Իսրայելի պետություն

История

Աշխատանքը նվիրված է 1945-1988 թվականներին հայկական սփյուռքում տեղի ունեցած ներքին տեղաշարժերի, բնակչության տարածական վերաբաշխման և համայնքային կառուցվածքի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված նոր պատմական պայմաններն են, որոնք էական ազդեցություն ունեցան տարբեր երկրներում և քաղաքներում բնակվող հայերի թվաքանակի, բնակության վայրերի, սոցիալական կազմի և համայնքային կյանքի կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է սփյուռքի ներքին շարժերը ոչ միայն որպես բնակչության ֆիզիկական տեղափոխություններ, այլև որպես սոցիալական, տնտեսական և մշակութային գործընթացների ամբողջություն, որոնք փոփոխում էին հայկական համայնքների ներքին հարաբերություններն ու զարգացման ուղղությունները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում հետպատերազմյան շրջանում հայրենադարձության գործընթացին և դրա ազդեցությանը սփյուռքի ժողովրդագրական կառուցվածքի վրա։ 1940-ականների երկրորդ կեսին Խորհրդային Հայաստան տեղափոխված բազմաթիվ հայերի հեռացումը տարբեր սփյուռքյան համայնքներից փոխեց առանձին բնակավայրերի և երկրների հայկական բնակչության թվաքանակը, իսկ հայրենադարձության փորձը դարձավ սփյուռքյան շարժունակության կարևոր բաղադրիչ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հենց սփյուռքի ներսում տեղի ունեցած տեղափոխությունները՝ գյուղական բնակավայրերից քաղաքներ, փոքր համայնքներից խոշոր կենտրոններ և մի երկրից մյուսը։ Այդ գործընթացների վրա ազդել են տնտեսական զարգացման անհավասար մակարդակները, աշխատանքի և կրթության հնարավորությունները, քաղաքական փոփոխությունները, ընտանեկան կապերը և ավելի բարենպաստ կենսապայմաններ որոնելու ձգտումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել Մերձավոր Արևելքի հայկական համայնքներին, որտեղ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին քաղաքական անկայունությունը, զինված հակամարտությունները և տնտեսական փոփոխությունները զգալիորեն ազդեցին բնակչության տեղաշարժերի վրա։ Լիբանանի, Սիրիայի, Իրաքի և տարածաշրջանի այլ երկրների հայկական համայնքներից դեպի ավելի կայուն երկրներ կատարված տեղափոխությունները նպաստեցին սփյուռքի աշխարհագրական վերակազմավորմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է հայերի ներգաղթը Եվրոպայի, Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայի, Ավստրալիայի և այլ տարածաշրջանների քաղաքներ, որտեղ ձևավորվեցին կամ ընդլայնվեցին նոր հայկական համայնքային կենտրոններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քաղաքայինացման գործընթացը։ Սփյուռքի տարբեր երկրներում հայ բնակչության մի մասը աստիճանաբար կենտրոնացավ խոշոր քաղաքներում, որտեղ ավելի մեծ էին աշխատանքի, կրթության, առևտրի և հասարակական գործունեության հնարավորությունները։ Այս տեղաշարժերը փոխեցին համայնքների սոցիալական կառուցվածքը և նպաստեցին նոր մշակութային ու կազմակերպական կենտրոնների առաջացմանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև ներհամայնքային շարժերի ազդեցությունը հայկական դպրոցների, եկեղեցիների, մշակութային միությունների, մամուլի և այլ հաստատությունների վրա։ Բնակչության նվազումը որոշ բնակավայրերում կարող էր թուլացնել ավանդական համայնքային կառույցները, մինչդեռ նոր կենտրոններում հայերի թվի աճը նպաստում էր նոր կազմակերպությունների և մշակութային հաստատությունների ստեղծմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սփյուռքյան ներքին շարժերի ժողովրդագրական ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տարիքային և սոցիալական կազմի փոփոխությունները, ընտանիքների վերամիավորումը, ծնելիության և արտագաղթի ազդեցությունը, ինչպես նաև տարբեր սերունդների շարժունակության