Քաղաքային տնտեսության զարգացման հիմնախնդիրները և բարելավման ուղիները (Իրանի Մաշհադ քաղաքի օրինակով)

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Անգլիայում քաղաքական պահպանողականության ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը XVIII դարի երկրորդ կեսից մինչև XIX դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածում։ Վերլուծվում են պահպանողական գաղափարների առաջացման պատմական նախադրյալները, դրանց կապը անգլիական քաղաքական ավանդույթների, միապետական կառույցների, հասարակական կարգի պահպանման և բարեփոխումների նկատմամբ զգուշավոր վերաբերմունքի հետ։ Ուսումնասիրությունում ներկայացվում է այն քաղաքական և սոցիալական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվեցին պահպանողական մտածողության հիմնական սկզբունքները, ինչպես նաև դրա արձագանքը հեղափոխական գաղափարների տարածմանը Եվրոպայում։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքական գործիչների և մտածողների հայացքներին, խորհրդարանական համակարգի զարգացմանը և պահպանողականության՝ որպես ինքնուրույն քաղաքական ուղղության կայացման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը բացահայտում է անգլիական պահպանողականության դերը նոր ժամանակների քաղաքական մշակույթի ձևավորման գործընթացում և դրա ազդեցությունը հետագա քաղաքական գաղափարական զարգացումների վրա։

