական նշանակությունը։ Վերլուծվում են բույսում պարունակվող ֆլավոնոիդների, սապոնինների, ալկալոիդների, ֆենոլային միացությունների, ամինաթթուների և այլ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որակական ու քանակական բնութագրերը՝ կիրառելով ժամանակակից անալիտիկ մեթոդներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր քաղվածքների հակաօքսիդանտային, հակամանրէային, հակաբորբոքային և այլ կենսաբանական ակտիվությունների գնահատմանը, ինչպես նաև քաղվածքի ստացման եղանակի ազդեցությանը դրանց հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է հոռոմչամանի հնարավոր կիրառությունները դեղագործության, սննդարդյունաբերության, ֆունկցիոնալ սննդամթերքի և բնական կենսաակտիվ հավելումների արտադրության ոլորտներում։ Աշխատությունը ներկայացնում է գիտականորեն հիմնավորված արդյունքներ, որոնք կարող են նպաստել այս արժեքավոր բույսի կենսաքիմիական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և նոր կիրառական ուղղությունների զարգացմանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և նախկինում գործող Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության միջև տնտեսական փոխգործակցության ձևավորման ու խորացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային տնտեսագիտության և տնտեսական ինտեգրման տեսության շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում կարող են լինել երկու տնտեսական համակարգերի միջև ձևավորված առևտրային, ֆինանսական, արտադրական, ներդրումային և ենթակառուցվածքային կապերը, ինչպես նաև դրանց զարգացման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ապրանքների և ծառայությունների փոխանակմանը, արտադրական համագործակցությանը, կապիտալի շարժին, աշխատուժի ու տնտեսական ռեսուրսների օգտագործմանը և տնտեսական քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցման մեխանիզմներին։ Տնտեսական ինտեգրումը կարող է դիտարկվել որպես փոխկապակցված գործընթաց, որի խորությունը պայմանավորված է շուկաների փոխազդեցությամբ, հաղորդակցության ու տրանսպորտային ենթակառուցվածքների հնարավորություններով, ֆինանսական հարաբերություններով և տնտեսական գործունեությունը կարգավորող ինստիտուցիոնալ միջավայրով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև առանձին ոլորտների՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի, առևտրի և ծառայությունների փոխկապակցվածության առանձնահատկությունները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը տնտեսական հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Կարևոր ուղղություն է ֆինանսական և բյուջետային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև ներդրումային ծրագրերի և տնտեսական աջակցության մեխանիզմների ազդեցության գնահատումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսական ինտեգրման սահմանափակումներին և ռիսկերին՝ ներառյալ աշխարհագրական մեկուսացվածությունը, սահմանափակ շուկան, հաղորդակցության դժվարությունները և տարածաշրջանային քաղաքական ու անվտանգային միջավայրի ազդեցությունը։ Միաժամանակ կարող են վերլուծվել տնտեսական կապերի խորացման հնարավոր ազդեցությունները զբաղվածության, ձեռնարկատիրական գործունեության, բնակչության եկամուտների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Քանի որ ուսումնասիրության թեման վերաբերում է որոշակի պատմական ժամանակաշրջանում գոյություն ունեցած տնտեսական հարաբերություններին, դրա գնահատման ժամանակ կարևոր է համապատասխան տնտեսական ցուցանիշները և ինստիտուցիոնալ կառուցվածքները դիտարկել հենց տվյալ ժամանակաշրջանի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տնտեսական ինտեգրման տեսության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության և տնտեսական քաղաքականության վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև ձևավորված տնտեսական փոխկապակցվածության կառուցվածքը, զարգացման գործոնները, սահմանափակումներն ու սոցիալ-տնտեսական նշանակությունը։