առանձնահատկությունները։ Երիտասարդների կրթական և մասնագիտական միգրացիան կարող էր հատկապես մեծ դեր ունենալ համայնքների աշխարհագրական փոփոխության մեջ, քանի որ ուսման կամ աշխատանքի նպատակով տեղափոխված անձինք հաճախ հետագայում հաստատվում էին նոր բնակավայրերում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև 1960-1980-ական թվականներին սփյուռքի նոր կենտրոնների ձևավորմանը և արդեն գոյություն ունեցող համայնքների փոխակերպմանը։ Այս գործընթացները կապված էին ոչ միայն տնտեսական և քաղաքական գործոնների, այլև հաղորդակցության միջոցների զարգացման, միջազգային կապերի ընդլայնման և սփյուռքահայերի կրթական ու մասնագիտական շարժունակության աճի հետ։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ներքին տեղաշարժերը դիտարկվում են որպես սփյուռքի շարունակական վերակազմավորման գործընթաց, որի արդյունքում փոխվում էին համայնքների հարաբերակցությունը, աշխարհագրությունը և մշակութային ազդեցության կենտրոնները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1945-1988 թվականների հայկական սփյուռքի ժողովրդագրական և տարածական փոփոխությունների համապարփակ պատկերը՝ բացահայտելով հայրենադարձության, քաղաքայինացման, ներհամայնքային տեղափոխությունների և միջազգային միգրացիայի փոխկապակցված ազդեցությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հետպատերազմյան տասնամյակների քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունները վերափոխել հայկական սփյուռքի աշխարհագրական կառուցվածքը, համայնքային կենտրոնները և ներքին կապերը։ Թեման կարևոր է հայկական սփյուռքի պատմության, ժողովրդագրության, միգրացիոն գործընթացների և համայնքային զարգացման ուսումնասիրության համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի հաստատված (կայունացված) ռեժիմների հաշվարկման ընթացքում առաջացող Y-Z հավասարումների համակարգի լուծմանը դեկոմպոզիցիայի մեթոդի կիրառմամբ։ Հեղինակը վերլուծում է էլեկտրական ցանցերի մաթեմատիկական մոդելավորման հիմքերը՝ օգտագործելով հաղորդականությունների (Y-matrix) և դիմադրությունների կամ իմպեդանսների (Z-matrix) մատրիցային ներկայացումները՝ համակարգի հանգույցային պարամետրերի որոշման համար։ Գրքում դիտարկվում են մեծածավալ էներգահամակարգերի հաշվարկման ընթացքում առաջացող բարդությունները, որոնք պայմանավորված են բարձր չափայնությամբ և փոխկապակցված ենթահամակարգերի առկայությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դեկոմպոզիցիայի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջ համակարգը բաժանել ավելի փոքր և հաշվարկային տեսանկյունից արդյունավետ ենթահամակարգերի՝ արագացնելով լուծման գործընթացը և նվազեցնելով հաշվողական ռեսուրսների պահանջը։ Հեղինակը ներկայացնում է ալգորիթմական մոտեցումներ, թվային փորձարկումների արդյունքներ և մեթոդի արդյունավետության գնահատում տարբեր կառուցվածք ունեցող էներգահամակարգերի համար։ Աշխատությունը կարևորում է ժամանակակից հաշվողական մեթոդների դերը էլեկտրաէներգետիկական ցանցերի վերլուծության, կառավարման և օպտիմալ շահագործման խնդիրների լուծման գործում։ Այն օգտակար է էներգետիկ ինժեներների, կիրառական մաթեմատիկոսների և էլեկտրական համակարգերի մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Право