Право

ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի պրոֆեսորադասախոսական կազմի գիտաժողովի նյութերի ժողովածու-ը իրավագիտության ոլորտի գիտական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի պրոֆեսորադասախոսական կազմի կողմից ներկայացված գիտաժողովային զեկուցումները և հետազոտական նյութերը, աշխատությունում ընդգրկված են սահմանադրական, քաղաքացիական, քրեական, վարչական և միջազգային իրավունքի տարբեր հարցերի վերաբերյալ գիտական վերլուծություններ, որտեղ քննարկվում են իրավական համակարգի զարգացման արդի խնդիրները, օրենսդրական բարեփոխումները, դատական պրակտիկայի առանձնահատկությունները և իրավունքի կիրառման մեխանիզմները, միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության սկզբունքների ամրապնդմանը, մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնահարցերին և իրավական կրթության զարգացման ուղղություններին, ժողովածուն ծառայում է որպես գիտական քննարկումների հարթակ՝ նպաստելով իրավական մտքի զարգացմանը և մասնագիտական փորձի փոխանակմանը իրավաբանական համայնքում։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է 1909-1915 թվականներին Կոստանդնուպոլսում Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության կողմից հրատարակված պարբերական մամուլի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Օսմանյան կայսրության ուշ շրջանի քաղաքական, հասարակական և ազգային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում պարբերական մամուլի ձևավորման, գործունեության, գաղափարական ուղղվածության և հասարակական-քաղաքական նշանակության հարցերն են։ Այդ ժամանակաշրջանում Կոստանդնուպոլսի ՀՅԴ մամուլը ներառում էր «Ազատամարտ» օրաթերթը, ինչպես նաև «Ուսանող», «Երկունք» և «Շանթ» պարբերականները, որոնք տարբեր ձևաչափերով անդրադառնում էին ժամանակի ազգային և հասարակական խնդիրներին։ A arar.sci.am +1 Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել պարբերականների խմբագրական քաղաքականությունը, հրապարակումների թեմատիկ շրջանակը, հեղինակային կազմը, ժանրային առանձնահատկությունները և մամուլի լեզվական ու հրապարակախոսական ոճը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային հարցերին, հայ բնակչության իրավունքներին, Օսմանյան կայսրության քաղաքական կյանքին, սահմանադրական գործընթացներին, հասարակական բարեփոխումներին և հայ ազգային կազմակերպությունների գործունեությանը։ Պարբերական մամուլը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես քաղաքական գաղափարների արտահայտման, հանրային կարծիքի ձևավորման և ազգային խնդիրների շուրջ հասարակության համախմբման կարևոր հարթակ։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ այդ շրջանի ՀՅԴ պարբերականները արտահայտում և տարածում էին կուսակցության գաղափարական դիրքորոշումները՝ միաժամանակ անդրադառնալով Թուրքիայի կարևորագույն սոցիալ-քաղաքական խնդիրներին։ A arar.sci.am +1 Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև 1909-1915 թվականների քաղաքական միջավայրի ազդեցության բացահայտումը մամուլի բովանդակության վրա, քանի որ այդ տարիներին տեղի ունեցած իրադարձությունները անմիջականորեն արտացոլվում էին հրապարակախոսական նյութերում և խմբագրական դիրքորոշումներում։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս մամուլը դիտարկել որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու համար ժամանակաշրջանի քաղաքական զարգացումները, հայ հասարակական կյանքի խնդիրները, ազգային-քաղաքական մտքի դրսևորումները և հայ համայնքի ներքին գործընթացները։ Առանձին արժեք ունի նաև պարբերականների նկատմամբ կիրառված գրաքննության և վարչական սահմանափակումների ուսումնասիրությունը, քանի որ Օսմանյան իշխանությունների քաղաքականությունը զգալիորեն ազդում էր մամուլի գործունեության հնարավորությունների վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պարբերականների փոխհարաբերություններին, դրանց ընթերցողական շրջանակներին և Կոստանդնուպոլսի հայ մտավորական ու քաղաքական միջավայրում ունեցած դերակատարությանը։ 1909-1915 թվականների այս մամուլի ուսումնասիրությունը հետագայում հնարավորություն է տալիս հասկանալու նաև 1915 թվականի իրադարձությունների նախօրեին հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի տեղեկատվական և գաղափարական միջավայրը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, արևմտահայության պատմությամբ, Օսմանյան կայսրության քաղաքական ու հասարակական կյանքով, լրագրության պատմությամբ և ազգային-քաղաքական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հայագետների, բանասերների, լրագրության հետազոտողների և ուսանողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայ դասական գրականության մեջ աստվածաշնչյան ավանդույթի գեղարվեստական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրոնական պատկերների, խորհրդանիշների, սյուժետային տարրերի և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների դերը գրողի ստեղծագործական աշխարհում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն ստեղծագործությունները, որոնցում ուղղակի կամ անուղղակի կերպով արտահայտվում են աստվածաշնչյան պատմությունների, կերպարների, գաղափարների և պատկերային համակարգի ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարու և չարի, մեղքի և հատուցման, արդարության, սիրո, գթասրտության, զոհաբերության, հավատի, ներողամտության, մարդկային արժանապատվության և բարոյական ընտրության խնդիրների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են ավանդական կրոնական պատկերներն ու գաղափարները վերաիմաստավորվում ազգային մշակույթի, ժողովրդական աշխարհընկալման և հեղինակի մարդասիրական հայեցակարգի շրջանակում։ Քննության են առնվում աստվածաշնչյան ակնարկները, խորհրդանիշները, համեմատությունները, փոխաբերությունները և կերպարային զուգահեռները՝ պարզելու դրանց նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քրիստոնեական բարոյական արժեքների և ժողովրդական մտածողության փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե համամարդկային բարոյական գաղափարներն ինչպիսի նոր արտահայտություն են ստանում ազգային գրական միջավայրում։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու և Աստծո, մարդու և հասարակության, անհատի և բարոյական պատասխանատվության հարաբերությունների գեղարվեստական ընկալումները։ Աստվածաշնչյան շերտի քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ բացահայտելու ստեղծագործությունների ենթատեքստը, խորհրդանշական իմաստները և փիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Միաժամանակ դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության և քրիստոնեական մշակույթի փոխազդեցությունները, որոնք կարող են միավորվել նույն գեղարվեստական համակարգում և ձևավորել յուրահատուկ ազգային պատկերաշխարհ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գրողի աշխարհայացքի, գեղագիտական մտածողության և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների առավել ամբողջական ընկալման համար՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով գնահատել աստվածաշնչյան մշակութային ժառանգության դերը հայ գրականության զարգացման և ազգային գրական մտածողության ձևավորման գործընթացներում։