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է մուսուլմանական իրավական համակարգում հանցագործության և պատժի հիմնահարցերի հետազոտությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության իրավական համակարգի օրինակով։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել իսլամական իրավունքի սկզբունքների և ժամանակակից պետական քրեական օրենսդրության փոխհարաբերությունը, ուսումնասիրել հանցագործության իրավական բնորոշումը, դրա կազմը, պատասխանատվության հիմքերը և պատժի կիրառման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են շարիաթի և իսլամական իրավագիտության այն հիմնական դրույթները, որոնք ձևավորել են հանցավոր արարքների և դրանց նկատմամբ կիրառվող պատժամիջոցների մասին պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների դասակարգմանը, մեղքի ձևերին, քրեական պատասխանատվության պայմաններին և իրավական պատասխանատվությունը բացառող կամ սահմանափակող հանգամանքներին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Իրանի քրեական իրավունքի համակարգի ուսումնասիրությունը, որտեղ ժամանակակից օրենսդրական մեխանիզմները միահյուսվում են իսլամական իրավական ավանդույթի հետ։ Քննության են առնվում պատժատեսակների հիմնական խմբերը, դրանց նշանակման սկզբունքները և իրավական նպատակները։ Մասնավորապես, ուսումնասիրվում են հուդուդի, քիսասի և դիյայի հետ կապված իրավական դրույթները, ինչպես նաև թազիրի բնույթի պատժամիջոցները, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբերակել աստվածային կամ ավանդական իրավական հիմքով սահմանված պատիժները և պետության կողմից սահմանվող պատժատեսակները։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատժի նպատակներին՝ հասարակական կարգի պահպանմանը, հանցագործությունների կանխարգելմանը, արդարության վերականգնմանը, տուժածի իրավունքների պաշտպանությանը և հանցավոր վարքի նկատմամբ իրավական արձագանքին։ Կարևոր նշանակություն ունի ավանդական իսլամական իրավական սկզբունքների և ժամանակակից քրեական իրավունքի պահանջների համադրման խնդիրը, հատկապես մարդու իրավունքների, իրավական հավասարության, պատժի համաչափության և դատական ընթացակարգերի տեսանկյունից։ Իրանի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են կրոնական իրավական նորմերը ներառվում ժամանակակից պետության իրավական համակարգում և ինչպես են դրանք փոխազդում օրենսդրական, դատական ու հասարակական զարգացումների հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել մուսուլմանական իրավական համակարգերի առանձնահատկությունների, իսլամական քրեական իրավունքի կառուցվածքի և Իրանի իրավական համակարգի զարգացման ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել համեմատական իրավագիտության, քրեական իրավունքի, իսլամական իրավունքի և Մերձավոր Արևելքի իրավաքաղաքական համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, իրավունքի տեսաբաններին, արևելագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային իրավունքի մասնագետներին, հետազոտողներին և իրավաբանական ու արևելագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Другие предметы

Սպառողական վարքագիծի էությունը ուսումնասիրում է այն գործընթացները, որոնց միջոցով անհատները կամ տնային տնտեսությունները ընտրում, ձեռք են բերում, օգտագործում և տնօրինում ապրանքներ ու ծառայություններ՝ իրենց կարիքներն ու ցանկությունները բավարարելու նպատակով, այս վարքագիծը ձևավորվում է մի շարք տնտեսական, հոգեբանական, սոցիալական և մշակութային գործոնների ազդեցությամբ և արտացոլում է, թե ինչպես են մարդիկ որոշումներ կայացնում շուկայում, ինչու են նախընտրում որոշ ապրանքներ մյուսներից և ինչպես են արձագանքում գների, եկամուտների, գովազդի ու բրենդների փոփոխություններին, սպառողական վարքագծի հիմնական տարրերն են՝ կարիքի առաջացումը, տեղեկատվության որոնումը, այլընտրանքների գնահատումը, գնման որոշման կայացումը և գնից հետո վարքագիծը, ներառյալ բավարարվածության կամ դժգոհության ձևավորումը, այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն նաև հոգեբանական գործոնները, ինչպիսիք են մոտիվացիան, ընկալումը, ուսուցումը և վերաբերմունքը, ինչպես նաև սոցիալական ազդեցությունները՝ ընտանիք, ընկերներ, սոցիալական խումբ և մշակութային նորմեր, որոնք միասին ձևավորում են սպառողի վերջնական ընտրությունը, և այս հասկացությունը լայնորեն կիրառվում է մարքեթինգում՝ ընկերություններին օգնելու ավելի լավ հասկանալ իրենց հաճախորդներին, ձևավորել արդյունավետ գովազդային ռազմավարություններ և բարելավել արտադրանքի դիրքավորումը շուկայում։