Религия

Աշխատությունը քրիստոնեական կրոնական և բարոյական գաղափարներին նվիրված երկ է, որի առանցքում ավետարանական սիրո, հավատացյալների միասնության և հոգևոր համերաշխության սկզբունքներն են։ Այն անդրադառնում է քրիստոնեական ուսմունքում սիրո կարևորությանը՝ որպես Աստծո և մարդու, ինչպես նաև մարդկանց միմյանց հետ հարաբերությունները կարգավորող հիմնարար արժեքի։ Ավետարանական սիրո գաղափարը ենթադրում է փոխադարձ հարգանք, ներողամտություն, գթասրտություն, հանդուրժողականություն և միմյանց հանդեպ պատասխանատվություն։ Միաբանության թեման ընդգծում է քրիստոնյաների միջև հոգևոր կապի ամրապնդման, եկեղեցական համերաշխության պահպանման և հավատքի ընդհանուր սկզբունքների շուրջ համախմբվելու անհրաժեշտությունը։ «Դաշնագիր» ձևակերպումը մատնանշում է համաձայնության, պարտավորության կամ համատեղ հանձնառության գաղափարը, որի միջոցով կարևորվում են սիրո և միասնության սկզբունքներին հավատարիմ մնալը։ Նման բնույթի կրոնական աշխատությունները նպատակ ունեն ոչ միայն ներկայացնելու քրիստոնեական բարոյական արժեքները, այլև խրախուսելու դրանց գործնական կիրառությունը անհատական և համայնքային կյանքում։ Գիրքը կարևոր է քրիստոնեական միաբանության, եկեղեցական հարաբերությունների և ավետարանական բարոյականության վերաբերյալ 19-րդ դարի հայալեզու կրոնական մտքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել աստվածաբանությամբ, հայ եկեղեցու պատմությամբ, քրիստոնեական համայնքների զարգացմամբ և կրոնական գրականության պատմությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։

Медицина

Ազգագրական, պատմաբժշկական և մշակութաբանական բնույթի աշխատությունը նվիրված է Անդրկովկասի որոշ բնակավայրերում ապրող հայերի ժողովրդական բժշկության ավանդույթների, բուժման եղանակների, առողջության և հիվանդությունների վերաբերյալ պատկերացումների, ինչպես նաև սերնդեսերունդ փոխանցված բուժական գիտելիքների ուսումնասիրությանը։ Հրատարակության հիմնական թեման հայ ժողովրդի ավանդական բժշկական մշակույթի առանձնահատկությունների բացահայտումն է՝ հաշվի առնելով տարբեր բնակավայրերի աշխարհագրական պայմանները, կենցաղային սովորույթները, հասարակական հարաբերությունները և տեղական մշակութային ավանդույթները։ Աշխատության շրջանակում հետաքրքրություն են ներկայացնում ժողովրդական բժշկության ձևավորման պատմական նախադրյալները, բուժական փորձի փոխանցման եղանակները, բնության և մարդու առողջության փոխհարաբերության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև ավանդական բուժման գործելակերպերի տեղը համայնքային կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործվող բուսական, կենդանական և հանքային ծագման նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները, դրանց պատրաստման ու կիրառման ավանդական ձևերը և տարբեր հիվանդությունների բուժման հետ կապված ժողովրդական պատկերացումները։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են մարդիկ պատմականորեն օգտագործել իրենց շրջապատող բնական միջավայրի հնարավորությունները և կուտակված փորձառությունը առողջական խնդիրներին արձագանքելու համար։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել դեղաբույսերի ժողովրդական անվանումները, դրանց ճանաչման և հավաքման ավանդույթները, ինչպես նաև բուսական աշխարհի վերաբերյալ տեղական գիտելիքների արտացոլումը բուժական սովորույթներում։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հիվանդությունների ծագման վերաբերյալ ժողովրդական բացատրությունները, առողջության պահպանման կենցաղային կանոնները, սննդակարգի և կենսակերպի հետ կապված պատկերացումները, ինչպես նաև հիվանդությունների կանխարգելման ավանդական սովորույթները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում բուժման գործընթացում կիրառվող ծիսական գործողությունները, աղոթքները, հավատալիքները և խորհրդանշական արարողությունները, որոնք ժողովրդական բժշկության պատմության մեջ հաճախ գոյակցել են գործնական բուժական միջոցների հետ։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն բժշկության պատմության, այլև հայ ժողովրդի հոգևոր մշակույթի, աշխարհընկալման և կրոնական պատկերացումների հետազոտության տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ժողովրդական բուժողների, հեքիմների, մանկաբարձների և բուժական գիտելիքներ ունեցող համայնքային այլ անձանց գործունեության առանձնահատկությունները, նրանց հասարակական հեղինակությունը և բուժական փորձի փոխանցման մեխանիզմները։ Ավանդական բժշկության ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունեն ընտանիքի և համայնքի դերը, տարեցների կուտակած փորձառությունը, կանանց մասնակցությունը կենցաղային բուժական սովորույթների պահպանմանը և բուժման վերաբերյալ գիտելիքների բանավոր փոխանցումը։ Անդրկովկասի տարբեր բնակավայրերում հայերի ժողովրդական բժշկության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տեղական ավանդույթները, բացահայտելու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատելու աշխարհագրական ու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը բուժական սովորույթների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն լեռնային և հարթավայրային բնակավայրերի բնական պայմանները, տեղական բուսական աշխարհը, բնակչության զբաղմունքները և հարևան ժողովուրդների հետ մշակութային շփումները, որոնք կարող էին ազդել ժողովրդական բժշկության գործելակերպերի բազմազանության վրա։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև հայ ազգագրության, բանահյուսության և ժողովրդական հավատալիքների ուսումնասիրությանը, քանի որ հիվանդությունների, բուժման և առողջության վերաբերյալ պատկերացումները հաճախ արտահայտվել են ավանդազրույցներում, ասացվածքներում, ծիսական խոսքերում և կենցաղային սովորույթներում։ Պատմամշակութային տեսանկյունից կարևոր է ժողովրդական բժշկության նյութերի դիտարկումը որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի և աշխարհընկալման վկայություններ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել պատմականորեն կիրառված բուժական եղանակների ազգագրական արժեքը դրանց բժշկական արդյունավետությունից, քանի որ ավանդական կիրառությունը ինքնին չի հաստատում որևէ միջոցի անվտանգությունն ու բուժական ազդեցությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայկական ավանդական բժշկության վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրման, համակարգման և պահպանման կարևորությամբ։ Նման նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու բժշկական գիտելիքների պատմական զարգացումը, ժողովրդական բուժական փորձի և գիտական բժշկության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում առողջության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի փոփոխությունները։ Հրատարակությունը կարող է կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունենալ հատկապես այն սովորույթների և պատկերացումների ուսումնասիրման համար, որոնք ժամանակի ընթացքում փոփոխվել կամ դուրս են եկել առօրյա գործածությունից։ Այն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետներին, պատմաբաններին, բժշկության պատմության հետազոտողներին, մշակութաբաններին, բանագետներին, հայագետներին, էթնոբուսաբաններին, ժողովրդական հավատալիքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի ազգագրական, պատմաբժշկական, մշակութաբանական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով Անդրկովկասի հայ բնակչության ավանդական բուժական գիտելիքների, առողջության վերաբերյալ ժողովրդական պատկերացումների, տեղական սովորույթների և հայկական մշակութային ժառանգության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։