Право

Աշխատությունը նվիրված է լիզինգի քաղաքացիաիրավական կարգավորման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի նյութերի հիման վրա։ Գրքում վերլուծվում է լիզինգի իրավական բնույթը, դրա առանձնահատկությունները և քաղաքացիական իրավահարաբերությունների համակարգում ունեցած տեղը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լիզինգային հարաբերությունների մասնակիցների՝ լիզինգատուի, լիզինգառուի և գույքի մատակարարի իրավական կարգավիճակին, նրանց իրավունքներին և պարտականություններին, ինչպես նաև նրանց միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունների առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են լիզինգային պայմանագրի կնքման, կատարման, փոփոխման և դադարեցման հետ կապված իրավական հարցերը, ինչպես նաև լիզինգի առարկայի նկատմամբ սեփականության իրավունքի և դրա օգտագործման իրավունքի փոխհարաբերությունը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում լիզինգի տարբեր ձևերին, պայմանագրի էական պայմաններին, կողմերի պատասխանատվությանը, պարտավորությունների պատշաճ կատարման ապահովման մեխանիզմներին և պայմանագրային հարաբերությունների խախտման դեպքում կիրառվող իրավական պաշտպանության միջոցներին։ Կարևորվում են նաև լիզինգի և հարակից քաղաքացիաիրավական պայմանագրերի տարբերությունները, լիզինգային գործարքների իրավական որակավորման խնդիրները և դատական կամ իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող հնարավոր վեճերը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է գործող օրենսդրության և դրա կիրառման արդյունքում ձևավորվող իրավական մոտեցումների գնահատումը, ինչպես նաև լիզինգային հարաբերությունների առավել արդյունավետ և հստակ կարգավորման հնարավոր ուղղությունների բացահայտումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի և ձեռնարկատիրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, տնտեսագետների, ուսանողների, լիզինգային գործունեությամբ զբաղվող կազմակերպությունների ներկայացուցիչների և պայմանագրային հարաբերությունների իրավական կարգավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Սա իրավագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է վարչական մարմինների հայեցողական լիազորությունների էությանը, դրանց իրականացման իրավական հիմքերին և կիրառման սահմանների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են վարչական մարմինների կողմից որոշումների կայացման ընթացքում հայեցողական լիազորությունների կիրառման սկզբունքները, իրավաչափության, համաչափության, հավասարության, հիմնավորվածության և հանրային շահի ապահովման պահանջները։ Վերլուծվում են այն իրավական մեխանիզմները, որոնք կանխում են հայեցողական լիազորությունների կամայական կիրառումը, ինչպես նաև վարչական ակտերի դատական վերահսկողության, վարչական արդարադատության և անձանց իրավունքների պաշտպանության գործիքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային օրենսդրության և միջազգային իրավական չափանիշների համադրմանը, վարչական իրավունքի տեսական հիմնավորումներին և իրավակիրառ պրակտիկայում ծագող խնդիրներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի վարչական իրավունքի, հանրային կառավարման և իրավական պետության սկզբունքների ուսումնասիրման համար՝ նպաստելով վարչական մարմինների գործունեության արդյունավետության, թափանցիկության և հաշվետվողականության բարձրացմանը։